รู้จริงท่านเองและเจ้ารู้ว่าจักรวาลและ Gods 
โพสต์โดย LeTransmuteur ใน: ปรัชญา , จิตวิญญาณ / ศาสนา 
"รู้จริงท่านเอง": จารึกอยู่บนจั่วของวัดจาก oracle ใน Delphi มีชื่อเสียงมาก แต่นี้คำขวัญ Delphic เราผิดประกอบกับโสกราตีสและยังไม่ได้ให้กำลังใจกับตนเองทางจิตวิทยาการเรียนรู้ แต่โทรไปสั่ง มันถูกออกแบบมาเพื่อเตือนประชาชนว่าพวกเขาปุถุชนเพียง: มันได้รับเชิญเดินทางไปยังตระหนักถึงข้อ จำกัด ของตัวเอง เราลืมว่าการตักเตือนนี้ "รู้จริงท่านเอง" ตามด้วย "... และคุณรู้ว่าจักรวาลและพระเจ้า "
บุคคลที่มีความรู้ที่สมบูรณ์แบบของตัวเองจะเท่ากับของพระเจ้า สำหรับนักปรัชญากรีก, ความรู้ของตัวเองคือตรงกันกับภูมิปัญญา แน่นอนมันจะช่วยให้บุคคลที่จะตระหนักถึงข้อ จำกัด ของตัวเองฟรีตัวเองจากความผิดพลาดของเขาในการพัฒนาคุณภาพของเขาและไม่คำนึงถึงทุกสิ่งที่อยู่ใน "ฉัน" ไม่ได้เป็นส่วนบุคคลที่จะใช้ ตระหนักถึงตัวตนที่แท้จริงของเขาและพื้นเสรีภาพของเขา
คำขวัญ Delphic แสดงให้เห็นว่าเราไม่ทราบจริงๆว่าตัวเองความรู้ไม่ได้เป็นตัวเลขได้ทันทีของสติ เธอชวนเราไปทำวิจัย, สืบเชื้อสายลงไปในระดับความลึกของตัวภายในของเราที่จะหาแก่นแท้ของเราเป็น อย่างไรก็ตามงานวิจัยนี้เริ่มต้นด้วยการค้นพบและการพัฒนาของตัวเองของเรา คำสั่งนี้เป็นรากฐานของปรัชญาคาร์ทีเซียนพร้อมกับที่ของ บริษัท ที่กำลังมองหาเอกลักษณ์ของตัวเองใด ๆ ลึกความรู้ของเราเองเราต้องถามไม่ว่าจะเป็นถูกต้องตามกฎหมายที่จะพูดของตัวเองด้วยตัวเองและสิ่งที่เป็นวิธีการและเงื่อนไข
ค้นหาตัวเองความรู้ที่มีสภาพ: ความรู้สึกของเราเป็น Descartes ในวาทกรรมของเขาในวิธีที่พิสูจน์ให้เห็นว่าคำสั่ง "ผมคิดว่าดังนั้นผม" (คือ Cogito, "หลักการแรก" ของปรัชญา Cartesian) เป็น "ดังนั้น บริษัท และมั่นใจว่าทั้งหมด สมมติฐานฟุ่มเฟือยมากที่สุดจากคลางแคลง [จะ] ไม่สามารถที่จะเขย่ามัน "ที่จริงก็เป็นไปได้ที่จะสงสัยทุกอย่างแม้กระทั่งการดำรงอยู่ที่แท้จริงของร่างกายและโลกรอบตัวเราของเรายกเว้นสำหรับการดำรงอยู่ของความคิดของเราเองเรา จากขณะนี้เราตระหนักถึงลักษณะที่น่าสนใจของการดำรงอยู่เป็นอิสระจากความคิดของเราเราตระหนักถึง "ฉัน" ของเรา จากนั้นเราได้รับอนุญาตให้เริ่มต้นการค้นหาสำหรับ "ตัวตน" ของเราคือธรรมชาติของตัวตนของเราเอง
นักปรัชญาบางคนคิดว่าเรามีเวลาที่ "จิตสำนึกสนิทสนมของตัวของเรา" (Hume) ใด ๆ เรามีความรู้สึกอยู่ยงคงกระพันของความรู้ของตัวเราที่เราไม่ค่อยจะมีข้อสงสัย แต่มีความรู้สึกทันทีของการเป็นของเราไม่ได้มีความรู้เต็มของตัวเอง บางครั้งเราที่เราแปลกใจตัวเองหรือเราผ่านวิกฤตการณ์ร้ายแรงของการตั้งคำถาม พฤติกรรมความคิดของเราประสบการณ์ของเราแตกต่างกันไป ตนเองมีความรู้เกี่ยวข้องกับการวิจัยและการวิจัยครั้งนี้จะต้องมีวิธีปรับให้เข้ากับจุดประสงค์ของมัน
เราเป็น priori ตำแหน่งที่ดีที่สุดที่จะรู้ว่าเราโดยวิปัสสนาเราสามารถเข้าถึงความเข้าใจในความรู้สึกของเรามีคุณภาพและข้อบกพร่องของเราแรงจูงใจของเราและความเชื่อมั่นของเราบางส่วน แต่ฉันจะเข้าใช้งานได้ในระดับหนึ่งของความเป็นจริงทางจิตผ่านวิปัสสนาหรือวิธีการนี้มีแนวโน้มที่จะยกมันวัตถุมากที่เขาเรียกร้องให้มีการเข้าถึง? บุคคลที่ผิดธรรมดาของวิปัสสนาคือเรื่องผสานกับการกระทำของตัวเองสังเกต ในทำนองเดียวกันวิปัสสนาเป็นมาตรฐานตามภาษา ความเป็นจริงยังคงอยู่ที่ความคิดของ "รู้" สิ่งหนึ่งที่ตัวเองยกความยากลำบากขั้นพื้นฐาน: ในสิ่งที่ความรู้สึกเราจะใช้ "ความรู้" ในกรณีของ interiority ?
ดูเหมือนว่าสิ่งที่ยากในทางที่จะมีความรู้วัตถุประสงค์ของตัวเองนี้: ความรู้ที่เราสามารถมีเราโดยวิปัสสนาผ่านตัวกรองความเห็นว่าเรามีของเรา ดังนั้นเราจึงอาจถูกล่อลวงไปพูดเกินจริงเพื่อลดหรือปิดเสียงบางส่วนของข้อบกพร่องของเรา ในนวนิยายของเขาวิทยาศาสตร์การปฏิวัติของมด, Bernard Werber เตือนเราว่า "เพื่อทำความเข้าใจระบบที่เราต้องแยก ... "แต่มันเป็นไปไม่ได้" ออกจากบ้าน "! ผมอาจมีทั้งวัตถุและ "ฉัน" ที่คิดว่าอาตมาเป็นบ่อเกิด วิปัสสนาไม่สามารถนำไปสู่การอยู่คนเดียวด้วยตัวเองความรู้ นอกจากนี้ยังเป็นอำนาจเกือบจะตัดสินการกระทำของเราโดยไม่ต้องกลับขั้นตอน: เวลาและประสบการณ์ที่จะให้บางครั้งอาจมีการวิเคราะห์อย่างจริงจังของ "ตนเอง" ที่เรามีก่อน - แต่ก็ไม่สามารถ ช่วยหลีกเลี่ยงปัญหาที่เกิดจากการกระทำในอดีตที่ไม่ดีในส่วนของเราก็สามารถที่มากที่สุดจะตระหนักถึงความผิดพลาดในอดีตของเรา
มันจึงปรากฏชัดเจนว่าวิปัสสนาไม่เพียงพอสำหรับนักปรัชญาที่กำลังมองหาตัวตนที่แท้จริงของเขา มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะเข้าบัญชีปฏิกิริยาของอื่น ๆ ก่อนเหตุการณ์ในโลกภายนอกของความคิดของเขาความรู้สึกของเขา ถ้าเป็นไปได้ก็ควรยื่นอุทธรณ์โดยตรงไปยังการตัดสินของอื่น ๆ มันจะทำให้ได้รับอนุญาตให้ตระหนักถึงสิ่งที่เขาซ่อนตัวจากสิ่งที่เขาไม่เคยคิดจาก เขาจะรู้สึกว่ามันจริง "ชัดเจน" และจะมีการดำเนินขั้นตอนใหญ่ในความรู้ที่เขามีของเขาเอง interiority
แต่นี้วิธีที่สองในการเข้าถึงความรู้ด้วยตนเองคือไม่สมบูรณ์แน่นอนวิสัยทัศน์ของการอื่น ๆ ทำให้เรามีตัวเราถ้ามันมีบุญจากความแตกต่างกันจากพวกเรา, n ' ไม่ได้ถูกตัดสินอย่างหมดจดวัตถุประสงค์สามารถบิดเบี้ยวโดยมิตรภาพหรือความเกลียดชังที่เขารู้สึกกับเรา นอกจากนี้การวิจารณ์ของเขานั้นไม่สมบูรณ์เนื่องจากมันสามารถนำมาใช้เฉพาะในลักษณะของตัวละครของเราที่เราให้ความเงางาม, รู้ตัวหรือไม่นอก อื่น ๆ ไม่สามารถมองเห็นหน้ากากทางสังคมของฉัน "บุคคล" ของ Latins นอกจากนี้อื่น ๆ ไม่จำเป็นต้องตระหนักถึงประสบการณ์ส่วนตัวของเราซึ่งมีอิทธิพลอย่างมากจิตใจของเรา ในสถานที่ที่เขาเห็นเพียงหนึ่งแง่หนึ่งการสำแดงของบุคลิกภาพของเราได้รับอิทธิพลอย่างแน่นอนโดยการแสดงตนของเขา ตาของผู้สังเกตการณ์การเปลี่ยนแปลงอยู่แล้วภายใต้การสังเกต: ดังนั้นเมื่อวัตถุอยู่ภายใต้ความสามารถในการเปลี่ยนแปลงตัวเองก็ดึงเราไปสู่ชุดของกระจกไม่เอื้อต่อการสังเกต
แท้จริงเรามีการพัฒนาสิ่งมีชีวิต: วิธีการของเราเป็นความสัมพันธ์ของเรากับสิ่งที่ความเชื่อของเราสามารถแตกต่างกันไปเพียบจากจุดในชีวิตของเราไปยังอีก อีกครั้งประสบการณ์ส่วนตัวที่เล่นส่วนใหญ่ของเราเป็นใคร, ที่มีอิทธิพลต่อวิวัฒนาการของความคิดมีสติและสติของเรา สองเพื่อนในวัยเด็กพบว่าตัวเองหลังจากหลายปีอาจไม่รู้จักตัวเองหรือที่จะไม่ใช้ความสุขในแต่ละ บริษัท อื่น ๆ ในขณะที่ถ้าเส้นทางที่พวกเขาไม่ได้แยกมิตรภาพของพวกเขาอาจจะยังคงสภาพสมบูรณ์ .
ตนเองมีความรู้ไม่สามารถเป็นได้ทั้งที่สมบูรณ์และแตกหัก: วิวัฒนาการของสิ่งที่เรากำลังปรับอากาศตามโลกที่เปลี่ยนแปลงรอบตัวเราเป็นกระบวนการต่อเนื่องที่รู้ไม่สิ้นสุดด้วยความตาย . "ความกลัว, ปรารถนา, หวังว่าเราทะยานไปสู่อนาคตและปล้นเรารู้สึกและการพิจารณาสิ่งที่เป็นไปได้สนุกในสิ่งที่จะเป็นแม้ในขณะที่เราจะไม่มี" Montaigne (บทความ 1.3) การขีดเส้นใต้มีการเปลี่ยนแปลงล่วงหน้าเพื่อที่จะ นอกจากนี้ยังแสดงให้เห็นว่าเราสามารถฉายภาพตัวเองในอนาคตเป็นอุปสรรคต่อการความรู้จากตัวของเรา
ถ้ามันมีโอกาสที่จะพบในแต่ละลักษณะเดียวกันในแต่ละขั้นตอนของชีวิตของเขาก็คือหายากมากที่เหล่านี้มากลักษณะที่เฉพาะเจาะจงที่บุคคลดังกล่าวยังไม่ได้เปลี่ยนตลอดดำรงอยู่ของมัน. " คุณไม่สามารถก้าวสองลงไปในแม่น้ำเดียวกัน "(Héraclite. ) ค้นหาของเรา" ตัวตน "จึงคล้ายกับการค้นหาปรัชญาสำหรับภูมิปัญญาที่มีขอบเขตว่าการวิจัยนี้คือการไม่มีที่สิ้นสุด หากต้องการทราบว่าตัวเองจะไปดูที่ทุกช่วงเวลาอย่างต่อเนื่องฝึกการติชมตนเอง
นี้โทรปกติเพื่อการติชมตนเองเราได้เห็นจะต้องอยู่บนพื้นฐานของวิปัสสนาทั้งการเรียกร้องให้จ้องมองของอื่น ๆ และแสวงหาความจริงจากการเผชิญหน้าของ subjectivities งานวิจัยเกี่ยวกับลักษณะของ "ตัวเอง" ต้องใช้ความคิดที่สำคัญเพื่อตัวเองกำลังการผลิตขนาดใหญ่สำหรับการนามธรรม (มันต้องพยายามที่จะลืมความภาคภูมิใจของเขาที่จะต้องพิจารณาผู้กระทำน้อยที่สุด) ขนาดใหญ่ ความสอดคล้อง (มันไม่ควรที่จะประหลาดใจที่คิดว่าใครรู้ "ครั้งและทุก") และจิตวิญญาณของทั้งสองการวิเคราะห์และสังเคราะห์: เพื่อให้เกิดความรู้ด้วยตนเอง, เขาต้องรู้อย่างมีประสิทธิภาพเผชิญหน้า subjectivities (ของเขาเองและที่อื่น ๆ ) เพื่อบังคับให้ออกจริง
แต่มันเป็นไปได้ที่จะเข้าถึงความรู้ที่เต็มรูปแบบของตัวเอง? เป็นที่ชัดเจนว่าหมายถึงการที่เราได้ดูสามารถสำรวจตัวภายในของเรา แต่การรวมกันฉลาดของพวกเขาสามารถอยู่คนเดียวมันทำให้เรามีความรู้ทั้งหมดของเราเป็น?
การค้นพบของจิตวิเคราะห์และการทำงานของนักปรัชญาต่างๆที่สามารถอธิบายว่า "สารตั้งต้น" ของวิทยาศาสตร์นี้ดูเหมือนจะพิสูจน์ว่าไม่ จิตสำนึกของเราเท่านั้นที่จะเป็นส่วนหนึ่งของทั้งหมดของเรา "ตัวตน" ในคำอื่น ๆ ที่มนุษย์เป็นมากกว่าเพียงแค่มีสติที่ดูเหมือนว่า priori ตะกั่ว ความฝันในการกระทำผิดพลาด, บิล, neuroses ต่างๆและ psychoses แสดงให้เห็นถึงการดำรงอยู่ของ "ตัวฉัน" ลึกกว่า "ตัวฉัน" ของเราคิดและการจัดงานความคิดสติที่ประกอบด้วยความคิดอดกลั้นโดย "อวัยวะของการเซ็นเซอร์" ของ สติ แต่ที่ของเราบางครั้งขึ้นไปยังพื้นผิว - และผลในการ "อาการ" บางครั้งเป็นอันตรายต่อคน
ฟรอยด์ผู้ก่อตั้งจิตแม้ใน Metapsychology มันอ้างว่า "มันก็เป็นเพียงการเรียกร้องผ่านทางไม่สามารถป้องกันได้ที่หนึ่งสามารถเรียกร้องทุกอย่างที่เกิดขึ้นในเขตกายสิทธิ์ที่ควรจะคุ้นเคยกับ สติ "ในคำอื่น ๆ สติเป็นเพียงส่วนเล็ก ๆ ของอัตตาของเราและความรู้เกี่ยวกับสิ่งที่เรามีทั้งหมดเป็นมั่นเหมาะไกลเกินเอื้อมของเรา
สติเท่านั้นที่จะเป็นเกาะเล็ก ๆ หายไปในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ของแรงกระตุ้นซึ่งได้อดกลั้น หมู่เกาะของจิตสำนึกที่จะเป็นป่าที่โชคร้าย, หิวอยู่เสมอและกลัวในเวลาเดียวกันดึงดูดโดยขยายไร้ขีด จำกัด ของน้ำยืดรอบอาณาเขตของตน เกาะจิตสำนึกที่จะจมอยู่ใต้น้ำอย่างสม่ำเสมอโดยคลื่นของสติก่อให้เกิดความเสียหายมาก
มโนธรรมจะเห็นโลก แต่ต้นไม้ที่มีสาขาอนาถบิดที่เพิ่มมากขึ้นในดินหินของเกาะของพวกเขาจะไม่พอที่จะสร้างเรือขนาดใหญ่ที่สามารถใช้ในการจัดส่ง นอกจากนี้บางคนก็มีกลัวของทะเลจากหมดสติและสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในระดับความลึก
นอกจากนี้ยังมีอยู่บนเกาะของดินแดนรกร้างจิตสำนึก, การสำรวจโดยชาว ในบทความใหม่ของเขาในการทำความเข้าใจของมนุษย์, Leibniz แสดงให้เห็นว่า "มีเวลาที่อินฟินิตี้ของการรับรู้ในเราใด ๆ แต่สะท้อนได้โดยไม่ต้องสติสัมปชัญญะและไม่ [... ] เราไม่รับรู้ องศา "ในระดับของจิตสำนึก" แท้จริงมี ": จิตสำนึกในการนอนหลับมีสติตื่นสติที่ใช้งาน, สติแน่นอน มันจะต้องยอมรับว่าส่วนใหญ่ของเวลาเราไม่ใช้ปัญหาในการวิเคราะห์ข้อความทั้งหมดที่เราได้รับ โดยย้ายจากระดับของสติไปยังอีกที่เรารู้สึกในช่วงเวลาสั้น ๆ ความรู้สึกของผู้ชายคนหนึ่งที่หลังจากปี Dan เซลล์มืดคืนเสรีภาพของเขาอีกครั้งและพิจารณาแสงของวัน แต่เราใช้เวลาส่วนใหญ่ของชีวิตของเราในเงาของจิตสำนึกของเราเราจะไม่คำนึงถึงความรู้สึกที่เราได้รับจากโลกภายนอกเหล่านั้นที่นำไปใช้ให้เราโดยตรงด้วยแรงยังสามารถเข้าถึง ความตระหนักเต็มของตัวเองและโลกภายนอกก็จะลงทุนในที่ดินของความเข้าใจของเราและนำมาให้สติทุกสิ่งที่มาให้เราและทุกสิ่งที่เราจะลืม แต่ดูเหมือนยังอยู่ในจิตใจของเรา นี่คือการทำงานจริงได้ตลอดเวลาอาจหมายที่แท้จริงของตำนานของ Sisyphus
มิฉะนั้นเราจะได้รับการประณามในการดำรงชีวิตของผีในความมืดของการขาดสติ ". เราเป็นออสามในสี่ของชีวิตของเรา" กล่าวว่า Leibniz แท้จริงเราจะแนะนำส่วนใหญ่มักจะตามนิสัย reflexes ของเราการศึกษาของเราและความรู้สึกที่หมดสติของเราเป็นจิตสำนึกที่แท้จริงของเรา
ควร แต่ก่อนที่ข้อเท็จจริงถูกเปิดเผยโดยจิตวิเคราะห์ทิ้งทั้งหมดด้วยตัวเองที่กำลังมองหา? ควร แต่ฟ้อง บริษัท และเริ่มจะลึกและลึกในการค้นหาความรู้ของตัวเอง? เรามีวิธีที่จะสำรวจได้สติของเรา?
ในขณะที่มันไม่น่าเป็นไปได้ว่าเราสามารถเข้าถึงความรู้ที่สมบูรณ์ของตัวเอง - สิ่งที่จะทำให้เราเท่ากับ "พระเจ้า" ปรากฏจารึกของวัดของ Delphi - เรายังคงสามารถเข้าถึง ความเข้าใจที่ดีขึ้นของตัวเอง
วิปัสสนาช่วยให้เราสามารถใส่คำสั่งในความรู้สึกของเราเรียกลักษณะของอื่น ๆ ทำให้เรามีวิสัยทัศน์ของตัวเองมากขึ้นวัตถุ, จิตวิเคราะห์สามารถตรวจสอบกลับไปยังพื้นผิวของความปรารถนาของเราที่ใส่ใจความลับ, ตื่นอย่างต่อเนื่องของจิตสำนึกของเราจะขยายความเข้าใจความสอดคล้องของตัวเองที่สำคัญและสร้างความมั่นใจจากการวิจัยของเราของเราจำเป็นที่จะมีขอบเขตที่เรามีสิ่งมีชีวิตจากการเปลี่ยนแปลงและสถานที่ที่เราจะไม่เหมือนกันจากเวลาของเรา ชีวิตยังอีก
ในการเป็นเรียงความและความว่างเปล่าของเขาถิภาวปรัชญาชาวฝรั่งเศสฌองปอลซาร์ตร์-กล่าวถึงปัญหาที่เกิดขึ้นจากการปราบปรามจิตวิเคราะห์ ตาม Freud แรงกระตุ้นจิตใต้สำนึกของเราในตัวเราที่จิตสำนึกของเราปฏิเสธที่จะให้พวกเขาแสดงออก กองทัพเป็นแล้วต้องยอมรับว่าการเซ็นเซอร์ "ที่จะใช้ธุรกิจอย่างชาญฉลาดต้องรู้ว่าสิ่งที่มัน represses "แต่การเซ็นเซอร์ต้องจำเป็นต้อง" ตระหนักถึงฉลาด "แรงกระตุ้นที่เป็นอันตราย ความต้านทานของผู้ป่วยรับการรักษาโดยจิตวิเคราะห์ "เกี่ยวข้องกับการที่เป็นตัวแทนเซ็นเซอร์จากอดกลั้นเช่น "ความพยายามของเซ็นเซอร์เพื่อป้องกันการเปิดตัวของวัตถุอดกลั้นแน่นอนเกี่ยวข้องกับ" ความเข้าใจของเป้าหมายทางซึ่งปัญหาของนักจิตวิเคราะห์และการกระทำ linker สังเคราะห์โดยที่จะเปรียบเทียบความจริงของความซับซ้อนซึ่งได้อดกลั้นในสมมติฐานจิตวิเคราะห์ ซึ่งมีวัตถุประสงค์ "ถ้าเราไม่ได้ตระหนักถึง" การดำเนินงานเหล่านี้ "เซ็นเซอร์ที่เป็นคือ" ตระหนักถึงการตระหนักถึงแนวโน้มที่จะปราบปราม แต่ไม่แม่นยำเพื่อจะไม่รู้ "ในคำอื่น ๆ แสดงให้เห็นถึงการเซ็นเซอร์" เจตนาดี "ซาร์ตร์และเราจริงๆตระหนักถึงสิ่งที่เราต้องการซ่อนคนอื่น ๆ ทั้งในและตัวเราเอง
วิธีที่จะรู้ว่าใครผมอีกก็จะไปลงทุนใหม่ "สูญเปล่า" ของสติของฉัน ฝันกลางวัน, จินตนาการจินตนาการเป็นส่วนหนึ่งของฉัน ปฏิเสธพวกเขาเป็น "บ้านบ้าของ" ปฏิเสธส่วนใหญ่ของบุคลิกภาพของฉัน เราเผชิญกับความขัดแย้งอื่น: ถ้าฝันเป็นจิตสำนึกลดลงก็ยังเปิดเมื่อโลกภายในตรงกลางของสติและความฝัน
"ฉัน" ที่เราเห็นคือความคิดในเรื่องที่มีข้อเสีย immediacy บางอย่างเช่นเขตแคบของสติอยู่ใต้บังคับบัญชาของตนไปยังโครงการในขณะนี้ ในฝัน, แกสตัน Bachelard (ฉันทลักษณ์ของการแนะนำภวังค์) กล่าวว่า "บทกวีเป็นทั้งฝันและโลกของเขา" ชนิดของการประนีประนอมของฉันและฉัน บังคับให้เรารับรู้, การกลับมาอย่างเป็นระบบเพื่อตัวเราเองวิธีการใช้ภาพนี้ไม่ได้เป็นภวังค์กวี แต่ "รับรู้เพิ่มขึ้น [... ], การเชื่อมโยงกันมากขึ้นกายสิทธิ์ . "Bachelard เสนอที่จะให้เรามีชีวิตอยู่ความฝันที่จะดีขึ้นได้และการศึกษานั้นดีกว่าที่เราสร้าง
ถึงแม้ว่าความรู้ที่ชัดเจนของ "ตัวตน" ของเราจะไม่พ้นจากขอบเขตของการตรวจสอบของเรามันเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งเพื่อให้เกิดความเข้าใจอันดีของตัวเอง ความรู้นี้จะทำให้ตัวเองแตกต่างระหว่างสิ่งที่ได้จากการนิสัย, การศึกษา, reflexes, ปรับอากาศสังคมและสิ่งเงินสดรับจากการมีสติและเราเป็นอิสระ
สอบถามสิ่งที่คุณสามารถรู้ว่าตัวเองเป็นปัญหาสำคัญ ความสัมพันธ์ของเรากับตัวเราจะกำหนดความเข้าใจที่ชัดเจนไม่เพียง แต่ของตัวเอง แต่ยังโลกและความสัมพันธ์อื่น ๆ ที่ฉันมีกับโลกนี้ ผมเป็นคนที่ดีที่สุดที่จะพูดคุยกับผมถึงแม้ว่าสถานที่ที่จะอึดอัด! วิธีการทั้งหมดดูเหมือนจะดีที่จะรู้ว่าเป็นชีวิตที่เลือก มีนาคมต่อตนเองความรู้คือในสาระสำคัญใช้เวลาเดินเท้าถึงเสรีภาพแนวทางปรัชญา
Tags: รัก , ร่วมสร้าง- , สติ , วิวัฒนาการ , มนุษยชาติ , ปัญญา , กระบวนทัศน์ , ความจริง , การแปลงร่าง
Flux RSS des articles
transmuter เย็นดี,
ฉันต้องการจะเปิดอภิปรายกับคุณในเรื่อง: รู้ท่านเอง แต่ไม่มากเกินไป! โสกราตีสนาย
และสิ่งที่คุณคิดว่าการแสดงออกของยีนผลสะท้อนว่าเราจึงมักจะอยู่ในอื่น ๆ ?
คือคุณตกลงดังนั้นเราจึงสามารถพูดคุยได้หรือไม่
ขอขอบคุณล่วงหน้าเร็ว ๆ นี้
สวัสดีมิเชล
อ้าง "รู้จริงท่านเอง แต่ไม่มากเกินไป" จะนำมาจาก "One Hundred Quatrains ในเดือนกันยายน" โดย Alexandre Arnoux "โอลูกชายของฉันรู้ว่าท่านเอง แต่ไม่มาก "
"รู้จริงท่านเองและเจ้ารู้ว่าจักรวาลและพระเจ้า"
(และเราอาจเพิ่ม: และคุณจะรู้จักกับพระเจ้าในตัวคุณ)
จารึกอยู่บนจั่วของวัดจาก อพอลโล ที่ เดลฟาย, ที่มีข้อความถูกลึกโดย โสกราตีส , การทำเครื่องหมายทางเข้าทางทิศตะวันตกในการแสวงหาภูมิปัญญาถูกเปลี่ยนบ่อยในการพัฒนาระบบของความคิดที่โสกราตีสจะแน่นอนได้เขย่าเขา การประชด
เราควรหาข้อความไปยังบทความในหัวข้อนี้
อดีต: "รู้จริงท่านเอง": ดวงวิญญาณที่มีเหตุผลของกระจกของเหตุผลของตัวเองอีก เพลโต
นี่คือความคิดที่ดีสำหรับแน่นอนที่สำคัญต่อความก้าวหน้าของเราเอง
ทำความรู้จักกับตัวเองในทุกระดับไม่ใช่เรื่องง่ายและต้องใช้เวลาไม่เพียง แต่จากความอ่อนน้อมถ่อมตนและความเพียรความอดทน ... แนะนำโดยวัตถุประสงค์ที่แท้จริง
หากต้องการทราบว่าตัวเองที่จะเปลี่ยนและอำนาจและเปลี่ยนแปลงโลก ... จะรู้ว่าจักรวาลและความสามารถของพลังสร้างสรรค์ของเราพระเจ้า โชคดีที่มีเครื่องมือหลาย ...
นอกจากการพัฒนาอีกต่อไป
สวัสดีทุก
มันดูเหมือนฉันจำเป็นที่จะเข้าใจสิ่งที่เป็น meanderings ของการดำเนินการของเราเพื่อรักษาความกลัวในตัวเราลึกเพื่อengramméesมานานหลายศตวรรษ
มันเป็นความจริงที่ว่ามันใช้เวลามากของความอ่อนน้อมถ่อมตนและความซื่อสัตย์ในส่วนของเรามันทำให้เราทบทวนความเจ็บปวดที่ถ่วงเราซึ่งไม่เคยผ่านง่าย แต่โอ้ปลดปล่อย!
เป็นเวลาสูงว่ามนุษย์ทุกคนมีความสนใจที่สำคัญในการนี้ด้วยตนเองความรู้เพื่อให้มีความเข้าใจโลกที่แท้จริงของสิ่งที่เป็นโดยไม่ต้องใช้ดุลยพินิจที่ซับซ้อนหรือค่า แต่จุดประสงค์เดียวของ advancing ร่วมกัน ยอมรับความกล้าหาญที่จะทำอย่างไรกับความสมจริงทั้งในความไม่สมบูรณ์ของเราในด้านคุณภาพและความงามของเราเป็น
เราได้รับการศึกษา, จัดการ, หุ่นยนต์, วัตถุประสงค์ของการเป็นทาสมันเป็นปกติที่จะมีการปรับใหญ่เพื่อให้การเข้าแถว, ละแวกเดียวกัน, กรูมมิ่งและรูปแบบเก่ารุ่นที่ได้รับ inculcated เป็นรากฐาน, รากฐานของมาตรฐานของเรา
นี่คือเหตุผลที่มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะสนับสนุนซึ่งกันและกันในกระบวนการนี้เพราะช่วงเวลาของความไม่สมดุลในระหว่างการปฏิบัติตามการเปลี่ยนแปลงนี้เมื่อเราปล่อยให้ไปรากฐานที่ดีของผลงานเก่าเหล่านี้
นี้คือการเดินทางเป็นทางเลือกที่ส่วนบุคคลของเจตนาว่าไม่มีใครมีที่จะบังคับหรือจะใช้สถานที่ของทุกคนในส่วนที่เจตจำนงเสรีของทุกคน แต่เราสามารถให้กันและกันช่วยเหลือที่ดี เมื่อหนึ่งของเราเพื่อให้การร้องขอในขณะที่ทำให้แน่ใจว่าจะไม่ใช้อำนาจใด ๆ เหนือเขาที่เกิดขึ้นบางครั้งก็ไม่มีความรู้ของเราเพราะมันเป็นหลักการสำคัญของสิ่งที่เราได้รับการสอนในบ้านเรา บทเรียนและการที่เราลดไปเป็นทาสนี้
ดังนั้นเราจึงมีงานใหญ่ที่ต้องทำบนความไว้วางใจที่จะได้รับอิสรภาพที่แท้จริง
De reprendre notre pouvoir personnel implique la connaissance parfaite de notre fonctionnement. Et puis, comment pourrions-nous transcender quoi que ce soit, que nous ne serions pas en mesure de reconnaitre, pour commencer?
Re-connaitre qui l'on est vraiment, passe avant tout par se défaire de ce qui nous voile la face.
Il ne s'agit nullement de culpabiliser quant à la découverte progressive de la hauteur de notre responsabilité d'avoir permis et créé ce qu'il est advenu de ce monde et de nous-même, par notre endormissement, car la culpabilité et la peur sont les outils suprêmes du pouvoir exercé sur l'humanité pour la maintenir dans l'ignorance de son propre pouvoir immense dont elle ne soupçonne encore la puissance, et dont la connaissance en est également la clef pour sa libération.
Il nous faut donc apprendre le recul, afin de voir clairement ce qu'il est à réajuster, simplement en tant qu'observateur, afin d'agir librement pour notre avancée, sans se charger de ces lourdeurs inutiles et contrôlées par les dominateurs à qui nous avons cédé notre place.
Réjouissons-nous plutôt de la formidable nouvelle qu'est notre responsabilité, puisqu'elle implique que nous ayons les cartes en main et donc le pouvoir d'agir et transformer ce qui est, selon notre volonté.
NOTRE RESPONSABILITÉ EST LA PREUVE DE NOTRE POUVOIR
Ainsi il n'est plus de raison d'avoir peur d'identifier et de comprendre l'imperfection de notre fonctionnement!
Ainsi nous nous accordons la chance de guérir l'humanité et la terre de ces souffrances de séparation.
Ainsi nous parviendrons à reconnaitre enfin la part divine de notre être!
Aidons-nous des multiples outils d'ouvrages d'éveil, des réflexions des grands philosophes, des études et des réponses à nos questionnements, que ce soit des révélations par écriture automatique (où bien-sûr, il faut faire preuve de grande vigilance, et où seule notre intuition profonde est notre plus juste indicateur quant à la véracité et l'intention profonde du message), jusqu'aux auteurs tel que « Lise Bourbeau », par exemple ou d'autres du même registre, aussi bien qu'en se penchant, dans un échange sincère et confiant, auprès d'êtres qui nous sont proches, sur nous-même, afin qu'ils nous renvoient la capacité de voir et d'accepter notre imperfection sans altérer l'Amour qu'ils ont à notre égard, ce qui nous permet de déposer un instant notre fardeau, de l'observer sous un autre angle, sans préjugés, et nous ouvre à nous accorder cet Amour pour nous-même, ce que nous avons grand mal à faire et dont l'absence nous amène la souffrance de la séparation.
La re-connaissance de soi, nous mènera à la re-connaissance du grand tout auquel, ainsi libérés, nous pourrons à nouveau nous connecter, et retrouver enfin la joie, le bonheur, l'extase et la force dans l'unité de notre essence divine!
Que L'AMOUR soit !!!
Mélodia,
Tu as fait « mon boulot » !! Hihi je partage tes propos, merci !!
มิตรภาพ
Un homme dit: « Parle-nous de la Connaissance de soi »
Il répondit:
Khalil Gibran
« Celui qui par quelque alchimie Sait extraire De son cœur, respect, besoin, patience, Regret, surprise et pardon, Crée cet atome qu'on appelle l'Amour. "
Khalil Gibran
« La connaissance de Soi »… c'est peut être cela aussi…
La quête est l'expression d'un sens de séparation.
Elle implique la croyance que l'objet de la quête est séparé de nous.
Interrogeons ce que nous cherchons.
Voyons où ce que nous cherchons n'est pas.
Par élimination, le doigt pointé vers le ciel se retourne vers le Cœur.
Ce que nous cherchons se révèle être ce que nous sommes.
La quête s'arrête à l'instant où le chercheur meurt dans la présence qui l'habite.
Oui, que l'AMOUR soit !
En effet, quand le cœur a compris que la séparativité est illusoire,
est illusion,
pas plus que la goutte n'est séparée de la rivière
ou la roche de la montagne,
alors, dans son étincelante
et merveilleuse simplicité
l'amour EST.
สวัสดี
L'autre, Miroir de Soi ?
J'ai commencé un profond travail sur moi même et voilà qq chose que j'essaye de mettre en pratique.
On parle beaucoup des « effets miroir »,
dans un couple, au travail, dans la société…
Alors voilà, c'est simple comme « bonjour !!!!»
Mais encore faut il savoir les repérer et les accepter,« ces effets miroir ».
En chacun de nous, il ya ce qu' on nomme, une part d'ombre et la personna. ( yung.)
Pour bien comprendre mon interlocuteur, encore faut il que je me comprenne moi-même.
Communiquer, ce sont des transactions, d'états, d'émotions, de sentiments, de positions ( hiérarchique, même au sein d'une famille.), de vécus, qu'il est bon de prendre en considération pour connaitre ses limites et celles de l'autre.
je dois accepter mes fragilités pour accepter les fragilités de l'autre, autrement il ya un rapport de force qui s'établi, à qui voudra dominer l'autre. Nous sommes des animaux à la base, ne l'oublions pas…Ce qui fait que notre capacité, à vouloir prendre le pouvoir ou à le laisser, selon les circonstances est innée.
Accepter l'autre, c'est s'accepter soi..Très souvent, avec un peu de perspicacité et d'écoute, on trouve toujours dans nos colères, nos défenses, nos énervements, une source très personnelle..Un blocage, une peur, une colère, une angoisse… que nous n'arrivons pas à nommer, donc nous l'a rejetons chez l'autre..( c'est plus simple et moins compliqué.)
Une bonne relation, Adulte, saine et sereine c'est justement, beaucoup d'humilité, d'abnégation, d'écoute de soi et de l'autre.
Car l'autre est miroir de soi.
Miroir mon beau Miroir….
• Introjection, je m'attribue chez mon interlocuteur, des aspects positifs lui appartenant, qui ne sont pas les miens.
• Projection, je rejette de moi, le mauvais, ce qui à été refoulé, ce que je ne veux pas voir en moi, l'égoisme, la jalousie, l'orgueil, l'hypocrisie… ( sur l'autre.)
• Transfert, Paradigme de la psychanalise, met en scène une personne…Inconsciemment tu mets l'image d' une personne que tu connais sur une autre. ( père, mère, oncle, tante, frères, soeur…..)
Personna.
Ce que tu aimes ou apprécie chez « l'autre » c'est généralement ce que tu penses ne pas avoir, ce qui te fascine, ce qui te séduit, ce qui te manque, parce que tu te crois incapable d'être ce qu'il ou elle est, alors il ou elle exerce sur toi une espèce de fascination. ( c'est très enfantin .)
( il ou elle est enthousiaste, généreux, sociable, parole facile, déterminé, tenace, opiniâtre, fort, etc.….) des points extrêmement positifs qui te séduisent et qui vont te faire succomber…
Tu vas admirer une star de cinéma, de la chanson, ton patron, ta femme, ton mari, un animateur télé, ta mère, ton père, Ton prof ( quelque soit la discipline et j'en sais quelque chose) etc. .…
sans trop savoir pourquoi…Mais ce qui t'attire chez l'autre c'est une facette de ta personnalité que tu aimerais avoir…ou……que tu te refuses d'obtenir. ( inconsciemment ) Tu te laisse séduire, mais une fois l'effet passé, attention au réveille.. Tu peux être extrèmement déçu de cette illusion.
Attention aux « LEURRES ». Parce que l'autre, recherche aussi chez toi des choses qu'il n'a pas…
ça se complique !!!! Tu pourrais alors le détester pour cette raison, c'est le problème des gens qui manquent terriblement d'estime de soi et qui ne comprennent pas pourquoi on les aime tout simplement, alors ils fuient.. Par peur de ne pas pouvoir assumer, ou de ne pas être à la hauteur.
Ombre…( archaique, primaire, pulsionnelle.)
C'est une partie de nous mème qui a été réprimée très petit.
Ce que tu n'aimes pas chez l'autre, c'est ce que tu as en « toi » mais que tu détestes ou que tu n'oses accepter, que tu refoules bien profondément , par peur, orgueil, ou fierté jusqu'au jour où
tictac…… Boum !!! ça explose !!!!!…
Tu ne sais plus qui tu es et où tu vas….
A force de te fuir et de refuser ta part d'ombre.
( il ou elle est gamin, affable, gentil, généreux, amoureux, sensible, enfantin, touchant etc.….) Généralement on n' aime pas les gens trop gentils, trop affables, trop touchants…Ils nous renvoient notre propre incapacité à aimer et à être nous même.
( par peur.), On se barricade.
On veut être Fort, là est le problème…Superman c'est au cinéma.. Je te conseille d'accepter et de ne plus refouler ce qui te parait médiocre en toi et que tu reportes involontairement chez les autres.
C'est notre paradoxe ( accepter nos fragilités, notre part d'ombre, pour être plus en harmonie avec soi et pour s'estimer tout simplement. Et se faire confiance.)
« Les personnes que nous côtoyons,
ne sont pas là par hasard. "
elles sont le miroir de nos mille et une facettes de notre personnalité, après, c'est à nous de savoir les décrypter…
Pour ne pas être dupe dans ce jeu de dupe et pour être en accord avec soi, s'estimer et s'aimer.. pour une meilleure communication avec l'autre.
Exemple :
Si quelqu'un te traite de « gamin »…Dis toi que cette personne à un réel problème à régler avec sa propre gaminerie…Ou qu'elle tente, en t'accusant de te culpabiliser et ainsi de se décharger de ses propres failles, de sa propre part d'ombre (comme les enfants dans une cour d'école, qui se critiquent)
Car un adulte digne de se nom, te dira…
( Ton comportement, Ne me paraît pas responsable ou ce que tu fais me semble enfantin…. )
• Il se positionnera toujours par rapport à lui, il ne t' agressera jamais.
• Il prendra la responsabilité de ce qu'il te dira en partant de lui.
• Il trouvera les mots pour te donner sa perception et ainsi, un échange, un dialogue se mettront en
place… Il n'émmettra aucun jugement de valeur.
• Il faut toujours partir de soi pour critiquer l'autre, une critique pour une critique n'est jamais constructive….
Moralité : lorsqu'une personne proche de toi, t' envoie une injonction…Dis toi qu'elle a des choses à se reprocher, une dispute entre adultes est constructive, elle se fait par rapport a soi et non en critiquant l'autre…Sinon c'est de la malhonnêteté ou de la méchanceté gratuite qui ne doit pas t'atteindre. Mais poses toi toujours cette question, qu'est ce qe j'ai à comprendre dans cette situation ? Qu'est ce que cette rencontre, cette situation veut m'apprendre ?
Il est toujours très facile de dénigrer, de critiquer les défauts ou les attitudes d'autrui. Cette focalisation d'énergie peut provoquer stress, anxiété, colère voire même dépression.
Avez-vous entendu parlé de l'effet miroir ?
En fait cette théorie s'appuie sur le fait que ce qui dérange en l'autre résonne très fortement en vous. Le comportement de l'autre qui vous perturbe s'avèrerait être déséquilibré en vous.
Je peux ici vous évoquer par exemple l'ordre. Si vous êtes maniaque ou au contraire désordonné, une personne juste ordonnée mettra en mouvement en vous une forme de mal être chez vous.
La loi du juste milieu permet de trouver l'équilibre. Tout excès cherche inéluctablement et surtout inconsciemment à revenir à l'état d'équilibre. De tout ceci on peut parler de l'effet miroir, si vous êtes dans le juste milieu, tout ces travers vous indiffèrent, vous les constatez mais ils ne perturbent aucunement vos champs énergétiques. Vous êtes alors totalement centré et en parfaite harmonie avec votre moi profond.
Toute gène ou mal être peut être pour vous un indice pour un travail futur pour votre développement personnel. Plutôt que de vous bloquer énergétiquement en ressassant les excès des autres cherchez à équilibrer vos propres problèmes. De ce fait l'équilibre existera et la résonance avec les autres disparaîtra.
สวัสดี
Je ne me doutais pas vraiment de l'intérêt qu'à soulevé ma proposition.
Merci mes amies, je vous adore.
C'est simplement Michel, que c'est une question très importante !! Merci à toi de l'avoir posée !
Pour ce qui est de « l'effet miroir », dont parle très bien philo, j'avoue que je suis un peu saturée de ce concept, que j'ai utilisé bien sûr, qui est souvent fort juste, mais qui ne donne pas non plus toutes les réponses, loin s'en faut, même si cela est évidemment très intéressant dans un premier temps pour une recherche personnelle.
Pour ma part, je préfère désormais »Les Quatre Accords Toltèques « : (à utiliser en non-stop !!!!!)
QUE VOTRE PAROLE SOIT IMPECCABLE
Parlez avec intégrité, ne dites que ce que vous pensez. N'utilisez pas la parole contre vous-même, ni pour médire sur autrui.
NE REAGISSEZ A RIEN DE FACON PERSONNELLE
Ce que les autres disent et font n'est qu'une projection de leur propre réalité, de leur rêve. Lorsque vous êtes immunisé contre cela, vous n'êtes plus victime de souffrances inutiles.
NE FAITES AUCUNE SUPPOSITION
Ayez le courage de poser des questions et d'exprimer vos vrais désirs. Communiquez clairement avec les autres pour éviter tristesse, malentendus et drames. A lui seul cet accord peut transformer votre vie.
FAITES TOUJOURS DE VOTRE MIEUX
Votre mieux change d'instant en instant, quelle que soient les circonstances, faites simplement de votre mieux et vous éviterez de vous juger, de vous culpabiliser et d'avoir des regrets. "
Je travaille avec cela depuis quelques années, et les résultats sont étonnants!!
Nous avons la chance d'avoir actuellement beaucoup d'outils à notre disposition, et donc de pouvoir choisir celui qui nous convient le mieux. (je veux dire par là, que je ne dénigre en rien le phénomène de l'effet miroir !
)
มิตรภาพ
Karen
Bonsoir Michel,
Heureuse de pouvoir partager nos connaissances. Tout ce qui figure dans cet article est pure théorie. La Pratique est bien sûr beaucoup plus ardue !! Mais se rendre compte de nos faiblesses est déjà un énorme pas sur le chemin…. Merci et Bisous à tous
Bonsoir Karen,
Je viens de lire ton commentaire et ta réponse à Michel, je la trouve très pertinente en ce qui concerne ta marche à suivre à savoir les « Quatres accords Toltèques ». J'y adhère au maximum, le plus souvent possible et j'ai souvent envie de rire devant les critiques gratuites et cancan. C'est tout bon d'être indifférente à cela. Biz
Bonsoir Karen,
Je suis d'accord avec toi Karen.
Comme le dit si bien Fabrice Palmer, notre ego doit être maitrisé comme un cavalier doit maitriser son cheval afin d'éviter qu'il ne s'emballe. Si en toute circonstance on donne libre cours à L'ESPRIT sans laisser notre mental ou nos émotions nous envahir, alors les choses se font calmement dans la Paix et dans la Joie.
Tel est le début du chemin…
Je dirais que la connaissance de soi passe par le non jugement de soi, lorsqu'on décide, de s'assoir calmement à coté de sa vie et d'essayer de s'observer. Il ya un mot oublié de nos jours, c'est la miséricorde, soyons indulgents et compatissants et aussi honnête. La compassion est la clef !!
Effet miroir ou autre effet peut aider tout à fait à la compréhension mentale seulement attention, dès que l'on accorde de l'attention à un problème, on lui ajoute notre énergie et cela ne créé que d'avantage d'opposition. Ne nous concentrons pas sur les problèmes , Partageons encore nos idées et notre joie, notre enthousiasme, notre différence et restant tel qu'on est et avec notre compassion toujours et encore !! S'il vous plait acceptez moi aussi avec mes « défauts » sans vouloir me formater !! Vive la libre expression et sachons accueillir aussi !! Merci donc pour toutes, oui toutes vos contributions qui me font réfléchir !! C'est tout bon !!!
และ
Avec Skippy pour vous servir …. car avec lui, c'est dans la poche !! et hop !!
Pierre, merci !
Skippy, merci aussi : j'aime bien ton commentaire, car la compassion c'est en effet très important, non seulement pour l'autre, mais aussi pour soi-même, et c'est probablement dans ce cas que c'est le plus difficile . Nous sommes souvent si durs envers nous-mêmes ! Je renvoie sur cette idée au premier accord toltèque.
Cela ne veut pas dire non plus n'avoir aucune rigueur, car le travail sur soi demande les deux : amour/compassion et rigueur. L'égo spirituel étant sans doute le pire !
C'est pourquoi, oui, le partage de notre joie, de nos idées, de notre enthousiasme, de nos différences et de notre quête est le plus merveilleux atout que nous possédons … L'Amour, encore et toujours ….celui qui écoute, qui ne possède pas, qui partage, qui comprend …
karen
« Toute gène ou mal être peut être pour vous un indice pour un travail futur pour votre développement personnel. » yes
« Plutôt que de vous bloquer énergétiquement en ressassant les excès des autres » YES, bien dit !!!
« Cherchez à équilibrer vos propres problèmes. "
Je dirais, plutot cherchez à vous concentrez sur ce que vous voulez vraiment (oubliez les problèmes) « De ce fait l'équilibre existera et la résonance avec les autres disparaîtra. » YES !!!!!!
STOP REJET STOP FORMATAGE AU DELA D'UN REGARD NEGATIF de
CELUI QUI TE JUGE avec malveillance PUIS S'ETONNE DE TA REACTION en te culpabilisant
COURAGE SOYONS NOUS MEME et ACCROCHONS NOUS A CE QUE NOUS VOULONS
pour NE PAS TOMBER DANS LA COLERE contre
TOUT CE QU'ON NE VEUT pas
celui qui me rabaisse
non je veux pas cela
OUI mais voulons nous vraiment changer ?
IL YA UNE ANTIDOTE !! C'est Inscrire encore et encore la joie dans son être !!
RESSENTIR la beauté !!
ECRIVONS ENSEMBLE UNE AUTRE HISTOIRE
AVEC D'AUTRES PENSEES
Incrivons les dans l'univers comme des fleurs dans un jardin
CREONS DE BELLES PENSEES TOUS ENSEMBLES comme autant de chants magnifiques !!
Bien dit Kohlan !! Nous sommes tous bien en phase !!! Alors nous y arriverons !!
มิตรภาพ
ขอบคุณทุกท่านที่คุณนำมาให้ฉันสะท้อนที่น่าสนใจบางอย่างผมมีเวลาได้มีปัญหาที่จะทำให้สันติภาพกับตัวเองและสถานการณ์การทำงานทางการเงินของฉันและความรักกับความรู้สึกบางอย่างที่ฉันรู้สึก buffeted น้อยโดยเหตุการณ์ นอกผมได้ยาวรับการค้นหาความสงบภายในของฉันฉันมักจะเล็ดรอด; การทดสอบเป็นจำนวนมากและฉันสงสัยว่าจะมีคนอื่น ๆ แต่สิ่งหนึ่งคือบางอย่างเมื่อเรายอมรับความรับผิดชอบของเรา, เหตุการณ์ที่เรากำลังทุกข์ทรมานน้อยลงและประตูเปิดเพื่อช่วยให้เรา ขอบคุณชีวิตที่ฉันมีมักจะทำร้ายคุณอยู่ในสถานะของฉันและฉันรักคุณในขณะนี้ ...
การทดสอบที่เราทำอยู่เป็นเครื่องมือในการแสวงหาที่จะอยู่อย่างช้าๆเป็นธรรมกับสภาพแวดล้อมของเรา พวกเขามีอยู่เพื่อให้เราดูและทำให้เราสามารถเข้าถึงสิ่งที่เรียกว่าแสงศักดิ์สิทธิ์และสาระสำคัญ แต่เป็นจริงความรักและความเมตตา
รักและอยู่ได้โดยปราศจากความทุกข์ทรมานจะมีส่วนร่วมในอาหารโดยไม่เห็นคุณค่ารสชาติและสี ...
โดยข้อเสียการจัดการความเจ็บปวดของเขาและทำให้มันเป็นพลังงานความคิดสร้างสรรค์มาเพื่อให้เข้าใจความหมายที่แท้จริงของการเกิดของความทุกข์ทรมานของเขาและอาชีพของเขา
ถ้าผมเอาตัวอย่างของการยอมรับของไม่เที่ยงของสิ่งนั้นฉันยอมรับที่จะรักและใช้ชีวิตในขณะที่นำเสนอตัวเองให้ฉันรู้ว่าฉันจะสูญเสียมันทั้งหมดจากที่หนึ่งไปยังช่วงเวลาที่ อื่น ๆ ...
ความทุกข์เป็นเพราะการสูญเสียเป็นสิ่งที่โหดร้าย แต่บวกเพราะมันจะไม่ขาดที่บีบฉัน แต่เป็นพลังงานในช่วงเวลาที่ทุกคนใช้เวลาเติมฉันและบรรเทาฉัน
ประตูถูกเปิดในที่สุดและแสงรอบตัวเราและเติมให้เรา ดังนั้นเราจึงเริ่มที่จะพิสูจน์ให้ตัวเอง ...
สิ่งที่สำคัญคือการเปิดเพราะมันจะไม่สายเกินไป ...
จิตสำนึกและจะยังคงเปิดอยู่ในซองจดหมายอื่นและมีวิวัฒนาการต่อแสง
Hedgehog หรือ - หรือ MAT
รักษาตัวเองจัดการกับสถานการณ์และพฤติกรรมบางครั้งมากเกิดการระคายเคืองกับผู้ที่อยู่รอบ ๆ เขาจำเป็นต้องใช้จำนวนของคณาจารย์ของมนุษย์โดยเฉพาะ: การรับรู้การสะท้อนและความสามารถในการมีและเป็นการแสดงสิ่งที่คุณรู้สึก, การเอาใจใส่ ...
อหังการยังอ้างว่าสามารถที่จะสร้างความเชื่อมั่นที่แข็งแกร่งในตัวเองและคนอื่น ๆ ในชีวิต มีความมั่นใจในตัวเองนี้ไม่ได้ที่จะรู้สึกเหมือนซุปเปอร์แมน ในทางที่ยอมรับว่ามีอะไรผิดปกติกับพวกเราโดยไม่คิดที่จะป้องกันไม่ให้สิ่งที่คุ้มค่ากับเราเพื่อจะรับความรักเพื่อให้บรรลุสิ่งที่เราทำหรือจะมีความสุข เมื่อมีข้อตกลงของความไว้วางใจก็คือเราสามารถให้กระจกของความสัมพันธ์ของเรากับตัวเราเพราะเรามีความสัมพันธ์กับคนอื่น ๆ
ผู้นำที่ดีเช่นเป็นหนึ่งในผู้ที่มีความเชื่อมั่นพอที่จะแสดงตัวเองในฐานะที่เขาเป็นรวมทั้งหากจำเป็นในช่องว่างของมัน นอกจากนี้ยังเป็นผู้หนึ่งที่จะเป็นพยานในทัศนคติของเขาต่อความเชื่อมั่นของเขาในทีมงานของเขาและเป็นรายบุคคลและเรียกรวมกันแสดงให้เห็นถึง
เราค้นพบในวันนี้ว่าเราไม่ได้อยู่ในโลกของวัสดุ แต่ในจักรวาลของพลังงานแบบไดนามิก ทุกอย่างที่มีอยู่เป็นเขตศักดิ์สิทธิ์ของพลังงานที่เราสามารถเข้าใจความรู้สึกโดยสัญชาตญาณและ
นอกจากนี้มนุษย์เราสามารถโครงการพลังงานของเราโดย channeling ความสนใจของเราในทิศทางที่ต้องการ ("พลังงานไหลที่ให้ความสนใจไป") ซึ่งทำหน้าที่เกี่ยวกับระบบพลังงานอื่น ๆ และคูณความถี่ของความบังเอิญในชีวิตของเรา
สวัสดีทุก
ผมเห็นหลายท่านมีส่วนร่วมอย่างแข็งขันในการสนทนานี้ดังนั้นฉันหวังว่าฉันจะได้รับการตอบสนองเป็นส่วนหนึ่งของปรัชญาของศาล (CEGEP, คิวเบกการศึกษาระบบ) ของฉันครูถามให้เราตรวจสอบ "รู้ ท่านเอง "และต้นกำเนิดของ" เจ็ดคนฉลาด "
ในระหว่างการสอบสวนของฉัน
ฉันตระหนักว่าประโยคที่ผิดคุณลักษณะที่โสกราตีสได้รับการบิดเบือน ... คุณบอกว่ามันจะจริง "รู้ท่านเอง" ... "และคุณรู้ว่าจักรวาลและพระเจ้า "ในขณะที่จนถึงขณะนี้ผมได้รับ" ใบโลกเพื่อพระเจ้า. "
ดังนั้นสิ่งที่เป็นประโยคเดิมคุณคือบางส่วนของแหล่งที่มาของคุณหรือไม่
เอาล่ะเพื่อ ... ขอบคุณนะ hehe
แท้จริง Etienne, แปลอักษรที่แน่นอนของคำขวัญ Delphic น่าจะเป็น:
"รู้จริงท่านเองใบโลกเพื่อพระเจ้า! "
สวัสดีสตีเฟ่น,
หลังจากการวิจัยบางอย่างผมคิดว่ารูปแบบไฟล์ PDF ของ Lazorthes Guy (ศัลยแพทย์ในทางโรคประสาทและศาสตราจารย์กิตติคุณที่มหาวิทยาลัย Sabatier ในตูลูส) ซึ่งยังสามารถให้บริการคุณดีในคำถามของคุณ ...
เขาเขียน:
ฉันให้คุณเชื่อมโยงไปยังเอกสารเหล่านี้ได้ "รู้จริงท่านเอง" - ข่าวจากคำสั่งของโสกราตีส (ผู้ Lazorthes Guy)
สํารวจดี ...
Ohla ขอบคุณฉันให้เว็บไซต์นี้ในหน่วยความจำเพราะคุณพูดคุยสิ่งที่สำคัญก็คือการค้นพบสำหรับฉันและฉันยินดีที่จะเจอคนที่ไม่ลังเลที่จะตอบคุณ! ขอบคุณอาจจะเห็นคุณเร็ว ๆ นี้!
ฉันเพิ่งค้นพบสูตรใหม่ของวัดของ Delphi บอกว่าจักรวาลควรปล่อยให้พระเจ้า. มันย่อมเป็นอย่างมากที่ขัดแย้งกับคำสั่งของโสกราตีสและที่นำฉันกลับไปที่คำถามของผู้ป่วยที่ผม กล่าวว่า
เราควรอธิษฐานขอให้พระเจ้าในขณะที่เรากำลังบอกว่าเราเป็นผู้สร้างของความเป็นจริงของเราหรือไม่?
มีสตีเฟ่น, เว็บไซต์นี้เป็นที่น่าสนใจจริงๆในหลาย ๆ ด้านแล้วเร็ว ๆ นี้
มิตรภาพ
กะเหรี่ยง Hi ...
"เราควรอธิษฐานขอให้พระเจ้าในขณะที่เรากำลังบอกว่าเราเป็นผู้สร้างของความเป็นจริงของเราหรือไม่? "คุณกำลังเขียน ...
บางทีการตอบสนองครั้งแรก ...
เยซูอิตของศตวรรษที่สิบเจ็ดสรุปหลักการของการกระทำความเชื่อถือของตน "ในพระเจ้าเช่นถ้าประสบความสำเร็จขึ้นอยู่ทั้งหมดในสิ่งที่คุณและในพระเจ้ายังไม่ได้รับอย่างเต็มที่ให้ตัวเองในการทำงานเช่นถ้าคุณได้ทำอะไรเลย พระเจ้าเท่านั้นและทุกสิ่ง "
ภาพอื่น ๆ อีกที่มาจาก Saint Paul (1 โครินธ์ 3:7) "มันขึ้นอยู่กับเราไปยังโรงงานและน้ำได้ดี แต่ได้รับการเจริญเติบโตของมันเป็นของพระเจ้า."
มิตรภาพ!
คำตอบที่ดีที่น่าพอใจผมตั้งแต่มันเกี่ยวกับสิ่งที่ผมบอกคนที่สองเป็นในทางไม่เข้ากันไม่ได้ ...
ขอขอบคุณ!
มิตรภาพ
มีใครบางคนที่เคยกล่าวไว้ว่าสิ่งที่ดีจริงๆเช่น "ช่วยตัวเองและพระเจ้าไป I. " สถานที่
Tu émets ton vœux ou ce que tu ne veux surtout pas (histoire que ça t'arrive… rigole, j'ai fait ça des années… sisi…), et sans te préoccuper du comment, et les choses arriveront !
Un travail d'équipe en somme !!
Écoutons-nous, prenons le temps de nous écouter les uns, les autres et Merci a toi Bouddha_Hindy et Karen pour votre spontanéité sincère.
Oui, Kholan, c'est une sorte de dicton populaire qui vient ici bien à propos !! Il ya d'ailleurs souvent une réelle sagesse dans ces messages qui viennent de la nuit des temps, et souvent transmis oralement.
Côté spontanéité, sincérité, enthousiasme, vraie gentillesse et gaîté, je crois bien que tu en es le champion !! Et c'est fort agréable… merci à toi.
Amitiés.
J'ai reçu cette pensée du jour qui tombe fort à propos sur l'aide de l'Esprit :
Omraam Michaël Aivanhov
Ce texte transmis ci-dessus est magnifique évidemment !! Je voulais venir vous saluer ce soir pour vous dire que les choses sont simples et à la portée de notre compréhension à tous !!! Pour se connaitre soi même… il FAUT… être soi-même !!! Soyez vous même et vous le serez de plus en plus !!! Ma parole c'est vrai !!! Je suis un peu crevé après 6 heures de Conférences (3 fois 2 heures) avec trois thèmes différents, décidés en salle sur un programme de sociologie ou d'économie et animés en pure improvisation en créant mes « slides » sur mon portable et au « barco » en direct et en animant ma salle, mon but étant de leur apprendre à penser et bien sur à leur faire comprendre comment les mécanismes fonctionnent sans émotions ni jugement de valeur en me rapportant à leur propre vécu. Comment est-il possible de passer tout ce temps en interactivité complète avec les élèves, les élever (élévation), les débloquer, les libérer, se payer des fous rires, transmettre la joie d'apprendre et de créer et se faire payer pour cela ? Je passe ma journée à m'amuser et à rire et à apporter l'espoir et l'ouverture, leur faire comprendre que c'est eux qui ont la solution pour eux-même et recevoir en récompense, leur confiance, leur amour, leur bonheur, leur reconnaissance et il parait que ça c'est un job… ah bon…
Et tout cela parce que un jour, j'ai appris à avoir confiance en moi en écoutant mon inspiration et en ÉMANANT !!!
Ma vie est magique et ma vie est si belle que je peux mourir à chaque instant content, merci mon Dieu pour m'avoir chaque instant guidé jusque là, « now our journey begins » !!
C'était mon message du jour !!!
Je lis et relis vos textes, merci à vous : je crois que nous sommes en train de créer une belle équipe !!!
Une blague avant de vous quitter : un jour, nous étions réfugiés dans un refuge et il faisait si froid que si le thermomètre n'avait pas une erreur d'affichage de 3 degrés de plus, nous serions tous morts gelés…
Kohlan,
L'insolent !!!
Je voulais reprendre ce mot de Philo « ni hérisson, ni paillasson » !
Très fort !! A méditer !!
Salut kohlan, merci pour ton intervention concernant le fait de se connaitre trop fort ! Insolent !
Oui !! »Ni hérisson, ni paillasson », c'est une image très parlante… à méditer en effet, cela revient à la voie juste, à la voie du milieu, le juste équilibre…
Pour rire un peu, le paillasson chez moi est une petite galette de pomme de terre râpée…c'est délicieux.
Amitiés à tous.
Vu mon état de fatigue, je rends les armes devant votre humour !
Allez une dernière pour la nuit (c'est tout ce que je peux sortir à cette heure) :
« puise dans ton passé, mais ne laisse pas ton passé puiser en toi !!! "
Classe non ?
Bonne nuit mes amis.
Oui le juste équilibre à « vouloir » mais… pourquoi faire simple quand on peut faire compliqué !!
Oui en effet Philo, tout à fait d'accord avec toi, car comme on dit chez nous, mieux mot tard (piquant) que jamais !! Bref !! Pour information, utiliser un hérisson pour en faire un paillasson, très très déconseillé. Bon, moi je ne mêle pas des affaires de autres, tu sais, je rends JUSTE service… d'ailleurs, je partage ton combat pour notre dignité car, tant qu'il y aura des hérissons écrasés sur nos routes, nous n'aurons pas plus d'estime pour nous que pour notre paillasson !!! Compliquer ? Oh oui franchement merci de nous le rappeler car tu vois ce qu'il faut surtout c'est donner aux gens… des idées. D'ailleurs, j'apporterai, si tu le permets, quelques nuances, toutes empruntes de lumière divine flottant sur le corps nu de l'aube endormie, à ton propos qui, il faut le dire, le mérite !! C'est pas interdit de prendre des notes, bande de feignants (sauf Michel mon préféré, je sais que le coup de « l'aube au corps nu » a dû forcément réveillé ton intérêt). Bon, restons Zen… hum !! Donc, serait-il plus compliqué de dire, à ton avis : Ni Pétard, ni Cendrier Ni Bourdon, ni Clochette Ni Faucon, ni Chouette… ? Cependant, je dois te prévenir que le vrai fond de tout cela (en effet, je pense que pour l'heure je touche le fond…) c'est pourquoi des pourquoi ?
Kohlan, Le Fil au Soft !!
J'hésite tout à coup avec le Kohlan le Replicator Anti Dot ? Tu choisirais quoi, ma Puce ? Aller sans rancune Phil, dis toi cela « Connais toi toi même et laisse causer l'Odieux (moi) !!!
A vous lire, je me sens tout « décoiffé », car cela fait longtemps que je suis plongé dans l'AMOUR et que je découvre à chaque instant que nous sommes de plus en plus nombreux à y baigner dedans; la poésie est aussi une autre voie de recherche de SOI et celui qui cherche, finit par trouver. Connais toi-toi-même, « moi je », I AM WHAT I AM, cela résume bien notre Soif de connaissance, nous sommes en train de Voir de plus en plus clair même si le fond du puits était très bas et la noirceur très dense, les ronces ne nous ont pas empêché de remonter la pente et d'en sortir au jour pour VOIR la LUMIÈRE que nous contemplons de plus en plus sereinement… « surrender »… lâcher prise et confiance en notre Intuition, ouverture du coeur, compassion… voila la VOIE.
Merci a vous tous qui osez dire ce que vous portez, a bientôt
Je n'arriverais jamais à comprendre pourquoi les gens aiment se compliquer la vie.
« Connais-toi toi-même et tu connaîtras les hommes, les Dieux et l'Univers ». C'est la clé. C'est simple et c'est tout/Tout. Finalement si je crois que j'ai compris pourquoi tant de gens aiment faire de long discours sur des choses simples… parce qu'ils ne veulent pas passer à la pratique.
Merci à toi DanseLaVie,
Pas besoin de phrases ni de longs discours, juste un peu de tolérance, de compassion et de non-jugement, c'est ce que je retiens de mes premières initiations… mais que je ne ressens pas forcément ici, ce n'est pas grave… je continue.
Affectueusement.
Un proverbe Zen énonce : « Mille homme, mille vérités ».
La vie laisse libre la créativité des êtres et elle offre aussi l'opportunité à ceux-ci de la comprendre réellement grâce au chemin qu'elle a manifesté, par le biais des traditions spirituelles du monde entier.
Je ressens la vie comme un champs d'expérimentation permanent, comme un immense terrain de jeu, où chaque enfant va de sa créativité propre et où il peut partager avec les autres enfants le fruit de ses recherches intérieures.
Oui… Tolérance… Compassion… Non-jugement…
Merci tout simplement !!