ประกาศ GEAB สาธารณะ Summer Special 2009 # 36 (16 มิถุนายน 2009)

ในฐานะที่เป็นคาดการณ์ไว้ LEAP/E2020 ในเดือนตุลาคม 2008 เพียงก่อนที่ฤดูร้อนปี 2009, คำถามจากความสามารถของสหรัฐและอังกฤษเพื่อการเงินการขาดดุลของพวกเขาไม่สามารถควบคุมได้ในขณะนี้ได้กลายเป็นปัญหาหลักใน การอภิปรายระหว่างประเทศจึงเปิดทางสำหรับปรากฏการณ์ฝาแฝดของการชำระเงินการเลิกจ้างของสหรัฐและอังกฤษในช่วงปลายฤดูร้อน 2009

ดังนั้นในขั้นตอนของการพัฒนาระบบของวิกฤตระดับโลกครั้งนี้ซึ่งแตกต่างจากวาทกรรมทางการเมืองและสื่อที่โดดเด่นในขณะนี้ทีมงาน LEAP/E2020 ไม่มีแผนของการกู้คืนในปี 2009 ในช่วงฤดู​​ร้อนใด ๆ (หรือภายในสิบสอง เดือน) (1) ในทางตรงกันข้ามเพราะการขาดของปัญหาการประมวลผลพื้นหลังที่รากของวิกฤตเราเชื่อว่าช่วงฤดู​​ร้อน 2009 จะเห็นการรวมกันของสาม "คลื่นโกง" (2) แปลแสวงหาอันตรายมาก การเปลี่ยนแปลงขนาดใหญ่ลึกวิกฤติและจะก่อให้เกิดโดยเดือนกันยายน / ตุลาคม 2009 เป็นกรณีที่ตั้งแต่จุดเริ่มต้นของวิกฤติเศรษฐกิจครั้งนี้แต่ละบริเวณที่ได้แน่นอนไม่ได้รับผลกระทบในลักษณะเดียวกัน (3) แต่สำหรับนักวิจัยของเราที่ไม่มีประสบการณ์การยกเว้นการเสื่อมสภาพอย่างรุนแรงจากสถานการณ์ของพวกเขาโดย ปลายฤดูร้อนของ 2009 (4)

การพัฒนานี้เป็นอย่างดีอาจจะใช้ขึ้นกับจำนวนของเศรษฐกิจและการเงินล่อลวงโดยความรู้สึกสบายสื่อปัจจุบัน

ในปัญหานี้เป็นพิเศษ "Summer 2009" GEAB ทีมงานของเราหลักสูตรนี้ในรายละเอียดทั้งสามคลื่นทำลายบรรจบและผลกระทบของพวกเขา รายละเอียดและทีมงานของเราสรุปแนะนำนโยบายของ (ทองอสังหาริมทรัพย์พันธบัตรตราสารทุนสกุลเงิน) เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกกวาดไปโดยฆาตกรได้ อ่านส่วนที่เหลือของบทความนี้ ... "

W โจเซฟ Stroupe โดย

"ให้ความสนใจกับความปรารถนาที่คุณแสดงพวกเขาอาจเป็นจริง! "คำพูดนี้ใช้ได้อย่างสมบูรณ์เพื่อเฟดของประเทศสหรัฐอเมริกาในขณะที่มันกำลังเข้าสู่สิ่งที่อาจพิสูจน์ให้เป็นขั้นตอนใหม่ทั้งหมดและวิกฤติทางการเงินและเศรษฐกิจที่อันตรายที่สุดที่ยังคงมุ่งเน้นไปที่รัฐ ยูไนเต็ด - แม้จะมีการชุมนุมตลาดหุ้นอย่างต่อเนื่องใน Wall Street และความหวังการเติบโตที่เลวร้ายที่สุดคือตอนนี้อยู่ข้างหลังเรา

เฟดต้องการความเกลียดชังการเข้าของนักลงทุนทั่วโลกสำหรับความเสี่ยงไม่ได้อยู่ที่ไม่ชอบ culminated ในฤดูใบไม้ร่วงของปี 2008 เมื่อที่สำคัญธนาคารวอลล์สตรีททรุดตัวลงส่งแรงสั่นสะเทือนไปทั่วโลก . หลังจากที่ทุกตำแหน่งของ FED เป็นผู้รับผิดชอบต่อวิกฤติเศรษฐกิจครั้งนี้ถูกเรียกโดยนักลงทุนส่วนใหญ่ในความหวาดกลัวซึ่งทำให้เกิดค่าของเทียมประดิษฐ์ทางการเงินในอเมริกาดีด้านล่างมูลค่าที่แท้จริงของพวกเขาขว้างปา อย่างไม่เป็นธรรมเกี่ยวกับการเสียจำนวนมหาศาลของสินทรัพย์ดังกล่าวโดยการติดฉลากพวกเขา "เป็นพิษ"!

เฟดมีความรู้สึกสามารถหายใจชีวิตใหม่ในสินทรัพย์เหล่านี้และเศรษฐกิจสหรัฐฯอยู่กับฟองสินทรัพย์และเปิดประตูระบายของสินเชื่อและการแทนที่ความกลัวกับความเชื่อมั่นของนักลงทุน - ซึ่งย่อมนำไปสู่ ความอยากอาหารที่ใหญ่กว่าสำหรับความเสี่ยง ความเสี่ยงบางอย่างตอนนี้กลับมา แต่ปัญหาก็คือว่าเงินดอลลาร์สหรัฐไม่ได้รับประโยชน์ แต่การบาดเจ็บของเขาเป็นเพียงการเปิด

ณ วันที่ 2 มิถุนายน, เงินดอลของมันถึงจุดต่ำสุดในปี 2009 อีกครั้งกับสกุลเงินหลักเกือบทั้งหมดลดลงเพียงวันที่ร้อยละเทียบกับเงินยูโรที่มีขนาดใหญ่โดยสมบูรณ์ละเว้นคำสั่งของเลขาธิการ ธนารักษ์ทิมคาดว่าสัญญาณใบเสร็จในระหว่างการเยือนของเขาไปยังประเทศจีนที่สหรัฐได้รับการสนับสนุนที่แข็งแกร่งดอลลาร์ วันที่ 27 พฤษภาคมเส้นอัตราผลตอบแทนสำหรับตั๋วเงินคลังเพิ่มขึ้นที่สูงใหม่ในขณะที่ความแตกต่างระหว่างปีสองปีและสิบดีถึง 2.75%, 2.78% แม้ verging เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน

นักลงทุนทั่วโลกทั้งภาครัฐและเอกชน (ธนาคารกลาง), แข็งแกร่งกว่าที่เคยแสดงความกลัวของพวกเขาเติบโตจากการสัมผัสกับเงินดอลเกินกว่าระยะสั้น พวกเขายังร่วมการล่มสลายของความเชื่อมั่นในสกุลเงินที่เป็นร้านที่ปลอดภัยกว่าในระยะสั้น อ่านส่วนที่เหลือของบทความนี้ ... "

โดยไมค์วิทนีย์

เป็นไปได้ที่จะทำให้หลายร้อยพันล้านดอลลาร์ในผลกำไรจากการจำหน่ายหลักทรัพย์ที่มีการสนับสนุนจากอะไร แต่ปัจจัยการผลิตเสมือนในหนังสือกู้เงิน?

นี้เป็นไปไม่ได้เพียง แต่จะได้ทำ และตอนนี้ scoundrels ที่ cashed ในการหลอกลวงเหล่านี้ได้รับการเข้าคิวนอกอาคารของธนาคารกลางสหรัฐฯในการแลกเปลี่ยนหุ้นของพวกเขากับพันล้านดอลลาร์เน่าเสียของเงินให้สินเชื่อทุนโดยผู้เสียภาษี ขณะที่วิกฤติสินเชื่อได้ออกจากระบบการเงินในซากปรักหักพังและปลูกเศรษฐกิจเป็นเดิมพันเต็นท์ สายการว่างงานมีการเจริญเติบโตและผู้บริโภคลดการใช้งบประมาณของพวกเขาในทุกอย่างตั้งแต่คืนในเมืองเพื่อเดินทางไปร้านขายของชำ และทั้งหมดนี้เกิดจากการหลอกลวงปิรามิดการเงิน concocted ใน Wall Street ซึ่งได้แผ่กระจายไปทั่วระบบทั่วโลกทั้งเป็นโรคระบาดไข้หวัดก้าวร้าว นี้ไม่ได้เป็นภาวะถดถอยปกติระบบการเงินระเบิดตามความจริงที่ว่าธนาคารโลภได้ใช้ "นวัตกรรมทางการเงิน" เพื่อคนพิการระบบและมีการพองตัวฟองที่ใหญ่ที่สุดของเวลาทั้งหมด และพวกเขาทำมันถูกต้องตามกฎหมายโดยใช้กระบวนการที่เรียกน้อยเรียกว่าแปลงสินทรัพย์เป็นหลักทรัพย์

Securitization - ที่แปลงเป็นหุ้นกองทุนรวมกู้ยืมเงินที่ขายในตลาดรอง - ให้หมายถึงการออกแรงงัดกับหนี้มหาศาล ธนาคารจะใช้การทำธุรกรรมรายการนอกงบดุลเพื่อสร้างชื่อในลำดับที่จะหลีกเลี่ยงภาระหน้าที่ปกติของการดำเนินงานพิจารณาและการควบคุมรบกวน เป็นที่แปลกประหลาดตามเสียงคุณภาพสินเชื่อที่ไม่ได้นำเข้าบัญชีธนาคารตั้งแต่การทำเงินของพวกเขาในเงินให้กู้ยืมอาคารและค่าธรรมเนียมอื่น ๆ สิ่งที่สำคัญคือปริมาณ, จำนวนและปริมาณสายการประกอบจากสะอิดสะเอียนสินเชื่ออุตสาหกรรมขนาดทิ้งเมื่อนักลงทุนไม่สงสัยในการเลี้ยงให้อ้วนผล และแช่งวิธีที่ง่ายก็คือการ Wall Street ไปเสาะหามาแก้แค้นนี้กระดาษเน่าเสียเมื่อไม่มีใครอยู่ในการตรวจสอบและที่เฟดเล่นกับเชียร์ลีดเดอร์ในพื้นที่! ในการวิเคราะห์โดยนักเศรษฐศาสตร์แกรี่กอต, เตรียมไว้สำหรับการประชุมของ 2009 Federal Reserve Bank ของแอตแลนตาในตลาดการเงินและที่เรียกว่า "ตบด้วยมือที่มองไม่เห็น, ภาคธนาคารและเสียขวัญของปี 2007" [" ตบด้วย Face โดยธนาคารมองไม่เห็นมือและเสียขวัญของปี 2007 "], ผู้เขียนแสดงให้เห็นว่าหลักทรัพย์ค้ำประกันที่เกี่ยวข้องได้บวมจริงๆจาก 492,600,000,000 ดอลลาร์ในปี 1996 เพื่อ 3,071.1 พันล้าน ดอลลาร์ในปี 2006 ในทุกมากกว่า 20 ล้านล้าน [1 ล้านล้าน = 1000000000000] มูลค่าของหนี้ securitized ถูกขายระหว่างปี 1997 และ 2007 เท่าของหนี้นี้จะพิสูจน์ไร้ค่าเป็นและเป็น skyrocket foreclosures และธนาคาร 'งบดุลจะเพิ่มมากขึ้นภายใต้ความกดดัน? อ่านส่วนที่เหลือของบทความนี้ ... "

ประกาศ GEAB สาธารณสุขฉบับที่ 35 (15 พฤษภาคม 2009)

สถิตยศาสตร์การเงินซึ่งได้เป็นประธานในแนวโน้มของตลาดสต็อกและตัวชี้วัดทางการเงินและข้อคิดเห็นทางการเมืองในอดีตสองเดือนเป็นเพลงหงส์ของกรอบในการที่โลกได้อาศัยอยู่ตั้งแต่ปี 1945

ในทำนองเดียวกันว่าในเดือนมกราคม 2007 ในประเด็น N ° 11, LEAP/E2020 อธิบายการพิจาณา 2006/2007 เป็นเอกลักษณ์เฉพาะด้วยการ "ตัดหมอกสถิติ" ภาพนิ่งทั่วไปลงในภาวะเศรษฐกิจถดถอยและได้รับการออกแบบเพื่อเพิ่มความสงสัยว่าผู้โดยสาร ไททานิคจมเป็นจริง (1) ทีมงานของเราในขณะนี้เชื่อว่าการสิ้นสุดของฤดูใบไม้ผลิ 2009 เครื่องหมายการเปิดตัวของพื้นที่เก็บข้อมูลขั้นสุดท้ายที่ใช้สำหรับหกสิบปีโดยโลกเศรษฐกิจการเงินและการเมืองที่จะทำให้การตัดสินใจของพวกเขา การตัดสินใจและโดยเฉพาะรุ่นของมัน "ง่าย" ที่ใช้อย่างหนาแน่นตั้งแต่การล่มสลายของกลุ่มคอมมิวนิสต์ในปี 1989 (เป็นพื้นที่เก็บข้อมูลนั้นกลายเป็นอเมริกันอย่างหมดจดเป็นศูนย์กลาง) นอกเหนือจากแง่มุมทางทฤษฎีใด ๆ นี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพซึ่งหมายความว่าตัวชี้วัดที่ทุกคนใช้ที่จะใช้สำหรับการตัดสินใจลงทุนการทำกำไร, สถานที่, พันธมิตร, ฯลฯ ... จะล้าสมัยและจำเป็นต้อง ตอนนี้ดูที่อื่นเพื่อหาเบาะแสที่เกี่ยวข้องถ้าเราต้องการที่จะหลีกเลี่ยงการตัดสินใจหายนะ

ปรากฏการณ์ของการเสื่อมสภาพนี้ได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในเดือนล่าสุดภายใต้ความกดดันจากสองแนวโน้ม:

. มือข้างหนึ่งความพยายามหมดหวังที่จะช่วยเหลือระบบการเงินทั่วโลกและระบบโดยเฉพาะอย่างยิ่งชาวอเมริกันและอังกฤษมีพฤตินัย "เครื่องมือเดินเรือที่ขาด" เพราะการจัดการของชนิดใด ๆ ที่ทำโดยสถาบันการเงินตัวเองและ โดยรัฐบาลและธนาคารกลางที่เกี่ยวข้อง ตัวชี้วัดเหล่านี้ตกใจและน่าคลั่งทุนการศึกษาเป็นตัวอย่างที่ดีที่สุด เราจะกลับไปรายละเอียดเพิ่มเติมในข้อแนะนำของปัญหานี้ N ° 35 และทั้งสองกราฟิกด้านล่างแสดงให้เห็นถึงวิธีการเหล่านี้เป็นนายความพยายามหมดหวังที่ยังไม่ได้ป้องกันไม่ให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในการจัดอันดับของธนาคารทั่วโลก (นี้เป็นหลักว่าตั้งแต่ปี 2007 ได้เรียกสิ้นของการครอบงำทางประวัติศาสตร์ของ US-บริติช การจัดอันดับ)

. ประการที่สองจำนวนดาราศาสตร์สภาพคล่องในการฉีดในหนึ่งปีในระบบการเงินโลกโดยเฉพาะอย่างยิ่งในระบบการเงินสหรัฐนำผู้เล่นทั้งหมดและนโยบายทางการเงินเพื่อการสูญเสียรวมจากการสัมผัสกับความเป็นจริง ในความเป็นจริงในขั้นตอนนี้พวกเขาทั้งหมดดูเหมือนจะประสบความปลาบปลื้มใจซินโดรมของลึก - ที่ก่อให้เกิดผลกระทบเหล่านั้น impairing ไม่สามารถหาได้ในท้องทะเลลึกและนำไปสู่​​การจมลึกที่เคยเชื่อใน โยงไปถึงพื้นผิว ความปลาบปลื้มใจของลึกทางการเงินมีผลกระทบอย่างเห็นได้ชัดเช่นเดียวกับคู่ของตนมีชีวิตในน้ำ

ทำลายหรือเซ็นเซอร์ทางที่ผิด, การสูญเสียความรู้สึกของทิศทางของผู้นำทางการเมืองและการเงินเป็นสองปัจจัยสำคัญที่เร่งการเปิดตัวของระบบระหว่างประเทศออกจากพื้นที่เก็บข้อมูลในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา อ่านส่วนที่เหลือของบทความนี้ ... "

โดย Gilles Bonafi

CRASH: เลวร้ายที่สุดคือข้างหน้า!

Nouriel Roubini หนึ่งในนักเศรษฐศาสตร์เพียงไม่กี่กับพอล Jorion ไปได้คาดการณ์ผิดพลาดทางเศรษฐกิจที่ประกาศในวันนี้ที่เลวร้ายที่สุดคือหน้าของเรา! ขณะนี้เรากำลังเป็นพยานการอภิปรายน่าสงสารหรือไม่เกี่ยวกับเราอยู่ในภาวะถดถอย ในความเป็นจริงมันไม่ใช่ทั้งภาวะถดถอยหรือความผิดพลาด แต่วิกฤตระบบ สิ่งที่ระบบนี้คืออะไร?

การทำงานของเศรษฐกิจของเรามีแน่นอนทั้งสองข้อบกพร่องที่สำคัญ: การเจริญเติบโตและการสร้างไม่ จำกัด ระยะเวลาของเงินออกจากหนี้

ฉัน) การเจริญเติบโตตลอด

เคนเน็ ธ Boulding, นักเศรษฐศาสตร์กล่าวว่า

"ทุกคนที่คิดว่าการเจริญเติบโตสามารถไปอยู่กับคุณตลอดในโลกแน่นอนที่เป็นทั้งคนบ้าหรือนักเศรษฐศาสตร์."

มันเป็นไปไม่ได้ที่จะยังคงผลิตสินค้าที่เพิ่มมากขึ้นโดยไม่ทำลายดาวเคราะห์ ดังนั้นสิ่งแวดล้อมบางอย่างควรทำสมาธิในข้อเท็จจริงที่ว่านี้เป็นวิธีนี้ระบบเศรษฐกิจที่เป็นผู้รับผิดชอบต่อการทำลายของสภาพแวดล้อมของเรา

นอกจากอัลเบิร์ A. บาร์ตเลต, ฟิสิกส์สรุป:

"การขาดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษยชาติคือการไร้ความสามารถของเราที่จะเข้าใจหน้าที่แทน".

II) สร้างเงินจากหนี้

ชาวของดาวเคราะห์เรามีความมั่นใจที่จะสร้างรายได้จากเงินฝากและเงินลงทุน นี้เป็นเท็จ! มีความจริงที่ถูกเปิดเผยคือเงินถูกสร้างขึ้นจากหนี้

F. เกรแฮม Towers, ผู้ว่าการธนาคารของแคนาดา 1934-1954 กล่าวว่า

"ทุกครั้งที่ธนาคารทำให้เงินกู้, สินเชื่อใหม่จะถูกสร้าง แบรนด์เงินใหม่. "

มอริซ Allais, รางวัลโนเบลในเศรษฐกิจวิทยาศาสตร์ (1988) ระบุ:

"ในสาระสำคัญเงินสร้างอดีต nihilo ปฏิบัติโดยธนาคารจะคล้ายผมไม่ลังเลที่จะพูดเพื่อให้คนเข้าใจในสิ่งที่เป็นเดิมพันที่นี่ในการผลิตของปลอมสกุลเงินดังนั้นที่ถูกต้อง โทษตามกฎหมาย โดยเฉพาะจะผลิตผลลัพธ์เดียวกัน แตกต่างเพียงว่าผู้ที่ได้รับประโยชน์ที่แตกต่างกัน

จอห์นเคนเน ธ Galbraith เศรษฐศาสตร์:

กระบวนการที่ธนาคารสร้างเงินง่ายดังนั้นที่ใจจะเบื่อหน่าย

ดังนั้นหนี้ที่ไม่มีเงินและไม่มีเงินไม่มีหนี้ไม่มี วิกฤตซับไพรม์มีขึ้นยังเป็นปัญหาพื้นฐานตั้งแต่หน่วยกิตไม่ได้รับเกียรติ

อ่านส่วนที่เหลือของบทความนี้ ... "

- ปัญหาสาธารณะ N ° 34 (15 เมษายน 2009) -

ขั้นตอนต่อไปของวิกฤตจะถูกกำหนดโดยความฝันของจีน

แท้จริงสิ่งที่ปักกิ่งสามารถฝันได้ดีตามไปวอชิงตันใน " กับดักเงินดอล "จาก 1,400 ล้านบาทในสินทรัพย์สกุลเงินเหรียญสหรัฐ (1)? ตามที่ผู้นำสหรัฐและขบวนของพวกเขาจากผู้เชี่ยวชาญด้านสื่อที่จะยังคงถูกคุมขังและยังเสริมสร้างสภาพคุกโดยการซื้อตั๋วเงินเสมอเพิ่มเติมธนารักษ์และสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐฯ (2)

แต่ทุกคนรู้สิ่งที่ฝันจริงๆนักโทษ? เพื่อหนีแน่นอนออกจากคุกของเขา นอกจากนี้สำหรับ LEAP/E2020 มีข้อสงสัยว่าปักกิ่งกำลังพยายามอย่างหนักในขณะนี้ (3) การกำจัดโดยเร็วที่สุดของภูเขาของสินทรัพย์ "พิษ" ที่ได้กลายเป็นคลังสหรัฐและสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐนี้เป็นที่ ความร่ำรวยของจีน 1 พันล้าน 300 ล้าน (4) ถูกจำคุก ในประเด็น N ° 34, ทีมงานของเราจึงมีรายละเอียด "อุโมงค์และแกลเลอรี่" ที่กรุงปักกิ่งอย่างเงียบ ๆ ขุดเป็นเวลาหลายเดือนในเศรษฐกิจโลกและระบบการเงินเพื่อที่จะหลบหนี "กับดักเงินดอล" โดยสิ้นนี้ ฤดูร้อนของปี 2009 ประวัติความเป็นมาของการล้มละลายของสหรัฐอเมริกาจะเปิดช่วงเวลาที่ "คนสำหรับตัวเองทุกคน" กลายเป็นกฎของเกมระหว่างประเทศให้สอดคล้องกับ G20 ของกรุงลอนดอนที่มีแถลงการณ์อ่านเป็นขั้นสุดท้าย พงศาวดาร "ของ»เคลื่อนประกาศภูมิศาสตร์การเมืองเช่นเดียวกับ LEAP/E2020 การวิเคราะห์ในเรื่องของความคาดหวังสากล Bulletin ยุโรปนี้

อ่านส่วนที่เหลือของบทความนี้ ... "

จดหมายเปิดผู้นำ G20

(ประกาศเป็นภาษาอังกฤษในฉบับโลกของการเงินไท 24/03/09)

สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ

คุณมีน้อยกว่าภาคการศึกษาเพื่อป้องกันไม่ให้ดาวเคราะห์พุ่งเข้าสู่วิกฤติที่จะใช้เวลามากกว่าทศวรรษที่ผ่านมาออกมาด้วยเส้นทางที่น่ากลัวจากความทุกข์ยากและความทุกข์ทรมาน นี้จดหมายเปิดโดย LEAP/E2020 ที่ในเดือนกุมภาพันธ์ 2006 ประกาศการมาถึงของวิกฤตระบบ«ทั่วโลก ", มุ่งมั่นที่จะอธิบายสั้น ๆ ว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้นและวิธีการหลีกเลี่ยงปัญหานี้

อันที่จริงถ้าคุณเริ่มที่จะสงสัยว่าขอบเขตของการเกิดวิกฤตมีน้อยกว่าหนึ่งปีก็คือในเดือนกุมภาพันธ์ 2006 ใน รุ่นที่สองของ "Global ความคาดหวังของ Bulletin ยุโรป» (GEAB) เป็น LEAP/E2020 ประกาศว่าโลกได้เข้าสู่ "ช่วงการเริ่มต้น" ของวิกฤตของสัดส่วนประวัติศาสตร์ และตั้งแต่นั้นมา LEAP/E2020 ได้อย่างต่อเนื่องทุกเดือนเพื่อคาดการณ์การเปลี่ยนแปลงที่เชื่อถือได้มากในภาวะวิกฤติในปัจจุบันที่โลกกำลังดิ้นรน นี้ทำให้เราจะเขียนถึงคุณนี้จดหมายเปิดซึ่งเราหวังว่าจะแจ้งให้ทางเลือกของคุณในไม่กี่วัน

และวิกฤตินี้จะเลวลงอันตราย ล่าสุดในโอกาสที่ รุ่น 32 จาก Bulletin ของมัน , LEAP/E2020 ได้เปิดตัวระบบเตือนภัยของคุณโดยตรงที่มีผลต่อคุณผู้นำของ G20: ถ้าการประชุมในกรุงลอนดอนต่อไป 2 เมษายน, คุณไม่ได้ สามารถนำมาใช้ในการตัดสินใจที่เป็นตัวหนาและนวัตกรรมโดยเน้นข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับและเริ่มต้นการดำเนินการของพวกเขาโดยในช่วงฤดู​​ร้อน 2009 จากนั้นวิกฤตจะสิ้นสุดในปีนี้ในขั้นตอนของการเคลื่อนทางการเมือง " ทั่วไป "ที่มีผลต่อระบบระหว่างประเทศมากที่สุดเท่าที่โครงสร้างขององค์กรทางการเมืองขนาดใหญ่เช่นสหรัฐอเมริกา, รัสเซีย, จีนหรือสหภาพยุโรป คุณสามารถควบคุมและไม่มีอะไรแล้วสำหรับความทุกข์ยากของหกพันล้านคนที่อาศัยอยู่ในโลกของเรา

ทางเลือกของคุณ: วิกฤตของ 3 ถึง 5 ปีหรือวิกฤติในช่วงทศวรรษที่?

อนิจจาไม่มีอะไรที่คุณได้เตรียมที่จะเผชิญวิกฤตของสัดส่วนดังกล่าวมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ที่ทำให้คุณไม่ว่าอาการครอบครองหรือสาเหตุรอง คุณคิดว่ามันก็เพียงพอที่จะเพิ่มน้ำมันเชื้อเพลิงหรือน้ำมันไปทั่วโลกเครื่องยนต์โดยไม่ทราบว่ามันถูกทำลายเพียงเกินกว่าจะซ่อม นี้เป็นเครื่องยนต์ใหม่จะต้องสร้าง และเวลาสั้นเนื่องจากเดือนที่ผ่านทุกเสื่อมต่อระบบระหว่างประเทศทั้ง

เช่นเดียวกับในภาวะวิกฤตที่สำคัญใด ๆ ให้ไปที่ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับ เช่นเดียวกับในภาวะวิกฤตของสัดส่วนใดมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ทางเลือกเดียวที่อยู่ระหว่างดำเนินการเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงมากที่สุดได้อย่างรวดเร็วและอย่างรวดเร็วร่นระยะเวลาของวิกฤตและผลกระทบที่น่าเศร้าของตนหรือปฏิเสธการเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงในขณะที่พยายามที่จะบันทึกที่มีอยู่เพื่อ ความสำเร็จที่ยั่งยืนในการยืดวิกฤติและเพิ่มผลกระทบเชิงลบทั้งหมดของมัน ในกรุงลอนดอนต่อไป 2 เมษายนคุณจะมีทางเลือกของการแก้ปัญหาวิกฤติใน 3-5 ปีในทางที่จัดหรือค่อนข้างลากโลกผ่านทศวรรษที่ผ่านมาแย่

เราจะเนื้อหาตัวเองด้วยการให้คุณสามข้อแนะนำที่เราพิจารณากลยุทธ์กล่าวคือสำหรับ LEAP/E2020 หากพวกเขายังไม่ได้ดำเนินการโดย 2009 ฤดูร้อนเคลื่อน โลกภูมิศาสตร์การเมืองจะกลายเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงจากสิ้นปีนี้

3 TIPS LEAP/E2020 ดำเนินการต่อการอ่านบทความนี้ ... "

ประกาศ GEAB สาธารณสุขฉบับที่ 33 (15 มีนาคม 2009)

ตัวอย่างของความพยายามที่จะเสถียรระบบธนาคารของสหภาพยุโรปและยูโรโดย Wall Street และเมือง

Pour LEAP/E2020, les alternatives offertes aux dirigeants du G20 qui se réuniront à Londres le 2 Avril prochain sont au nombre de deux : reconstruire un nouveau système monétaire international qui permette un nouveau jeu global intégrant équitablement tous les principaux acteurs mondiaux et réduire la crise à une durée de trois à cinq ans ; ou bien tenter de faire durer le système actuel et plonger le monde dès la fin 2009 dans une crise tragique de plus d'une décennie.

Dans ce GEAB N°33, nous décrivons ainsi les deux grandes lignes d'avenir qui resteront ouvertes jusqu'à l'été 2009. Au-delà de cette période, notre équipe considère en effet que l'option « crise courte » sera obsolète et que le monde s'engagera sur le chemin de la phase de dislocation géopolitique mondiale de la crise (1), et de la crise profonde de plus d'une décennie.

D'ailleurs, face à l'urgence, LEAP/E2020 publiera le 24 Mars prochain à l'échelle mondiale une lettre ouverte aux dirigeants du G20, modeste contribution de notre équipe pour tenter d'éviter une crise longue et tragique.

La situation s'avère d'autant plus inquiétante que des tensions croissantes se font jour à la veille du sommet du 2 Avril, qui voient émerger les menaces à peine voilées de certains dirigeants et des opérations de manipulation des opinions publiques par d'autres leaders du G20.

Nous revenons plus en détail sur ces éléments dans le GEAB N°33 dans lequel par ailleurs l'équipe de LEAP/E2020 a décidé de se livrer à un exercice utile pour tous ceux (y compris aux Etats-Unis d'où proviennent plus de 20% des lecteurs de LEAP/E2020) qu'exaspèrent l'illusion entretenue par les principaux médias occidentaux sur l'état du pilier américain de notre système actuel : anticiper l'état socio-économique des Etats-Unis d'ici un an, au Printemps 2010. Les tendances lourdes nous paraissent en effet être déjà suffisamment affirmées pour qu'une telle anticipation ait du sens. Un exercice du même ordre sera bien entendu effectué pour l'Union européenne, la Russie et la Chine dans les prochains numéros de GEAB.

Graphique synthétique de l'évolution du sentiment d'inquiétude collective aux Etats-Unis (en bleu : sentiment d'un risque de crise grave ; en vert : sentiment de pouvoir d'achat; en rose : inquiétude sur l'emploi) - Source : Chart of Doom, 02/2009

Lire la suite de cet article… »

6 heures d'entretiens exclusifs avec Joseph Eugene Stiglitz , le Prix Nobel d'économie 2001.

5 entretiens réalisés par Jacques Sarasin . Comment la globalisation affecte l'économie mondiale, le réchauffement de la planète et l'environnement, le commerce et l'immigration, les pays en voie de développement, la sécurité et le terrorisme, et le futur de l'humanité.

Achetez ce DVD (3.90€)

CHAPITRE 1 : OU VA LA MONDIALISATION ? (1:32:47)

http://nous-les-dieux.org/VIDEOS/ou-va-le-monde-monsieur-stiglitz-1.flv

Pourquoi la Mondialisation at-elle échoué ?
Les subventions
Le commerce et les taxes douanières
Le déficit démocratique
La sécurité sociale
Le développement de l'économie de marché
Environnement et Mondialisation
La Mondialisation et les pays en développement
Pétrole, Bolivie et Venezuela
Les sociétés pétrolières en Alaska
La corruption et la malédiction des ressources naturelles
La mondialisation économique et l'emploi
Peut-on changer la mondialisation (immigration, terrorisme…)

CHAPITRE 2 : L'ECONOMIE MONDIALE (1:47:16) Lire la suite de cet article… »

Discours du Premier ministre russe Vladimir Poutine au Forum économique mondial de Davos
(le 28 janvier 2009)

Monsieur Schwab, Monsieur le président, Mesdames, Messieurs,
Je remercie infiniment M. Schwab pour ses paroles très aimables à l'égard de la Russie. Lorsque je travaillais à Saint-Pétersbourg, je venais souvent assister au Forum de Davos, mais ces dernières années, je n'en avais malheureusement plus le temps. Je suis heureux que l'on donne à la Russie l'occasion de s'exprimer sur les problèmes de l'économie mondiale en ces temps difficiles. Je voudrais remercier les organisateurs de l'occasion qui m'est donnée d'échanger avec vous mes idées sur l'économie globale et l'économie russe et de vous exposer nos projets et propositions.
Dans son allocution d'ouverture, M. Schwab a déclaré que nous n'allions pas nous attarder sur le passé et accorder trop d'attention au «pourquoi» de la crise. Toutefois, nous ne trouverons pas de solutions sans examiner l'origine de la crise économique actuelle.
Aujourd'hui, le monde se trouve confronté à la première véritable crise économique mondiale qui prend de l'ampleur à une vitesse inouïe. On a souvent comparé la situation actuelle à la grande dépression de la fin des années 1920 et du début des années 30. Elles ont certes quelques points communs.

Il ya longtemps que la crise était dans l'air

Cependant, il existe également des différences fondamentales. A notre époque de globalisation, la crise touche tout le monde. Tous les pays, quels que soient leurs systèmes politique et économique, sont dans le même bateau.
Le terme « perfect storm » désigne une situation dans laquelle les éléments naturels déchaînés convergent vers un point de l'océan et multiplient leur potentiel destructeur. La crise actuelle est tout à fait semblable à ce genre de tempête.
Les économistes et les politiques experts et responsables doivent s'y préparer, mais elles surviennent toujours sans qu'on s'y attende, à l'instar de l'hiver russe. On prend toujours des mesures minutieuses en vue de la saison froide et pourtant elle survient toujours soudainement. La situation actuelle ne constitue pas une exception. Bien que la crise ait été dans l'air, la majorité des gens s'efforçaient d'obtenir leur part du gâteau, qu'il s'agît d'un milliard de dollars ou d'un unique dollar, et ne voulaient pas voir venir le raz-de-marée.
Ces derniers mois, presque tout discours sur le sujet commençait par une critique des Etats-Unis. Or je ne voudrais pas faire pareil ici. Je voudrais simplement vous rappeler qu'il ya une année, nous avons entendu des représentants des Etats-Unis insister ici même sur la stabilité fondamentale de l'économie américaine et son avenir sans nuages. Mais aujourd'hui, les banques d'investissement, orgueil de Wall Street, ont pratiquement cessé d'exister. En 12 mois seulement, elles ont enregistré des pertes qui dépassent leurs profits des 25 dernières années. Cet exemple suffit à refléter la véritable situation mieux que toute critique.

Le système financier actuel a échoué Lire la suite de cet article… »

Communiqué public GEAB N°32 (15 février 2009)

Depuis Février 2006, LEAP/E2020 avait estimé que la crise systémique globale se déroulerait selon 4 grandes phases structurantes, à savoir les phases de déclenchement, d'accélération, d'impact et de décantation. Ce processus a bien décrit les évènements jusqu'à aujourd'hui. Mais notre équipe estime dorénavant que l'incapacité des dirigeants mondiaux à prendre la mesure de la crise, caractérisée notamment par leur acharnement depuis plus d'un an à en traiter les conséquences au lieu de s'attaquer radicalement à ses causes, va faire entrer la crise systémique globale dans une cinquième phase à partir du 4° trimestre 2009 : la phase dite de dislocation géopolitique mondiale.

Selon LEAP/E2020, cette nouvelle phase de la crise sera ainsi façonnée par deux phénomènes majeurs organisant les évènements en deux séquences parallèles, à savoir :

• Deux phénomènes majeurs :
  • La disparition du socle financier (Dollars + Dettes) sur l'ensemble de la planète
  • La fragmentation accélérée des intérêts des principaux acteurs du système global et des grands ensembles mondiaux
• Deux séquences parallèles :
  • La décomposition rapide de l'ensemble du système international actuel
  • La dislocation stratégique de grands acteurs globaux.

Nous avions espéré que la phase de décantation permettrait aux dirigeants du monde entier de tirer les conséquences de l'effondrement du système qui organise la planète depuis la fin de la Seconde Guerre Mondiale. Hélas, à ce stade, il n'est plus vraiment permis d'être optimiste en la matière ( 1) . Aux Etats-Unis comme en Europe, en Chine ou au Japon, les dirigeants persistent à faire comme si le système global en question était seulement victime d'une panne passagère et qu'il suffisait d'y ajouter quantité de carburants (liquidités) et autres ingrédients (baisse de taux, achats d'actifs toxiques, plans de relance des industries en quasi-faillite,…) pour faire repartir la machine. Or, et c'est bien le sens du terme de « crise systémique globale » créé par LEAP/E2020 dès Février 2006, le système global est désormais hors d'usage. Il faut en reconstruire un nouveau au lieu de s'acharner à sauver ce qui ne peut plus l'être. Lire la suite de cet article… »

Communiqué public GEAB N°31 (15 janvier 2009)

En 2007, LEAP/E2020 avait annoncé que les banques américaines et le consommateur américain étaient tous deux insolvables. Il ya plus d'un an, notre équipe avait estimé à 10.000 milliards USD le montant d' « actifs-fantômes » qui allait disparaître du fait de la crise. Ces deux annonces étaient en complet décalage avec les analyses dominantes du moment ; la suite a montré qu'elles étaient pourtant parfaitement justifiées. En fonction de la même logique d'anticipation, LEAP/E2020 estime aujourd'hui que le monde est entré dans une nouvelle séquence de la phase IV de la crise systémique mondiale (la phase dite de « décantation »), à savoir la séquence d'insolvabilité globale.

Les graves conséquences de cette insolvabilité globale sont anticipées dans ce GEAB N°31, dont ce communiqué présente un extrait qui permet de bien poser l'enjeu que représente cette nouvelle séquence de la crise. Par ailleurs le GEAB N°31 présente les 29 « hausses et baisses » de l'année 2009 selon l'équipe de LEAP/E2020 : quinze tendances en hausse et quatorze en baisse qui constituent autant d'outils d'aide à la décision et à l'analyse pour ceux que l'année à venir inquiète ou intrigue.

Contrairement à ce que les dirigeants politiques mondiaux, à l'image de leurs banquiers centraux, semblent penser, le problème de liquidité qu'ils essayent de résoudre par des baisses historiques de taux d'intérêts et une création monétaire illimitée, n'est pas une cause mais une conséquence de la crise actuelle. C'est bel et bien un problème de solvabilité qui crée les « trous noirs » dans lesquels disparaissent les liquidités, qu'ils s'appellent bilans des banques (1), endettements des ménages (2), faillites d'entreprises ou déficits publics. Avec une estimation conservatrice des « actifs fantômes » mondiaux portée désormais à plus de 30.000 milliards USD (3), notre équipe considère que le monde fait désormais face à une insolvabilité généralisée frappant évidemment en premier lieu les pays et les organisations (publiques ou privées) surendettés et/ou très dépendants des services financiers. Lire la suite de cet article… »

http://nous-les-dieux.org/VIDEOS/ArgentDette1.flv

L'Argent Dette de Paul Grignon (52:15)

« Le système bancaire moderne fabrique de l'argent à partir de rien. Ce processus est peut-être le tour de dextérité le plus étonnant qui fut jamais inventé. La banque fut conçue dans l'iniquité et est née dans le pêché. Les banquiers possèdent la Terre. Prenez la leur, mais laissez-leur le pouvoir de créer l'argent et en un tour de mains ils créeront assez d'argent pour la racheter. Otez-leur ce pouvoir, et toutes les grandes fortunes comme la mienne disparaîtront et ce serait bénéfique car nous aurions alors un monde meilleur et plus heureux. Mais si vous voulez continuer à être les esclaves des banques et à payer le prix de votre propre esclavage laissez donc les banquiers continuer à créer l'argent et à contrôler les crédits. »
Sir Josiah Stamp, Directeur de la Banque d'Angleterre 1928-1941 – réputé 2e fortune d'Angleterre à cette époque

« Certains des plus grands hommes des Etats-Unis, dans le domaine du commerce et de la production, ont peur de quelque chose. Ils savent qu'il existe quelque part une puissance si organisée, si subtile, si vigilante, si cohérente, si complète, si persuasive… qu'ils font bien, lorsqu'ils en parlent, de parler doucement. »
Woodrow Wilson, ancien président des Etats-Unis

« Chaque fois qu'une banque fait un prêt, un nouveau crédit bancaire est créé. De l'argent tout neuf. »
Graham F. Towers, gouverneur de la Banque du Canada 1934-54

« Le procédé par lequel les banques créent de l'argent est tellement simple que l'esprit en est dégoûté. »
John Kenneth Galbraith, économiste

« Donnez-moi le contrôle sur la monnaie d'une nation, et je n'aurai pas à m'occuper de ceux qui font ses lois. »
Meyer Anselm Rothschild, banquier

La Dette… Lire la suite de cet article… »

« Quand le monde prend conscience que cette crise est pire que celle des années 1930 »

Communiqué public GEAB N°30 (16 décembre 2008)

LEAP/E2020 estime que la crise systémique globale connaîtra en Mars 2009 un nouveau point d'inflexion d'une importance analogue à celui de Septembre 2008. Notre équipe considère en effet que cette période de l'année 2009 va être caractérisée par une prise de conscience générale de l'existence de trois processus déstabilisateurs majeurs de l'économie mondiale, à savoir:

1.) la prise de conscience de la longue durée de la crise

2.) l'explosion du chômage dans le monde entier

3.) le risque d'effondrement brutal de l'ensemble des systèmes de pension par capitalisation

Ce point d'inflexion sera ainsi caractérisé par un ensemble de facteurs psychologiques, à savoir la perception générale par les opinions publiques en Europe, en Amérique et en Asie que la crise en cours a échappé au contrôle de toute autorité publique, nationale ou internationale, qu'elle affecte sévèrement toutes les régions du monde même si certaines sont plus affectées que d'autres (voir GEAB N°28 ), qu'elle touche directement des centaines de millions de personnes dans le monde « développé » et qu'elle ne fait qu'empirer au fur et à mesure où les conséquences se font sentir dans l'économie réelle. Les gouvernements nationaux et les institutions internationales n'ont plus qu'un trimestre pour se préparer à cette situation qui est potentiellement porteuse d'un risque majeur de chaos social. Les pays les moins bien équipés pour gérer socialement la montée rapide du chômage et le risque croissant sur les retraites seront les plus déstabilisés par cette prise de conscience des opinions publiques.

Dans ce GEAB N°30, l'équipe de LEAP/E2020 détaille ces trois processus déstabilisateurs (dont deux sont présentés dans ce communiqué public) et présente ses recommandations pour faire face à cette montée des risques. Par ailleurs, ce numéro est aussi comme chaque année l'occasion d'une évaluation objective de la fiabilité des anticipations de LEAP/E2020, qui permet de préciser également certains aspects méthodologiques du processus d'analyse que nous mettons en œuvre. En 2008, le taux de réussite de LEAP/E2020 est de 80%, avec une pointe à 86% pour les anticipations strictement socio-économiques. Pour une année de bouleversements majeurs, c'est un résultat dont nous sommes fiers. Lire la suite de cet article… »

Par CyberMoine3000 , le jeudi 11 décembre 2008.

Je discutais avec des personnes sur un forum à propos des « attentats » du 11 septembre 2001 et j'ai vu à quel point ils étaient fermés à toute discussion. Cela va au-delà de la simple mauvaise foi, c'était de la peur, une peur-panique.

J'ai compris que pour ces gens il était hors de question de changer de manière de voir les choses. Ils ont peur du changement, pas des petits changements mais du. Je peux les comprendre d'une certaine manière car je sais comment il est déjà difficile de changer de cadre de vie, alors changer de manière de penser c'est autrement plus compliqué. L'esprit n'aime pas aller se promener dans certains abysses car il a peur de ne plus pouvoir en sortir. Pourtant beaucoup d'entre nous sont conscients que pour que les choses s'améliorent dans le monde il faut un changement de paradigme c'est inévitable !

Le paradigme

« Un paradigme est une représentation du monde, une manière de voir les choses, un modèle cohérent de vision du monde qui repose sur une base définie (matrice disciplinaire, modèle théorique ou courant de pensée). C'est en quelque sorte un rail de la pensée dont les lois ne doivent pas être confondues avec un autre paradigme. » (Selon Wikipédia), une définition qui me convient tout à fait.

Ces gens sont dans un système de pensée précis et ils ne veulent pas qu'ils soient bousculés. Avoir une représentation (souvent) simpliste du monde les empêche d'assumer la responsabilité qui est celle d'un citoyen.

Certains sont bien contents de dire que leurs ancêtres sont morts pour la liberté. Mais ils n'ont même pas conscience qu'ils trahissent ce combat en ne protégeant pas cette liberté ! Cela est compréhensible puisque se croyant libres ils ne font plus attention aux chaînes qu'insidieusement on leur met. Ils sont convaincus que les élections sont démocratiques et que les personnes qu'ils élisent sont des démocrates attachés aux libertés individuelles et à la justice. Lire la suite de cet article… »

Par Philippe Grasset, lundi 8 décembre 2008 .

Nous revenons ici sur une déclaration récente (3 décembre) du Prix Nobel de la paix 2006, l'économiste bangladeshi Muhammad Yunus qui s'est transformé en activiste de l'aide aux pauvres, en très grand nombre, dans son pays. On comprendra que c'est pour cette deuxième fonction qu'il a reçu le Prix. Muhammad Yunus est sans aucun doute un homme plein de sagesse. Ainsi, dans ses déclarations qui ont plus à voir avec cette sagesse qu'avec l'économie, il expédie prestement la crise financière dans le rayon des commodités accessoires et de distraction. Le fait est, à notre sens, que l'idée qu'il développe n'est pas fausse; par contre, son appréciation de l'ampleur et des conditions de cette distraction nous semble partielle, voire erronée, et nous souffrons de l'absence d'une appréciation de la cause de cette distraction.

La remarque de Muhammad Yunus est simple: la crise financière n'est qu'une partie d'une crise beaucoup plus grave et beaucoup plus vaste (nous nous reconnaissons dans ce constat). Elle a servi en l'occurrence à camoufler le reste, ou bien son effet (volontaire ou involontaire, on le verra) a permis de camoufler le reste. (Nous dirions que la puissance et l'aspect incontestablement spectaculaire de cette crise, notamment grâce aux moyens de communication, ont effectivement eu ce résultat, de toutes les façons temporaire.)

Le site RAW Story , reprenant AFP, présente des extraits des déclarations de Muhammad Yunus, ce 3 décembre . Ces remarques permettent d'offrir une suggestion d'appréciation acceptable de notre habileté diabolique à faire d'un événement catastrophique, non pas la source d'une réflexion sur le reste, mais un outil de dissimulation du reste. Lire la suite de cet article… »

Par Chris Marsden le 2 décembre 2008

L'Islande est confrontée à une catastrophe économique et sociale. Sa population de 300.000 personnes subit, plus qu'aucun autre pays avancé et de façon plus immédiate, l'impact de la crise financière mondiale.

C'est la raison pour laquelle ce qui est en train de se passer en Islande est un aperçu des évolutions qui vont inévitablement se produire dans des pays bien plus grands et sur la scène internationale.

Le système bancaire de l'Islande s'est effondré, plongeant l'économie toute entière dans un déclin qui va s'accélérant. En l'espace de sept jours au mois d'octobre, les trois principales banques du pays sont devenues insolvables et le gouvernement a été forcé d'intervenir pour les reprendre. Le gouvernement travailliste de Gordon Brown en Grande-Bretagne a eu recours aux lois anti-terroristes pour essayer de faire revenir de force les centaines de millions investis en Islande par des particuliers, des fonds de retraites d'entreprises, des municipalités, des associations caritatives et des forces de police. La plupart de ces investissements ne seront pas récupérés.

ขนาดมหึมาของการสูญเสียเนื่องจากความจริงที่ว่าไอซ์แลนด์ได้พยายามที่จะกลายเป็นศูนย์กลางของการลงทุนเก็งกำไรระหว่างประเทศและโดยการจัดทำดัชนีอัตราดอกเบี้ยของธนาคารที่อัตราเงินเฟ้อเกินกว่าร้อยละ 15 ธนาคารไอซ์แลนด์ถูกนำเสนออัตราดอกเบี้ยจะสูงกว่าอัตราร้อยละ 50 สามารถใช้งานอื่น

ที่จุดสูงสุดของพวกเขาธนาคารไอซ์แลนด์จัดขึ้นสินทรัพย์ต่างประเทศที่เทียบเท่ากับสิบเท่าของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ด้วยเสียงส่วนใหญ่ของเงินลงทุนดังกล่าวจากเงินให้กู้ยืมระหว่างประเทศ นี้เป็นตัวแทนของฟองเก็งกำไรขนาดใหญ่อยู่บนพื้นฐานของปิรามิดของหนี้ที่ไม่ยั่งยืน

ไอซ์แลนด์เป็นอย่างมีประสิทธิภาพล้มละลายและไม่สามารถชำระหนี้สินมหาศาลของมัน ขาดทุนที่เกิดขึ้นโดยเจ้าหนี้ต่างประเทศคาดว่าจะเกิน $ 40000000000 Icesave, ออนไลน์เช่นธนาคาร Landsbanki ดึงดูดมากกว่า $ 6750000000 การลงทุนจาก UK และ 1.5 พันล้านของเนเธอร์แลนด์ ทั้งสองประเทศยืนยันว่าจำนวนเงินเหล่านี้จะถูกส่งกลับ แต่ก็เป็นหนี้สูงกว่าจีดีพีทั้งหมดของไอซ์แลนด์ ดังที่ระบุไว้โดยจอน Danielsson ผู้อำนวยการการศึกษาที่ลอนดอนสกูล "ในการเปรียบเทียบยอดรวมของสงครามที่กำหนดในเยอรมนีในตอนท้ายของสงครามโลกครั้งที่ผมอยู่ที่ประมาณร้อยละ 85 ของ จีดีพี " อ่านส่วนที่เหลือของบทความนี้ ... "

ทำนายวิกฤตการเงินทั่วโลก:

Lies, คดีอาญาที่ ...

ลงโทษและ ... ?

Webcast Lyndon LaRouche จาก 18 พฤศจิกายน 2008

http://www.dailymotion.com/video/x7gefg~~V

หลังจากที่ผลการเลือกตั้งของสหรัฐและความล้มเหลวของการคาดการณ์ของ G20, Lyndon LaRouche ให้การบรรยายทางอินเทอร์เน็ตระหว่างประเทศจากกรุงวอชิงตันเพื่อหารือเกี่ยวกับมาตรการที่จะนำทันทีเพื่อป้องกันการแตกตัวโดยรวมของระบบเศรษฐกิจโลกและขบวนของ ความน่ากลัว

พูดเกริ่นนำกินเวลาหนึ่งชั่วโมงและคำถามและคำตอบจะเริ่มขึ้นในนาทีที่ 70

Le secrétaire au Trésor américain Henry Paulson a déclaré lundi qu'il ne comptait pas puiser davantage dans les 700 milliards de dollars mis à sa disposition par le Congrès pour sauver les banques d'ici à la prise de fonction du président Barack Obama, le 20 janvier.

« Je vais faire ce que nous devons faire pour maintenir un système fort, mais je ne vais pas chercher à engager de nouvelles choses à moins qu'elles ne soient nécessaires, à moins qu'elle n'aient un grand sens » , a déclaré M. Paulson dans un entretien mis en ligne par le Wall Street Journal.

« Je veux préserver la puissance de feu et la flexibilité que nous avons maintenant » pour « ceux qui viennent après nous » , at-il ajouté.

Sur les 700 milliards débloqués par le Congrès début octobre, M. Paulson a reçu l'autorisation de dépenser 350 milliards. Il devait normalement revenir devant le Congrès pour obtenir le déblocage de la seconde moitié des fonds.

Le Trésor a déjà alloué 290 milliards de dollars: 250 milliards destinés à renflouer des banques et 40 milliards sous forme de prêt à l'assureur AIG. Il lui reste donc théoriquement 60 milliards à dépenser sur la première tranche. Lire la suite de cet article… »