LeTransmuteur.Net

Koning had maar een zoon van een jonge prins dapper, slim en intelligent. Om zijn leertijd van het leven te voltooien, stuurde hij hem naar een wijze oude man.

"Enlighten me op het Pad van het Leven," vroeg de prins.

"Mijn woorden zullen verdwijnen als de sporen van je voetstappen in het zand," antwoordde de Sage. "Maar ik ben bereid om je een aantal verwijzingen. Op uw weg vindt u drie deuren. Lees de voorschriften gegeven op elk. Een verlangen duwt u om ze te volgen. Probeer niet om u te ontmoedigen, want je zou veroordeeld worden om steeds opnieuw beleven wat je zou zijn gevlucht. Ik kan niet meer zeggen. Je moet het ervaren allemaal in je hart en in uw vlees. Ga nu. Volg deze weg rechtdoor. "

De wijze oude man verdween en de Prins zich op de weg van het Leven. Al snel bevond zich geconfronteerd met een grote deur waarop stond:

VERANDER DE WERELD

"Het was mijn bedoeling," dacht de prins, "want als ik bepaalde dingen in deze wereld, anderen niet me aan te passen. "En hij begon zijn eerste gevecht. Zijn ideaal, zijn ijver en kracht gevraagd hem om de wereld te confronteren, te ondernemen, om te veroveren, om de werkelijkheid vorm te geven volgens zijn verlangen. Hij vond plezier en opwinding te veroveren, maar niet de verzoening van het hart. Hij slaagde erin om een ​​aantal dingen veranderen, maar vele anderen tegen hem verzet had. Vele jaren gingen voorbij.

Op een dag ontmoette hij de wijze oude man, die vraagt: "Wat heb je geleerd langs de weg? "

"Ik heb geleerd," antwoordde de prins, "om te onderscheiden wat in mijn vermogen ligt en wat ontgaat me, die afhankelijk is van mij en wat niet afhankelijk zijn."

"Nou," zei de oude man. "Gebruik je kracht om te handelen op wat er in je macht. Vergeet wat ontsnapt handbereik. "En hij verdween.

Kort daarna, de prins bevond zich geconfronteerd met een tweede deur. Er stond:

ANDERE WIJZIGINGEN

"Het was mijn bedoeling," dacht hij. "De anderen zijn plezier, vreugde en voldoening, maar ook pijn, verbittering en frustratie. "En hij kwam in opstand tegen alles wat zou kunnen storen of hem mishagen in zijn medemensen. Hij probeerde hun karakter te beïnvloeden en het uitroeien van hun fouten. Dit was zijn tweede gevecht. Vele jaren gingen voorbij.

Op een dag tijdens het mediteren over het nut van zijn pogingen om anderen te veranderen, ontmoette hij de wijze oude man, die vroeg: "Wat heb je geleerd langs de weg? "

"Ik heb geleerd," antwoordde de prins, "dat anderen niet veroorzaken of bron van mijn vreugde en mijn verdriet, mijn genot en mijn tegenslagen. Zij zijn slechts de ontwikkelaar of de gelegenheid. Het is geworteld in mij dat al deze dingen. "

"Je hebt gelijk," zegt Wise. "Want wat ze ontwaken in u, anderen je vertellen over jezelf. Wees dankbaar voor diegenen die roer je vreugde en plezier. Maar zij het ​​als aan degenen die zijn geboren in je pijn of frustratie, omdat via hen het leven leert je wat je nog hebt om te leren en de manier waarop je nog moet gaan. "En de oude man verdwenen.

Kort daarna kwam de prins naar een andere deur, die deze woorden bevatten:

Jezelf veranderen

"Als ik zelf de oorzaak van mijn problemen, dit is wat ik moet doen," zei hij. En hij begon zijn derde gevecht. Hij probeerde zijn karakter beïnvloeden, zijn onvolkomenheden te bestrijden, om de gebreken te verwijderen, om alles wat hij niet beviel hem, alles wat niet paste zijn ideaal te veranderen.

Na vele jaren van deze strijd, waar hij genoot van wat succes, maar ook mislukkingen en weerstanden, de prins ontmoette de wijze die vroeg: "Wat heb je geleerd langs de weg? "

"Ik heb geleerd," antwoordde de prins, "dat er dingen zijn die we kunnen verbeteren, anderen die zich verzetten tegen ons en we kunnen niet breken. "

"Nou", zegt Wise.

"Ja," vervolgde de Prins, "maar ik ben moe van mijn strijd tegen alles, tegen alle, tegen mezelf. Deze zal eindigen doet het ooit? Wanneer zal ik rust vinden? Ik wil stoppen met vechten, op te geven, alles geven, los te laten. "

"Het is gewoon je buurman te leren," zei de Wise Old Man. "Maar voordat je verder gaat, draai je om en nadenken over de reis. "En hij verdween.

Terugkijkend, de prins zag in de verte de derde deur en zag dat ze droeg op zijn rug een inscriptie die zei:

ACCEPT-ZELF

De prins was verbaasd over niet te hebben gezien deze inscriptie, toen hij liep door de deur de eerste keer, de andere kant op. "Als je vecht je blind worden", zei hij. Hij zag ook, liggend op de vloer, verspreid om hem heen, alles wat hij had afgewezen en gevochten hem zijn fouten, de schaduwen, zijn angsten, zijn grenzen, al zijn oude demonen. Hij leerde te herkennen, te accepteren, om ze lief te hebben. Hij leerde om lief te hebben zichzelf niet meer te vergelijken, beoordelen, geven zichzelf de schuld.

Hij ontmoette de wijze oude man, die vroeg: "Wat heb je geleerd langs de weg? "

"Ik heb geleerd," antwoordde de prins, "dat haat of weigeren een deel van mij is nooit te veroordelen me eens te zijn met mezelf. Ik heb geleerd mezelf te accepteren, totaal en onvoorwaardelijk. "

"Nou," zei de oude man, "dit is de eerste Wijsheid. Nu kunt u herkansing de derde deur. "

Kort na aankomst aan de andere kant, de prins zag de achterkant van de tweede deur en las:

ACCEPT ANDERE

Overal om hem heen herkende hij de mensen die hij met werkte in zijn leven, die hij had gehouden als die hij haatte. Die had hij ondersteund en die hij had gevochten. Maar tot zijn verbazing, was hij nu niet in staat om hun gebreken, hun fouten, die vroeger zo was in verlegenheid gebracht en waartegen hij vocht te zien.

Hij ontmoette opnieuw de Wise Old Man. "Wat heb je geleerd langs de weg? "Vroeg de laatste.

"Ik heb geleerd," de prins antwoordde: "die in overeenstemming is met mezelf, had ik niets om anderen te verwijten, niets te vrezen van hen. Ik heb geleerd om te accepteren en volledig anderen liefhebben, onvoorwaardelijk. "

"Nou," zei de Wise Old Man. "Dit is de tweede Wijsheid. U kunt langs de tweede deur weer. "

Bereikte de andere kant, de prins zag de achterkant van de eerste poort, en las:

ACCEPTEREN VAN DE WERELD

"Nieuwsgierig," zei hij, "heb ik niet gezien dit bericht de eerste keer. "Hij keek rond en zag de wereld die hij had geprobeerd om te veroveren, te transformeren, te veranderen. Hij werd getroffen door de glans en de schoonheid van alle dingen. Door hun perfectie. Toch was dit dezelfde wereld als voorheen. Was dat de wereld veranderd was en zijn ogen? Hij stak de Wise Old Man die hem vroeg.

"Wat heb je geleerd langs de weg? "

"Ik heb geleerd, 'zei de prins," dat de wereld is de spiegel van mijn ziel. Dat mijn ziel niet de wereld zien, ziet ze zichzelf in de wereld. Als ze speels is, lijkt de wereld homo. Als ze wordt overweldigd, de wereld lijkt verdrietig. De wereld, is het niet triest of vrolijk. Hij is er, er, dat is alles. Het was niet de wereld die me gestoord, maar het idee dat ik aan het doen was. Ik heb geleerd om te accepteren zonder te oordelen, totaal en onvoorwaardelijk. "

"Dit is de derde wijsheid ', zei de oude man." Daar ben je nu in overeenstemming zijn met jezelf, met anderen en met de wereld. "

Een diep gevoel van vrede, rust, volheid binnengevallen Prince. De Stilte van de duur.

"Je bent nu klaar om de laatste drempel te nemen," zei de Wise Old Man ", de passage van de stilte van volheid in de volheid van de stilte. "

En de Oude Man verdwenen.

Dit artikel werd gepubliceerd vrijdag de 13 februari 2009 om 16:24 in: Filosofie , Spiritualiteit / Religie . U kunt alle reacties op dit bericht volgen via de RSS 2.0 feed . U kunt een opmerking of een trackback vanaf je eigen site.