LeTransmuteur.Net

Oleh Eric Julien , Jean-François Marechal dan Patrick Levi

Ini mungkin cabaran terbesar abad XXI. Jika anda melihat dengan teliti, yang mana mata anda boleh melihat cabaran ekologi, pilihan raya politik, ketidakadilan sosial, pendidikan kewarganegaraan, perang agama, eksploitasi neo-kolonial, atau pandangan pengguna mudah - soalan yang penting timbul: kemanusiaan dia menunjukkan kesedaran kolektif? Bertanya adalah jelas dan betul-betul sukar difahami apabila anda cuba untuk mengajak berpikir. Kolektif yang tidak sedarkan diri, kita dapat melihat apa yang lebih baik atau untuk lebih teruk: setiap kumpulan manusia tersirat menetapkan kepada ahli-ahlinya, dari lahir, satu set kepercayaan, nilai dan tingkah laku, yang kemudiannya menentukan kehidupan - kemudian terdiri daripada kebebasan individu tepat untuk menyingkirkan kumpulan tekanan ini. Tetapi Kesedaran Kolektif, apakah ini boleh jadi?

Yang berwawasan besar, dari Buddha kepada Yesus, daripada Plato kepada Rousseau, William Blake Ketua Seattle, Aurobindo untuk Teilhard, Hugo McLuhan bercakap kesedaran itu, yang dibawa oleh metafora otak global, yang setiap daripada kita akan menjadi neuron. Tetapi dalam amalan? Folder ini tidak menyelesaikan persoalan, jauh dari itu. Ia dibuka hanya trek sahaja. Rupa-rupanya, kesedihan hati dan kebencian berterusan dalam ketaksedaran semua. Tetapi membaca kaji selidik dalam talian: disenyapkan, seolah-olah menenun mutasi latar belakang. Stay tuned ... hampir!

"Kepintaran" dunia kepada kebijaksanaan kolektif

Untuk menghidupkan sudut, hilang di tengah-tengah lembah yang tinggi Sierra Nevada de Santa Marta di Colombia, seratus wanita dalam masyarakat India Kogi sedang duduk di bawah naungan pokok mangga. Kehadiran senyap, tetapi "didiami" menarik perhatian. Tua dan muda, tua, kanak-kanak, dikumpulkan di seluruh shaman (Mamu), mereka "berfikir" roh, membentuk jambatan bahawa manusia membina beberapa meter terhadap bawah. Mereka menyuburkan minda, "semangat" apa yang akan menjadi jambatan. Pada waktu malam, pemikiran ini akan berkongsi dengan lelaki prinsip (feminin / maskulin, berfikir / lakukan, semangat / perkara ...) boleh dikawal selia dan memberi makan "hanya" tindakan mereka. Mengalami dunia dan kitaran, dicipta semula setiap kali, setiap kali (semula) dilalui ..

"Berfikir" sebelum, semasa, dan selepas jambatan (atau pelaksanaan sesuatu tindakan), patut membenarkan kedua-duanya untuk memberi makan kepada wawasan bersama apa yang akan dicapai, iaitu kerja ini jambatan, atau ia perlu dibina, bila dan oleh siapa, tetapi terutamanya untuk "hanya" perkara tahu, dalam perjanjian dengan badan sosial yang bertanggungjawab bagi pelaksanaan dan desa (hidup) di mana ia sesuai.

Dibina tanpa pemimpin, dengan pelbagai beberapa puluh meter, jambatan itu dibawa oleh Kogi 100 dalam tempoh 48 jam. Beliau mempunyai sama ada anak lelaki mahupun kuku besi .. Ia dijangka untuk tinggal di tempat untuk beberapa dekad yang lalu.

Membina satu visi yang bermakna yang dikongsi dan mencadangkan satu pendekatan yang kedua-duanya "adil" dan transformatif, yang mencapai matlamat (tindakan, projek, keadaan, dll.) Tidak Adakah ini asas kecerdasan kolektif?

Ya, jika seseorang menganggap bahawa kecerdasan kolektif merangkumi peraturan, prinsip operasi (nilai) yang membolehkan sekumpulan orang (identiti) untuk membawa keluar projek, suatu tindakan, untuk membina satu situasi (baki) yang di luar, manakala tenaga diberi makan dan spesifisiti setiap. Ya jika kita memahami bahawa pemerintahan mendahului bentuk, sejak pilihan dan proses animasi, proses, menentukan kualiti dan "relevan" (ketepatan) keputusan. (Pemanah dalam tradisi Zen).

Masyarakat Pra-Columbia lepas telah berjaya mengekalkan budaya dan cara operasi melalui abad sejarah kita, syarikat itu mempunyai kaum India Kogi "perisikan kolektif" gaya hidup yang diterapkan pemikiran dan tindakan ahli-ahlinya . Seperti banyak syarikat "akar" atau "tradisional" di seluruh dunia, ia bukan sesuatu perbuatan, perkataan yang tidak difikirkan "pengurusan kuasa" dan mengatasi masalah, ego, wilayah, emosi mengaburkan minda.

Tahu memanfaatkan kuasa dan tenaga untuk menjaga sumber kreativiti dan menjana keganasan yang tidak sentiasa menjadi sebahagian daripada kebimbangan mereka "penting."

Kebimbangan selepas "pengalaman" (posture) dunia (dan bukan satu "pengetahuan") yang membolehkan reka bentuk untuk menyokong dan meluluskan satu set mekanisme, proses, kaedah-kaedah operasi (ritual) yang memelihara kegilaan, yang menyimpan ketidakseimbangan jarak mereka, sumber voltan, penyakit dan kematian ... Kerana ia adalah ketidakseimbangan dan kematian yang kecerdasan kolektif, ini "memori kemungkinan" yang berkembang di antara masa lalu dan masa depan "harus membolehkan jauh.

Dan ia mungkin kebetulan bahawa ini adalah premis abad 21 yang huru-hara, ketaksamaan perbezaan antara kehilangan makna dan titik rujukan, atau membiak ketidakseimbangan, gangguan dan ancaman (alam sekitar, sosial, politik dan sebagainya. .) bahawa (semula) adalah penting kecerdasan kolektif. Kerana ia adalah tekanan (dan ancaman ia menjalankan) yang dipanggil kecerdasan kolektif dan "kesedaran" yang lahir daripada pengalaman, yang membolehkan.

Di sini kita berhadapan dengan salah satu cabaran yang paling sukar tetapi juga lebih menarik masa kami, untuk menyokong "kecerdasan kolektif" yang disesuaikan dengan cabaran era (wilayah, budaya, perwakilan dan sebagainya.), Malah kepada kami membantu menangani ketidakseimbangan akibat daripada fungsi masyarakat moden.

Jika Kogi dan 'akar' orang-orang dalam cermin dan mereka menawarkan kami memori yang mereka telah dipelihara, boleh membantu kita, ia harus mengingatkan kita untuk mengkaji semula prinsip-prinsip yang pergi (semula) dikembalikan semula dan menimba pengalaman. Bandar 80% (2007, 50% daripada penduduk dunia akan tinggal di bandar-bandar), setelah kehilangan hubungan kita kepada pengalaman kehidupan dunia, dan diri kita sendiri, kita telah sebahagian besarnya kehilangan kunci ini kecerdasan kolektif, adalah penting untuk kelangsungan hidup kami.

Kogi tidak pernah melanggar pautan ini, hubungan ini hidup. Ia adalah alam semula jadi, dan pengalaman penggabungan yang mereka ada, yang menghantar peraturan dan prinsip hidup yang menguasai masyarakat mereka dan membolehkan mereka untuk mengekalkan keseimbangan di dunia. Masa kitaran, sebahagian besar daripada pengalaman baki pengetahuan, bertentangan, tetapi juga rendah hati, hormat, perkongsian, perpaduan, peredaran darah, bukti-bukti hidup dan dihantar setiap hari oleh semua ahli komuniti "semuanya ditulis dalam alam semula jadi, termasuk bagaimana ia harus mengekalkan kira-kira, menyalurkan tenaga antara hidup dan mati, untuk mengelakkan huru-hara. Ia adalah bersifat bahawa undang-undang dan peraturan yang menentukan masyarakat kita mempunyai akar mereka. Di sinilah kita tahu bagaimana untuk menjaga dunia dalam harmoni, bagaimana untuk berfikir dan bertindak bersama-sama untuk mencegah penyakit, bencana alam, mogok dan pertikaian keluarga, kerana segala-galanya dikaitkan. Peraturan dan undang-undang yang dibuat oleh orang-orang Barat untuk manfaat masyarakat manusia. Kogi adalah undang-undang kosmik membolehkan ia untuk mengekalkan keseimbangan dunia dalam perkhidmatan hidup. "

Untuk menyokong ini "kecerdasan kolektif" mencipta semula pilihan, keterbukaan dipanggil untuk dengan menerima otherness, meninggalkan apa yang kita tahu untuk menceburi bidang yang tidak diketahui dan berkongsi bangunan yang sama, "goncang dalaman rumah kita» ia adalah pertaruhan ini, kerana ia adalah penting, yang memilih untuk bersemuka dengan ahli-ahli pengasas "Perikatan untuk Planet" rasmi diwujudkan pada Mac 2006 di Paris.

Dengan 63 organisasi (WWF, Greenpeace, Kawan Bumi, FNH (Yayasan Nicola Hulot), Tchendukua sini Di tempat lain, Ekologi tanpa sempadan dan sebagainya. Perikatan untuk planet ini cuba (semula) perjalanan jalan ini, melabur semula langkah ini kecerdasan kolektif dunia, penting untuk membawa keluar semua cara-cara baru dan bertindak dipanggil oleh dunia esok.

Dalam kesinambungan Kogi "pemikiran", mesti berupaya untuk mencipta bidang tenaga yang membentuk interaksi semua ahli-ahli individu secara kolektif. Keahlian dalam bidang ini dan akibatnya boleh dilihat pada beberapa tahap. Yang pertama adalah bahawa identiti. Hakikat dan menjadi sebahagian daripada kolektif adalah unsur konstituen identiti bagi setiap individu. Ia tidak hanya label, tetapi rasa yang mendalam menjadi ahli sebuah kumpulan dan apa yang membentuk identiti. Oleh itu, soalan "Siapakah anda? "A, Kogi selalunya menjawab" kita Kogi, penduduk Sierra Nevada de Santa Marta. " Tahap kedua ialah bahawa nilai-nilai. Nilai perpaduan, sebagai contoh, adalah nilai yang menghubungkan semua ahli Kogi masyarakat. Beliau aktif menganjurkan semua bentuk perkongsian makanan buruh harian, dan ritual. "Visi" mereka perpaduan memungkinkan pembangunan kecerdasan kolektif, kerana ia berorientasikan individu ke arah kebaikan bersama pada masa yang sama memberi pemahaman kolektif mekanisme yang membolehkan pembangunan dan survival masyarakat.

Tahap ketiga membina. Apa yang anda boleh dan tidak membuat keseluruhan mesti sentiasa bekerja dan dikongsi oleh ahli-ahli kumpulan. Keputusan secara kolektif merupakan masa bahagian dalam kesinambungan proses pemilikan dan perkongsian. Mereka adalah pembinaan dinamik dan penyelesaian penyelidikan yang mendedahkan tahap "tinggi" memahami isu-isu keputusan, mencerminkan visi dan pemahaman yang sistemik situasi. Identiti sekali dibina, nilai bersama dan ditubuhkan kemahiran, pengetahuan dan kemahiran hidup yang perlu, kelakuan tindakan, pelaksanaan dan perkongsian maklumat yang diperlukan menjadi bendalir. Tahap (matang) situasi kecerdasan kolektif boleh membuat keputusan dengan cepat "betul" dan relevan.

Kecerdasan kolektif atau kelemahan diri sendiri:

Paradoks, meningkatkan keperluan mendesak untuk kecerdasan kolektif baru, kita lihat di dalam masyarakat Barat yang dipanggil "maju" peningkatan dalam gangguan yang berkaitan dengan kesukaran atau kelemahan dalam penstrukturan diri. Drifts adalah contoh yang paling menonjol peningkatan masalah obesiti, mereka tingkah laku ketagihan semua jenis, atau fenomena pergantungan dan vassalage yang dalam pembentukan "band" remaja. Punca-punca penyakit ini adalah pelbagai dan melampaui refleksi ini. Mungkin menganggap bahawa kesukaran-kesukaran ini adalah berkaitan dengan kekurangan pelajar rangka kerja kolektif, defisit dalam transmisi pengetahuan dan kemahiran dan menjadi risiko penerbangan keterlaluan, miskin, penderitaan semua jenis. Pengalaman konfrontasi berjaya bahaya, halangan, sumber pembelajaran dan penstrukturan ego, adalah faktor utama dalam pembangunan kecerdasan kolektif. Ini adalah kerana saya telah belajar dengan orang lain untuk mengatasi ujian yang saya boleh mengambil tempat saya di dalam satu kumpulan ...

Jadi ia adalah hanya melalui perisikan kolektif yang secara sukarela dilaburkan semula, bahawa manusia benar-benar boleh mendakwa diri mereka sebagai "homo sapiens sapiens" .. Dan seorang lelaki "bijaksana" dapat memilih kesedaran masa depan, bukan sekadar untuk bertahan ia. Dan seperti yang ditunjukkan Marco Shaman Kogi:

- "Hanya kita tidak boleh melindungi tanah itu, bersama-sama kita boleh melakukan sesuatu. Ini memerlukan kita untuk berkomunikasi, memahami kita dan menghormati kita untuk melihat bersama-sama apa yang kita boleh lakukan. Tidak ada masa untuk bercakap tetapi untuk bertindak "

Kesedaran global sentiasa imperialisme rohani yang besar

Agama menghasilkan kesedaran kolektif mengenai isu itu dan bukannya yang lain. Dengan kedatangan agama monoteistik, ia mungkin pada bila-bila masa untuk membawa keluar totalitarianisme. Dalam tradisi alkitabiah, ia bermula dengan pembinaan Menara Babel ...

"Seluruh bumi mempunyai satu bahasa dan satu ucapan. Mereka berkata seorang kepada yang lain, Go! membuat bata, membakar mereka dalam api. Membina kami sebuah bandar dan sebuah menara yang atas boleh sampai ke langit, dan marilah kita membuat nama. "(Kejadian 11) Oleh itu bermula kisah Babel dan menara, kronik Balmary Alkitab bahawa Maria sebagai kes pertama dilaporkan totalitarianisme: projek dan pemikiran, konsensus penuh kegilaan, penyeragaman pantang masyarakat di mana orang-orang yang berputus asa" Saya " individualistik dan mengguna pakai "kita" gabungan, yang, dianggap, terpaksa menghapuskan pembangkang. Tuhan disapproves. Ia tidak di syurga. Ia tidak menyentuh sama ada dalam semangat yang sama, tetapi dalam hubungan yang luar biasa. Ia melenyapkan menunjukkan kesepakatan kesedaran kolektif "mengelirukan bahasa mereka dan berselerak di seluruh muka bumi. "

Kita sering mencari unanimist godaan dalam sejarah dan baru-baru ini dalam mata wang Reich Ketiga: Satu rakyat, satu negara, satu Führer. Hati nurani moral setiap mesti menghasilkan memihak kesedaran kolektif untuk nasionalisme warna mistik yang kandungan yang telah diuruskan oleh propaganda parti dan dikuatkuasakan oleh keganasan tanpa ucapan terima kasih.

"Semua orang-orang yang tidak ada bersama kita menentang kita," diisytiharkan Presiden George W Bush dalam ucapan yang telah menyediakan pendapat umum kepada Akta Patriot dan pendahulu kepada disahkan oleh undang-undang penyeksaan dan penahanan tanpa tempoh menentu tanpa perbicaraan (mengundi Dewan Rakyat dan Senat September 28, 2006). "Satu orang yang mahu mengorbankan kebebasan kepada kaumnya selamat adalah seorang hamba," memberi amaran Thomas Jefferson yang telah bersumpah setia kepada satu perlembagaan yang sama sebagai penggantinya. Kesedaran kolektif rakyat Amerika nampaknya telah dipilih. Di antara tahap keselamatan dan pematuhan terdapat hanya satu langkah. Ia tidak lama lagi akan menyeberang. Animisme mandatori. Babel tidak jauh.

Daripada yang lain

Agama, yang kita dapat akar relegere / religare, ertinya untuk menyambung, mengumpul atau membaca semula. Ini bermakna satu atau lebih tuhan dan manusia berkumpul di satu iman, sekitar bacaan yang sama untuk nasib yang sama. Agama menghasilkan kesedaran kolektif yang mereka menentukan kepercayaan dan nilai yang berpegang teguh beriman.

Mereka bersatu, tetapi menyimpang daripada pergerakan yang sama yang tidak mempunyai iman yang sama, Allah tidak melantik nama yang sama, tidak mematuhi gereja yang sama, tidak membaca buku yang sama, tidak bon darah yang diperlukan, tidak meraikan dengan cara yang sama. Mereka mengumpul bentuk yang sama dan (orang-orang pilihan Ecclesia, ummah) dan cara-cara yang berbeza, goyim, kafir, kafir. Kami dan orang lain.

"Kasihilah sesamamu manusia seperti dirimu sendiri" Imamat menawarkan orang Ibrani. (Imamat 19 19) Rea (Ra), yang mengatakan seterusnya dalam bahasa Ibrani, bermakna lain, yang berbeza. Perkataan ini, yang dilihat bagi kali pertama dalam istilah "pokok pengetahuan-ra Tov pergi" terlalu cepat diterjemahkan oleh baik dan jahat, ertinya lebih tepat apa yang ada dan apa yang lain. Seterusnya yang lain, Termasuk berbeza.

Isa berkata arahan Imamat: "Jika benar kamu mengasihi mereka yang menyayangi anda, jika anda menempah ucapan anda untuk saudara-saudara kamu, apa yang anda lebih? "(Gunung 5 46)" Kasihilah musuh kamu "(Gunung 5 44)" Berikan jubah serta ... tidak berpaling anda. "(Mt 5: 40) Ia membolehkan kita untuk menemukan kembali erti lanjutan seterusnya kepada semua manusia, tanpa mengira kesalingan, dalam kesedaran bahawa kita adalah saudara-saudara, lahir satu bapa. Dengan momentum ini, Allah yang satu, suku kaum, dan Hebrew adalah universal. Anda menang persaudaraan tetapi pada pengorbanan tuhan-tuhan lain dan toleransi. Syirik adalah toleran mengikut definisi. Satu-satunya Allah adalah eksklusif, lihat prinsip totalitarian. Ia dilihat sebagai kemajuan. Satu Tuhan, satu kebenaran, satu agama, hati nurani menandakan persaudaraan tanpa toleransi, perang salib, soal siasat, anda tahu. Isa mengumumkan kerajaan dan ia adalah Jemaat yang datang! Alfred Loisy diperhatikan. Penutupan. Kembali ke Babel. Tuhan bercampur bahasa mereka. Ia mengedarkan semula kad.

Tidak ada Tuhan tetapi Tuhan. Muhammad dan pengikut-pengikutnya mengambil idea satu Tuhan dalam sejagat dan mengumpul pengikut-pengikutnya dalam ummah, masyarakat orang-orang yang beriman yang membangkitkan matriks oleh umm akar, "ibu", dan oleh itu persaudaraan, tetapi hanya jika Mohammad adalah beliau nabi. Mana-mana lelaki yang tidak meminta penafian bahawa Allah dan Rasul dan dalam bahaya dihancurkan oleh mereka yang tidak menyokong relativiti semua perkara dan kepercayaan mereka. Kita masih saudara, tetapi dengan syarat untuk menyertai. Dan kemudian untuk mematuhi. Kartun diharamkan. Kekufuran di pinggir. Babel, penyata itu.

Tanpa toleransi politeistik, agama dua dalam satu Tuhan yang telah direka untuk memegang, melihat untuk menjajah, kesedaran kolektif - hidup kurang. Sederhana demokrasi sekular agama masih imperialisme. "Satu orang satu undi" adalah respons yang realistik untuk mengasihi sesama manusia seperti dirimu sendiri dan Tiada Tuhan melainkan Allah. Mengutamakan penghormatan dan kesaksamaan untuk mengasihi Allah dan ayat-ayat itu, demokrasi berunding dengan rakyat. Tiada Tuhan. Rakyat yang berdaulat.

Asia

Agama Hindu dan Buddha menolak sempadan persaudaraan luar spesies termasuk semua makhluk, manusia tidak dianggap sebagai satu bentuk kehidupan selain, tetapi sebagai sejenis untuk menjadi antara lain makhluk dapat merasa.

Monisma Shankara (India, abad ke-8) berhujah bahawa Brahman adalah makhluk sahaja (tiada wujud di luar) dan dengan itu mencabar tanggapan individu. Beliau menjelaskan: "benang yang digunakan untuk kain menenun adalah sama sebelum dan selepas ia telah ditenun kain. Terdapat perbezaan dalam bentuk tetapi tidak bahan. Begitu juga, alam semesta ini adalah Brahman yang menjelma bentuk yang berbeza.

Individu akan ditunjukkan sebagai saudara konstruk kepada sebab yang menyebabkan, atau sebagai proses pengenalan sementara untuk menjadi sejumlah fenomena (sebuah badan yang dibuat trend dan keinginan, tidak suka, tarikan, ketakutan dan sebagainya. ) yang hadir sentiasa meletihkan kekuatan padu mereka. Ia tidak mempunyai kewujudan yang sebenar. Apa-apa dengan keadaan mental atau fizikal adalah asas ilusi, khayalan.

Lorsque Brahman, l'unique Soi-même, incarné dans un corps, s'identifie à ce corps, qu'il croit être distinct de l'univers, il devient inconscient de sa nature universelle. Cette erreur sans commencement, cette méprise, cette ignorance, cette illusion est la cause et l'effet du karma, la Loi de causalité qui enseigne que les actes produisent des effets qui se poursuivent dans une rémanence incommensurable. Mais celui qui renonce à se croire l'auteur de ses actes atteint Moksha, la délivrance, la libération, la connaissance constante et définitive de l'ultime réalité. Union avec Dieu pour les dévots, avec le sans-forme pour les philosophes. Délivrance finale de l'âme individuelle grâce à l'abandon de l'idée d'une âme et d'un être individuel.

Il n'ya ni moi ni autre ; nous sommes le même.

Ainsi Shankara tente-t-il de construire une conscience qui rassemble les individus dans la conscience d'un être unique.

Dans cette « conscience réservoir » (alayavijnana), les actes de chacun se répercutent sur tous et sur soi-même. Métaphoriquement, on dit qu'une vie est semblable à une goutte d'eau qui retourne à l'océan de la vie pour s'y dissoudre. Lorsqu'une nouvelle vie apparaît est-ce la même ou une autre ? C'est à la fois la même et une autre, puisqu'elle porte en elle quelque chose de toutes les autres. Nous sommes fils du passé, et pères de ce qui vient.

Mais le monisme de Shankara est ardu, exigeant et minoritaire. Comment penser « je n'existe pas » ? Les religions hindoues anciennes, fondée sur le Veda ont classé les individus en castes et sous castes, brahmane, kshatriya, vaisya, sûdra, paria et mlécha, le barbare (l'étranger)… L'illusion d'être soi est le point du vue qui domine largement en Inde aussi. Mais on y est tolérant. On y est libre de choisir son Dieu car Dieu est un darshan, un point de vue, une opinion.

Bouddhisme

« Tous les êtres ont été ou seront notre propre mère », affirment à leur manière et dans leur cohérence certains bouddhistes qui croient en l'infinie renaissance de soi-même à travers les espèces, et pour ouvrir un rapport à l'autre emprunt de compassion et de bienveillance. Idéal vécu par les végétariens qui possèdent la conscience que tout ce qui vit mérite compassion et entretiennent un respect sans limite de la vie.

L'enseignement et la pratique bouddhique sont centrés sur la conscience, aussi appelée esprit (semnyi).

L'esprit est un mais il a deux aspects qui se manifestent par deux consciences : Namshé, la conscience ordinaire, dualiste, est le cadre dans lequel se jouent le rapport moi-autre, les émotions et les confusions, et où chacun expérimente le monde, soi-même et l'attachement à soi-même. Et Yéshé, une conscience-sagesse, libre, lucide, déprise des appropriations et des émotions, et que l'on discerne dans l'état de présence, sans élaboration, ni attachement, ni distraction. La nature de l'esprit est vacuité. Disponibilité. Non-dualité. Equilibre.

L'esprit n'appartient ni à l'individu ni à la somme des individus mais il constitue le lien entre tous les individus. Dans sa pratique, le bouddhiste dédie en esprit le mérite de ses actes à tous les êtres, tous étant reliés au même et unique esprit. Point de salut sans le salut de tous. Ainsi, si l'esprit est vacuité, l'acte est compassion.

A la recherche d'une conscience collective spirituelle

Qu'est-ce qui nous unit ? Où est le même dans d'autre ? Comment prendre l'autre en compte ?

L'humanité se cherche une conscience collective « spirituelle » où se définit le rapport à l'autre. Dans sa quête de la vérité, elle a trouvé des différentes réponses forgées par des métaphysiques distinctes, mais un même idéal tissé d'amour et de compassion. Cependant, entre l'idéal et la réalité chacun fait des concessions à l'égoïsme, la peur, l'attachement, l'avidité… et divers autres intérêts.

Lucien Goldmann remarque que « chaque individu fait partie d'un nombre considérable de groupes, de sorte que sa conscience est un mélange unique et spécifique d'éléments de conscience collective différents et souvent contradictoires ; de plus, il subit l'influence de groupes auxquels il n'appartient pas. "

L'économie sans conscience

Le libéralisme est la nouvelle religion sans Dieu à vocation globale. Nous y adhérons sans conversion mais par contamination. Des forces économiques auxquels chacun participe plus ou moins directement s'affrontent dans le ciel du commerce dont la doctrine essentielle est le profit maximum.

Un exemple parmi une multitude : les salariés confient leurs économies à des fonds de pension qui font pressions sur les dirigeant des entreprises qui emploient ces mêmes salariés pour qu'ils débauchent ou délocalisent, et cela pour accroître les bénéfices. Le client est aussi la victime. Mais il n'ya aucun responsable. Et personne ne peut y remédier. Le gérant du fond doit maximiser le profit du fond, sinon les salariés porteront leurs économies ailleurs. Le salarié au chômage n'achète plus rien et ne participe donc plus à la création de richesse. A terme, cela appauvrit l'ensemble. La doctrine du profit maximum est suicidaire. Sans conscience.

Ford, qui avait comprit qu'il faut rémunérer largement ses employés si on veut les transformer en clients, payait les siens presque deux fois plus que les autres constructeurs d'automobiles. Inversement, l'accumulation exagérée de richesse entre peu d'individus détruit le système économique qui a généré ces richesses.

Le libéralisme ne reconnaît ni frère ni prochain, il ne discerne que le client et le concurrent. Il se soucie du droit – et abuse du droit – et aucunement de la justice. Le droit, c'est-à-dire le contrat, la commande, le client, le règlement, les traités internationaux, les concessions obtenues par corruption… sans la justice au sens de ce qui est moralement juste. La fraternité, le respect de la vie et de la Terre, et même la démocratie sont pour lui des idéologies rivales. La conscience collective qu'il promeut est l'absence de conscience. Il n'ya que des individus. Chacun pour soi et que croissent les revenus et le rendement.

Cependant, rien ne dure toujours. L'après-libéralisme n'a pas encore de nom mais il est en marche. Il s'organise autour d'une conscience collective qui s'alarme de l'aveuglement collectif. Il faut d'abord sortir de Babel. C'est toujours ainsi que cela recommence.

Source : nouvellescles

Cet article a été publié Mardi 5 mai 2009 à 23:15 dans : société , Sociologie . Vous pouvez suivre les commentaires de cet article avec le flux RSS 2.0 . Vous pouvez faire un commentaire ou un trackback depuis votre propre site.