Ang ilan sa iyo ay maaaring alam ng pagkakaroon ng pang-ekonomiyang mga alternatibo, tulad ng maaaring ay matatagpuan para sa halimbawa sa Ekopedia . Kadalasan, ito ay variants ng monopolyo: sa halip ng paggamit ng mga tala sa bangko, ang papel ay ginamit ng debit / credit na gamit ang isang bagong pangalan ng aparato (euro ang nagiging ang "kabute", ang " trigo ", ang" bulaklak ", atbp ...) ayon sa localities. Kaya, ang sampu-sampung ng libu-libo ng mga tao na magsagawa ang mga alternatibo na ito sa ilang mga bansa, ngunit ang mga ito ay sa halip nakikita bilang kakontra, ang lifeboats. Sa katunayan, ang ilang mga tao na iwan ang buong sistema ng pagbabangko sa ibang sistema, maliban kapag mayroon sila ay walang pinili.
Ang prinsipyo ng pagbabahagi ng oras, na nakatuon sa pamamahala ng mga lokal na serbisyo, ay din ng isang makabuluhang prinsipyo bilang isang Lifeline. Gayunman, ito rin ay nag-aalok ng isang bagong benepisyo: ang lokal na pamamahala upang gawing simple ito, sa pamamagitan ng hindi maringal higit pang mga residente na gumamit ng anumang pera na imbento. Kaya mayroong higit lokal na mga account upang panatilihing hanggang sa petsa, sa mga numero, - at +, minsan may kasamang paalala matsura pagbawi "kinakailangan" sa isang positibong account (sa lohika, kung ang isang tao ay makakakuha ng serbisyo ay dapat na sa pagsasaalang-alang sa paggawa ng isang mahusay). Prinsipyo na ito ay dinisenyo pagkuha sa account ang pagpapatakbo error na nakita sa ibang lugar upang maiwasan ang ilang mga karaniwang mga abuses, habang pagsasama ang konsepto ng pagbabahagi, sa halip na ang konsepto ng palitan kung saan ay walang ibang , at sa pangkalahatan tingin ko na ang expression ng isang form ng pagkamakasarili.
Pinapayagan ang pagbabahagi ng panahon nang sa gayon, kaya na rin nakaayos sa pamamagitan ng pinakamainam na pamamahala ng oras, upang tipunin ang mga tao na nais mag-alok ng ilang ng kanilang libreng oras. offerts aux webmasters souhaitant dupliquer librement le site pour leur propre localité. Upang petsa, unang website " Ibahagi-Time.com "(o timeshare) ilapat ang bagong prinsipyo na ito at nagbibigay ng kinakailangan upang maaari itong ma-replicated sa ibang lugar: isang gabay sa pagse-set up ng mga lokal na tanggapan para sa mga residente na walang koneksyon sa internet, at binuo ng mga script na magagamit sa mga webmaster na nagnanais duplicate site malayang para sa kanilang sariling lokalidad. Ito ay samakatwid higit pa "sistema ng palitan", ngunit lamang ng isang prinsipyo ng pagbabahagi. Siya na laging tingin sa mga tuntunin ng palitan, agad kulang ng isang bagay na bumalik sa kanyang sariling trabaho, samakatuwid, hindi maaaring pinasasalamatan ang prinsipyo. Sa pagsasanay at sa buod, narito kung paano ito gumagana:
- "A" ay may isang tiyak na kapasidad / kakayanan maaaring ipahayag ang mga ito sa kanyang opisina, o sa isang dedikadong website. Nag-aalok ng isang napaka pangunahing serbisyo o mga tiyak na karanasan sa isang baguhan o dalubhasa ay ng maliit na kahalagahan: ang pangunahing katotohanan ay na ito ay handa na upang ibahagi ang kanyang mga libreng oras upang mag-alok ang anumang mga serbisyo .
- "B" sumangguni sa listahan ng mga magagamit na mga serbisyo, at gumagamit ng "A". Huli ang nagbigay sa kanya ng kanyang serbisyo, alam na siya ay makakatanggap ng walang kapalit: walang iba pang mga serbisyo, walang pera, walang daloy sa isang virtual na account. Sa pamamagitan ng cons, "A" at "B" may isang Personal Kasaysayan ng Aktibidad (HPA), ito ay magagamit ng publiko sa buong transparency. Sinuman ay maaaring makita kung sino ang nagbigay o nakatanggap ng isang serbisyo, kung gaano kadalas at kung kailan, mula sa isang petsa ng pagpaparehistro. Sa pamamagitan ng dalawang mga PAHs, habang lahat ay nakakaalam na "A" ay isang serbisyo na inaalok ng isang tiyak na petsa (na lasted ng ilang oras, na kung saan ay tinukoy), at "B" na natanggap ang parehong serbisyo.
- Isang araw, "A" hahanap na ang mga serbisyo na inaalok ng "C" ng interes. Siya makipag-ugnayan sa kanya, at "C" ay nag-aalok ng serbisyong ito nang hindi tumatanggap ng anumang bagay. At muli, ang HPA "A" at "C" ay ina-update sa publiko.
Ang operasyon ay napaka-simple dahil batay sa paniwala ng panahon, ang isang likas na halaga ng buhay upang magsalita, hindi katulad ng pera, isang artipisyal na halaga ng imbento ng tao, na ang paggamit ay hindi na mahalaga para sa mga magagawang upang ayusin ang kanilang sarili sa pamamagitan ng pagbabahagi, sa halip na sa pamamagitan ng direktang palitan. Para sa mga may isang minimum na ng libreng oras, tingin ko lalo na ng mga walang hanapbuhay, ito ay kumakatawan sa isang pagkakataon upang ipakilala ang isang bagong form ng freer ekonomiya sa kanilang lokalidad. Sa parehong oras, gumawa sila ng bagong pag-asa upang baguhin ang mga attitudes, sa pamamagitan ng halimbawa ang busiest. Ang huli na na mataas na prized sa pamamagitan ng kanilang sariling kaligtasan, umaasa para sa pagbabago ay samakatuwid kasinungalingan sa mga pa rin nagkakaroon ng libreng oras.
Bilang na anticipated pamamagitan ng LEAP/E2020 sa Oktubre 2008, lamang bago ang tag-init ng 2009, ang tanong ng kakayahan ng US at UK upang gastusan ang kanilang mga deficits ngayon walang pigil ay naging ang sentral na isyu sa internasyonal na debate, sa gayon pagbubukas ng paraan para sa mga kambal na phenomena ng isang pagbabayad ng pagwawakas ng US at UK sa pamamagitan ng pagtatapos ng tag-init 2009.
Kaya, sa hakbang na ito ng pag-unlad ng global systemic krisis, hindi katulad ng nangingibabaw pampulitika at media panayam sa ngayon, ang koponan ng LEAP/E2020 ay walang plano ng anumang pagbawi sa tag-init 2009 (o sa loob ng labindalawang buwan) (1). Sa laban, dahil sa kakulangan ng mga problema sa pagproseso ng background sa root ng krisis, naniniwala kami na ang tag-init 2009 ay makita ang mga tagpo ng tatlong "nagdadayo waves" (2) isalin ang napaka-mapanirang gawain ang deepening krisis at magiging sanhi ng pagbabago ng buwan ng Septiyembre / Oktubre 2009. Bilang ay ang kaso dahil sa simula ng krisis na ito, ang bawat rehiyon ay siyempre ay hindi apektado sa parehong paraan (3), ngunit para sa aming mga mananaliksik, nang walang exception karanasan ng isang malubhang pagkasira ng kanilang sitwasyon sa pamamagitan ng ang huli ng tag-init ng 2009 (4).
Unlad na ito ay maaaring tumagal rin laban sa bilang ng mga pang-ekonomiya at pinansiyal na tempted sa pamamagitan ng kasalukuyang media makaramdam ng sobrang tuwa.
Sa ang ang espesyal isyu na ito "Summer 2009" GEAB, ang aming koponan na ito kurso sa detalye ang tatlong mapanirang waves na nagtatagpo at ang kanilang mga kahihinatnan. Mga detalye at ang aming koponan concludes ang mga rekomendasyon sa patakaran (ginto, real estate, Bonds, equities, pera) upang maiwasan na swept malayo sa pamamagitan ng ang mamamatay-tao ay. Basahin ang natitirang bahagi ng artikulong ito ... "
Magtalaga ng isa na may panghinga kabiguan ng ekonomiya sa pamamagitan ng imahe ng isang "busaksak bubble" ay isang mahusay na ideya.
Kumplikadong sistema ay tinukoy sa pamamagitan ng ang katunayan na sa pagitan ng input at output, na kung saan ay kung ano ang maaari naming gawin at ang mga epekto nakuha, ang link ng mga sanhi at epekto sa pamamagitan ng liko ng ilog tulad na ang resulta ay hindi direkta predictable .Hindi lamang ang link na ito ay hindi direktang, ngunit din dahil sa maramihang mga kondisyon sa parehong dahilan ay maaaring magkaroon ng iba't-ibang mga epekto depende sa timing. Kaya maaari naming sabihin na ang isang "makatarungang" sa ideal ay isa na kung saan, upang makamit ang mga positibong resulta, dapat isa unang dakutin ang wasto at asal na mga patakaran at ilapat ang mga ito nang maayos.
Teknolohiya ng likas pinabalik ay upang makita ang isang tinatayang ngunit tending patungo sa pagpapabuti ang dahilan o mga dahilan ay dapat maging sanhi ito upang makakuha ang mga nais na epekto. Ang mekanismo na ito ay lubos na independiyenteng ng asal o wasto na mga kadahilanan.
Kapag kayo ay nakatira sa isang komplikadong sistema tulad ng ekonomiya ngayon, ang summit ng katalinuhan upang makakuha ng sa pamamagitan ng ay upang maunawaan kung ano ang kinakailangan sa itaas ang pinaka-pera sa upang maging ligtas. Bukod sa mahirap malugod kanilang sarili ang mayaman believer sa nakalalamang katalinuhan, kung saan sa katunayan ay sila kung hindi sila ay huwag pansinin etika.
Bukod, ito ay kapus-palad na ang mga kataga ng kaligtasan ay hindi karaniwang nauunawaan sa kahulugan na ito, dahil ang pangunahing sanhi ng kawalan ng kapanatagan sa mundo ay tiyak ang kawalan ng katarungan ng isang sistema na ang mga input ay masyadong malayo mula sa ang asal kung gusto mong makuha sa bumalik ang isang positibong resulta sa output ng sanhi-epekto kadena.
Sa buhay may mga dalawang uri ng mga tao (sikangan), mga taong masyadong tapat at mananatiling mahirap at ang mga na igiit sa exercising ang kanilang kaalaman sa kanilang seguridad, na isinasaalang-alang na ang ari-arian ng nakuha sa ilalim ng isang asal na katangian sa kanilang mga aksyon.
Mga taong nais na gumawa ng pera alam napaka na rin kung paano ito gawin, habang karamihan ng masa ng mga tao, kahit na gusto nila gusto, kailanman ay hinarangan sa pamamagitan ng isang labis ng mga asal na hadlang, tulad ng paggawa ng lalo na isang masaya trabaho. Kung marungisan namin, mahawahan ito, kung ang isa ay bulagsak at sumama, ay mas malamang na maging "safe" sa loob ng sistema ng hindi patas na. Ito ay kung ano ang gumagawa nito kawalan ng katarungan. Basahin ang natitirang bahagi ng artikulong ito ... "
"Magbayad ng pansin ang mga kagustuhan na ipahayag mo, baka sila dumating ng totoo!"Ang sinasabi ito ay sumasaklaw lubos sa Federal Reserve ng Estados Unidos, habang ito ay pagpasok ng kung ano ang maaaring patunayan na maging isang ganap na bagong phase at pinaka-mapanganib na pinansyal at pang-ekonomiyang krisis na nakatutok pa rin sa estado United - sa kabila ng patuloy na pagtulung-tulungan stock market sa Wall Street at lumalagong pag-asa na ang pinakamasama ay na ngayon sa likod ng sa amin.
Ang Fed nais masayang-maingay na pag-ayaw ng mga global na mamumuhunan para sa panganib ay hindi umiiral, na hindi nagugustuhan culminated sa pagkahulog ng 2008, kapag ang mga pangunahing mga bangko sa Wall Street ay gumuho, ang pagpapadala ng mga tremors sa buong mundo . Matapos ang lahat, ang posisyon ng FED ay responsable para sa krisis na ito ay sa kalakhan pinalitaw ng mga namumuhunan sa takot, na artipisyal na dulot ang halaga ng pinansiyal na mga innovators sa American ibaba ang kanilang tunay na halaga, pagkahagis unfairly pasinungalingan sa napakalaking halaga ng naturang mga ari-arian, sa pamamagitan ng label sa kanila "nakakalason"!
Ang Fed ay nadama sa huminga bagong buhay sa mga asset at ang ekonomiya ng Estados Unidos batay sa asset bula, at buksan muli ang floodgates ng credit at pinapalitan ng takot sa tiwala ng mga mamumuhunan - na hindi maaaring hindi humahantong isang malaking gana para sa panganib. Ang ilang panganib gana ay ngayon pabalik. Ngunit ang problema ay na ang US dollar ay hindi makikinabang. Sa halip, ang kanyang mga pinsala ay lamang buksang muli.
Tulad ng 2 Hunyo, ang dollar ay naabot nito pinakamababang lugar sa 2009 muli laban sa halos lahat ng pangunahing mga pera, bumababa, lamang sa araw na iyon, ang isang malaking porsyento laban sa euro, sa pamamagitan ng ganap na hindi papansin ang pahayag ng Kalihim Treasury, Tim Geithner, sa panahon ng kanyang pagbisita sa Tsina na sa US ay napaboran isang malakas na dollar. Mayo 27, ang ani curve para sa mga Treasury bill tumaas sa bagong taas, habang ang mga pagkakaiba sa pagitan ng mga mabuting dalawang-taon at sampung taon naabot 2.75%, 2.78% kahit verging sa 2 Hunyo
Global mamumuhunan, parehong pribado at pampublikong (gitnang bangko), mas malakas kaysa kailanman ipahayag ang kanilang mga lumalaking mga fears ng pagkakalantad sa ang dollar na sa kabila ng maikling kataga. Sila ring ibahagi ang pagbagsak ng pagtitiwala sa pera na bilang isang ligtas na tindahan, sa ibayo ng maikling kataga. Basahin ang natitirang bahagi ng artikulong ito ... "
Ay posible na gumawa ng mga daan-daang mga bilyun-bilyong dolyar sa kita sa mga mahalagang papel na ay nai-back sa pamamagitan ng walang anuman kundi virtual input sa isang utang ng libro?
Ito ay hindi lamang na posible ito ay tapos na. At ngayon ang mga scoundrels na cashed in sa mga scam ay queuing sa labas ng gusali ng Federal Reserve upang ipagpalit ang kanilang mga namamahagi laban sa mga magnanakaw na bilyon-bilyong dolyar ng mga pautang na financed ng taxpayers. Samantala, ang credit langutngot ay iniwan ang pinansiyal na sistema sa mga lugar ng pagkasira at nakatanim ang ekonomiya bilang isang istaka tolda. Ang mga linya ng kawalan ng trabaho ay lumalaki at mga mamimili bawasan ang kanilang mga badyet sa lahat ng bagay mula sa gabi sa bayan upang maglakbay sa tindahan ng grocery. At lahat ng ito ay dahil sa financial pyramid scam concocted sa Wall Street, kung saan ay kumalat sa buong pandaigdigang sistema bilang isang agresibo trangkaso epidemya. Ito ay hindi isang normal na pag-urong, ang pinansiyal na sistema na sumabog sa pamamagitan ng ang katunayan na ang mga bankers ng matakaw ginamit "financial pagbabago" sa lumpo ang system at swelled ang pinakamalaking bubble ng lahat ng oras. At sila ay legal na ito, gamit ang isang maliit na kilala na proseso na tinatawag na securitization.
Securitization - na kung saan ay ang conversion ng mga kapwa pondo namamahagi ibinebenta pautang sa ang pangalawang merkado - ay nagbibigay ng paraan upang magsikap ng pagkilos sa napakalaking utang. Ang mga bangko gamitin ang mga transaksyon sa off-balanse sheet upang lumikha ng mga pamagat upang maiwasan ang normal na mga obligasyon ng pagpapasya at pagpapatakbo ng control na kita. Bilang kakaibang bilang ito iyan, ang kalidad ng utang ay hindi kinuha sa account, dahil ang mga bangko ang kanilang pera sa mga pautang ng gusali at iba pang mga bayarin. Ano ang mahalaga ay ang dami, dami at dami; isang pagpupulong linya ng industriya nauseating laki utang na dumped sa mapagtiwala mamumuhunan upang patabain ang mga resulta. At, mapahamak, kung paano madali ito ay para sa Wall Street sa magsaliksik sa isang higanti ng ang magnanakaw papel na ito kapag walang ay upang masubaybayan at ang Fed gumaganap sa mga cheerleaders sa ang ibig sabihin! Sa isang pagtatasa sa pamamagitan ng ng ekonomista Gary Gorton, handa para sa ang 2009 conference ng Federal Reserve Bank ng Atlanta sa pinansiyal na merkado at tinatawag na "Slapped sa pamamagitan ng Invisible kamay, ang Pagbabangko sektor at ang takot ng 2007" [" Slapped sa Face sa pamamagitan ng Invisible Pagbabangko kamay, at ang takot ng 2007 "], may-akda ay nagpapakita na ang mga mortgage-kaugnay na mga mahalagang papel na talagang namamaga mula sa 492,600,000,000 dolyar sa 1996 sa 3,071.1 bilyon dolyar noong 2006. Sa lahat, higit sa 20 trilyon [1 trilyon = 1000 bilyong] nagkakahalaga ng securitized utang ay ibinebenta sa pagitan ng 1997 at 2007. Magkano ang utang ay patunayan ng walang katuturan sa bilang at bilang ng mga foreclosures sa kuwitis at mga bangko 'balanse sheet ay increasingly sa ilalim ng presyon? Basahin ang natitirang bahagi ng artikulong ito ... "
Para sa higit sa dalawampung taon, Ang globalization alienates mga mamamayan mula sa mga sentro sa paggawa ng desisyon. Pranses mamamayan ay obserbahan sa European Union habang sa internasyonal na antas, ang G8 imposes nito pampulitika modelo sa mundo, sa pamamagitan ng IMF, World Bank at WTO sa partikular. Sa loob ng mga iba't-ibang organisasyon, sa ilalim ng isang panayam sa "mabuting pamamahala", ang mga Liberal lider privatizing demokratikong katawan sa pagkandili ng dialogue sa mga kumpanya sa ibabaw ng publiko, ang kanilang mga kinatawan, mga NGO at naglalaro ng " sibil na lipunan "laban sa Estados Unidos.
Mga iba't ibang mga mekanismo ng pamamahala sa pangkalahatan ay hindi patas at hindi makademokrasiya, ngunit mananatiling para sa pinaka-bahagi na legal.Subalit, may ay isa pang patlang na kung saan ay mas mababa nasuri, ito ay iligal na sukat ng pampublikong pamamahala.Kaya ito ay iba't-ibang paraan ng pampulitikang pamumuno at pang-ekonomiya hindi makademokrasiya, hindi pantay at bilang illegal na bilang namin pag-aralan dito.
Paano ekonomiya pwersa makakaapekto ang ito sa desisyon ng pampublikong awtoridad, sa pamamagitan ng mekanismo ng pandaigdigang pamumuno na ilegal, hindi patas at hindi makademokrasiya?Ang aming palagay ay: may isang impluwensiya, isang dyalektiko na relasyon sa pagitan ng lakas ng ideya (mga ideya, aktor at institusyon), gobyerno at ekonomiya mga pwersang (institusyon, aktor capitalists, financial capital, ang mga produktibong pwersa (paraan ng produksyon , mga pamamaraan, kaalaman, lakas ng paggawa). Gayunpaman ekonomiya pwersa magsikap isang nangingibabaw na impluho sa pamahalaan at ang kapangyarihan ng mga ideya, sa pamamagitan ng pandaigdigang pamamahala. Gayunman, ang isang makabuluhang bahagi ng pambansa at pandaigdigang pamamahala ay exercised Ilegal na, at hindi makademokrasiya, kahit na ito ay hindi sa sabihin na ang lahat ng mga kasanayan sa loob ng pamamahala ay ilegal. Ito ay samakatuwid dito isang tipolohiya, hindi isang kumpletong paglalarawan ng ng pandaigdigang pamamahala.
Kaya, ipakita namin ang pitong kapangyarihan, o ang pitong paraan ng ilegal o hindi makademokrasiya pamumuno na ang pangunahing obstacles sa demokratisasyon ng lipunan.Ito ay ang pang-ekonomiyang kapangyarihan (produktibong, komersyal, pananalapi pagbabangko, utang, buwis havens) - Ang militar at sumusupil kapangyarihan - pambansang pamahalaan at pandaigdigang hindi-demokratikong mga kasanayan at ang kanilang mga imperyalista - Ang relasyon ng kapangyarihan (network, lobbies ...) - Ang ideological kapangyarihan - Ang kapangyarihan-communicational Ang socio-isip na pangangailangan para sa kapangyarihan Basahin ang natitirang bahagi ng artikulong ito ... "
ni Albrecht Schachtschneider (Propesor ng konstitusyonal na Batas)
Ang patakaran ng WTO ay posibleng panlipunan paglalaglag
Ang libreng kilusan ng capital ay isang hindi patas na sistema na hindi lamang walang anumang ligal na batayan ngunit destroys ang pangunahing mga prinsipyo ng konstitusyon mga estado, demokratiko at liberal. Ang pangkalahatang kalayaan ng pagkilos ng kapital deprives Unidos ng kanilang mga kapangyarihan, freeing ang ekonomiya mula sa mga mga wasto obligasyon nito at hindi maaaring hindi humahantong sa mga crises tulad ng isa na nakatira namin sa ngayon. Ito ay tiyak na ito kalayaan, ipinakilala pangunahin sa ilalim ng presyon mula sa mga pangunahing kapangyarihan sa pamamagitan ng EU at WTO, na sa ngayon ay tila na, pagsunod sa mga pinansiyal na krisis, ang lahat ng mga bansa kakulangan capital, magiging ang pundasyon ng pulitika kapangyarihan. Ngunit sa halip ay upang ipakita sa mga pagkakamali at ipatupad ang mga kinakailangang pinagpaparusa hakbang, Alemanya ay sinusubukan sa pag-atake ng mga maliit na mga bansa tulad ng Switzerland at Luxembourg, na malinaw na may karagdagang kontrol ang krisis. Ang artikulong nagpapaliwanag ang relasyon sa pagitan ng mga pinansiyal na krisis at ang libreng kilusan ng capital.
Bahagi (ito) legal na pagkakasunod-sunod na pang-ekonomiya sa mundo
Ito ay hindi lamang, o lalo na, regulasyon ng European Union (EU) o kahit ang batas ng kanyang mga estado ng miyembro ngunit ang mga kasunduan ng World Trade Organization (WTO) at ang libreng kilusan ng mga capital na bumubuo sa legal na balangkas ng pandaigdigang ekonomiya. Ang EU ay naging isang rehiyon na umaasa sa merkado ng mundo.
Ang kasunduan ng Uruguay Round ng 1994 (WTO) kapansin-pansing deregulate ang global na sirkulasyon ng mga kalakal at serbisyo (GATT at GATS) sa pamamagitan ng pag-alis ng tariffs at iba pang mga hadlang sa kalakalan pati na rin prohibiting diskriminasyon sa pagitan ng Miyembro Unidos. Ang mga giya prinsipyo na ang paggamot ng mga pinaka-napaboran bansa at ng pambansang paggamot. Kaya, ang mga import at export ang harapan halos walang obstacles. Ang karamihan ng mga estado ang mga WTO kasapi: ang mga bansa ng miyembro ng European Union, China, hindi Russia, na kung saan ang Estados Unidos ay kasalukuyang negotiating. Ang WTO ay nakararanas ng ilang mga instrumento sa legal na maprotektahan ang kumpetisyon, bilang Ada at ang tulong na salapi kasunduan, na kung saan ay hindi masyadong epektibo. Siyempre, agrikultura merkado ay pa rin sa kalakhan ibinukod mula sa deregulation. Sa US at ang EU pangunahing protektahan ang kanilang mga magsasaka at industriya ng pagkain laban sa pandaigdigang merkado, sila tulungan ng salapi ang pag-export ng kanilang agrikultura mga produkto sa kapinsalaan ng mas mababa binuo bansa, lalo na sa Africa.
Social paglalaglag ay isang prinsipyo ng WTO
World Trade Batas hindi kilala na mga kasunduan sa mga karapatang pantao at panlipunang patakaran. Tinatanggap na, ang mga WTO kasapi ay nagpapasalamat sa respetuhin ang mga Universal Declaration ng mga karapatang pantao, na kabilang din sa panlipunan karapatan. Ngunit hindi namin maaaring pilitin Unidos, pabayaan mag-isa indibidwal, na igalang ang mga ito, hindi kahit na sa EU at Alemanya. Sa partikular, ang WTO ay walang kilalang kasunduan upang protektahan ang mga manggagawa. Social paglalaglag ay halos isang prinsipyo ng WTO, marahil sa ang mga interes ng competitiveness ng mas mababa binuo bansa. Sa ngayon, ang lahat ng mga pagtatangka ng ang Doha Round sumang-ayon sa panlipunang mga kaugalian ay nabigo. Basahin ang natitirang bahagi ng artikulong ito ... "
Isang dokumentaryo pelikula sa pamamagitan ng sa Dominique Guillet Guillet at Ananda.DVD 2:15, sa paglaho ng mga Bees at Pesticides sa malaking takot: ang pagkalason ng sangkatauhan at ang biosphere.
Mga Bees transhume papunta sa limot. Bees ay deserting sa pamamagitan ng mga daan-daan ng mga bilyun-bilyong. Ang mga pantal ay emptied sa mas mababa kaysa sa isang linggo. Ito ay isang bagong kalamidad, na ipinapangako ng planetary malawak, dahil ang mga bees pollinate ang 40% ng agrikultura crops at magkano ang natural flora. Sakuna na ito ay tinatawag na "sindrom ng pagbagsak ng kolonya." Ito dokumentaryo 2:15 pelikula, nakadirekta sa pamamagitan ng sa Dominique Guillet at Guillet Ananda, ay isang uha ng alarma. Ano ang maging ng sangkatauhan nang walang bees? Ito ay din ng isang sakdal laban sa mga walang lubag pampublikong poisoners, ang Monsanto, Bayer, BASF at ang Syngenta na, atbp. Tulad ng hiniling sa pamamagitan ng Roger Heim, Pangulo ng National Academy of Sciences, sa 1965, sa kanyang pagpapakilala sa "tahimik Spring" Rachel Carson: "Kapag sila ay maging mga pampublikong poisoners sa bilangguan?" Sa unang dami ng mga pag-alaga sa mga pukyutan gahigante, "pestisidyo malaking takot", ang pagkalason ng mga bees, sangkatauhan at ang biosphere ay denunsyado sa pamamagitan ng maraming mga whistleblowers: ang Fabrice Nicolino (mamamahayag), Jean-Pierre Berlan (INRA), Christian Vélot (CNRS), sa Propesor Bonmatin (CNRS), Propesor Belpomme (oncologist), Dominique Guillet (Kokopelli), Cecile Fléché (dating AFFSA), Patrick Drajnudel (mga bituin sa Bees), at maraming mga beekeepers de France (Mauritius Coudoin, Franck Alletru, atbp. ), Switzerland at ang USA. Ang paghadlang partido ay kinakatawan sa pamamagitan ng Jean-Charles Bocquet, direktor ng ang UIPP, ang lobby ng pestisidyo, at Jean-Paul palkon, ang ulo ng mga yunit sa laboratoryo ng patolohiya ng bees AFSSA Sophia-Antipolis. Sa ang dokumentaryo film na ito, ilantad namin ang pagpapahina at pagbagsak ng mga colonies pukyot dahil sa ang napakalaking aplikasyon ng pesticides para sa mga dekada, ang katiwalian ng mataas na pamahalaan at INRA, ang sabwatan sa pagitan ng mga pamahalaan, ang industriya ng pestisidyo at mga siyentipiko 'independiyenteng' (ngunit ang balanse ng agro-kemikal), ang pakikipagsabwatan ng agrikulturang Kooperatiba, ang namamalagi ng UIPP (ang lobby ng mga pesticides), karuwagan at panloloko AFSSA, ang nakamamatay na pundasyon ng modernong agrikultura, ang pagtanggi ang makinig sa whistleblowers ... ito unang trilohiya DVD "gahigante pag-alaga sa mga pukyutan" ay nagtatapos sa isang apila ng mga mamamahayag Fabrice Nicolino, upang mag-alsa, isang tawag sa pag-aalsa agad, ngayon, laban sa pang-industriyang pesticideurs, isang tawag upang ituloy ang mga ito sa hukuman, isang tawag upang mag-ulat ng mga krimen laban sa sangkatauhan perpetrated sa pamamagitan ng pestisidyo sa industriya.
Ang boom sa ang toyo produksyon sa Southern Cone ng Latin America ay isa sa mga pinaka-mapanirang agrikultura developments ng nakaraang dalawampung taon.Ang mga korporasyon na boom ngayon ang paglipat agresibo sa tubo, na tumututok sa malaking tracts ng lupa sa timog bansa kung saan maaari silang gumawa ng murang asukal.Kung ang pag-unlad na ito ay hindi maging sanhi ng isang reaksyon, ang epekto ay maaaring malubhang: lokal na pagkain produksyon ay mangalat, ang mga manggagawa at mga komunidad ay harapin ang pag-aalis at exposure sa nadagdagan ang mga antas ng pesticides, at banyagang agribusiness ay higpitan nito mahigpit na pagkakahawak sa asukal produksyon.Subukan namin sa artikulong ito upang makita ang mga relasyon sa pagitan ng pag-unlad ng sugarcane genetically nabago (gm) at mga pagbabago sa industriya ng asukal sa mundo.
En une dizaine d'années seulement, presque toute les pampas argentines et d'énormes surfaces forestières et agricoles au Brésil, en Bolivie, en Uruguay et au Paraguay ont été transformées en déserts verts de monocultures de soja. [ 1 ] Le boom du soja en Amérique latine a été et est toujours un filon miraculeux pour l'agrobusiness. Il a fourni à la poignée de céréaliers géants qui dominent le marché international des oléagineux et du fourrage un terrain bon marché et fertile pour assurer l'expansion et la consolidation de leurs activités dans le monde. Ces mêmes sociétés, Cargill, ADM et Bunge pour ne citer qu'elles, ont aussi fait des milliards de profits avec les ventes d' engrais chimiques devenus indispensables. D'autres grandes entreprises étrangères, telles qu' AGCO et John Deere, ont profité des ventes de tracteurs. Monsanto et Sygenta, quant à eux, ont engrangé des bénéfices records avec leurs semences génétiquement modifiées et leurs pesticides chimiques.
L'invasion du soja s'appuie sur un modèle de production axé sur l'utilisation de semences génétiquement modifiées qui permettent de tolérer d'énormes doses d'herbicides chimiques. C'est Monsanto qui a fourni à la fois les semences et les herbicides, tandis qu'une nouvelle génération d'exploitations agricoles, dirigées principalement par des hommes d'affaires vivant dans les villes, louait ou s'emparait de vastes zones agricoles et y organisait le travail. A chaque fois que ce modèle a été déployé, il a forcé les petits paysans à partir et les communautés locales ont été dévastées par l'exode rural et la contamination chimique.
Quant aux multinationales de l'agrobusiness, l'expérience du soja dans le Cône sud a montré comment exploiter avec profit l'expansion de l'agriculture industrielle dans les pays en développement. Elle a ouvert une nouvelle ère de conquête. Le sucre, qui a une longue histoire de destruction de l'environnement et de pure exploitation humaine, est probablement la prochaine récolte à être confrontée à un boom similaire à celui qu'a connu le soja, d'autant plus que de nouvelles espèces de sucre génétiquement modifiées poussent déjà dans les champs (voir encadré 1). Lire la suite de cet article… »
Attention, attention, la grande coterie se rencontre. Les pharaons en cravates se rencontrent, les grands esprits se retrouvent.
Tout d'abord, à Athènes, certains des plus importants hommes d'affaires et politiciens de la planète se sont rencontrés pour tenir leur rencontre annuelle secrète avec le groupe des Bilderberg , sous un contrôle de sécurité très étroit. Le luxueux hôtel, le Astir Palace, était protégé par des douzaines de policiers qui avaient pour mission de garder à l'écart la presse et le public, rapporte un journaliste de AFP.
Ensuite, le Sunday Times nous apprend qu'un club de milliardaires de l'Amérique s'était réuni pour discuter de leurs lourds soucis concernant la menace désastreuse environnementale, sociale et industrielle. Parmi les soucis les plus importants à émerger de cette rencontre est la surpopulation de la planète, ainsi que des différents moyens pour parvenir à la contrôler et la réduire. Dépopulation mondiale. Ils se sont eux aussi rencontrés en privé, à l'abri des regards indiscrets, « pour considérer comment leurs fortunes pouvaient être utilisées pour ralentir la croissance de la population mondiale et accélérer les améliorations en santé et en éducation. Les philanthropes qui ont assisté au sommet organisé par l'initiative de Bill Gates, le co-fondateur de Microsoft, ont discutés de joindre leur force pour vaincre les obstacles politiques et religieux qui s'opposent au changement. "
Ce club nommé le « Good Club » par un « insider » inclue David Rockefeller Jr, le patriarche de la dynastie la plus fortuné de l'Amérique, Warren Buffett et George Soros, des financiers, Michael Bloomberg, le maire de New York, et des dirigeants de grands médias, tels que Ted Turner et Oprah Winfrey.
Mais nous ne seront pas en reste. À Montréal va se tenir une conférence du 8 au 11 juin 2009, à l'Hôtel Hilton Montréal Bonaventure, intitullée: S'adapter au nouvel ordre mondial . Le tout se passe dans le cadre de la 15e conférence annuelle du Forum économique international des Amériques. Ça va être fantastique, amener vos enfants et des sandwichs. Parmi les fiers commanditaires de cet évènement, on retrouve Power Corporation du Canada du clan Desmarais, La Banque Royale du Canada, Rio Tinto Alcan, Génome Québec, GDF Suez, la Société générale de financement du Québec, Exportation et développement Canada (EDC), VIA Rail Canada, la Banque de développement du Canada (BDC), Investissement Québec, la firme d'avocats Fraser Milner Casgrain, Deloitte, SNC Lavalin, le CRDI et la CSST, le HEC Montréal, La Presse, le National Post, le gouvernement du Québec et du Canada ainsi que de quelques banques internationales.
Comme chaque année, la réunion du Groupe de Bilderberg a rassemblé dans le plus grand secret l'élite de la finance, de l'économie, de la politique et des médias. Elle s'est tenue du 14 au 17 mai en Grèce à Vouliagmeni, à 20 km au sud d'Athènes, au Nafsika Astir Palace , un palace 5 étoiles sur une presqu'ile, avec plages privées et port privé pour yachts.
Parmi les participants de cette année, on remarque le nombre élevé d'invités turcs (banquiers, industriels, ministres, et responsables de médias), signe que l'adhésion de la Turquie à l'UE est vraiment « dans les tuyaux ».
Comme on pouvait s'y attendre, le secteur financier est encore plus présent que d'habitude.
Pour la France, on notera la présence du secrétaire général de l'UMP, Xavier Bertrand, de la ministre de l'économie et des finances Christine Lagarde, et pour la Suisse la présence étonnante du leader populiste Christoph Blocher.
Etaient également présents les deux principaux responsables de l'équipe économique d'Obama, Timothy Geithner et Lawrence Summers.
Enfin les absents les plus remarqués: Etienne Davignon (président de la Société Générale de Belgique), pourtant présent à toutes les réunions précédentes du Bilderberg, et celle de Maurice Lippens, ex-président de la Banque Fortis, récemment rachetée en partie par BNP et en partie nationalisée provisoirement par l'état belge.
Le diagramme des connexions de quelques participants de la réunion 2009… Cliquez sur l'image pour la télécharger en grand (fichier jpeg 3 Mo).
Conférence Débat organisée par le CCFD avec Marc Dufumier, auteur et directeur de laboratoire à AgroParistech , et Christian Troubé, rédacteur en chef de La Vie , auteur de Les nouvelles famines, des catastrophes pas si naturelles , le 24 Avril 2009 au Centre de congrès Le Manège à Chambéry, en Savoie (73)
En partenariat avec le CCFD(Comité Catholique contre la Faim et pour le développement) et le soutien de nombreuses associations : la FMSEA(Fédération départementale des Syndicats des exploitants agricoles) , la Confédération paysanne , le CMR(Chrétiens en monde rural) , le Lycée agricole de Savoie et Artisans du monde , des collectivités territoriales rattachées à Peuples Solidaires .
Une manifestation dont l'engouement obligea les organisateurs à retransmettre la conférence dans une salle annexe, elle aussi remplie !
La bande est enregistrée sur plusieurs supports, elle présente donc 3 blancs de quelques seconde, mais qui n'entache en rien la qualité et l'intérêt de la conférence.
Clip audio : Le lecteur Adobe Flash (version 9 ou plus) est nécessaire pour la lecture de ce clip audio. Téléchargez la dernière version ici . Vous devez aussi avoir JavaScript activé dans votre navigateur.
Durée : 2h04
Merci à Jean-François Druhen-Charnaux de nous avoir transmis ce document
l'architecte Jean Charles Fabre propose une vision nouvelle de votre habitation et offre une véritable réflexion sur l'éco-système à choisir et à bâtir en réalisant votre maison.
Approche sensible et énergétique d'un terrain
Faire le choix de construire une maison vivante, c'est avant toute chose se rendre perceptif aux qualités vitales du sol et de son environnement pour se les concilier et pouvoir s'en nourrir. Aussi le temps et l'importance de cette démarche préalable ne doivent-ils pas être minimisés. Je vous propose d'aborder le lieu, le terrain choisi, comme la « table des matières » – au sens propre – d'un livre – votre future maison – dont vous ignorez encore le contenu.
Si la situation vous le permet, ne soyez jamais pressé de construire. Ménagez-vous du temps pour aborder le lieu à plusieurs moments de l'année. Observez les arbres, leurs teintes, leur formes, et les vues que ménage la chute des feuilles à la saison hivernale. Les trouées de verdure permettent une relation nouvelle à notre environnement. Elles pourront se traduire par la suite dans la maison par le choix d'une ouverture orientée. L'arbre en tant que condensateur des énergies vitales d'un lieu (le Tchi des Chinois) vous donnera toujours une idée de potentiel énergétique à disposition sur votre terrain. Je suggère l'approche suivante :
Faites le choix d'un arbre qui, par sa forme, sa taille, son harmonie ou sa particularité vous semble l'arbre maître du lieu. Vous vous mettez dos à lui, puis mentalement vous vous identifiez à lui. Observez alors en tournant progressivement, sans perdre le contact du dos ce que l'arbre « voit » de son environnement. Vous aurez ainsi une idée des qualités particulières que « fixe » l'arbre.
Observez les mousses sur les troncs des arbres. Elles vous donneront la direction principale des pluies sur le site. Quant aux arbres penchés ils vous indiqueront la direction des vents dominants. Il se peut qu'un arbre penché ponctuellement révèle la sous-jacente d'un courant tellurique (cours d'eau, feuille). La présence d'arbres ou de sites foudroyés à proximité sont à ce titre, révélateurs.
Le surréalisme financier qui aura présidé aux évolutions boursières et aux indicateurs financiers et commentaires politiques de ces deux derniers mois est le chant du cygne du cadre de référence dans lequel le monde vit depuis 1945.
De la même manière que, en Janvier 2007, dans le GEAB N°11, LEAP/E2020 avait décrit la charnière 2006/2007 comme caractérisée par un « brouillard statistique » typique de l'entrée en récession et conçue pour faire douter les passagers que le Titanic était bien en train de couler (1), notre équipe considère aujourd'hui que cette fin de Printemps 2009 marque la sortie définitive du référentiel utilisé depuis une soixantaine d'années par les acteurs économiques, financiers et politiques mondiaux pour effectuer leurs prises de décisions, et en particulier de sa version « simplifiée », utilisée massivement depuis la chute du bloc communiste en 1989 (le référentiel étant alors devenu purement américano-centré). Au-delà de tout aspect théorique, cela signifie concrètement que les indicateurs que chacun a l'habitude d'utiliser pour ses décisions d'investissement, de rentabilité, de localisation, de partenariat, etc… sont devenus obsolètes, et qu'il faut désormais chercher ailleurs les indices pertinents si l'on veut éviter de prendre des décisions désastreuses.
Ce phénomène d'obsolescence s'est accentué fortement depuis quelques mois sous la pression de deux tendances :
. d'une part, les tentatives désespérées de sauvetage du système financier mondial, et en particulier des systèmes américain et britannique, ont de facto « brisé les instruments de navigation » du fait des manipulations en tout genre effectuées par les établissements financiers eux-mêmes et par les Etats et banques centrales concernées. Parmi ces indicateurs affolés et affolants, les bourses sont le meilleur exemple. Nous y revenons d'ailleurs plus largement dans les recommandations de ce GEAB N°35. Et les deux graphiques ci-dessous illustrent magistralement comment ces efforts désespérés n'ont pas empêché un bouleversement majeur du classement des grandes banques mondiales (c'est essentiellement depuis 2007 que s'est enclenchée la fin de la domination historique américano-britannique de ce classement)
. d'autre part, les quantités astronomiques de liquidités injectées en une année dans le système financier mondial, et en particulier dans le système financier américain, ont conduit l'ensemble des acteurs financiers et politiques à une perte totale de contact avec la réalité. De fait, à ce stade, ils semblent tous atteints du syndrome de l'ivresse des profondeurs – qui déclenche chez ceux qu'il affecte une impossibilité à se repérer dans les profondeurs marines et les conduit à s'enfoncer toujours plus profondément en croyant en fait remonter vers la surface. L'ivresse des profondeurs financières a visiblement les mêmes effets que son homologue aquatique.
Capteurs détruits ou pervertis, perte du sens de l'orientation des dirigeants financiers et politiques, voilà les deux facteurs-clés qui accélèrent la sortie du système international hors du référentiel de ces dernières décennies. Lire la suite de cet article… »
L'argent a été conçu comme un outil pour améliorer les échanges entre les hommes. En effet, avant la création de l'argent, les échanges étaient limités au simple troc. La création de l'argent a permis d'étendre largement les échanges. Mais aujourd'hui, les échanges entre les hommes sont limités car ils n'ont pas assez d'argent pour acheter tout ce dont ils ont besoin, créant marasme économique et chômage. Pourquoi n'y at-il pas assez d'argent ? En fait, il n'ya jamais eu autant d'argent qu'aujourd'hui, mais il ne sert plus prioritairement aux échanges entre les hommes. En effet, l'argent sert à gagner de l'argent en spéculant (comme avec les assurances vie qui se développent rapidement depuis quelques années), et donc il circule dans les circuits financiers de la spéculation (95% de l'argent sert au circuit spéculatif, 5% seulement servirait au commerce). Autre cause du manque d'argent : les gens ont peur de l'avenir, donc ils sont plus prudent dans leurs dépenses et modèrent leurs achats, ralentissant ainsi la vitesse de circulation de l'argent (le fait de retarder tous les mois de 3 jours ses achats, ralentit de 10% la vitesse de circulation de l'argent et donc diminue de 10% les transactions totales effectuées). De plus les banques qui gèrent l'argent le font dans leur propre intérêt (gagner de l'argent) et pas dans l'intérêt des hommes (très peu de banques prêtent aux personnes qui veulent créer leur emploi, obligeant à passer par la collecte directe de l'argent d'amis). De nombreuses personnes disposent de temps libre (surtout avec le chômage actuel !) ou de production excédentaire qu'elles ne peuvent vendre car il n'ya pas d'argent pour les rémunérer. Il ya des marchandises ou des personnes disponibles pour travailler, et aussi des acheteurs potentiels pour ses services et ses marchandises, mais il manque l'outil nécessaire (l'argent) pour que ces transactions s'effectuent. Comme aujourd'hui l'argent ne joue plus son rôle vital de vecteur des transactions entre les hommes, il est urgent de créer un nouveau système permettant les transactions sous peine d'étouffement.
Les arguments en faveur d'une société sans argent dans laquelle la production vise à satisfaire les besoins humains et où la production pour la vente et l'économie marchande sont abolies, reposent sur le fait suivant : l'industrie moderne et la technologie se sont développées à un tel degré qu'elles pourraient fournir en abondance des biens de consommation et services à toute la population du monde, à condition qu'elles soient utilisées rationnellement pour arriver à ce but.
Les problèmes d'une production en quantité suffisante pour tous sont déjà résolus. Après de longs efforts pour combattre la pénurie l'homme est venu à ses bouts et la possibilité de produire en abondance est devenue une réalité. Mais ceci ne peut être accompli dans le cadre d'une société où les moyens de production sont la propriété d'une minorité et où les richesses sont produites pour la vente en vue de profits. Le seul cadre où cette abondance serait réalisable est celui d'une société dans laquelle toutes les ressources, qu'elles soient naturelles ou industrielles, sont devenues, sous contrôle démocratique, l'héritage commun de toute l'humanité. Dans ces conditions seulement, est-il possible de décider démocratiquement ce qui sera produit et satisfaire les besoins humains? Dans une telle société, marché, salaires, profits, achat et vente seraient hors de contexte ; ils finiraient simplement d'exister.
Nouriel Roubini un des rares économistes avec Paul Jorion à avoir prédit le krach économique d'aujourd'hui annonce que le pire est devant nous ! Nous assistons en ce moment à un débat pitoyable pour savoir si nous sommes oui ou non en récession. En fait il ne s'agit ni d'une récession, ni d'un krach, mais d'une crise systémique. De quel système s'agit-il ?
Le fonctionnement de notre économie possède en effet deux tares majeures : la croissance perpétuelle et la création de la monnaie à partir de dettes.
I) La croissance perpétuelle
Kenneth Boulding, économiste affirme :
«Toute personne croyant qu'une croissance exponentielle peut continuer à l'infini dans un monde fini est soit un fou, soit un économiste.»
Il est en effet impossible de continuer à produire des biens de façon croissante sans détruire la planète. Ainsi, certains écologistes devraient méditer sur le fait que c'est la façon dont fonctionne ce système économique qui est responsable de la destruction de notre environnement.
D'ailleurs Albert A. Bartlett, physicien en conclut :
«La plus grande déficience de la race humaine est notre incapacité à comprendre la fonction exponentielle.»
II) La création de la monnaie à partir de dettes
Les habitants de la planète sont persuadés que l'on crée de la monnaie à partir des dépôts et des placements. C'est faux ! Il existe une vérité qui doit être révélée : l'argent est créé à partir de la dette.
Graham F. Towers, gouverneur de la Banque du Canada de 1934 à 1954 a dit :
«Chaque fois qu'une banque fait un prêt, un nouveau crédit bancaire est créé. De l'argent tout neuf.»
Maurice Allais, Prix Nobel de Sciences Économiques (1988) affirme :
«Par essence, la création monétaire ex nihilo que pratiquent les banques est semblable, je n'hésite pas à le dire pour que les gens comprennent bien ce qui est en jeu ici, à la fabrication de monnaie par des faux-monnayeurs, si justement réprimée par la loi. Concrètement elle aboutit aux mêmes résultats. La seule différence est que ceux qui en profitent sont différents.
John Kenneth Galbraith, économiste :
Le procédé par lequel les banques créent de l'argent est tellement simple que l'esprit en est dégoûté.
Donc, sans dette, pas d'argent, et sans argent, pas de dette. La crise des subprimes a d'ailleurs posé un problème fondamental puisque les crédits n'étaient pas honorés.
Les peuples racines, une philosophie en phase avec la Nature
«Ils n'ont de vêtements, ni de laine, ni de lin, ni de coton, car ils n'en ont aucun besoin ; et il n'ya chez eux aucun patrimoine, tous les biens sont communs à tous. Ils vivent sans roi ni gouverneur, et chacun est à lui-même son propre maître. Ils ont autant d'épouses qu'il leur plaît […]. Ils n'ont ni temples, ni religion, et ne sont pas des idolâtres. Que puis-je dire de plus ? Ils vivent selon la nature.» Amerigo Vespucchi ( Mundus novus )
«Il n'ya rien de barbare et de sauvage en cette nation, à ce qu'on m'a rapporté, sinon que chacun appelle barbarie ce qui n'est pas de son usage.» Michel de Montaigne «Si j'étais chef de quelqu'un des peuples de la Nigritie, je déclare que je ferais élever sur la frontière du pays une potence où je ferais pendre sans rémission le premier Européen qui oserait y pénétrer.» Jean-Jacques Rousseau
«Les personnes appartenant à des minorités nationales ou ethniques, religieuses et linguistiques ont le droit de jouir de leur propre culture, de professer et de pratiquer leur propre religion et d'utiliser leur propre langue, en privé et en public, librement et sans ingérence ni discrimination quelconque.» Déclaration des droits des personnes appartenant à des minorités nationales ou ethniques, religieuses et linguistiques, adoptée par l'Assemblée générale des Nations unies dans sa résolution 47/135 du 18 décembre 1992 (Article 2)
«Le post-colonial a partout été du bricolage d'apparence politique, des minorités favorisant le néocolonialisme, le népotisme et le clientélisme." Jean Malaurie
«Voir ce qui ne paraît aux yeux de personne, c'est la seconde vue.» Jules Michelet
«Ils sont comme des muets ; ils souffrent, s'éteignent en silence et nous n'entendons rien.» Jules Michelet
«La vie avant la domestication / l'agriculture était en fait largement une vie de plaisir, de contact avec la nature, de sagesse des sens, d'égalité sexuelle, et de bonne santé." John Zerzan
«Les caractères exceptionnels de cette pensée que nous appelons sauvage tiennent surtout à l'ampleur des fins qu'elle s'assigne. Elle prétend être simultanément analytique et synthétique, aller jusqu'à son extrême dans l'une ou l'autre direction, tout en étant capable d'exercer une médiation entre ces deux pôles… La pensée sauvage se définit à la fois par une dévorante ambition symbolique, par une attention scrupuleuse entièrement tournée vers le concret, enfin par la conviction implicite que ces deux attitudes n'en font qu'une.» Claude Lévi Strauss
«Cinq cents types de fleurs, filles d'autant de types de pommes de terre poussent… sur la terre ; mêlées de nuit et d'or, d'argent et de jour. Les cent fleurs des quinoas que j'ai semés au sommet, étincellent de tous leurs feux sous le soleil ; les ailes noires du condor et d'oiseaux microscopiques sont maintenant en fleurs. Il est midi. Je suis près des montagnes, nos maîtresses, les sommets des ancêtres ; leur neige tantôt saupoudrée de jaune, tantôt tachetée de rouge, brille sous le soleil… … regardez mon visage, mes veines ; les vents qui soufflent de nous à vous, nous les respirons tous ; la terre sur laquelle vous comptez vos livres, vos machines, vos fleurs, descend de la mienne, meilleure, débarrassée de sa colère, une terre apprivoisée… Nous ignorons ce qu'il adviendra. Laissons la mort avancer vers nous, laissons venir ces inconnus. Nous les attendrons ; nous sommes fils du père de toutes les montagnes, nos maîtresses ; fils du père de toutes les rivières.» José María Arguedas (extrait de « A call to some doctors », 1966, traduit du quechua)
«J'ai vénéré la Terre pour comprendre le ciel et grâce aux vers luisants, j'ai connu les étoiles.» Louis Aldebert
«L'homme est la nature prenant conscience d'elle-même.» Élisée Reclus
«Tout est dans la nature et toute la nature est en moi. On est ensemble !» Parole de Pygmée
L'ampleur de la déforestation – 130 000 km² par an – s'apparente à un désastre écologique et social. Particulièrement concernées : l'Amazonie, l'Afrique centrale et l'Indonésie. En cause, la survie des pauvres, l'industrie agroalimentaire et forestière, le consumérisme des riches. La protection de la biodiversité et l'atténuation des changements climatiques passent nécessairement par un questionnement radical des logiques productivistes et des inégalités.
par Bernard Duterme
Problématique complexe aux causes et aux effets multiples, la déforestation correspond d'abord à une évolution mondiale alarmante. Crise alimentaire, changements climatiques, impasses énergétiques… les tendances lourdes de l'actualité de ce début de 21e siècle, de par leurs connexions plus ou moins manifestes avec le déboisement et la dégradation des forêts, obligent la communauté internationale à enfin donner l'importance qu'il mérite au phénomène. Le déclin rapide des superficies boisées ne date pourtant pas de ce millénaire. A la faveur d'autres lames de fond – l'urbanisation, les pollutions, l'agro industrialisation, la pauvreté… – aux liens implicites ou explicites avec la déforestation, le constat aurait déjà dû mobiliser les consciences. Sans doute les risques apparaissaient-ils plus éloignés.
Toujours est-il, on le devine, que la diminution avancée du couvert forestier à l'échelle mondiale s'avère intimement liée, dans ses logiques et dans sa portée, aux modèles de production et de consommation privilégiés ces dernières décennies, voire ces derniers siècles. S'en tenir ici à une approche strictement descriptive ou technique de la problématique ne pourra donc suffire, même si, dans un premier temps, il convient d'en prendre la mesure. Qu'entend-on par déforestation ? Quelle est son ampleur ? Quelles régions et populations du monde concerne-t-elle ? En quoi pose-t-elle problème ? Dans un deuxième temps, nous traiterons des causes évidentes et sous-jacentes de la déforestation, ainsi que de ses principaux moteurs et acteurs, pour ensuite débattre des enjeux cruciaux et des politiques auxquels elle renvoie.
Ang ilan sa iyo ay maaaring alam ng pagkakaroon ng pang-ekonomiyang mga alternatibo, tulad ng maaaring ay matatagpuan para sa halimbawa sa Ekopedia . Kadalasan, ito ay variants ng monopolyo: sa halip ng paggamit ng mga tala sa bangko, ang papel ay ginamit ng debit / credit na gamit ang isang bagong pangalan ng aparato (euro ang nagiging ang "kabute", ang " trigo ", ang" bulaklak ", atbp ...) ayon sa localities. Kaya, ang sampu-sampung ng libu-libo ng mga tao na magsagawa ang mga alternatibo na ito sa ilang mga bansa, ngunit ang mga ito ay sa halip nakikita bilang kakontra, ang lifeboats. Sa katunayan, ang ilang mga tao na iwan ang buong sistema ng pagbabangko sa ibang sistema, maliban kapag mayroon sila ay walang pinili. 
Attention, attention, la grande coterie se rencontre. Les pharaons en cravates se rencontrent, les grands esprits se retrouvent. 
Conférence Débat organisée par le CCFD avec Marc Dufumier, auteur et directeur de laboratoire à 
Communiqué public GEAB N°35 (15 mai 2009) 
L'ampleur de la déforestation – 130 000 km² par an – s'apparente à un désastre écologique et social. Particulièrement concernées : l'Amazonie, l'Afrique centrale et l'Indonésie. En cause, la survie des pauvres, l'industrie agroalimentaire et forestière, le consumérisme des riches. La protection de la biodiversité et l'atténuation des changements climatiques passent nécessairement par un questionnement radical des logiques productivistes et des inégalités. 
Quant aux mots doux, je sais qui va... 
