LeTransmuteur.Net

Прекрасен свет на мултинационалните компании!

Бум во соја производство во Јужна конус на Латинска Америка е една од најпознатите деструктивни земјоделски развој на последните дваесет години. На корпорации кои бум сега се движат агресивно во шеќерна трска, фокусирајќи се на големи парчиња земја во јужните земји каде што можат да произведуваат евтини шеќер. Ако ова развој не предизвика реакција, влијанието може да биде тешка: локално производство на храна ќе бидат прегазени, работниците и заедници ќе се соочи со поместување и изложеност на зголемени нивоа на пестициди, како и странските агробизнисот ќе ги заостри својата контрола на шеќер производство. Ние се обидуваме во овој напис за да го видиш односот помеѓу развој на шеќерна трска генетски модифицирани (ГМ) и промените во шеќерната индустрија во светот.

Во десет години, речиси целата Аргентински пампаси и огромните линии на шуми и земјоделско земјиште во Бразил, Боливија, Уругвај и Парагвај биле претворени во зелен пустините на соја монокултура. [ 1 ] На бум соја во Латинска Америка беше и сеуште е, извор на богатство за агробизнис. Тој се предвидени неколку жито гиганти кои доминираат со меѓународната маслодајна и фуражни земјиште евтини и плодна за проширување и консолидација на нивните активности во светот. Истите овие компании, Cargill, ADM и Bunge тие исто така, направи милијарди во профит со продажба на потребните хемиски ѓубрива. Други големи странски компании, како што AGCO и Џон Дир, се наплатија во трактор на продажбата. Монсанто и Syngenta да се raked во рекордни профити со нивните генетски модифицирани семиња и хемиски пестициди.

Инвазијата на соја се базира на производство модел се базира на употреба на генетски модифицирани семиња, кои можат да издржат големи дози на хемиски хербициди. Ова е Монсанто предвидени и семиња и хербициди, додека новата генерација на фарма, работи главно со бизнисмени кои живеат во градовите, под закуп или се големи области на земјоделски и организираше работата. Секој пат кога модел бил распореден, таа е принудена мали земјоделци и од локалните заедници беа уништени од страна на руралните егзодус и хемиски контаминација.

Како за мултинационалните агробизнисот, искуството на соја во Јужна конус покажа како профитабилно да ги искористат за проширување на индустриско земјоделство во земјите во развој. Таа се отвори една нова ера на освојување. Шеќер, кој има долга историја на животната средина уништување и чиста човечка експлоатација, е веројатно следната жетва да се соочи со бум сличен на оној виден во соја, особено затоа што нови видови ГМ шеќер веќе расте во полиња (види Пример 1).

Нова мапа на производството на Шеќер во светот

Ние може да се добие шеќер од повеќе сорти на растенија, но денес во светот шеќер производство збор за најголем дел од шеќерна трска. Ова претставува повеќе од 70% од светот шеќер производство и се одгледува на околу 15 милиони хектари во повеќе од 100 земји во тропските предели и subtropics. Вториот извор е најголемиот шеќерна репка, расте, главно, во северната хемисфера на 10 милиони хектари во 50 земји. Сепак на мапата на светот се менува, како резултат на проширување на овие култури во новите територии.

Три особено се менува географијата на производството на Шеќер. Прво на појавата сите Бразил како најголем производител на шеќер и далеку од најголем извозник во светот. Речиси три четвртини од проширување на производството на шеќерна трска во последните десет години на Бразил. Областа посветен на шеќерна трска се одгледува во просек од 300.000 хектари годишно во периодот од 2000 и 2007 година, стапката на раст еднаква на онаа на соја во оваа земја. Во 2008 година, од областа на шеќерна трска е зголемен за 14%. Значителен дел од производството на шеќерна трска Бразилецот е се користи за локални етанол индустрија, но многу е уште тече на светскиот пазар (види слика 3). Денес, повеќе од половина од светскиот извоз на суров шеќер од Бразил, додека Бразил изнесува само 7% од овие извозот во раните 1990-ти.

И покрај доаѓањето на толку голем ниска цена продуцент, на старата структура од светското производство голема мера остана непроменета до неодамна, поради долготрајниот заштита на домашното производство во ЕУ и во САД држави и преференцијални трговски договори меѓу Европа и нејзините поранешни колонии уште во голема мера зависи од извоз на шеќер. Сепак, вториот елемент, шеќер за реформи на ЕУ, го погоди во срцето на шеќерната индустрија и скршено на старата структура.

Кога Австралија, Бразил и Тајланд ги нападнаа субвенции од ЕУ и заштита на своите домашни шеќерната индустрија на СТО, ЕУ одлучи да ја искористам оваа можност да се отстрани еднострано шеќер протокол, кој таа се користи за долго време со своите поранешни колонии и попречување на нејзините домашни режими. Квоти се одржува за да се заштити европските производители, но тие беа намалени и ослабена, така што Европската производство е ограничена сега е повеќе во некои големи области на производството на Шеќер, на тој начин избегнувајќи дека Европа продолжува да го преплават на светскиот пазар на субвенционирани шеќер. На европскиот пазар исто така беше отворен за увоз без квоти и без даноци од најмалку развиените земји (најмалку развиените земји) и земјите кои имаат потпишано договори за економска партнерство. Со други зборови, поранешните колонии веќе не ќе се продава по цени заштитени од страна на ЕУ, што значи дека, меѓу овие, само производителите способни за производство на многу ниски трошоци се уште може да извезуваат во ЕУ. [ 3 ]

Кога реформите на шеќер на ЕУ во полн ефект во 2009 година, ЕУ треба да се менува одеднаш од тоа да биде нето извозник, фрлање милиони тони на субвенционирани шеќер на светскиот пазар, на нето увозник . Ова е веќе потег за да се преселат производството на Шеќер во земји како Фиџи, собири и многу од Карибите, кои имаат трошоци за производство и транспортните трошоци, во Судан, Етиопија и Мозамбик, каде што трошоци за производство се ниски и пристап кон ЕУ е лесно, како во однос на трговијата и транспортот договори. Покрај тоа, надвор од ЕУ, главните шеќер рафинеријата, желни да го замени шеќер евтини европскиот извоз, сега се во потрага по алтернативни снабдување правци.

Третиот елемент кој се менува мапата на производството на Шеќер во светот е огромен напредни биогорива. Шеќерна трска се смета за еден од основните материјали се поевтини, ако не и најекономичен за производство на етанол. На глобалниот пазар за етанолот се шири брзо, како што голем број на пазари за потекло што се користат за транспорт на веќе имплементирани или ќе го спроведе мандати, кои имаат потреба мешање одреден процент на етанол на бензин. Пред 2008 финансиска криза и падот на цените на нафтата, на шеќерната индустрија беше преплавена со инвестирање во нови етанол растенија. Овие инвестиции се забавени убава - многу проекти кои се одложени или откажани - владата декрети се доволни за да обезбеди значителен проток на пари во проекти за производство на етанол. Многу големи проекти, вклучувајќи ги и шеќер насади, и се обидуваат да се појават во целиот свет и да принудат производство на шеќер во новите земји. На инвестициите, исто така, ги покрие технологии кои може да отвори нови пазари за биогорива направени од шеќерна трска. [ 4 ] На кратко, на растечки пазар за биогорива во голема мера го зголеми побарувачката за шеќер и, следствено, се зголеми на развој на светската шеќер производство (види слики 1 и 2).

Тоа е партија време за агробизнис

Тоа се големи агробизнисот корпорации кои стојат зад овие промени во светот шеќер производство и крадење на профитот. Главните европски шеќер компании на тој начин предвидени со реформите на ЕУ за шеќер да се консолидираат своите контрола врз производството подлежат на квоти во Европа, па дури и да се влезе во производство надвор од границите на ЕУ во евтини области со повластен пристап кон ЕУ. [ 5 ]

Но, во Јужна, главните играчи во шеќерната индустрија која традиционално фокусирана врз домашното производство, исто така, почнуваат да се прошири во странство. Ainsi Mitr Phol, la plus grande compagnie sucrière de Thaïlande, s'est installée au Laos pour produire et exporter vers l'UE, par l'intermédiaire d'un partenariat avec Tate & Lyle. De même, la société sucrière colombienne Manuelita opère maintenant au Pérou et au Brésil. Le Soudan et l'Ethiopie sont devenus des cibles particulièrement recherchées des investisseurs du Sud, avec la bénédiction de leurs gouvernements. Le gouvernement soudanais soutient qu'il veut faire passer la production de canne à sucre du pays de moins de 200 000 hectares cultivés aujourd'hui à 1,7 millions d'hectares. [ 6 ]

De nouveaux joueurs sont en train de rentrer sur le terrain de l'industrie du sucre, surtout pour l'éthanol. Les géants du commerce céréalier, qui jusqu'à présent n'avaient pas été très impliqués dans la production de canne à sucre ou de betterave, utilisent désormais des moyens agressifs pour se faire une place dans l'industrie. Cargill, qui contrôle déjà 15% du commerce mondial du sucre, a récemment investi lourdement dans la production de canne à sucre au Brésil et au Mexique et a lancé de nouveaux projets de partenariat pour des raffineries et/ou d'éthanol en Syrie, en Inde et au Salvador. Même ADM, le roi de l'éthanol de maïs américain, a lancé son premier projet d'investissement dans la canne à sucre brésilienne en 2008 ; le partenariat concerne deux usines de sucre/éthanol et de grandes plantations. Les entreprises énergétiques et les entreprises de ressources naturelles, au Nord comme au Sud, suivent le même chemin, qu'il s'agisse d'acteurs bien établis, comme BP, ou de capital-risqueurs moins connus du secteur minier.

L'idée générale est donc qu'on assiste actuellement à une expansion considérable de la production de sucre dans le monde. Cette production est concentrée géographiquement et se trouve entre les mains d'un nombre assez limité d'entreprises qui travaillent avec des chaînes de production et de distribution verticalement intégrées.

Le boom du sucre au Brésil

Тоа е Бразил кој е најтешко погодени од промените во глобалната шеќер производство. На шеќерната индустрија се повеќе се концентрирани во рацете на неколку семејства, познат во Бразил "шеќер барони" и неколку странски компании кои работат во партнерство со едни со други. Странските инвестиции се фрлаат во бразилската шеќер - тоа беше 9000000000 $ за 2006 година сам - и шеќер барони консолидираше своите фарми и реструктуирање на своите бизниси да ги искористат овие приливи. Некои дури се стави нивната семејни бизниси берза (берзата во Бразил). Често странските инвеститори купи мнозински или малцински интереси, оставајќи го шеќер барони да се справи со земјоделски активности. Сепак, странските инвеститори почнуваат да се земе доминантна улога во двете области (види Пример 2). Во 2007-2008 година 12% од бразилски шеќерна трска била обработена во слатките кои припаѓаат на странски компании, против помалку од 1% во раните 2000-ти. Ако некој вклучува мелници со странски малцинство удел, дава уште поголема бројка (23%). [ 7 ] Денес гледаме јасно дека неколку конгломерати - транснационални мрежи на TNCs и шеќер семејства - кои го контролираат поголемиот дел од индустријата. Главната три се изградени околу Cosan, Copersucar и Crystalsev кои, според Maurilio Biagi Filho, претседател на Crystalsev, поседуваат речиси една третина од шеќер Бразил. [ 8 ]

Со бум во бразилската шеќер производство се префрли од северо-источниот дел на земјата во јужниот и централниот каде што земјиштето е најдобро одговара на механизирана производство. Милиони хектари Cerrado (Савана), регион на Бразил да се спореди со Амазон за својата богата биолошка разновидност, се расчисти да се направи патот за нови култури на шеќерна трска. [ 9 ] Околу 90% од сите производни доаѓа од бразилскиот шеќер мелници во овој регион, околу 60% од ова производство е претворена во етанол. [ 10 ] Оваа област стана база за поддршка на индустријата: Силно поддржан од страна на владата на претседателот Лула, локалниот шеќер барони кои имаат политичка моќ и нивните странски партнери немале проблеми унапредување на нивните планови експанзија, а со тоа трансформирање голема подрачја на земјоделски и шумарски полиња на шеќерна трска. И тоа е точно дека глобалната економска криза е забавена нешта долу, на Меѓународната финансиска корпорација ИФЦ Светската банка, Банката за развој на Бразил (BNDES) и Interamerican банка за развој (IBD) имаат зачекори во со средства кои се потребни да се задржи ова проширување и консолидација. [ 11 ] Неколку приватни фондови на стотици милиони долари кои неодамна беа основани да купат земјиште во Бразил за да конвертирате шеќерна трска култури. Меѓу нив се на радарот Propiedades фонд, управуван од Cosan, фондот Чашка успеа од страна на Луис Драјфус и фонд управувани од страна Cresud BrasilAgro, компанија во сопственост на Аргентинецот соја барон Едуардо Elsztain. Тоа не треба да изненадува што ги влоши конфликти над земјата каде се шири културата на трска, како и насилството на оние кои се осмелуваат да одолее. [ 12 ]

Производство модел се изведува од страна на конгломерати на шеќер во Бразил е голема вертикално интегрирано функционирање. Слатки во сопственост или под закуп од страна на три-четвртини од земја за да шеќерна трска и 60 000 независни бразилската производители, чии фарми се помалку од 150 хектари, што претставува само 27% од националното производство. [ 13 ]. Услови за работа на плантажи се знае дека се брутални и постепено како шеќер компании се во пораст, тие побараа повеќе од нивните работници, кои се обично се плаќа на износот на трска сече. Просечната тонажа на трска намали секојдневно во Сао Паоло регионот двојно 5-6 тони дневно во 1980-тите до 10 денеска до 12 тони, што одговара на 12 000 мачети дневно. [ 14 ] Од 2000 година, шеќерна трска секачи во регионот зголемил нивната продуктивност со 11,9%, но сумата што ја добиваат е зголемен само за 9,8% во текот на истиот период. [ 15 ] Секоја година, некои работници умираат од исцрпеност и принудна работа останува широко распространета во индустријата. На Апостолски земјиште комисија (Comissão Апостолски де Тера или КПТ) известува дека 2164 работници биле ослободени од присилна работа во шеќер насади на Бразил во 2008 година. [ 16 ]

Le modèle de production est aussi de plus en plus industriel et s'appuie sur des machines, de nouveaux cultivars et des intrants chimiques fournis par l'agrobusiness. Le boom de la canne à sucre est l'une des raisons principales pour lesquelles le marché brésilien des pesticides a été multiplié par quatre entre 1992 et 2006, atteignant une valeur de plus de 5 milliards de dollars US en 2007. [ 17 ] Cela a aussi généré un immense nouveau marché pour les entreprises de capitaux étrangers qui contrôlent également le marché brésilien des tracteurs. [ 18 ] Pour les sociétés sucrières, la mécanisation réduit les besoins en main d'œuvre manuelle, leur épargnant en partie les exigences des ouvriers et les critiques internationales qui se font de plus en plus entendre sur les conditions de travail dans les plantations de sucre brésiliennes. Cela permet aussi d'éviter la pratique courante des brûlis avant la récolte à la main, ce qui est un argument de poids quand on parle des avantages environnementaux de l'éthanol brésilien. En fait, les critères de « durabilité » décidés par les importateurs d'éthanol européens et leurs fournisseurs brésiliens exigent cette mécanisation. Dans la même veine, le gouvernement brésilien a introduit en 2007 un protocole destiné à interdire les brûlis sur 20% des champs de canne à sucre d'ici 2010 ; ce pourcentage doit atteindre 100% d'ici 2020.

Pour résumer donc, ce qui caractérise l'expansion du sucre au Brésil est le degré de contrôle des grandes entreprises, la conversion rapide et massive des terres et un modèle de production industriel, fondé sur l'exploitation de la main d'œuvre et l'usage de machines modernes et d'intrants fournis par l'agrobusiness. [ 19 ] Le Brésil est sans aucun doute l'épicentre du boom mondial de la production de canne à sucre, mais un certain nombre d'autres pays sont en danger d'être eux aussi aspirés et entraînés dans le même modèle d'agrobusiness. En effet, le Brésil est maintenant devenu le principal défenseur de l'éthanol à base de canne à sucre sur la scène internationale. Il fournit moyens financiers, investissements et technologie dans le monde entier aux pays qui acceptent de se lancer dans cette production.

Monsanto s'infiltre dans le sucre canadien. Jusqu'où ira-t-il ?

Un élément essentiel dans l'histoire de l'expansion de la production sucrière brésilienne a été le développement de variétés adaptées à la région du Centre-Sud du pays et à la production d'éthanol. La plupart de ces variétés ont été développées par le Centrode Tecnologia Canavieira (CTC), un institut semi-privé qui était contrôlé par Copersucar mais appartient maintenant à un groupe rassemblant les plus grandes sucreries du Brésil. CTC avait l'habitude de faire payer des royalties aux non-membres mais refuse maintenant tout accès aux producteurs qui ne font pas partie de l'organisation et qui représentent plus de la moitié de la production de sucre du pays. [ 20 ]

Un nouvel acteur, cependant, vient de faire son apparition sur la scène et est en train de grignoter la position dominante de CTC. CanaVialis, le plus grand sélectionneur privé de canne à sucre du monde, a été mis en place en 2003 par plusieurs sélectionneurs autrefois publics, avec le financement du conglomérat brésilien Votorantim. A côté de CanaVialis, une société sœur, Allelyx, est spécialisée dans la biotechnologie de la canne à sucre. Comme CTC, CanaVialis travaille pour les principales sucreries qui leur font développer pour elles des variétés spécifiques. Canavalis a ainsi récemment signé un accord de 25 millions de dollars US avec Cosan pour ouvrir 10 stations de recherche et développer de nouvelles variétés de canne. L'entreprise a aussi développé des variétés pour la plantation de canne d'Odebrecht en Angola. Selon CanaVialis, leurs variétés occupent maintenant au moins 15% des surfaces cultivées en canne à sucre au Brésil. On peut donc dire qu'au Brésil, la sélection de canne à sucre est devenue une affaire potentiellement rentable, ce qui n'est pas encore le cas partout.

Cette évolution n'a pas échappé au plus grand semencier mondial, Monsanto. En 2007, Monsanto a commencé un partenariat avec CanaVialis et Allelyx dans le but de développer des variétés de canne à sucre génétiquement modifiées pour résister au glyphosate (Roundup Ready). Puis à la fin de 2008, il a décidé de racheter les deux sociétés, pour 208 millions de dollars US, devenant ainsi soudainement la plus grande entreprise au monde de sélection de canne à sucre.

Monsanto ne cache pas son intention d'utiliser le réseau des clients de CanaVialis et la collection de germaplasme de ce dernier pour introduire très largement la canne à sucre GM. Contrairement au soja, la canne à sucre est une plante vivace et les paysans ne la replantent que tous les cinq ans environ ; pour ce faire, ils utilisent des boutures, et non des semences. Monsanto prévoit donc de suivre l'exemple de CanaVialis pour vendre ses variétés, c'est à dire qu'il veut établir des contrats et partenariats avec les principales sucreries qui utiliseront ces variétés dans leurs propres plantations et dans les contrats de production conclus avec leurs propres fournisseurs. CanaVialis a déjà fait du développement variétal en Angola et en Californie et les variétés de canne à sucre destinées au Centre-Sud du Brésil sont cultivées dans d'autres parties du monde, par exemple au Soudan par Kenana Sugar, la plus grande entreprise sucrière intégrée du monde.

La betterave Roundup Ready ouvre la voie à la canne à sucre GM de Monsanto. Elle a été introduite aux Etats-Unis et au Canada en 2008 et Monsanto a déjà l'accord des instances de réglementation pour exporter ses betteraves vers des marchés importants, tels que l'Europe et le Japon. Des autorisations réglementaires similaires pourraient être obtenues pour la canne à sucre Roundup Ready puisque, dans ce cas comme dans celui de la betterave, le produit raffiné ne contient apparemment plus trace de matériau transgénique. C'est du moins ce que prétendent les défenseurs du sucre GM. En Australie, où Dow et Syngenta collaborent avec les grands instituts de recherche sur la canne à sucre GM, l'industrie du sucre a déjà mis en place un lobby afin de faciliter l'introduction de la canne à sucre GM : le Sugarcane Gene Technology Group qui a copié le modèle du lobby américain de la betterave GM. [ 21 ]

Des déserts de canne à sucre GM

Comme toutes les autres cultures OGM qui ont été introduites sur le marché jusqu'à présent, la première série de canne à sucre GM qui se prépare sera modifiée pour résister au Roundup, l'herbicide au glyphosate de Monsanto. Tout comme avec le soja GM, l'intérêt de ces cultures de canne à sucre GM est qu'elles simplifient la production industrielle à grande échelle. L'essor du soja GM en Amérique latine s'explique par le fait que ce soja facilitait la tâche aux investisseurs de l'agrobusiness dont le souci majeur est d'engranger des bénéfices rapides sur de vastes zones fertiles. Ce sera exactement la même chose avec la canne à sucre GM : le caractère Roundup Ready fait du contrôle des mauvaises herbes une simple affaire d'arrosage des champs avec du glyphosate de temps en temps.

Le système est parfait pour les grandes multinationales du sucre qui accroissent ainsi leur contrôle vertical sur la production et la distribution mondiales de sucre. Il est totalement adapté à leurs stratégies d'intensification de la mécanisation de la production au Brésil comme ailleurs. Il facilitera la conversion d'encore plus de terres agricoles en terres de production de canne à sucre qui seront aux mains des grandes entreprises et serviront principalement à produire de l'éthanol. Les petits producteurs indépendants seront complètement exclus de ce système et de vastes zones qui pourraient être cultivées par des petits paysans pour leur propre production de nourriture seront transformées en de verts déserts de canne à sucre GM. [ 22 ] Pour donner une idée de la me sure des choses, il faut savoir que le Gouvernement brésilien prétend avoir identifié 44 millions d'hectares supplémentaires pour la production de canne à sucre, soit environ six fois la surface actuellement cultivée en canne à sucre (qui fournit déjà le tiers de la production mondiale). [ 23 ]

(cliquer sur l'image)

Les effets d'un boom de la canne à sucre GM sur l'environnement et la santé seront également sévères. La canne à sucre Roundup Ready a beau simplifier les applications d'herbicides, l'expérience de l'Amérique latine avec le soja Roundup Ready montre comment il favorise l'abus de pesticides. [ 24 ] Parce que les cultures ont été génétiquement modifiées pour tolérer de fortes quantités de glyphosate, les champs sont noyés sous le pesticide souvent épandus par avion, sans tenir compte le moins du monde des populations environnantes. Pendant le processus d'autorisation de sa betterave GM aux Etats-Unis, le lobbying de Monsanto auprès de l'Agence de protection de l'environnement (EPA) a réussi à faire accepter une multiplication par cinquante des taux de résidus de glyphosate permissibles dans les racines de betterave. [ 25 ] Le Roundup (glyphosate) est un herbicide toxique qui présente des risques pour la santé humaine, même à des taux relativement bas. [ 26 ]

En outre, Le Roundup Ready risque d'encourager l'usage de multiples herbicides. Dans la production mécanisée de canne à sucre, il est courant de ne pas labourer et c'est le glyphosate qui est censé détruire les pailles sèches restantes quand vient le moment de replanter. Comme cette pratique ne sera pas possible quand les pailles seront résistantes au glyphosate, elle risque fort de nécessiter des doses d'herbicides supplémentaires. La présence croissante d'herbes tolérantes au glyphosate et de plantes spontanées Roundup Ready (maïs et soja), en particulier en Amérique latine, forcera également les opérations industrielles de culture de canne Roundup Ready à utiliser davantage d'herbicides. Pour résoudre ce genre de problèmes avec son soja, Monsanto prétend qu'il va bientôt introduire un soja Roundup Ready qui serait également résistant à l'herbicide dicamba, de façon à ce que ces deux herbicides puissent être utilisés, pour assurer la destruction de toutes les herbes tolérantes au glyphosate. [ 27 ]

Ce sont souvent les ouvriers agricoles qui sont le plus affectés par l'usage des pesticides. Jorge Chullén de l' International Union of Food workers (IUF) affirme que le problème des pesticides pour les ouvriers des plantations de canne à sucre s'est accru dans les dernières années. Ceci est dû en particulier au fait que les sucreries ont de plus en plus tendance à sous-traiter les activités agricoles et à confier entre autres l'application des pesticides à des sous-traitants, éludant ainsi leurs responsabilités envers leurs ouvriers. Chullén décrit les conditions de travail dans le cadre de ces opérations de sous-traitance comme « horribles » et déclare que cette pratique ne fait qu'accroître la détérioration les standards de sécurité pour les ouvriers. La canne à sucre GM pourrait donc doublement frapper les ouvriers : en augmentant leur exposition aux pesticides et en contribuant à un processus de mécanisation qui fait disparaître les emplois dans le secteur. [ 28 ]

(cliquer sur l'image)

Le sucre : l'envers du décor

La production de canne à sucre est devenue si industrielle et tellement partie intégrante du système de production agroalimentaire que bien souvent les autres formes de production et d'usage ne sont pas reconnues. Pourtant, les communautés locales maintiennent des modes culturels fondés sur la canne à sucre qui sont entièrement différents –et importants. Quand elle n'est pas raffinée ni traitée chimiquement, la canne à sucre est en fait une plante très nourrissante, riche en vitamines et en minéraux. Elle représente une source alimentaire importante qui s'intègre dans un vaste système économique à petite échelle, qui va des fabricants de sucre de palme (jaggery ou gur) en Inde aux petits vendeurs de rues et leurs stands de jus de canne dans presque tous les pays tropicaux du monde.

En Colombie, les communautés ont une vieille tradition qui consiste à organiser des « trapiches comunitarios » (moulins communautaires), grâce auxquels ils transforment le jus de leur canne à sucre locale en un concentré qu'ils appellent panela. Comme dans d'autres régions d'Amérique latine, les paysans locaux colombiens continuent à cultiver leurs propres variétés de canne à sucre qui sont adaptées à leurs terres et à la fabrication de panela. Certaines de ces variétés traditionnelles ont fait l'objet d'études du Grand institut paysan (Instituto Mayor Campesino IMCA). Pour Erminsu Ivan David Pabón-Mincho, coordinateur de programmes à l'IMCA, les trapiches comunitarios et les variétés locales de canne à sucre sont essentiels pour la subsistance et le bien-être des communautés rurales de Colombie. Mais, poursuit-il, les récents efforts pour étendre la production de sucre dans le pays, en particulier pour en faire de l'éthanol, menacent de priver ces communautés des terres déjà très limitées qui servent à la production de leur propre canne. De plus, la réglementation gouvernementale concernant l'industrie du sucre est, selon lui, destinée à pénaliser la production artisanale de panela et à concentrer l'industrie du sucre entre les mains des grandes entreprises.

Pour la canne à sucre GM, les communautés de ce genre constituent un obstacle à éliminer. Ce sont elles qui risquent le plus de perdre leurs terres dans l'expansion de la canne à sucre GM, de perdre leur travail à cause de la mécanisation de la production, de subir la pollution des herbicides et de voir leurs récoltes traditionnelles de canne contaminées par les OGM. Ce sont elles aussi qui risquent le plus de souffrir des effets nocifs du sucre GM, puisqu'elles consomment la canne telle quelle et en ont besoin comme source de nourriture et non pas seulement comme produit sucrant. Jusqu'à présent en effet, pour autoriser les betteraves GM, les autorités n'ont étudié que l'impact du sucre raffiné sur l'alimentation, alors que celui-ci est censé ne plus contenir de trace de matériau transgénique. [ 29 ]

Il est par conséquent important de s'opposer à la canne à sucre GM et au sucre GM en général, et ce pour de nombreuses raisons. Cette prise de position fait partie d'un mouvement de résistance plus vaste qui refuse que le sucre de l'agrobusiness accapare des terres agricoles qui devraient plutôt pouvoir permettre aux paysans de produire leur propre nourriture. C'est aussi une façon de rejeter l'industrialisation et la déshumanisation d'une culture vivrière qui a une valeur culturelle et économique essentielle pour de nombreuses communautés, surtout quand on considère l'essor actuel de l'éthanol à base de canne à sucre. Aujourd'hui ces communautés sont durement affectées par la collusion entre l'agrobusiness et les gouvernements pour redessiner la carte mondiale de la production du sucre. L'introduction de canne à sucre GM ne peut qu'exacerber leurs problèmes.

Lectures complémentaires

ETC Group (Action Group en Erosion, Technology and Concentration), “Commodifying Nature's Last Straw? Extreme Genetic Engineering and the Post-Petroleum Sugar Economy”, October 2008, http://tinyurl.com/dagctq

Javiera Rulli (ed.), United Soy Republics: The truth about soy production in South America, Grupo de Reflexión Rural, 2008.
http://tinyurl.com/d42upx

Centro de Monitoramento de Agrocombustíveis – Repórter Brasil, “O Brasil dos Agrocombustíveis: Os Impactos das Lavouras sobre a Terra, o Meio ea Sociedade, Volume 3 – Cana-de-açúcar,” 2009, http://tinyurl.com/bca4ev

Maria Luisa Mendonça, “Impacts of Expansion of Sugarcane Monocropping for Ethanol Production”, Rede Social de Justiça e Direitos Humanos and Comissão Pastoral da Terra, October 2008, http://tinyurl.com/dbrvu2

Lilian Joensen, Stella Semino and Helena Paul, “Argentina: A Case Study on the Impact of Genetically Engineered Soya”, Gaia Foundation, 2005, http://tinyurl.com/dz927p

GRAIN, numéro spécial de Seedling sur les agrocarburant, juillet 2007, http://www.grain.org/seedling/?type=70

Референци

А - Валтер Pengue и Мигел Altieri, "ГМ соја грав: Латинска Америка нови колонизатор", саден, јануари 2006 година, http://www.grain.org/seedling/?id=421
2 - Гинтер Фишер, Edmar Тешеира, Ева ван Tothne Hizsnyik и Harrij Velthuizen, "Ленд употреба динамика и шеќерна трска за производство", во Петар Zuurbier и Џос ван де Vooren (eds), шеќерна трска Етанол: Придонес за ублажување на климатските промени и животната средина, Вагенинген Академски издавачи , Холандија, 2008.
3 - Одлично историјата и анализа на ЕУ реформи за шеќер, Бен Ричардсон, "Реструктуирање на ЕУ-АКТБ шеќер исхрана: Од силната Има излезе сладост", преглед на меѓународната политичка економија, 28 јануари 2009 година, http:// tinyurl.com/at9oax
4 - За подетални анализи, видете ИТН група, "Commodifying последната капка од природата? Екстремни генетско инженерство и на пост-Нафтено шеќер економија ", октомври 2008 година, http://tinyurl.com/cayhzo
5 - На "Се ', но не оружје" иницијатива, која започна во март 2001 година, се отвора на ЕУ за увоз бесцаринска квота и од сите земји (најмалку развиените земји), со преодни аранжмани за шеќер додека не јули 2009 година.
6 - "Судан најавува амбициозен план за шеќер производство," Судан трибјун, 7 март 2008 година, http://tinyurl.com/apfern
7 - União дос Produtores на Bioenergia (UDOP), "Капитал estrangeiro responde соба 12% Кана da moída не Бразил", 4 февруари 2009 година, http://tinyurl.com/aalnjv
8 - "Acucar е Álcool Сао OS da paradoxos криза," Газета Mercantil, 17 ноември 2008 година, http://tinyurl.com/cntqny
9 - Марија Луиза Мендонка, "Влијание на проширување на Шеќерна трска за производство на етанол monocropping", Rede социјална де Justica е Direitos Humanos и Comissão Апостолски da Тера, октомври 2008 година, на располагање во транснационалниот институт (TNI), http://tinyurl.com / dbrvu2
10 - Бен Ричардсон, "Ексклузивен мотор на растот: развој Модел на бразилската Шеќерна трска", етичко-Шеќер, 17 јануари 2009 година, http://tinyurl.com/aooogg~~V
11 - Во 2008 година, BNDES има инвестирано речиси 25 милијарди долари индустрија во шеќер / етанол (Центро де Monitoramento на Бразил Agrocombustíveis-Репортер "О Бразил дос Agrocombustíveis: Bone Impactos DAS Lavouras нас на Тера, Sociedade EA o Meio, том 3 - Кана-де-Acucar ", 2009 година, http://tinyurl.com/bca4ev )
Видете исто така Интер-американската банка за развој ", IDB поддржува $ 150,000,000 Регионална Финансирање Објект за Шеќер и биоенергија", 16 јануари 2009 година, http://tinyurl.com/aatudm
12 -Види, на пример извештајот на државата Мато Гросо до Сул, каде што одгледувањето на шеќерна трска неодамна беше воведено: Mieceslau Kudlavicz Grasiéli Мота и Јулијана Bueno, "А Expansão Canavieira Ем Мато Гросо до Сул," Comissão Апостолски da Тера, 26 август 2008 година, http://tinyurl.com/cxnq6f
13 - Бен Ричардсон, "Ексклузивен мотор на растот: развој Модел на бразилската Шеќерна трска", етичко-Шеќер, 17 јануари 2009 година, http://tinyurl.com/aooogg~~V
14 - Силвија Нороња, Lucia Ортиз и Серхио Шлезингер, "Агробизнис и биогорива: експлозивна мешавина," Пријатели на планетата Земја, Бразил, 2006 година.
15 - Центро на Monitoramento на Agrocombustíveis - Репортер Бразил, "О Бразил дос Agrocombustíveis: Bone Impactos DAS Lavouras нас на Тера, Sociedade EA o Meio, том 3 - Кана-де-Acucar", 2009 година, http://tinyurl.com/bca4ev
16 - КПТ, " Ano Em Em operações recorde, но 4.600.000 Trabalhadores Сао libertados ", 19 јануари 2009 година, http://tinyurl.com/dalpyc
17 - CH Friedri Berschauer, "На долгорочен раст трендови за бразилскиот агробизнисот Цврсто останат непроменети", Bayer CropScience, 20 април 2007 година, http://tinyurl.com/bd77dv
18 - Финансиски извештаи за 2005 година покажуваат дека на тракторот индустрија е контролиран од бразилски AGCO / Valtra (65%) New Holland (18%) и Џон Дир (7,5%).
19 - За посеопфатно истражување на бразилски производство на шеќерна трска, видете Марија Луиза Мендонка, "Влијание на проширување на Шеќерна трска за производство на етанол monocropping", Rede социјална де Justica е Direitos Humanos е Comissão Апостолски da Тера, октомври 2008 година, на располагање во веб-сајтот на транснационалниот институт (TNI), http://tinyurl.com/dbrvu2
20 - Janaína Simoes, "Центар за Шеќерна трска технологија податоци и да ги идентификува патека и најава за технолошки иновации во шеќер и алкохол сектор", Државниот универзитет на Campinas, UNICAMP иновации, 5 јуни 2006 година, http://tinyurl.com/bpg8xm
21 - Видете го Квинсленд Цане Одгледувачите организација Рибар, 2008 Годишен извештај, http://tinyurl.com/bw9z57
и А Wynne, Б Milford и Е Ѕид, "Унапредување на шеќерна трска: управување со води и промени", Второ ISSCT работилница за управување, Австралија, мај 2008, http://tinyurl.com/dj3v79
22 - IUF, "Бразил: на Кана де Azucar Avanza también нас ла Pradera", 14 мај 2008 година, http://tinyurl.com/arjv5m
23 - Safras & Меркадо, "Zoneamento pode Expandir зона Кана де Acucar Ем Milhões од 44 хектари", Agrícolas вести, 23 јануари 2009 година, http://tinyurl.com/c3jtvk
24 - Илијан Joensen, "Културата-Прскан села на Аргентина", во Javiera Rulli (ур.), Обединето Сојата Републики. Вистината за соја производство во Јужна Америка, Групо рурален тинк-тенк, 2008, http://tinyurl.com/d42upx
25 - Центар за безбедност на храна, "расипани шеќер", безбедноста на храната факти, јуни 2008, http://tinyurl.com/526b8c
26 - Н Benachour и ГЕ. Сералини, "глифосат формулации предизвикаат Апоптоза и некроза во управување со хумани папочната, ембрионски, и плацентарна ќелии", Хемиска. Res. Toxicol., 22 (1), 2009, стр. 97-105; д-р Меј-Ван Хо и Брет цреша, "Смртта од страна на повеќе труење, глифосат и преглед", ISIS Соопштение за медиумите, 11 февруари 2009 година, http://tinyurl.com/b9phjy
27 - Видете жито, "Дванаесет години на ГМ соја во Аргентина", саден, јануари 2009 година, ? grain.org / расад / id = 578
28 - Бразилската шеќерната индустрија проценува дека механизација ќе предизвика нето-загуба од 114.000 работни места помеѓу 2010 и 2021 во државата Сао Паоло: етичко-шеќер, "Ексклузивен мотор на растот: развој Модел на бразилската шеќерна трска, "Ја 2009
http://tinyurl.com/aooogg )
Механизација не мора да значи за работниците на поголема безбедност во нивните работни услови. Бразилскиот студија покажа дека болеста меѓу работниците на механизирана култури се слични на оние на рачен трска секачи. (РА Scopinho, Ф Еид, CE Vian, ПР Силва, "Новите технологии и работниците здравје: Механизација за берење шеќерна трска," Saude Pública Caderno, 15 (1), јануари-март 1999 година, стр 147-61.).
29 - Видете Одобрување на пример здравство на Канада на Х7-1 преглед Подготвен шеќер цвекло, http://tinyurl.com/aszd94

(Извор: grain.org )

Овој напис беше објавен Сабота 30 Мај, 2009 година во 15:46 во: Храна , органска храна , анализа , биодиверзитет , одржлив развој , екологија , економија , околина , здравје . Можете да ги следите сите одговори на овој запис преку RSS 2.0 feed . Можете да направите коментар или trackback од вашиот сопствен сајт.