Zgodnie z oczekiwaniami LEAP/E2020 w październiku 2008 roku, tuż przed latem 2009 roku, kwestia zdolności USA i Wielkiej Brytanii w celu sfinansowania deficytów teraz niekontrolowanych stał się kluczową kwestią w Międzynarodowa debata, otwierając tym samym drogę do bliźniaczych zjawisk o odprawę z USA i Wielkiej Brytanii pod koniec lata 2009 roku.
Dlatego też, na tym etapie rozwoju globalnego kryzysu systemowego, w przeciwieństwie do dominującego dyskursu politycznego i teraz media, zespół LEAP/E2020 nie ma w planach jakiegokolwiek ożywienia w lecie 2009 roku (ani w ciągu dwunastu miesiąc) (1). Wręcz przeciwnie, ze względu na brak problemów z przetwarzaniem w tle na głównym kryzysu, wierzymy, że lato 2009 będzie zobaczyć konwergencji trzech "fal zbójeckich" (2) przetłumaczyć bardzo destrukcyjne dążenie pogłębiającego się kryzysu i spowoduje przewrót w miesiącach wrześniu i październiku 2009. Jak to ma miejsce od początku tego kryzysu, każdy region będzie oczywiście nie wpływa w ten sam sposób (3), ale dla naszych naukowców, bez doświadczenia wyjątków znaczne pogorszenie ich sytuacji przez Późnym latem 2009 roku (4).
Rozwój ten może również podjąć w stosunku do liczby ekonomicznej i finansowej kuszony przez obecnego euforii mediów.
W tym specjalnym wydaniu "Lato 2009" GEAB, nasz zespół ten kurs szczegółowo te trzy niszczycielskie fale zbiegają i ich konsekwencje. Szczegóły i nasz zespół kończy swoje zalecenia polityki (złoto, nieruchomości, obligacje, akcje, waluty), aby uniknąć porwany przez mordercę było. Czytaj resztę tego artykułu ... "
"Należy zwrócić uwagę na życzenia Ci wyrazić, mogą się spełnić!"To powiedzenie odnosi się idealnie do Rezerwy Federalnej Stanów Zjednoczonych, podczas gdy wkracza co może okazać się zupełnie nowy etap i najbardziej niebezpieczny kryzys finansowy i gospodarczy, który wciąż skupia się na stanach United - mimo trwającego rajdu na giełdzie na Wall Street i rosnące nadzieje, że najgorsze już za nami.
Fed chciał histeryczną niechęć światowych inwestorów do ryzyka nie istnieje, co nie lubią kulminacją jesienią 2008 roku, kiedy główne ścienne banki uliczne upadł, wysyłając drżenie na całym świecie . Po tym wszystkim, pozycja FED jest odpowiedzialny za ten kryzys był w dużej mierze wywołany przez inwestorów w panice, które sztucznie wywołanych wartości finansowych innowatorów w amerykańskich znacznie poniżej ich rzeczywistej wartości, rzucając niesprawiedliwie zdyskredytować na ogromne ilości takich aktywów, przez oznaczenie ich "toksyczne"!
Fed czuł w stanie tchnąć nowe życie w tych aktywów i amerykańskiej gospodarki opartej na majątku pęcherzyków, a ponowne otwarcie bramy kredytu i zastąpienie strachu z zaufania inwestorów - co nieuchronnie prowadzi większy apetyt na ryzyko. Niektóre apetyt na ryzyko jest już z powrotem. Ale problemem jest to, że dolar amerykański nie mogli skorzystać. Zamiast tego, jego obrażenia są tylko ponownie.
Od 2 czerwca, dolar osiągnął swój nadir w 2009 ponownie na niemal wszystkich głównych walut, spada, tylko, że dzień, duży procent w stosunku do euro, przez kompletnie ignorując wypowiedź Sekretarza Ministerstwo Skarbu, Tim Geithner, podczas wizyty w Chinach, że USA sprzyjał silny dolar. 27 maja, krzywa rentowności bonów skarbowych wzrosła na nowe wyżyny, a różnica między dobrych lat dwuletnich i dziesięć osiągnął 2,75%, 2,78%, nawet na pograniczu 2 czerwiec
Globalni inwestorzy, zarówno prywatne jak i publiczne (banki centralne), silniejsze niż kiedykolwiek wyrazić swoje rosnące obawy przed narażeniem na dolara poza krótkim okresie. Oni również dzielić upadek zaufania do tej waluty jako bezpiecznego sklepu, poza krótkim okresie. Czytaj resztę tego artykułu ... "
Czy można zrobić setki miliardów dolarów w zyskach z papierów wartościowych, które są wspierane przez nic, ale wejść wirtualnych w kredycie książki?
To jest nie tylko możliwe, to zostało zrobione. A teraz kanalie, które zrealizowane w tych oszustw było w kolejce na zewnątrz budynku Rezerwy Federalnej do wymiany swoich akcji przed zgniłymi miliardów dolarów kredytów finansowanych przez podatników. Tymczasem kryzys kredytowy opuścił systemu finansowego w gruzach i zasadził na gospodarkę jako grę namiotu. Linie bezrobocie rośnie, a konsumenci zmniejszyć budżet na wszystko od nocy na miasto udać się do sklepu spożywczego. A wszystko to z powodu finansowego oszustwa piramidy wymyślił na Wall Street, który rozprzestrzenił się w całym systemie globalnym charakterze agresywnym epidemii grypy. To nie jest normalne recesja, system finansowy wybuchł fakt, że chciwi bankierzy używanego "innowacji finansowych", aby sparaliżować system i nie rósł największy pęcherzyk wszech czasów jest. I robili to legalnie, za pomocą mało znany proces o nazwie sekurytyzacja.
Sekurytyzacja - który jest konwersja wzajemnych udziałów w funduszu sprzedał kredyty na rynku wtórnym - dostarcza środków do wywierania nacisku na ogromnych długów. Banki używać transakcji pozabilansowych arkuszy do tworzenia tytułów, w celu uniknięcia normalne obowiązek zachowania dyskrecji i kontrola działań zakłócających. Jako dziwaczny, jak się wydaje, jakość kredytu nie jest brana pod uwagę, ponieważ banki zarabiają na kredytach budowlanych i innych opłat. Liczy się ilość, wielkość i ilość; linia montażowa przemysłowej mdłości kredytu wielkości po cenach dumpingowych na niczego nie podejrzewających inwestorów do karmienia wyniki. I, cholera, jak łatwo jest dla Wall Street do prowizji z nawiązką ten zgniły papier kiedy nikt nie jest do monitorowania i że Fed gra z cheerleaderek na trybunach! W analizie przez ekonomista Gary Gorton, przygotowanym na 2009 konferencji Banku Rezerwy Federalnej w Atlancie na rynkach finansowych i nazywa się "Slapped przez niewidzialną rękę, sektor bankowy i The Panic of 2007" [" uderzył w twarz przez niewidzialną rękę, bankowości i The Panic of 2007 "], autor pokazuje, że hipoteka związane z papierami wartościowymi rzeczywiście spuchnięte od 492.6 miliardów dolarów w 1996 r. do 3,071.1 mld dolarów w 2006 r. W sumie ponad 20 bilionów [1 bilion = 1 bilion] warto papierów dłużnych były sprzedawane w latach 1997 i 2007. Ile z tego długu okażą się bezwartościowe, jak i jako rakieta przejęciami oraz bilansów banków będzie coraz pod presją? Czytaj resztę tego artykułu ... "
Od ponad dwudziestu lat, globalizacja alienuje obywateli z ośrodków decyzyjnych. Obywatele francuscy obserwować z Unią Europejską, podczas gdy na szczeblu międzynarodowym, G8 narzuca jej modelu politycznego w świecie, przez MFW, Bank Światowy i WTO w szczególności. W ramach tych różnych organizacji, w ramach dyskursu o "dobrego rządzenia", wolnych przywódcy prywatyzacji demokratycznych instytucji w promowaniu dialogu z firmami za pośrednictwem opinii publicznej, ich przedstawicieli, organizacji pozarządowych i grać " społeczeństwo obywatelskie "wobec Stanów Zjednoczonych.
Te różne mechanizmy zarządzania są zazwyczaj nierówne i niedemokratyczne, ale pozostają w przeważającej części prawnej.Jednak istnieje inna dziedzina, która jest znacznie mniej analizowane, jest nielegalne wymiar zarządzania publicznego.Tak więc są to różne formy politycznej rządów i gospodarczego niedemokratyczne, nierówny, jak i nielegalne, jak będziemy analizować tutaj.
Jak siły gospodarcze wpływają robi to na decyzje organów władzy publicznej, za pośrednictwem mechanizmów globalnego zarządzania nielegalną, nierówny i niedemokratyczne?Nasza hipoteza jest następująca: nie ma wpływu, dialektyczna relacja między siłą idei (idee, podmioty i instytucje), rządu i sił ekonomicznych (instytucje, aktorzy kapitaliści, kapitału finansowego, siły wytwórcze (środki produkcji , techniki, wiedza, siła robocza). Jednak siły gospodarcze wywierają dominujący wpływ na rząd i moc pomysłów, poprzez globalne zarządzanie. Jednak znaczna część tej władzy krajowej i globalnej sprawuje nielegalnie i niedemokratyczne, nawet jeśli nie oznacza to, że wszelkie praktyki w zarządzaniu są nielegalne. Dlatego tutaj typologia, a nie dokładny opis globalnego zarządzania.
Dlatego prezentujemy siedem uprawnień, lub siedmiu form rządzenia nielegalnych lub niedemokratyczne, które są podstawowe przeszkody na drodze do demokratyzacji społeczeństwa.To jest potęga gospodarcza (produktywny, handlowych, finansowych bankowy, długu, raje podatkowe) - wojskowy i represyjny moc - Rządy krajowe i międzynarodowe niedemokratyczne praktyki i ich imperialistycznych - Relacje energetyczne (sieci, hole ...) - ideologiczny moc -. power-komunikacyjnych społeczno-psychologiczne zapotrzebowanie na moc Przeczytaj resztę tego artykułu ... "
przez Albrechta Schachtschneider (profesor prawa konstytucyjnego)
Polityka WTO, dokonał ewentualnym praktykom dumpingu socjalnego
Swobodny przepływ kapitału jest niesprawiedliwy system, który nie tylko nie ma żadnej podstawy prawnej, ale niszczy podstawowe zasady konstytucyjne państwa, demokratyczne i liberalne. Całkowita swoboda przepływu kapitału, pozbawia państwa o swoich uprawnień, uwalniając gospodarkę od swoich zobowiązań etycznych i nieuchronnie prowadzi do kryzysów takich jak ten, w którym dzisiaj żyjemy. To właśnie ta wolność, wprowadzony głównie pod presją wielkich mocarstw przez UE i WTO, co teraz wydaje się, że po kryzysie finansowym, wszystkie kraje brakuje kapitału, stając się Podstawą polityki siły. Ale zamiast zastanowić się nad błędami i wdrożenie koniecznych środków naprawczych, Niemcy próbują atakować małe kraje takie jak Szwajcaria i Luksemburg, który wyraźnie ma większą kontrolę nad kryzysem. Artykuł opisuje związek między kryzysem finansowym i swobodnego przepływu kapitału.
Część (it) prawny porządek gospodarczy świata
Jest to nie tylko, ani przede wszystkim, regulacja Unii Europejskiej (UE) lub nawet jego prawie państw członkowskich, ale umowy z Światowej Organizacji Handlu (WTO) i swobodnego przepływu kapitału, który stanowi Ramy prawne gospodarki światowej. UE stała się w zależności od regionu na rynku światowym.
Porozumienia Rundy Urugwajskiej z 1994 r. (WTO) dramatycznie deregulacji globalny obieg towarów i usług (GATT i GATS) poprzez usunięcie ceł i innych barier handlowych, a także zakaz dyskryminacji pomiędzy Państwa Członkowskie. Podstawowe zasady są takie, że leczenie najwyższego uprzywilejowania i że z traktowania narodowego. Tak, import i eksport nie konfrontują praktycznie żadnych przeszkód. Większość państw są członkami WTO: kraje członkowskie Unii Europejskiej, Chin, nie Rosja, z którą Stany Zjednoczone prowadzą obecnie negocjacje. WTO przeżywa pewne instrumenty prawnej ochrony konkurencji, jak ADA i umową o dofinansowanie, które nie są bardzo skuteczne. Oczywiście, rynki rolne nadal są w dużej mierze wyłączone z deregulacji. USA i UE przede wszystkim chronić swoich rolników i przemysłu spożywczego na rynku globalnym, to subsydiować eksport swoich produktów rolnych kosztem mniej rozwiniętych krajach, zwłaszcza w Afryce.
Dumpingu społecznego jest zasada WTO
Prawo World Trade znane żadne umowy dotyczące praw człowieka i polityki społecznej. Wprawdzie członkowie WTO zobowiązani są do przestrzegania Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, która obejmuje także praw socjalnych. Ale nie możemy zmusić państwa, nie mówiąc już osób, do ich przestrzegania, nawet w UE iw Niemczech. W szczególności WTO jest znane porozumienie w celu ochrony pracowników. Dumpingu socjalnego jest praktycznie zasada WTO, zapewne w trosce o konkurencyjność krajów słabiej rozwiniętych. Do tej pory wszystkie próby rundy z Doha do uzgodnienia norm społecznych zawiodły. Czytaj resztę tego artykułu ... "
Pszczoły transhume ku zapomnieniu. Pszczoły są dezercję przez setki miliardów. Ule są opróżniane w mniej niż tydzień. Jest to nowa katastrofa, która obiecuje planetarną amplitudę, ponieważ pszczoły zapylają 40% roślin rolniczych i wiele z naturalnej flory. Katastrofa ta nazywa się "syndrom załamania kolonii." Ten film dokumentalny 2:15 Film, wyreżyserowany przez Dominique Guillet i Guillet Anando krzyk alarmu. Co stanie się z ludzi bez pszczół? Jest to także akt oskarżenia przeciwko bezlitosnym trucicieli publicznych, Monsanto, Bayer, BASF i Syngenta itp.. Zgodnie z wnioskiem Roger Heim, prezes Narodowej Akademii Nauk, w 1965 roku, w swoim wstępie do "Silent Spring" Rachel Carson: "Kiedy zostaną publiczne zatruwacze w więzieniu?" W tym pierwszym tomie Pszczelarstwo Titanic "Terror pestycydów", zatrucia pszczół, ludzkości i biosfery zostanie wypowiedziana przez wielu informatorów: Fabrice Nicolino (dziennikarz), Jean-Pierre Berlan (INRA), Christian Vélot (CNRS), profesor Bonmatin (CNRS), profesor Belpomme (onkolog), Dominique Guillet (Kokopelli), Cecile Fleche (dawniej AFFSA), Patrick Drajnudel (Stars of Bees), a wielu pszczelarzy de France (Mauritius Coudoin, Franck Alletru itp. ), Szwajcaria i USA. Druga strona jest reprezentowana przez Jean-Charles Bocqueta pt, dyrektor UIPP, lobby pestycydów i Jean-Paul Falcon, kierownik działu w laboratorium patologii pszczół AFSSA Sophia-Antipolis. W tym filmie dokumentalnym, mamy wystawiać osłabienia i upadku rodzin pszczelich z powodu masowego stosowania pestycydów dziesięcioleci, korupcja wysokiego rządu i INRA zmowy między nimi rządy, przemysł produkcji pestycydów i naukowcy "niezależnych" (ale bilans rolno-chemicznych), współudział w spółdzielniach rolniczych, kłamstwa UIPP ust lobby pestycydów), tchórzostwo i dwulicowość AFSSA, śmiertelnie podstawą nowoczesnego rolnictwa, odmowa słuchać informatorów ... Ta pierwsza trylogia DVD "Pszczelarstwo Titanic" kończy się apelem dziennikarza Fabrice Nicolino, do buntu, wezwanie do buntu natychmiast, teraz, przed przemysłowych pesticideurs, wezwaniem, by pogłębiać je w sądzie wezwanie do zgłaszania przestępstw przeciwko ludzkości popełnione przez przemysł pestycydów.
Boom w produkcji soi w południowej Cone Ameryki Łacińskiej jest jedną z najbardziej destrukcyjnych wydarzeń rolnych w ciągu ostatnich dwudziestu lat.Korporacje że wysięgnik dążą agresywnie do trzciny cukrowej, skupiając się na dużych połaci ziemi w krajach południowych, gdzie mogą produkować taniej cukier.Jeśli rozwój ten nie powoduje reakcji, wpływ może mieć ciężki przebieg: lokalna produkcja żywności będzie przekroczony, pracowników i społeczności zmierzy przemieszczenie i ekspozycję do zwiększenia stężenia pestycydów, jak i zagranicznych agrobiznesu będą większe żniwo na produkcji cukru.Staramy się w tym artykule, aby zobaczyć związek między rozwojem trzciny cukrowej genetycznie zmodyfikowany (GMO) oraz zmiany w przemyśle cukrowniczym na świecie.
W ciągu dziesięciu lat, prawie cały argentyński pampasów i ogromne połacie gruntów leśnych i rolnych w Brazylii, Boliwii, Urugwaju i Paragwaju zostały przeliczone na zielonych pustyń monokultury soi. [ 1 ] Boom soi w Ameryce Łacińskiej była i nadal jest bonanza dla agrobiznesu. On dostarczył garść gigantów zbóż, którzy dominują międzynarodowe nasion oleistych i ziemię paszy tani i płodny dla rozwoju i umacniania swojej działalności na świecie. Te same firmy, Cargill, ADM i Bunge one również miliardowe zyski ze sprzedaży wymaganych nawozów chemicznych. Inne duże firmy zagraniczne, takie jak AGCO, John Deere, nie zrealizowane w sprzedaży ciągników. Monsanto i Syngenta, że zgarnął rekordowe zyski z ich genetycznie modyfikowanych nasion i pestycydów.
Inwazja soja jest oparty na modelu produkcji opartej na wykorzystaniu genetycznie zmodyfikowanych nasion, które mogą wytrzymać ogromne dawki herbicydów chemicznych. Jest to Monsanto pod warunkiem zarówno nasiona i herbicydów, a nowa generacja farmie działać głównie przez biznesmenów mieszkających w miastach, wydzierżawione lub miały duże obszary rolnicze i zorganizowano pracę. Za każdym razem model został wdrożony, to zmusiło drobnych rolników oraz lokalnych społeczności zostały zniszczone przez wiejskiej exodusu i skażenia chemicznego.
Jeśli chodzi o wielonarodowej agrobiznesu, doświadczenie soi w południowej Cone pokazała, jak z zyskiem wykorzystać ekspansję przemysłowego rolnictwa w krajach rozwijających się. To otworzyło nową erę podboju. Cukier, który ma długą historię zniszczenia środowiska i czystej wykorzystywania człowieka, to prawdopodobnie kolejny zbiór zmierzyć się boom podobny do obserwowanego w soi, szczególnie w nowych gatunków GM cukier już rośnie na polach (patrz ramka 1). Czytaj resztę tego artykułu ... "
Uwaga, uwaga, ogromna koteria występuje.Faraonowie w więzi spotkać, wielkie umysły zbierać.
Po pierwsze, w Atenach, niektóre z najważniejszych biznesmenów i polityków świata spotkali się, aby trzymać ich coroczne spotkanie z Grupą Bilderberg tajnym , pod bardzo ścisłą kontrolą bezpieczeństwa. Luksusowy, Astir Palace, był chroniony przez kilkudziesięciu policjantów, których zadaniem było trzymać z dala prasa i publiczność, zgłosił dziennikarzowi AFP.
Następnie Sunday Times mówi, że klub milionerów w Ameryce spotkał przedyskutować swoje obawy dotyczące ciężkiego zagrożenia środowiska katastrofalne, społecznych i przemysłowych. Wśród najważniejszych kwestii wyjść z tego spotkania jest przeludnienie planety, a także różne sposoby na osiągnięcie kontroli i ograniczenia. Wyludnienie Świat. Spotkali się również prywatnie, z dala od wścibskich oczu ", zastanowić się, jak ich majątek mógłby zostać wykorzystany do spowolnienia wzrostu światowej populacji i przyspieszyć poprawę zdrowia i edukacji. W filantropów, którzy uczestniczyli w szczycie zorganizowane z inicjatywy Billa Gatesa, współzałożyciela Microsoftu, omawiały połączenie sił w celu przezwyciężenia politycznych i religijnych barier, które sprzeciwiają się zmianom. "
To klub o nazwie "dobrego klubu" przez "insider" obejmuje David Rockefeller Jr patriarchę dynastii najbardziej bogatych w Ameryce, Warren Buffett i George Soros, finansistów, Michael Bloomberg, burmistrz Nowego Jorku, Liderzy głównych mediów, takich jak Ted Turner i Oprah Winfrey.
Ale nie być gorszym. W Montrealu odbędzie się konferencja od 8 do 11 czerwca 2009 w hotelu Hilton w Montrealu Bonawentury intitullée ceny: Adaptacja do Nowego Porządku Świata . To wszystko dzieje się w ramach 15. dorocznej konferencji Międzynarodowego Forum Gospodarczego Ameryk. To będzie fantastyczny, wprowadzają swoje dzieci i kanapki. Wśród dumnych sponsorów razie istnieją Corporation Moc Kanadzie Desmarais klanu, Royal Bank of Kanada, Rio Tinto Alcan, Genome Quebecu, GDF Suez, Societe Generale de financement du Quebec w Kanadzie Rozwoju Eksportu (EDC), w VIA Rail Kanady, Bank Rozwoju Biznesu w Kanadzie (BDC), w Investissement Quebec w kancelarii Fraser Milner Casgrain, Deloitte, SNC Lavalin i IDRC i CSST i na HEC w Montrealu, La Presse, National Post, rząd Quebec i Kanada, a także kilka banków międzynarodowych.
Conférence Débat organisée par le CCFD avec Marc Dufumier, auteur et directeur de laboratoire à AgroParistech , et Christian Troubé, rédacteur en chef de La Vie , auteur de Les nouvelles famines, des catastrophes pas si naturelles , le 24 Avril 2009 au Centre de congrès Le Manège à Chambéry, en Savoie (73)
En partenariat avec le CCFD(Comité Catholique contre la Faim et pour le développement) et le soutien de nombreuses associations : la FMSEA(Fédération départementale des Syndicats des exploitants agricoles) , la Confédération paysanne , le CMR(Chrétiens en monde rural) , le Lycée agricole de Savoie et Artisans du monde , des collectivités territoriales rattachées à Peuples Solidaires .
Une manifestation dont l'engouement obligea les organisateurs à retransmettre la conférence dans une salle annexe, elle aussi remplie !
La bande est enregistrée sur plusieurs supports, elle présente donc 3 blancs de quelques seconde, mais qui n'entache en rien la qualité et l'intérêt de la conférence.
Klip audio: Adobe Flash Player (wersja 9 lub powyżej) jest potrzebny do gry ten klip audio.Téléchargez la dernière version ici . Vous devez aussi avoir JavaScript activé dans votre navigateur.
Durée : 2h04
Merci à Jean-François Druhen-Charnaux de nous avoir transmis ce document
Le surréalisme financier qui aura présidé aux évolutions boursières et aux indicateurs financiers et commentaires politiques de ces deux derniers mois est le chant du cygne du cadre de référence dans lequel le monde vit depuis 1945.
De la même manière que, en Janvier 2007, dans le GEAB N°11, LEAP/E2020 avait décrit la charnière 2006/2007 comme caractérisée par un « brouillard statistique » typique de l'entrée en récession et conçue pour faire douter les passagers que le Titanic était bien en train de couler (1), notre équipe considère aujourd'hui que cette fin de Printemps 2009 marque la sortie définitive du référentiel utilisé depuis une soixantaine d'années par les acteurs économiques, financiers et politiques mondiaux pour effectuer leurs prises de décisions, et en particulier de sa version « simplifiée », utilisée massivement depuis la chute du bloc communiste en 1989 (le référentiel étant alors devenu purement américano-centré). Au-delà de tout aspect théorique, cela signifie concrètement que les indicateurs que chacun a l'habitude d'utiliser pour ses décisions d'investissement, de rentabilité, de localisation, de partenariat, etc… sont devenus obsolètes, et qu'il faut désormais chercher ailleurs les indices pertinents si l'on veut éviter de prendre des décisions désastreuses.
Ce phénomène d'obsolescence s'est accentué fortement depuis quelques mois sous la pression de deux tendances :
. d'une part, les tentatives désespérées de sauvetage du système financier mondial, et en particulier des systèmes américain et britannique, ont de facto « brisé les instruments de navigation » du fait des manipulations en tout genre effectuées par les établissements financiers eux-mêmes et par les Etats et banques centrales concernées. Parmi ces indicateurs affolés et affolants, les bourses sont le meilleur exemple. Nous y revenons d'ailleurs plus largement dans les recommandations de ce GEAB N°35. Et les deux graphiques ci-dessous illustrent magistralement comment ces efforts désespérés n'ont pas empêché un bouleversement majeur du classement des grandes banques mondiales (c'est essentiellement depuis 2007 que s'est enclenchée la fin de la domination historique américano-britannique de ce classement)
. d'autre part, les quantités astronomiques de liquidités injectées en une année dans le système financier mondial, et en particulier dans le système financier américain, ont conduit l'ensemble des acteurs financiers et politiques à une perte totale de contact avec la réalité. De fait, à ce stade, ils semblent tous atteints du syndrome de l'ivresse des profondeurs – qui déclenche chez ceux qu'il affecte une impossibilité à se repérer dans les profondeurs marines et les conduit à s'enfoncer toujours plus profondément en croyant en fait remonter vers la surface. L'ivresse des profondeurs financières a visiblement les mêmes effets que son homologue aquatique.
Capteurs détruits ou pervertis, perte du sens de l'orientation des dirigeants financiers et politiques, voilà les deux facteurs-clés qui accélèrent la sortie du système international hors du référentiel de ces dernières décennies. Lire la suite de cet article… »
L'argent a été conçu comme un outil pour améliorer les échanges entre les hommes. En effet, avant la création de l'argent, les échanges étaient limités au simple troc. La création de l'argent a permis d'étendre largement les échanges. Mais aujourd'hui, les échanges entre les hommes sont limités car ils n'ont pas assez d'argent pour acheter tout ce dont ils ont besoin, créant marasme économique et chômage. Pourquoi n'y at-il pas assez d'argent ? En fait, il n'ya jamais eu autant d'argent qu'aujourd'hui, mais il ne sert plus prioritairement aux échanges entre les hommes. En effet, l'argent sert à gagner de l'argent en spéculant (comme avec les assurances vie qui se développent rapidement depuis quelques années), et donc il circule dans les circuits financiers de la spéculation (95% de l'argent sert au circuit spéculatif, 5% seulement servirait au commerce). Autre cause du manque d'argent : les gens ont peur de l'avenir, donc ils sont plus prudent dans leurs dépenses et modèrent leurs achats, ralentissant ainsi la vitesse de circulation de l'argent (le fait de retarder tous les mois de 3 jours ses achats, ralentit de 10% la vitesse de circulation de l'argent et donc diminue de 10% les transactions totales effectuées). De plus les banques qui gèrent l'argent le font dans leur propre intérêt (gagner de l'argent) et pas dans l'intérêt des hommes (très peu de banques prêtent aux personnes qui veulent créer leur emploi, obligeant à passer par la collecte directe de l'argent d'amis). De nombreuses personnes disposent de temps libre (surtout avec le chômage actuel !) ou de production excédentaire qu'elles ne peuvent vendre car il n'ya pas d'argent pour les rémunérer. Il ya des marchandises ou des personnes disponibles pour travailler, et aussi des acheteurs potentiels pour ses services et ses marchandises, mais il manque l'outil nécessaire (l'argent) pour que ces transactions s'effectuent. Comme aujourd'hui l'argent ne joue plus son rôle vital de vecteur des transactions entre les hommes, il est urgent de créer un nouveau système permettant les transactions sous peine d'étouffement.
Nouriel Roubini un des rares économistes avec Paul Jorion à avoir prédit le krach économique d'aujourd'hui annonce que le pire est devant nous ! Nous assistons en ce moment à un débat pitoyable pour savoir si nous sommes oui ou non en récession. En fait il ne s'agit ni d'une récession, ni d'un krach, mais d'une crise systémique. De quel système s'agit-il ?
Le fonctionnement de notre économie possède en effet deux tares majeures : la croissance perpétuelle et la création de la monnaie à partir de dettes.
I) La croissance perpétuelle
Kenneth Boulding, économiste affirme :
«Toute personne croyant qu'une croissance exponentielle peut continuer à l'infini dans un monde fini est soit un fou, soit un économiste.»
Il est en effet impossible de continuer à produire des biens de façon croissante sans détruire la planète. Ainsi, certains écologistes devraient méditer sur le fait que c'est la façon dont fonctionne ce système économique qui est responsable de la destruction de notre environnement.
D'ailleurs Albert A. Bartlett, physicien en conclut :
«La plus grande déficience de la race humaine est notre incapacité à comprendre la fonction exponentielle.»
II) La création de la monnaie à partir de dettes
Les habitants de la planète sont persuadés que l'on crée de la monnaie à partir des dépôts et des placements. C'est faux ! Il existe une vérité qui doit être révélée : l'argent est créé à partir de la dette.
Graham F. Towers, gouverneur de la Banque du Canada de 1934 à 1954 a dit :
«Chaque fois qu'une banque fait un prêt, un nouveau crédit bancaire est créé. De l'argent tout neuf.»
Maurice Allais, Prix Nobel de Sciences Économiques (1988) affirme :
«Par essence, la création monétaire ex nihilo que pratiquent les banques est semblable, je n'hésite pas à le dire pour que les gens comprennent bien ce qui est en jeu ici, à la fabrication de monnaie par des faux-monnayeurs, si justement réprimée par la loi. Concrètement elle aboutit aux mêmes résultats. La seule différence est que ceux qui en profitent sont différents.
John Kenneth Galbraith, économiste :
Le procédé par lequel les banques créent de l'argent est tellement simple que l'esprit en est dégoûté.
Donc, sans dette, pas d'argent, et sans argent, pas de dette. La crise des subprimes a d'ailleurs posé un problème fondamental puisque les crédits n'étaient pas honorés.
Les peuples racines, une philosophie en phase avec la Nature
«Ils n'ont de vêtements, ni de laine, ni de lin, ni de coton, car ils n'en ont aucun besoin ; et il n'ya chez eux aucun patrimoine, tous les biens sont communs à tous. Ils vivent sans roi ni gouverneur, et chacun est à lui-même son propre maître. Ils ont autant d'épouses qu'il leur plaît […]. Ils n'ont ni temples, ni religion, et ne sont pas des idolâtres. Que puis-je dire de plus ? Ils vivent selon la nature.» Amerigo Vespucchi ( Mundus novus )
«Il n'ya rien de barbare et de sauvage en cette nation, à ce qu'on m'a rapporté, sinon que chacun appelle barbarie ce qui n'est pas de son usage.» Michel de Montaigne «Si j'étais chef de quelqu'un des peuples de la Nigritie, je déclare que je ferais élever sur la frontière du pays une potence où je ferais pendre sans rémission le premier Européen qui oserait y pénétrer.» Jean-Jacques Rousseau
«Les personnes appartenant à des minorités nationales ou ethniques, religieuses et linguistiques ont le droit de jouir de leur propre culture, de professer et de pratiquer leur propre religion et d'utiliser leur propre langue, en privé et en public, librement et sans ingérence ni discrimination quelconque.» Déclaration des droits des personnes appartenant à des minorités nationales ou ethniques, religieuses et linguistiques, adoptée par l'Assemblée générale des Nations unies dans sa résolution 47/135 du 18 décembre 1992 (Article 2)
«Le post-colonial a partout été du bricolage d'apparence politique, des minorités favorisant le néocolonialisme, le népotisme et le clientélisme. » Jean Malaurie
«Voir ce qui ne paraît aux yeux de personne, c'est la seconde vue.» Jules Michelet
«Ils sont comme des muets ; ils souffrent, s'éteignent en silence et nous n'entendons rien.» Jules Michelet
«La vie avant la domestication / l'agriculture était en fait largement une vie de plaisir, de contact avec la nature, de sagesse des sens, d'égalité sexuelle, et de bonne santé. » John Zerzan
«Les caractères exceptionnels de cette pensée que nous appelons sauvage tiennent surtout à l'ampleur des fins qu'elle s'assigne. Elle prétend être simultanément analytique et synthétique, aller jusqu'à son extrême dans l'une ou l'autre direction, tout en étant capable d'exercer une médiation entre ces deux pôles… La pensée sauvage se définit à la fois par une dévorante ambition symbolique, par une attention scrupuleuse entièrement tournée vers le concret, enfin par la conviction implicite que ces deux attitudes n'en font qu'une.» Claude Lévi Strauss
«Cinq cents types de fleurs, filles d'autant de types de pommes de terre poussent… sur la terre ; mêlées de nuit et d'or, d'argent et de jour. Les cent fleurs des quinoas que j'ai semés au sommet, étincellent de tous leurs feux sous le soleil ; les ailes noires du condor et d'oiseaux microscopiques sont maintenant en fleurs. Il est midi. Je suis près des montagnes, nos maîtresses, les sommets des ancêtres ; leur neige tantôt saupoudrée de jaune, tantôt tachetée de rouge, brille sous le soleil… … regardez mon visage, mes veines ; les vents qui soufflent de nous à vous, nous les respirons tous ; la terre sur laquelle vous comptez vos livres, vos machines, vos fleurs, descend de la mienne, meilleure, débarrassée de sa colère, une terre apprivoisée… Nous ignorons ce qu'il adviendra. Laissons la mort avancer vers nous, laissons venir ces inconnus. Nous les attendrons ; nous sommes fils du père de toutes les montagnes, nos maîtresses ; fils du père de toutes les rivières.» José María Arguedas (extrait de « A call to some doctors », 1966, traduit du quechua)
«J'ai vénéré la Terre pour comprendre le ciel et grâce aux vers luisants, j'ai connu les étoiles.» Louis Aldebert
«L'homme est la nature prenant conscience d'elle-même.» Élisée Reclus
«Tout est dans la nature et toute la nature est en moi. On est ensemble !» Parole de Pygmée
L'ampleur de la déforestation – 130 000 km² par an – s'apparente à un désastre écologique et social. Particulièrement concernées : l'Amazonie, l'Afrique centrale et l'Indonésie. En cause, la survie des pauvres, l'industrie agroalimentaire et forestière, le consumérisme des riches. La protection de la biodiversité et l'atténuation des changements climatiques passent nécessairement par un questionnement radical des logiques productivistes et des inégalités.
par Bernard Duterme
Złożony problem z wielu przyczyn i skutków, wylesianie odpowiada ciągu pierwszych niepokojących globalnych wydarzeń. Kryzys żywnościowy, zmiany klimatyczne, energia ... w donikąd obecnych trendów początku 21 wieku, ze względu na mniej lub bardziej oczywiste związki z wylesiania i degradacji lasów, co pociągnie społeczność międzynarodową, by w końcu dać znaczenie zasługuje on na to zjawisko. Gwałtowny spadek powierzchni leśnej jeszcze nie raz tego tysiąclecia. Korzystając z innych fale pływowe - urbanizacja, zanieczyszczenia, industrializacji agro, biedy ... - bezpośrednia lub pośrednia powiązania z wylesiania, odkrycie jest spóźniona mobilizacja sumień. Bez wątpienia ryzyko, że pojawiły się bardziej odległa.
Faktem jest, że jeden podejrzewa, że spadek lesistości zaawansowanych na świecie jest ściśle związany w swojej logice i zakres, modele produkcji i konsumpcji sprzyjały w ostatnich dziesięcioleciach, nawet tych wieków. Kłucie większością zagadnień ściśle opisowych lub technicznych nie może być wystarczające, nawet jeśli początkowo, powinna podjąć środek. Co to jest wylesianie? Czy jest duży? Jakie regiony i narody świata dla ona? Jak to stwarzać problemy? W drugim etapie, traktujemy oczywistych przyczyn i przyczynami wylesiania, a jej głównym sterowniki i aktorów, a następnie omówić najważniejsze kwestie i zasady do których się odnosi.
Następnym etapem kryzysu zostanie ustalona przez chińskiego snu
Rzeczywiście, co może Beijing Dream dobrze podjęte, zgodnie z Waszyngtonu, w " pułapce dolarowej "swojego 1,400 mld euro w aktywa denominowane w dolarach amerykańskich (1)? Według liderów amerykańskich i ich procesji ekspertów medialnych, aby dalej być uwięziony, a nawet wzmocnienia warunków w więzieniach, kupując zawsze bardziej bonów skarbowych i dolara amerykańskiego (2).
Pourtant, tout le monde sait à quoi rêve vraiment un prisonnier ? A s'évader bien sûr, à sortir de sa prison. Aussi, pour LEAP/E2020, il ne fait aucun doute que Pékin cherche sans relâche désormais (3) à se débarrasser au plus vite de cette montagne d'actifs « toxiques » que sont devenus les Bons du Trésor US et la devise américaine sous laquelle la richesse de 1 milliard 300 millions de Chinois (4) est emprisonnée. Dans ce GEAB N°34, notre équipe détaille donc les « tunnels et les galeries » que Pékin creuse discrètement depuis plusieurs mois dans le système économique et financier mondial afin de s'évader du « piège Dollar » d'ici la fin de l'été 2009. Sur fond de cessation de paiement des Etats-Unis s'ouvrira alors la période à partir de laquelle le « chacun pour soi » deviendra la règle du jeu international, dans la droite ligne d'un G20 de Londres dont le communiqué final se lit comme la « chronique d'une dislocation géopolitique annoncée » ainsi que LEAP/E2020 l'analyse dans ce numéro du Global Europe Anticipation Bulletin.
A en croire les principaux média, le bien-être de tous passe par une croissance soutenue. Pourtant, pour un nombre croissant de personnes, un modèle économique d'avenir et responsable ne passe plus forcément par la croissance économique, mais au contraire par la décroissance.
Décroissance ou développement durable ? : Deux camps s'opposent sur les réponses à apporter aux problèmes environnementaux et aux besoins de la population.
Les événements climatiques extrêmes se multiplient, les déchets s'amoncellent, les nappes phréatiques s'épuisent ou sont polluées, le pétrole va devenir rare et son contrôle fait l'objet de conflits de plus en plus violents, que ce soit en Irak ou en Tchétchénie. Dans le même temps, la capacité du système économique à répondre aux besoins sociaux est de plus en plus contestée. Les inégalités mondiales se creusent et si une partie de l'Asie est en train de sortir du sous-développement, c'est en adoptant un mode de vie dévoreur de ressources non renouvelables. Bref, et chacun (ou presque) en convient désormais : on va dans le mur et il faut changer de mode de développement. Et pas dans un siècle, dès les prochaines années. Mais comment faire ? Un débat de plus en plus vif oppose les partisans d'une « décroissance soutenable », organisant le recul de l'économie monétaire, aux tenants d'un « développement durable » permettant de concilier croissance et écologie.
Sur la gravité de la situation, il n'ya pas de désaccord majeur entre les tenants du développement durable et les partisans de la décroissance. Ernst Ulrich von Weizsäcker , Amory et Hunter Lovins , tenants du développement durable, reprennent à leur compte, dans leur rapport « Facteur 4 », les très sombres prévisions établies par les Meadows dans leur célèbre rapport de 1972 au Club de Rome sur « les limites de la croissance ». Ils envisagent notamment le risque d'un effondrement brutal des productions agricole et industrielle et de la population mondiale dans les prochaines décennies. Quant à Lester Brown , autre tenant du développement durable, il consacre, dans Eco-économie, des pages aux « signes de la tension » qui ne rassurent pas davantage sur l'avenir. Il n'ya pas non plus de divergence sur la nécessité d'une décroissance très rapide de la consommation de matières premières et d'énergie, en particulier, bien sûr, des énergies fossiles.
La plupart des personnes qui connaissent le Calendrier Maya perçoivent celui-ci comme un système d'astronomie/astrologie, de divination et de prophétie d'un peuple indigène.
Les livres sacrés d'astronomie et de prophétie sont peints sur des pages d'écorce d'Amate traitée. Plusieurs milliers de ces livres, appelés « codices », ont été brulés par des prêtres Catholiques au début du 15(ième) siècle. Une grande partie des connaissances furent perdues et ce fût un premier pas dans l'anéantissement de cette culture. Les prêtres Maya ont dû fuir loin pour se cacher. Ce n'est que dans les endroits les plus reculés d'Amérique Centrale qu'ils pouvaient pratiquer leur culture. Ceux qui se faisaient prendre étaient tués.
Ces pratiques ont duré jusqu'à la fin des années 1980.
Les Mayas savaient qu'une période d'horreur et de dévastation de 500 ans et plus était à venir.
C'était écrit dans leurs prophéties depuis plus de 2000 ans.
Durant 30 ans, le biochimiste Suédois, Dr. Carl J. Calleman, a conduit des expériences de microbiologie en laboratoire. Ses recherches portaient en majorité sur, « comment la pollution cause la prolifération des maladies ». Il ya 8 ans, il a porté son attention sur le Calendrier Maya afin de voir les corrélations ou évidences qui peuvent être prouvées et non seulement « étudiées », comme les archéologistes l'ont fait. Ce qu'il a découvert dans sa nouvelle recherche, change très rapidement le monde et notre façon d'y vivre. Lire la suite de cet article… »
(publiée en anglais dans l'édition mondiale du Financial Times le 24/03/09)
Mesdames, Messieurs,
Il vous reste moins d'un semestre pour éviter que la planète s'enfonce dans une crise dont elle mettra plus d'une décennie à sortir, avec un terrible cortège de malheurs et de souffrance. Cette lettre ouverte de LEAP/E2020, qui dès Février 2006 avait annoncé l'imminence d'une « crise systémique globale », veut tenter de vous indiquer brièvement pourquoi il en est ainsi, et comment éviter cela.
En effet, si vous avez commencé à soupçonner l'ampleur de la crise il ya moins d'un an, c'est dès Février 2006, dans la 2ème édition de son « Global Europe Anticipation Bulletin » (GEAB), que LEAP/E2020 avait annoncé que le monde entrait dans la « phase de déclenchement » d'une crise d'ampleur historique. Et depuis cette date, LEAP/E2020 a continué, chaque mois, à anticiper d'une manière très fiable les évolutions de la crise dans laquelle le monde entier se débat désormais. Ce qui nous conduit à vous écrire cette lettre ouverte dont nous espérons qu'elle éclairera vos choix dans quelques jours.
Et cette crise s'aggrave dangereusement. Récemment, à l'occasion de la 32ème édition de son bulletin , LEAP/E2020 a ainsi lancé une alerte très importante qui vous concerne directement, vous les dirigeants du G20 : si, réunis à Londres le 2 Avril prochain, vous n'êtes pas capables d'adopter des décisions audacieuses et innovantes en vous concentrant sur l'essentiel, et d'entamer leur mise en oeuvre d'ici l'été 2009, alors la crise entrera à la fin de cette année dans la phase de « dislocation géopolitique généralisée » qui affectera tout autant le système international que la structure même des grandes entités politiques comme les Etats-Unis, la Russie, la Chine ou l'UE. Et vous ne contrôlerez alors plus rien pour le malheur des six milliards d'habitants de notre planète.
Votre choix : une crise de 3 à 5 ans ou un crise de plus d'une décennie ?
Hélas, comme rien ne vous a préparé à affronter une crise d'une telle ampleur historique, jusqu'à présent, vous ne vous êtes occupés que des symptômes ou des causes secondaires. Vous avez pensé qu'il suffisait d'ajouter de l'essence ou de l'huile au moteur mondial, sans vous rendre compte qu'il était tout simplement cassé, sans espoir de réparation. C'est un nouveau moteur qu'il faut construire. Et le temps presse car chaque mois qui passe détériore un peu plus l'ensemble du système international.
Comme dans toute crise majeure, il faut aller à l'essentiel. Comme dans toute crise de dimension historique, le seul choix est entre entreprendre au plus vite des changements radicaux et raccourcir considérablement la durée de la crise et ses conséquences tragiques; ou au contraire refuser les changements radicaux en tentant de sauvegarder l'existant, pour ne réussir qu'à prolonger durablement la crise et accroître toutes ses conséquences négatives. A Londres, le 2 Avril prochain, vous aurez ainsi le choix entre résoudre la crise en 3 à 5 ans d'une manière organisée; ou bien au contraire, entraîner la planète dans une décennie terrible.
Nous nous bornerons donc ici à mettre en avant trois conseils que nous considérons comme stratégiques, c'est-à-dire, que pour LEAP/E2020, s'ils ne sont pas mis en oeuvre d'ici l'été 2009, la dislocation géopolitique mondiale deviendra inévitable à partir de la fin de cette année.
Przykład próba destabilizacji systemu bankowego UE i euro przez Wall Street i City.
Według LEAP/E2020, opcje pozostawione do przywódców krajów grupy G20 spotkają się w Londynie 2 kwietnia następnego są dwie liczby: budowanie nowego międzynarodowego systemu monetarnego, który pozwala dość nowa gra ogólnej integracji wszystkich głównych globalnych graczy i zmniejszyć kryzys do trzech do pięciu lat lub próbować przedłużyć obecny system i pogrążyć świat w końcu 2009 roku w tragicznym kryzysu ponad dziesięciu lat.
W tym numerze N ° 33 i opiszemy dwa główne kierunki przyszłości, która będzie czynna do lata 2009 roku. Poza tym okresie nasz zespół uważa, że opcja "krótki kryzys" będzie przestarzałe i że świat będzie wyruszyć w drogę w fazie globalnej geopolitycznej dyslokacji kryzysu (1), a kryzys głęboko od ponad dekady.
D'ailleurs, face à l'urgence, LEAP/E2020 publiera le 24 Mars prochain à l'échelle mondiale une lettre ouverte aux dirigeants du G20, modeste contribution de notre équipe pour tenter d'éviter une crise longue et tragique.
Sytuacja jest szczególnie niepokojąca, że rosnące napięcia pojawiają się w przeddzień szczytu 2 kwietnia, który pojawił się na słabo ukrytych zagrożeń niektórych oficerów i operacje manipulowania opinią publiczną przez innych liderów G20.
Wracamy bardziej szczegółowo na te elementy w numerze nr 33, w którym również LEAP/E2020 zespół postanowił zaangażować się w przydatne ćwiczeń dla każdego (w tym Stanów Zjednoczonych, z których większość 20% czytelników LEAP/E2020) Illusion qu'exaspèrent sprzyjała przez główne zachodnie media o stan amerykańskiej filaru naszego obecnego systemu: przewidywanie tego statusu społeczno-ekonomicznego Stanów Zjednoczonych w ciągu roku, Wiosna 2010. Trendy wydawać rzeczywiście być asertywnym wystarczy przewidzieć, że to ma sens. Podobne ćwiczenia będą oczywiście być dla Unii Europejskiej, Rosji i Chin w przyszłych sprawach GEAB.
Graficzne podsumowanie ewolucji zbiorowego poczucia lęku w USA (na niebiesko: poczucie ryzyko poważnego kryzysu, zielony jest poczucie siły nabywczej w kolorze różowym: dotyczy pracy) - źródło : Chart of Doom, 02/2009
6 heures d'entretiens exclusifs avec Joseph Eugene Stiglitz , le Prix Nobel d'économie 2001.
5 entretiens réalisés par Jacques Sarasin . Comment la globalisation affecte l'économie mondiale, le réchauffement de la planète et l'environnement, le commerce et l'immigration, les pays en voie de développement, la sécurité et le terrorisme, et le futur de l'humanité.
Dlatego też, na tym etapie rozwoju globalnego kryzysu systemowego, w przeciwieństwie do dominującego dyskursu politycznego i teraz media, zespół LEAP/E2020 nie ma w planach jakiegokolwiek ożywienia w lecie 2009 roku (ani w ciągu dwunastu miesiąc) (1). Wręcz przeciwnie, ze względu na brak problemów z przetwarzaniem w tle na głównym kryzysu, wierzymy, że lato 2009 będzie zobaczyć konwergencji trzech "fal zbójeckich" (2) przetłumaczyć bardzo destrukcyjne dążenie pogłębiającego się kryzysu i spowoduje przewrót w miesiącach wrześniu i październiku 2009. Jak to ma miejsce od początku tego kryzysu, każdy region będzie oczywiście nie wpływa w ten sam sposób (3), ale dla naszych naukowców, bez doświadczenia wyjątków znaczne pogorszenie ich sytuacji przez Późnym latem 2009 roku (4). 
Conférence Débat organisée par le CCFD avec Marc Dufumier, auteur et directeur de laboratoire à 
Communiqué public GEAB N°35 (15 mai 2009) 
L'ampleur de la déforestation – 130 000 km² par an – s'apparente à un désastre écologique et social. Particulièrement concernées : l'Amazonie, l'Afrique centrale et l'Indonésie. En cause, la survie des pauvres, l'industrie agroalimentaire et forestière, le consumérisme des riches. La protection de la biodiversité et l'atténuation des changements climatiques passent nécessairement par un questionnement radical des logiques productivistes et des inégalités. 
