LeTransmuteur.Net

http://nous-les-dieux.org/VIDEOS/ArgentDette1.flv

Χρεωστικού χρήματος Paul Grignon (52:15)

"Το σύγχρονο τραπεζικό σύστημα κατασκευάζει χρήματα από το τίποτα. Η διαδικασία αυτή είναι ίσως η σειρά της πιο καταπληκτική δεξιοτεχνία που εφευρέθηκε ποτέ. Η τράπεζα είχε σχεδιαστεί ανομία και γεννήθηκε στην αμαρτία. Οι τραπεζίτες κατέχουν την Γη. Πάρτε τους, αλλά αφήνουν την εξουσία να δημιουργήσει τα χρήματα και τα χέρια σε χρόνο μηδέν θα δημιουργήσουν αρκετά χρήματα για να το αγοράσει πίσω. Αφαιρέστε τους την εξουσία, και όλες οι μεγάλες περιουσίες όπως η δική μου θα εξαφανιστεί και θα είναι επωφελής καθώς θα έχουμε μια καλύτερη και πιο ευτυχισμένη. Αλλά αν εξακολουθούν να θέλουν να είναι σκλάβοι των τραπεζών και πληρώνουν το τίμημα της δικής σας σκλαβιάς, τότε αφήστε τους τραπεζίτες να συνεχίσουν να δημιουργούν χρήματα και πιστωτικές έλεγχο. "
Ο Sir Josiah Stamp, διευθυντής της Τράπεζας της Αγγλίας 1928-1941 - εξέτασε την δεύτερη πρωτεύουσα της Αγγλίας εκείνη την εποχή

"Μερικοί από τους μεγαλύτερους άνδρες των Ηνωμένων Πολιτειών στον τομέα του εμπορίου και της παραγωγής, φοβούνται κάτι. Γνωρίζουν ότι υπάρχει μια δύναμη κάπου τόσο οργανωμένη, τόσο λεπτή, τόσο προσεκτική, τόσο συνεκτική, τόσο πλήρης, τόσο πειστική ... κάνουν καλά, όταν μιλούν, μιλούν ήσυχα. "
Woodrow Wilson, πρώην πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών

"Κάθε φορά που μια τράπεζα κάνει ένα δάνειο, μια νέα τραπεζική πίστωση δημιουργείται. Ολοκαίνουρια χρήματα. "
Graham F. Πύργοι, Διοικητή της Τράπεζας του Καναδά 1934-1954

"Η διαδικασία με την οποία οι τράπεζες δημιουργούν χρήμα είναι τόσο απλή που το μυαλό είναι αηδία. "
John Kenneth Galbraith, οικονομολόγος

"Δώσε μου τον έλεγχο του νομίσματος ενός έθνους και δεν θα πρέπει να φροντίσει για εκείνους που κάνουν τους νόμους της. "
Meyer Anselm Rothschild, τραπεζίτης

Χρέος ...

Δύο μεγάλα μυστήρια κυριαρχούν στην ζωή μας. Η αγάπη και τα χρήματα.

«Τι είναι αγάπη; "Είναι μια ερώτηση που έχει πολύ διερευνηθεί σε ιστορίες, τραγούδια, βιβλία, ταινίες και τηλεόραση. Αλλά δεν μπορούμε να πούμε για το ερώτημα "Τι είναι το χρήμα; ". Δεν είναι έκπληξη το γεγονός ότι η θεωρία του χρήματος δεν έχει εμπνεύσει από τις μεγάλες προϋπολογισμού ταινίες. Αλλά δεν αναφέρει καν στα σχολεία, όπου οι περισσότεροι από εμάς πήγε ... Για τους περισσότερους από εμάς, το ερώτημα «Πού τα χρήματα; "Θυμίζει η εικόνα ενός εργαστηρίου τυπώνοντας χρήμα και τα εντυπωσιακά κομμάτια. Πιστεύουμε ότι τα χρήματα που έχει δημιουργηθεί από την κυβέρνηση. Είναι αλήθεια, αλλά μόνο σε κάποιο βαθμό.

Αυτές οι συμβολικές αξίες των μετάλλων και χαρτιού, θεωρούμε το νόμισμα, στην πραγματικότητα παράγεται από ένα δημόσιο οργανισμό, το «Νομισματοκοπείο». Αλλά η συντριπτική πλειοψηφία των χρημάτων δεν δημιουργείται από αυτό τον οργανισμό, δημιουργείται σε τεράστιες ποσότητες κάθε μέρα από ιδιωτικές εταιρείες, γνωστές ως τράπεζες.

Οι περισσότεροι από εμάς πιστεύουμε ότι οι τράπεζες δανείζουν τα χρήματα που έχουν ανατεθεί από θεματοφύλακες. Είναι εύκολο να φανταστεί κανείς, αλλά αυτό δεν είναι πραγματικότητα. Στην πραγματικότητα, οι τράπεζες δημιουργούν τα χρήματα που δανείζουν δεν κατοχές από τους ιδιοκτήτες του, ή τα χρήματα κατατίθενται, αλλά απευθείας από τους οφειλέτες υπόσχονται να επιστρέψουν. Η υπογραφή του δανειολήπτη σχετικά με τη σύμβαση δανείου είναι μια υποχρέωση να καταβάλλει στην Τράπεζα το ποσό του δανείου συν τους τόκους, ή αλλιώς να χάσουν το σπίτι, αυτοκίνητο, ή οποιαδήποτε περιουσία που αποτελεί την εγγύηση. Αυτή είναι μια σημαντική δέσμευση για τον δανειολήπτη. Τι σημαίνει αυτό για την ίδια τράπεζα υπογραφή; Η τράπεζα έχει να φέρει σε ύπαρξη το ποσό του δανείου και απλά να το επισημάνετε για λογαριασμό του οφειλέτη. Φαίνεται απίθανο; Σίγουρα δεν μπορεί να είναι αλήθεια ... Αλλά δεν είναι.

Για να καταλάβουμε πώς αυτό το θαύμα του σύγχρονου τραπεζικού συστήματος έχει γίνει, θεωρούν αυτή την όμορφη ιστορία:

Ο μύθος του χρυσοχόου

Υπήρξε κάποτε μια εποχή που σχεδόν οτιδήποτε θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως χρήμα. Αυτό ήταν απλώς να είναι μεταφερόμενο, και αρκετοί άνθρωποι ήταν να πειστεί ότι θα μπορούσαν αργότερα να ανταλλάσσονται με αγαθά πραγματικής αξίας όπως η τροφή, ένδυση, στέγη ή. Κοχύλια, τα cocoa beans, πολύτιμους λίθους, ακόμα και τα φτερά, χρησιμοποιήθηκαν ως νόμισμα. Χρυσό και ασήμι ήταν ελκυστικά, εξαρτημάτων και δουλεύεται εύκολα. Στην πραγματικότητα, μερικοί πολιτισμοί έγινε ειδικός σε αυτά τα μέταλλα.

Οι χρυσοχόοι κατέστησε πολύ πιο εύκολο το εμπόριο σε τμήματα παραγωγής, δηλαδή, την τυπική μονάδα αυτών των μετάλλων, των οποίων το βάρος και την καθαρότητα είναι πιστοποιημένα. Για την προστασία του χρυσού, ο χρυσοχόος είχε ανάγκη από ένα ασφαλές. Και σύντομα συναδέλφους του χτύπησε την πόρτα του, έτσι ώστε ενοικίαση αποθηκευτικού χώρου για την ασφάλειά τους σε δικές του αξίες και το χρυσό τους. Ο χρυσοχόος εξήρε γρήγορα όλους τους τομείς της στο στήθος του, και κέρδισε ένα μικρό εισόδημα από επιχειρήσεις ενοικίασης του ασφαλούς.

Τα χρόνια πέρασαν, και ο χρυσοχόος έκανε μια σοφή παρατήρηση. Το διαχειριστές σπάνια φυσικά χρυσό αποσύρουν τους στον κορμό, αλλά και ποτέ δεν ήρθαν μαζί. Ο λόγος ήταν ότι οι εισπράξεις ότι ο χρυσοχόος είχε δώσει σε αντάλλαγμα για το χρυσό, αντηλλάγησαν στην αγορά σαν να ήταν ο ίδιος ο χρυσός. Αυτό το είδος χάρτινων χρημάτων ήταν πολύ πιο βολικό από τα βαριά κομμάτια, τα ποσά θα μπορούσαν απλά να γράφονται, αντί να μετρούνται με κόπο ένα-ένα για κάθε συναλλαγή.

Ταυτόχρονα, ο χρυσοχόος ήταν ένα άλλο θέμα: πλήρωσε τον δικό του χρυσό, με τον καταλογισμό τόκων. Δεδομένου ότι οι εισπράξεις έγιναν ομόφωνα δεκτές, ζητώντας από τους δανειολήπτες για τα δάνεια που έλαβε στη θέση του πραγματικού χρυσού. Σταδιακά, καθώς η βιομηχανία αυξήθηκε, όλο και περισσότεροι άνθρωποι ζητούν δάνεια και αυτό έδωσε στον χρυσοχόο μια καλύτερη ιδέα. Ήξερε ελάχιστα των καταθετών της απόσυρσης τους σε χρυσό, ο χρυσοχόος φανταζόταν τότε ότι θα μπορούσε να ανταλλάσσετε με ασφάλεια αποδείξεις με το χρυσό των ενδιαφερομένων μερών, εκτός από τα δικά του. Εφ 'όσον τα δάνεια εξοφλούνταν, οι θεματοφύλακες του μπορεί να κάνει τίποτα χωρίς να καταστραφούν.

Και ο χρυσοχόος, τραπεζίτης πια τεχνίτης, πραγματοποίησε κέρδος υψηλότερο από αυτό που θα μπορούσε να λάβει αγνοώντας τον δικό του χρυσό. Για χρόνια ο χρυσοχόος εκμεταλλεύτηκε ήσυχα άνετο εισόδημα των τόκων των δανείων του χρυσού των ενδιαφερομένων μερών. Τώρα, ως εξέχουσα δανειστή, ήταν πλουσιότερη από τους συναδέλφους του, και εκείνος επιδεικτικά εμφανίζεται. Υποψίες προέκυψαν σύμφωνα με την οποία τα χρήματα που δαπανήθηκαν χρυσοχόος θεματοφύλακες. Θεματοφύλακες συγκεντρώθηκαν και απείλησε τον χρυσοχόο να αποσύρει τους σε χρυσό, αν αυτό δεν εξηγεί την προέλευση των πρόσφατων περιουσία του. Σε αντίθεση με ό, τι θα περίμενε κανείς, αυτό δεν μετατραπεί σε καταστροφή για τον χρυσοχόο. Παρά την εγγενώς δόλια της προσέγγισής του, η ιδέα του λειτούργησε τέλεια. Οι διαχειριστές είχαν χάσει τίποτα. Ο χρυσός τους ήταν ασφαλής στο πορτ-μπαγκάζ του χρυσοχόου.

Αντί να αποσύρει τους σε χρυσό, οι διαχειριστές απαίτησαν ότι ο χρυσοχόος, τώρα τραπεζίτης, μετοχές τα κέρδη της με τους πληρώνοντας τους ένα μέρος των τόκων. Αυτή ήταν η αρχή του τραπεζικού συστήματος. Ο τραπεζίτης πλήρωνε ένα χαμηλό επιτόκιο στις καταθέσεις των χρημάτων από τους πελάτες, στη συνέχεια δάνεισε σε υψηλότερο ποσοστό. Η διαφορά καλύπτεται το κόστος των εργασιών και των κερδών. La logique du système était simple et cela semblait un moyen raisonnable de satisfaire les demandes de crédit.

Cependant ce n'est pas la façon dont le système bancaire fonctionne aujourd'hui. Notre orfèvre-banquier n'était pas satisfait de ses marges après avoir partagé les intérêts des prêts avec les dépositaires. De plus la demande de crédits s'accroissait rapidement car les Européens émigraient partout dans le monde. Mais les prêts étaient limités par le montant d'or que les clients avaient déposé. Et c'est là qu'il eut une idée bien plus subtile. Comme personne d'autre que lui ne savait ce que contenait le coffre, il pouvait prêter des reçus sur de l'or qui n'existait pas réellement. Aussi longtemps que les détenteurs de reçus ne venaient pas tous simultanément demander leur or, comment cela pourrait-il se savoir ?

Ce nouveau schéma fonctionna parfaitement, et le banquier devient immensément riche grâce aux intérêts sur des prêts d'or qui n'existaient pas. L'idée que le banquier puisse créer de l'argent à partir de rien était trop inimaginable pour être crue. Donc pendant longtemps cette pensée ne traversa pas l'esprit des gens. Mais le pouvoir d'inventer de l'argent monta à la tête du banquier comme vous pouvez tous l'imaginer. Finalement l'ampleur des prêts accordés et sa richesse affichée déclencha à nouveau des suspicions. Certains emprunteurs commencèrent à demander de l'or véritable à la place des représentations papier. Les rumeurs se propagèrent. Un jour beaucoup de riches dépositaires vinrent simultanément retirer leur or. C'en était fini.

Ένας ωκεανός των κατόχων των εσόδων αυξήθηκαν στους δρόμους δίπλα από τις κλειστές πόρτες της τράπεζας. Δυστυχώς ο τραπεζίτης δεν είχε αρκετό χρυσό και ασήμι για να τιμήσει όλα τα έσοδα είχαν τοποθετηθεί στα χέρια τους. Αυτό ονομάζεται η επίθεση της τράπεζας, και αυτό είναι αυτό που τρέμει ο κάθε τραπεζίτης. Αυτή η επίθεση έχει κατάστρεψε τις τράπεζες, και, είναι απορίας άξιο γιατί επιδεινώθηκε άσχημα δημόσια Bankers Trust. Θα ήταν απλό να θέσει εκτός νόμου την τακτική της δημιουργίας χρημάτων από το τίποτα αλλά το μεγάλο όγκο των πιστώσεων που προσέφεραν οι τραπεζίτες είχε καταστεί απαραίτητη για την επιτυχία της εμπορικής επέκτασης της Ευρώπης, έτσι ώστε αντί αυτή η πρακτική ήταν νομιμοποιήθηκε και θεσπίστηκαν κανόνες. Τραπεζίτες συμφώνησαν να περιορίσουν το ποσό των χρημάτων παιχνιδιού για δάνεια που πρόκειται να διατεθούν.

Το όριο ήταν ακόμη πολύ πάνω από την συνολική αξία του χρυσού και του αργύρου αποθηκεύεται στο πορτ-μπαγκάζ, συχνά ο λόγος του άλλαξε για $ 9 δολάρια πραγματικού χρυσού. Οι κανονισμοί αυτοί υποστηρίζονται από αιφνιδιαστικούς ελέγχους. Συμφωνήθηκε επίσης ότι σε περίπτωση επίθεσης από τις κεντρικές τράπεζες θα βοηθήσει τις τοπικές τράπεζες με τις μεταγγίσεις έκτακτης ανάγκης χρυσό. Μόνο σε περίπτωση ταυτόχρονης επίθεσης σε αρκετές τράπεζες, η πιστωτική φούσκα θα συμπυκνώνουν και το σύστημα θα καταστραφεί.

Το νομισματικό σύστημα σήμερα

Με τα χρόνια το κλασματικό αποθεματικό σύστημα, με ενοποιημένο δίκτυο των τραπεζών που υποστηρίζονται από μια κεντρική τράπεζα, το νομισματικό σύστημα έχει αποκτήσει δεσπόζουσα θέση στον κόσμο. Παράλληλα, υποστηρίζει το ποσοστό του χρυσού χρέη χρήματα πάντα καταστραφεί.

Η ίδια η φύση των χρημάτων άλλαξε. Μόλις το δολάριο ήταν πραγματικά μια απόδειξη χαρτί που θα μπορούσε να ανταλλαγεί κατά ένα σταθερό ποσό από χρυσό ή ασήμι. Σήμερα ένα χάρτινο ή ψηφιακό δολάριο μπορεί να ανταλλαγεί έναντι του δολαρίου ότι άλλο χαρτί ή ψηφιακά. Πριν από τις πιστώσεις που δημιουργούνται από τις ιδιωτικές τράπεζες υπήρχε μόνο ως ιδιωτική τράπεζα έγγραφο ότι οι άνθρωποι είχαν το δικαίωμα να αρνούνται ακόμα και σήμερα μπορούμε να αρνηθεί ένα ιδιωτικό έλεγχο.

Τώρα, μια ιδιωτική τραπεζική πίστωση μετατρέπεται νόμιμα νόμισμα από το ακόλουθο κείμενο κυβέρνηση: δολάρια, ευρώ, λίρες, κλπ., που βλέπουμε συνήθως ως χρήμα. Cash είναι ένα νόμισμα που δημιουργήθηκε από το κυβερνητικό διάταγμα ή για τους ισχύοντες νόμους και ορίζουν ότι οι πολίτες πρέπει να αποδεχθεί αυτά τα χρήματα ως πληρωμή για χρέη επί ποινή απόρριψης σε περίπτωση που τα δικαστήρια να ανατρέψουν τη σχετική οφειλή.

Έτσι τώρα το ερώτημα είναι: Αν οι κυβερνήσεις και οι τράπεζες μπορούν να δημιουργήσουν τόσο τα χρήματα, πόσα χρήματα είναι; Όταν το συνολικό ποσό των χρημάτων ήταν περιορισμένη από τις υπάρχουσες φυσικές ποσότητες που πραγματικά αντικείμενα που χρησιμοποιούνται ως χρήματα. Έτσι, για να δημιουργήσετε το νέο χρυσό ή ασήμι νέο χρυσό, ασήμι ή επρόκειτο να βρεθεί και να εξάγονται από το έδαφος.

Επί του παρόντος, τα χρήματα είναι κυριολεκτικά δημιούργησε το χρέος. Το χρήμα δημιουργείται μόλις κάποιος παίρνει ένα δάνειο από μια τράπεζα που κάνει το συνολικό ποσό των χρημάτων που μπορεί να δημιουργηθεί έχει μόνο πραγματικό όριο: το συνολικό επίπεδο του χρέους. Οι κυβερνήσεις επιβάλλουν υποχρεωτικό όριο στην δημιουργία νέου επιπλέον χρήματα με τη θέσπιση κανόνων που ονομάζεται κλασματική υποχρέωση τήρησης ελάχιστων αποθεματικών. Για τα περισσότερα αυθαίρετα κλασματικά αποθεματικών διαφέρουν από χώρα σε χώρα, και από καιρό σε καιρό. Στο παρελθόν ήταν σύνηθες να απαιτείται ότι οι τράπεζες θα κατέχουν τουλάχιστον το ένα δολάριο από πραγματικό χρυσό στο στήθος τους για $ 10 του χρέους που δημιουργήθηκε χρήματα. Σήμερα το αποθεματικό απαιτήσεις δεν ισχύουν πλέον για τη σχέση μεταξύ των νέων και τα χρήματα κοίτασμα χρυσού, αλλά ο λόγος του χρέους που δημιουργείται από τα χρήματα και τα χρήματα-υφιστάμενου χρέους ήδη κατάθεση στην τράπεζα. Σήμερα, το αποθεματικό της τράπεζας αποτελείται από δύο πράγματα: το ποσό των χρημάτων που έχουν εκδοθεί από την κυβέρνηση ότι η τράπεζα έχει καταθέσει στην κεντρική τράπεζα για το ποσό του νομίσματος-υφιστάμενου χρέους που έχει η τράπεζα σε καταθέσεις.

Για να φανεί αυτό σε ένα απλό, φανταστείτε μια εντελώς νέα τραπεζική αγορά, η οποία δεν έχει ακόμη θεματοφύλακα. Αλλά οι επενδυτές έχουν μια αποθεματική κατάθεση 1111,12 δολάρια των υπαρχόντων ειδών, που έχουν κάνει την κεντρική τράπεζα. FFR αποτέλεσμα είναι 9:1.

Βήμα 1: Η τράπεζα άνοιξε και υποδέχεται τους πρώτους του δανειολήπτη, που χρειάζεται $ 10.000 για να αγοράσει ένα αυτοκίνητο. Με την αναλογία αποθέματος 9:1, το απόθεμα της νέας τράπεζας στην κεντρική τράπεζα, γνωστό και ως νομισματικής βάσης, του επιτρέπει να δημιουργήσει νόμιμα εννέα φορές το ποσό αυτό, ή $ 10.000, με βάση την αναγνώριση του χρέους της δανειολήπτη. Αυτά τα $ 10.000 που λαμβάνονται αλλού, αυτό είναι το χρήμα πολύ νέα, μόλις εγγραφεί για λογαριασμό του δανειολήπτη ως τραπεζική πίστωση. Συνέχεια ο δανειολήπτης γράφει μια επιταγή για το δάνειο για να αγοράσουν το αυτοκίνητο.

Βήμα 2: Οι καταθέσεις του πωλητή δημιουργήθηκε πρόσφατα 10.000 δολάρια στην τράπεζα του. Σε αντίθεση με βάση τα χρήματα κατατίθενται στην κεντρική τράπεζα, αυτό το πρόσφατα δημιουργήθηκε χρήματα πίστωσης δεν μπορούν να πολλαπλασιαστούν με την αναλογία αποθέματος, στην πραγματικότητα θα κατανεμηθεί ανάλογα με το ποσοστό των αποθεματικών. Η αναλογία 9 προς 1, ένα νέο δάνειο των $ 9.000 μπορεί να γίνει επί τη βάσει αυτής της κατάθεσης των $ 10.000.

Βήμα 3: Όταν το $ 9.000 που κατατίθεται από ένα τρίτο πρόσωπο στη τράπεζα που δημιουργήθηκε αρχικά, ή άλλο, θα γίνει η νομική βάση για ένα τρίτο δάνειο, αυτή τη φορά για $ 8.100 δολάρια. Ως μία από τις ρωσικές κούκλες, όπου κάθε στρώμα περιέχει μια ελαφρώς μικρότερη κούκλα, κάθε νέα κατάθεση δίνει τη δυνατότητα έκδοσης ενός ελαφρώς μικρότερου δανείου, μετά από μείωση άπειρη σειρά. Τώρα, αν η δάνεισε τα χρήματα δεν έχει κατατεθεί στην τράπεζα, η διαδικασία σταματά, είναι απρόβλεπτο από το μηχανισμό της δημιουργίας του χρήματος. Αλλά πιθανότατα, σε κάθε στάδιο τα χρήματα θα κατατεθούν σε τράπεζα και η διαδικασία κατανομής μπορεί να επαναληφθεί ξανά και ξανά, μέχρι σχεδόν εκατό χιλιάδες δολάρια νέου χρήματος που δημιουργείται μέσα στο τραπεζικό σύστημα.

Όλα αυτά τα χρήματα δημιουργήθηκε εξολοκλήρου από το χρέος και το σύνολο της νόμιμα εξουσιοδοτημένο από την αρχική κατάθεση των αποθεματικών μόνο 1111,12 δολάρια που κάθισε, άθικτος, η κεντρική τράπεζα. Τι περισσότερο με το έξυπνο αυτό σύστημα είναι ότι οι λογαριασμοί της κάθε τράπεζας στην αλυσίδα πρέπει να δείχνουν ότι η τράπεζα έχει 10% περισσότερες καταθέσεις από ότι δάνεισε χρήματα. Αυτό δίνει στις τράπεζες ένα πολύ καλό λόγο για να αποκτήσει θεματοφύλακα, να είναι σε θέση να συνάπτει δάνεια, υποστηρίζοντας τη γενική εντύπωση, αλλά παραπλανητική, καθώς τα χρήματα που δάνεισε είναι ότι από τις καταθέσεις.

Τώρα, εκτός αν έχουν όλα τα διαδοχικά δάνεια κατατεθούν στην ίδια τράπεζα, δεν μπορείτε να πείτε ότι μια τράπεζα πολλαπλασιάζει την αρχική της νομισματικής βάσης κατά ένα παράγοντα περίπου 90 πιστώσεις από την έκδοση από το μηδέν. Ωστόσο, το τραπεζικό σύστημα λειτουργεί σε κλειστό κύκλωμα, τα πιστωτικά μόρια που δημιουργούνται σε τραπεζικές καταθέσεις γίνονται σε ένα άλλο, και αντίστροφα. Σε ένα θεωρητικό παγκόσμιου εμπορίου απόλυτα ομοιόμορφη, το τελικό αποτέλεσμα θα είναι ακριβώς το ίδιο αν η όλη διαδικασία πραγματοποιήθηκε σε μια ενιαία τράπεζα, δηλαδή ότι η αρχική αποθεματικό από την κεντρική τράπεζα λίγο πάνω από 1100 δολάρια το σύστημα επιτρέπει την είσπραξη των τόκων για μέχρι και $ 100 000 ότι ποτέ δεν είχε. Οι τράπεζες δανείζουν χρήματα που δεν κάνουν!

Αν ακούγεται γελοίο, δοκιμάστε το εξής: τις τελευταίες δεκαετίες, υπό την ασφυκτική πίεση των λόμπυ, τραπεζικής κατάθεσης απαιτήσεις για τη δημιουργία ενός αποθεματικού για την εθνική κεντρική τράπεζα απλά εξαφανίστηκε σε ορισμένες χώρες, και τα ποσοστά των υφιστάμενων αποθεμάτων μπορεί να είναι πολύ πάνω από 9,1. Για ορισμένους τύπους του λογαριασμού, το ποσοστό των 20:1 ή 30:1 είναι κοινές (μεγάλη λογοπαίγνιο). [Δεν υπάρχει θέμα καθόλου σε ορισμένες περιπτώσεις] και πιο πρόσφατα με την εισαγωγή νέο δάνειο για την αύξηση της συνεισφοράς του δανειολήπτη στο αποθεματικό, οι τράπεζες έχουν τώρα έναν τρόπο να παρακάμψουν εντελώς υποχρέωση τήρησης ελάχιστων αποθεματικών. Έτσι, ενώ οι κανόνες είναι περίπλοκοι, η πραγματικότητα είναι, στην πραγματικότητα, πολύ απλή: οι τράπεζες μπορούν να δημιουργήσουν τόσα χρήματα όσα μπορούμε να δανειστούμε.

Όλοι γνωρίζουν υποσυνείδητα ότι οι τράπεζες δεν δανείζουν χρήματα. Όταν κάνετε ανάληψη χρημάτων από λογαριασμό ταμιευτηρίου σας, η Τράπεζα ποτέ δεν είπε ότι δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό, επειδή τα χρήματα που είχε δανείσει σε κάποιον άλλο.
(Mark Mansfield, οικονομολόγος και συγγραφέας)

Παρά την κάλυψη των πιεστήρια, τα χρήματα που δημιουργήθηκαν από την κυβέρνηση είναι συνήθως λιγότερο από το 5% των χρημάτων σε κυκλοφορία, ποσοστό άνω του 95% του συνόλου των χρημάτων που υπάρχουν σήμερα δημιουργήθηκαν από κάποιον που την υπογραφή ενός ΙΟΥ από μια τράπεζα. Επιπλέον, αυτά τα χρήματα πίστωσης δημιουργούνται και καταστρέφονται καθημερινά σε τεράστιες ποσότητες, όπως και καθώς νέα δάνεια εκδίδονται και παλιά επιστρέφονται.

Φοβάμαι ότι ο απλός πολίτης δεν θα ήθελε να πει ότι οι τράπεζες μπορούν να δημιουργήσουν τα χρήματα, και να κάνει .... Και εκείνοι που ελέγχουν την πίστωση ενός έθνους κατευθύνουν την πολιτική της κυβέρνησης και είναι στην παλάμη του χεριού τους το πεπρωμένο των ανθρώπων.
(Reginald McKenna, πρώην πρόεδρος της Μέσης Τράπεζα της Αγγλίας)

ils autorisent que les crédits privés bancaires soient convertis en devises gouvernementales, troisièmement les tribunaux font respecter les dettes et finalement les gouvernements font passer des régulations pour protéger le fonctionnement du système monétaire et sa crédibilité auprès du public, sans rien faire pour l'informer de la provenance réelle de l'argent. Οι τράπεζες μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτό το σύστημα τα χρήματα με την ενεργό συνεργασία της κυβέρνησης. Πρώτον οι κυβερνήσεις ψήφιση νόμων για την ίδρυση της χρήσης του εθνικού νομίσματος, δεύτερον, να επιτρέψει την εγκατάσταση ιδιωτικών τραπεζικών πιστώσεων που μετατρέπονται σε ξένο νόμισμα κυβέρνηση τρίτον, τα δικαστήρια επιβάλλουν τα χρέη και τελικά οι κυβερνήσεις περνούν κανονισμούς για την προστασία του νομισματικού συστήματος και την αξιοπιστία του με το κοινό, χωρίς να κάνει τίποτα για να ενημερώσουν την προέλευση των χρημάτων. Η απλή αλήθεια είναι ότι όταν υπογράφουμε στην διακεκομμένη γραμμή σε "υποθήκη", η οποία υπεγράφη δέσμευση για την καταβολή, υποστηριζόμενη από τις κατοχές ότι δεσμευόμαστε να εγκαταλείψουν σε περίπτωση μη πληρωμή, είναι το μόνο πράγμα που έχει πραγματική αξία στο παιχνίδι σε αυτό το συναλλαγή.

Για όποιον σκέφτεται ότι θα τιμήσει την υπόσχεσή μας, δάνειο ή υποθήκη, είναι τώρα ένα κομμάτι χαρτί του φορητού υπολογιστή, των ανταλλάξιμων και εμπορεύσιμο. Αυτό αντιπροσωπεύει την αξία, και ως εκ τούτου είναι μια μορφή νομίσματος. Αυτό το νόμισμα (λογιστικό), ο οφειλέτης μπορεί να ανταλλάσσουν χρήματα, απέναντι σε πραγματική και χειροπιαστή (διαχειριστής).

Στην πραγματική ζωή, ένα δάνειο που σημαίνει ότι ο δανειστής πρέπει να έχει κάτι να δώσει. Αν χρειάζεστε ένα σφυρί, ότι εγώ θα σας δανείσουν μια υπόσχεση να παρέχει ένα σφυρί πως δεν δεν θα είναι πολύ χρήσιμη. Αλλά στον τεχνητό κόσμο του χρήματος, η υπόσχεση μιας τράπεζας να πληρώσει χρήματα που δεν αναγνωρίζεται ως χρήμα, και το αποδεχόμαστε ως έχει.

Έτσι εθνικό μέσο όρο μας τώρα διαπραγματεύονται σε ευχαριστώ συναλλαγές δανείων των τραπεζών δεν είναι, το οποίο δανείζουν, τα χρήματα, αλλά υπόσχεται να παράσχει τα χρήματα δεν το κάνουν.
(Irving Fisher, οικονομολόγος και συγγραφέας)

Όταν ο οφειλέτης έχει υπογράψει την αναγνώριση χρέους, η τράπεζα αντισταθμίζει τη συναλλαγή με τη δημιουργία, σε μερικές πληκτρολογήσεις σε έναν υπολογιστή, μια αντίστοιχη ευθύνη της τράπεζας για τον δανειολήπτη. Από την πλευρά του δανειολήπτη, γίνεται πιστωτικές χρήματα στο λογαριασμό του, και επειδή η κυβέρνηση επιτρέπει αυτό το χρέος προς την τράπεζα προς τον οφειλέτη να μετατραπεί σε νόμισμα, όλοι πρέπει να το αποδεχθεί ως νόμισμα. Και πάλι η αλήθεια είναι πολύ απλή. Χωρίς το έγγραφο που υπογράφεται από τον δανειολήπτη, η τράπεζα θα είχε τίποτα να δανείσει.

Δεν έχετε αναρωτηθεί ποτέ πώς είναι ότι όλοι, κυβερνήσεις, εταιρείες, ΜΜΕ, οικογένειες μπορούν να είναι μαζί όλα τα χρέη, και για ποσά μέχρι αστρονομικό; Μην έχετε την ερώτηση: πώς είναι ότι υπάρχουν πολλά χρήματα για να δανείσουν; Τώρα ξέρετε. Υπάρχει κανένας. Οι τράπεζες δεν δανείζουν χρήματα. Μπορούν απλώς να δημιουργήσετε από το χρέος και το χρέος είναι δυνητικά απεριόριστο, είναι το ίδιο για να δανείσει τα χρήματα. Και όπως φαίνεται, η αντίθετη κατάσταση είναι επίσης αλήθεια.

Δεν γεννάται, όχι χρήματα

Δεν είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι, παρά το απίστευτο πλούτο των πόρων για την καινοτομία, την παραγωγικότητα και γύρω μας, είμαστε σχεδόν όλες οι κυβερνήσεις, επιχειρήσεις, ιδιώτες, μεγάλα χρέη στις τράπεζες; Εάν μόνο οι άνθρωποι σταματούσαν και σκέφτηκα: Πώς είναι αυτό δυνατόν; Πώς είναι ότι οι άνθρωποι που παράγουν τον πραγματικό πλούτο του κόσμου είναι χρεωμένες σε εκείνους οι οποίοι δανείζουν μόνο τα χρήματα που αντιπροσωπεύει τον πλούτο; Ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη, όταν συνειδητοποιούμε ότι το χρήμα είναι χρέος, συνειδητοποιούμε ότι αν δεν υπήρχε χρέος, δεν θα υπήρχε χρήμα.

Αυτό είναι το πώς νομισματικό σύστημα μας. Αν δεν υπήρχε το χρέος στο σύστημα, δεν θα υπήρχε χρήμα.
(Marriner S. Eccles, Διοικητής και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Fed)

Αν όλα αυτά είναι μια ανακάλυψη, δεν είστε μόνοι. Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι αν όλα τα χρέη πληρώθηκαν, η κατάσταση της οικονομίας θα βελτιωθεί. Αυτό είναι σίγουρα αλήθεια σε ατομικό επίπεδο. Ακριβώς όπως έχουμε περισσότερα χρήματα να δαπανήσουν, όταν έχουμε επιστρέψει τα δάνεια μας, πιστεύουμε ότι αν όλοι ήταν μέσα στο πράσινο, θα υπάρχουν περισσότερα χρήματα που ξοδεύουν σε γενικές γραμμές.

Αλλά η αλήθεια είναι ακριβώς το αντίθετο. Δεν θα υπήρχε καθόλου χρήματα. Έτσι, εξαρτώνται απόλυτα από τραπεζικές πιστώσεις ανανεώνεται συνεχώς ώστε να υπάρχει η ύπαρξη του χρήματος. Δεν υπάρχουν δάνεια, δεν έχουμε χρήματα. Αυτό είναι ό, τι συνέβη κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης. Η προσφορά χρήματος, όπως κατέρρευσε και ο δανεισμός στέρεψε.

Πρόκειται για μια ανησυχητική σκέψη. Είμαστε τελείως από τις εμπορικές τράπεζες. Αρχικά, πάντα κάποιος που δανείζεται κάθε δολάριο που έχουμε σε κυκλοφορία, μετρητά ή πιστωτική κάρτα. Εάν οι τράπεζες δημιουργούν συνθετικά αρκετά χρήματα, ευημερούμε, αλλιώς θα πέσουν στη φτώχεια. Είμαστε, σίγουρα, χωρίς μόνιμο σύστημα τα χρήματα. Όταν έχετε μια ολοκληρωμένη άποψη όλων, ο τραγικός παραλογισμός της απελπιστική θέση μας είναι σχεδόν απίστευτο, αλλά είναι έτσι.
(Robert H. Hemphill, η Credit Manager, της Fed, Ατλάντα, Γεωργία)

Διηνεκής οφειλή

Δεν είναι όλα. Οι τράπεζες δημιουργούν μόνο το κύριο ποσό. Δεν δημιουργούν τα χρήματα για να πληρώσει τους τόκους. Ως εκ τούτου, υποτίθεται ότι προέρχονται από? Οι οφειλέτες μόνο μέρος μπορεί να πάει να πάρει χρήματα για να πληρώσει το ενδιαφέρον για την προσφορά χρήματος στην οικονομία συνολικά, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της προσφοράς χρήματος-δημιουργήθηκε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, αυτά τα πιστωτικά τράπεζα πρέπει να επιστραφεί με περισσότερα από ό, τι δημιουργήθηκε. Έτσι, παντού υπάρχουν άλλοι δανειολήπτες στην ίδια κατάσταση που προσπαθούν απεγνωσμένα να πάρουν τα χρήματα που χρειάζονται για να πληρώσει τόσο κεφαλαίου και των τόκων από ένα σύνολο των χρημάτων που περιέχει μόνο την κύρια .

Είναι προφανώς αδύνατο ότι ο καθένας πληρώνει το κεφάλαιο και τους τόκους, επειδή τα χρήματα δεν είναι ενδιαφέρον. Μπορεί ακόμη και να εκφράζεται με έναν απλό μαθηματικό τύπο. P / (Ρ + Ι) θα τιμήσει τη σύμβασή τους. I / (Ρ + Ι) θα κατασχεθεί.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι για τα μακροπρόθεσμα δάνεια, όπως στεγαστικά δάνεια και το δημόσιο χρέος, το σύνολο των τόκων υπερβαίνει κατά πολύ το μεγαλύτερο, έτσι εκτός αν πολλά επιπλέον χρήματα που δημιουργήθηκε για να πληρώσει τους τόκους, αυτό δημιουργεί ένα μεγάλο ποσοστό των πτωχεύσεων, και ως εκ τούτου μη-λειτουργική οικονομία. Για να διατηρηθεί μια λειτουργική κοινωνία, το ποσοστό πτώχευσης πρέπει να είναι χαμηλή. Και ως εκ τούτου, για να επιτευχθεί αυτό, όλο και περισσότερα νέα χρέη χρήματα πρέπει να δημιουργηθεί για να καλύψει τις τρέχουσες ζήτηση χρήματα να πληρώσουν τα προηγούμενα χρέη. Αλλά φυσικά αυτό ακριβώς κάνει συνολική οφειλή μεγαλύτερη και ως εκ τούτου περισσότερο τόκο που θα καταβληθεί με αποτέλεσμα μια αυξανόμενη και αδυσώπητη πορεία του χρέους.

Μόνο η χρονική καθυστέρηση μεταξύ της δημιουργίας των χρημάτων για τα νέα δάνεια και αποπληρωμές που κρατούν την γενικότερη έλλειψη χρημάτων για να βγει, αυξάνοντας έτσι το συνολικό σύστημα σε χρεοκοπία. Ωστόσο, καθώς η ακόρεστη τέρας της πίστωσης συνεχίζει να αυξάνεται, η ανάγκη για τη δημιουργία όλο και περισσότερα χρήματα για τα τρόφιμα, είναι περισσότερο επιτακτική.

Γιατί τα επιτόκια είναι τόσο χαμηλά; Γιατί λαμβάνετε τις αυτόκλητες πιστωτικές κάρτες; Γιατί οι δαπάνες της κυβέρνησης των ΗΠΑ κάνει περισσότερο από ποτέ; Θα ήταν να αποτρέψει την πλήρη κατάρρευση του συστήματος;

Ένας λογικός άνθρωπος πρέπει να αναρωτηθούμε: μπορεί αυτό πραγματικά να πάει για πάντα; Η κατάρρευση είναι ότι δεν αναπόφευκτη; Ένα πράγμα που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε για κλασματικό αποθεματικό σύστημα μας είναι τέτοια ώστε κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού των μουσικών καρεκλών, εφ 'όσον η μουσική γυρίζει, δεν υπάρχουν ηττημένοι.
(Andrew Gause, ιστορικός του νομίσματος)

Χρήματα διευκολύνει την παραγωγή και την ανταλλαγή, και με την αύξηση της προσφοράς χρήματος, το χρήμα είναι όλο και περισσότερο εκτός και αν υποτιμηθεί ο όγκος της παραγωγής και των ανταλλαγών στον πραγματικό κόσμο δεν αυξάνεται στην ίδια αναλογία . Προσθήκη στο ότι το γεγονός ότι, όταν ακούμε ότι η οικονομία αναπτύσσεται με 3% ετησίως, μοιάζει με σταθερή ανάπτυξη, αλλά δεν είναι. Το 3% το τρέχον έτος αντιπροσωπεύει άνω του 3% του περασμένου έτους, διότι αυτό είναι το 3% του συνόλου των νέων. Αντί για μια ευθεία γραμμή, όπως φυσικά αντιμετωπίζεται από τις λέξεις, η καμπύλη είναι εκθετική αύξηση στην πραγματικότητα, πιο απότομα.

Το μεγαλύτερο μειονέκτημα της ανθρώπινης φυλής είναι η αδυναμία μας να κατανοήσουμε την εκθετική συνάρτηση.
(Albert A. Bartlett, φυσικός)

Το πρόβλημα, βέβαια, είναι ότι η αδιάκοπη ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας απαιτεί μια μόνιμη κλιμάκωση της χρήσης των πόρων και της ενέργειας. Όλο και περισσότερα αντικείμενα των φυσικών πόρων πρέπει να περάσει μακριά κάθε χρόνο, χωρίς να σταματήσει για να αποφευχθεί η κατάρρευση του συστήματος.

Όποιος νομίζει ότι εκθετική ανάπτυξη μπορεί να συνεχιστεί για πάντα σε ένα πεπερασμένο κόσμο είναι είτε τρελός ή ένας οικονομολόγος.
(Kenneth Boulding, οικονομολόγος)

Τι μπορούμε να αντιμετωπίσει αυτήν την τρομακτική κατάσταση; (Μπορεί να υπάρξει εξάντληση των πόρων και των ταλέντων, αλλά γιατί πρέπει να υπάρχει ένα εξάντληση ημέρα του χρήματος;) Ένα πράγμα είναι σίγουρο, χρειαζόμαστε μια ριζικά διαφορετική αντίληψη για τα χρήματα. Είναι καιρός ότι οι περισσότεροι άνθρωποι θέτουν στον εαυτό τους και τις κυβερνήσεις τους 4 απλές ερωτήσεις. Γύρω από τις κυβερνήσεις του κόσμου δανείζονται χρήματα σε ιδιωτικές τράπεζες, με ενδιαφέρον. Το δημόσιο χρέος είναι ένα σημαντικό στοιχείο του συνολικού χρέους, και η διευθέτηση του χρέους είναι ένα μεγάλο μέρος τους φόρους μας.

Τώρα ξέρουμε ότι οι τράπεζες δημιουργούν απλά τα χρήματα που δανείζουν και ότι οι κυβερνήσεις έχουν τη δυνατότητα να το κάνουμε αυτό. (Δημιουργία του νομίσματος που υποστηρίζεται μόνο από το χρέος.)

Έτσι, το πρώτο ερώτημα είναι: Γιατί οι κυβερνήσεις δανείζονται χρήματα με ενδιαφέρον, ενώ η κυβέρνηση θα μπορούσε να δημιουργήσει από μόνη της, χωρίς ενδιαφέρον, τα χρήματα που χρειάζεται;

Και το δεύτερο μεγάλο ερώτημα είναι: Γιατί να δημιουργήσετε τα χρήματα ως χρέος; Γιατί να μην δημιουργήσουμε χρήματα ρέουν συνεχώς χωρίς την ανάγκη να διαρκώς εκ νέου δανεισμό - με ενδιαφέρον-για να υπάρχει;

Το τρίτο ερώτημα: Πώς μπορεί ένα σύστημα που τα χρήματα μπορούν να λειτουργήσουν μόνο με μια σταθερή επιτάχυνση της ανάπτυξης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία μιας βιώσιμης οικονομίας; Δεν είναι λογικό ότι μια μόνιμη επιτάχυνση της ανάπτυξης και της αειφορίας δεν είναι συμβατές;

Και τέλος: Τι είναι το νομισματικό σύστημα μας, που καθιστά εντελώς εξαρτάται από τη διαρκή ανάπτυξη; Τι πρέπει να αλλάξει για να καταστεί δυνατή μια βιώσιμη οικονομία;

Η φθορά

Υπήρξε μια εποχή που η επιβολή τόκων επί ενός δανείου ονομαζόταν "τοκογλυφία", και ήταν τιμωρείται με αυστηρές ποινές, συμπεριλαμβανομένου του θανάτου. Κάθε μεγάλη θρησκεία έχει απαγορευθεί η τοκογλυφία. Τα επιχειρήματα κατά της πρακτικής αυτής ήταν ουσιαστικά ηθική. Είχε υποστήριξε ότι ο μόνος θεμιτός σκοπός των χρημάτων ήταν να διευκολυνθεί η ανταλλαγή των αγαθών και των υπηρεσιών. Οποιαδήποτε μορφή χρηματικού κέρδους που βασίζεται αποκλειστικά στην κατοχή των χρημάτων θεωρήθηκε ως πράξη ενός παράσιτου ή κλέφτης. Ωστόσο, καθώς η πιστωτική ανάγκες του εμπορίου αυξήθηκαν, τα ηθικά επιχειρήματα που προβλήθηκαν κατά το επιχείρημα ότι το δάνειο συνεπάγεται κίνδυνο για το δανειστή και κόστος ευκαιρίας και, συνεπώς, την προσπάθεια να γίνει ένα κέρδος από το δάνειο είναι δικαιολογημένη .

Σήμερα, η έννοια αυτή φαίνεται παράταιρο σήμερα η ιδέα της λήψης με τα χρήματα θεωρείται ως μια έννοια που ο καθένας προσπαθεί να χρησιμοποιήσει. Γιατί λειτουργεί όταν μπορείτε να κάνετε τα χρήματά σας για σας;

Ωστόσο, αν προσπαθήσουμε να σχεδιάσουν ένα βιώσιμο μέλλον, είναι πολύ σαφές ότι η χρέωση τόκων είναι τόσο ηθική και πρακτική. Φανταστείτε μια κοινωνία και μια οικονομία που μπορεί να διαρκέσει για αιώνες, διότι, αντί να λεηλατούν τους πόρους της πρωτογενούς ενέργειας, δεν περιορίζεται σε αυτό που παράγεται κάθε ημέρα: όχι περισσότερο ξύλο κόβεται αυξάνεται κατά τη διάρκεια της ίδια περίοδο, όλη η ενέργεια είναι ανανεώσιμη: ηλιακή, βαρυτική, γεωθερμική, μαγνητική, ή οποιαδήποτε άλλη μέθοδο που ανακάλυψαν. Αυτή η κοινωνία ζει εντός των ορίων των ιδίων πόρων της nonrenouvelables στην επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση τα πάντα. Οι πληθυσμοί ακολουθούν η μία την άλλη καθώς και. Μια τέτοια κοινωνία δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει με ένα νομισματικό σύστημα που εξαρτάται βασικά από την διαρκώς επιταχυνόμενη ανάπτυξη. Μια σταθερή οικονομία χρειάζεται μια προσφορά χρήματος σε θέση τουλάχιστον να παραμένουν σταθερά χωρίς να καταρρεύσει.

Disons que le volume total de cette masse monétaire stable est représenté par un grand cercle. Imaginons aussi que les prêteurs doivent avoir préalablement l'argent pour le prêter. Si des gens, au sein de cette masse monétaire, se mettent systématiquement à prêter de l'argent avec intérêt, leur part de la masse monétaire va croître. S'ils continuent à prêter avec intérêt tout l'argent remboursé, quel est la conséquence inévitable ? Que ce soit de l'or, de la monnaie fiduciaire, de la monnaiedette, cela importe peu, les prêteurs finiront avec tout l'argent et après que les recouvrements et les banqueroutes soient réglés, ils finiront également avec tous les biens. C'est seulement si les rendements des prêts à intérêts étaient uniformément distribués parmi la population que ce problème central serait résolu. Une lourde taxe des profits bancaires pourrait accomplir cet objectif, mais dès lors pourquoi les banques voudraient-elles exister ?

Si nous étions capables de sortir un jour de la situation actuelle, nous pourrions imaginer un système bancaire fonctionner comme service non-lucratif pour la société, répartissant les intérêts gagnés comme un dividende universel pour les citoyens, ou prêtant sans facturer aucun intérêt.

Je n'ai jamais vu personne ayant pu, avec logique et rationalité, justifier que le gouvernement fédéral emprunte pour utiliser son propre argent… Je pense que le temps viendra où les gens demanderont que cela soit changé. Je pense que le temps viendra dans ce pays où ils viendront nous accuser, vous, moi, et toute personne liée au Congrès, d'être resté assis sans rien faire et d'avoir permis à un système aussi stupide d'être perpétué.
(Wright Patman, membre démocrate du Congrès 1928-1976 président du comité de la Banque et de la Monnaie 1963-1975)

Changer le système

Si c'est la nature fondamentale de notre système qui pose problème, bricoler le système ne pourra jamais résoudre ces problèmes ; le système lui-même doit être remplacé. Beaucoup de critiques monétaires appellent à un retour à une monnaie basée sur l'or prétendant que l'or a pour lui un long historique de fiabilité. Ils ignorent les nombreuses arnaques pouvant être pratiquées avec l'or : ajustement des pièces, alliances du métal, prise de contrôle du marché, tout cela a été fait dans la Rome antique, et a contribué à sa chute. Certains défendent que l'argent est plus abondant que l'or et donc plus difficile à monopoliser.

Beaucoup mettent en doute la nécessité d'un retour aux métaux précieux. Personne ne veut recommencer à porter de lourds sacs de pièces pour les courses. Il est certain que de la monnaie papier, numérique, plastique, ou plus probablement biométrique, serait le moyen d'échange ultime, avec le même potentiel pour créer une dette aussi illimitée que nous avons aujourd'hui. En plus de cela, si l'or redevenait la seule base légale d'argent ceux qui n'ont pas d'or n'auraient soudain plus d'argent. D'autres demandeurs de réforme monétaire ont conclu que la cupidité et la malhonnêteté sont les principaux problèmes et qu'il y aurait de meilleurs moyens pour créer un système honnête et équitable que le retour à l'or ou à l'argent.

Des esprits inventifs ont proposé toute une panoplie de systèmes alternatifs pour créer de l'argent. Beaucoup de systèmes de troc privé créent de l'argent comme dette, comme le font les banques, mais c'est fait ouvertement et sans paiement d'intérêts. Un exemple est un système de troc où la dette est exprimée en promesses d'heures de travail, tous les travaux étant également équivalents à un nombre de dollars permettant aux heures d'être converties avec le prix des biens en dollars. Ce type de système monétaire peut être mis en place par toute personne pouvant trouver un moyen de faire la comptabilité ainsi que des participants volontaires et dignes de confiance.

La mise en place d'un système monétaire de troc local, même étant actuellement de peu d'utilité, serait une prudente mesure préventive, pour toute communauté. La réforme monétaire, comme la réforme électorale, est un vaste sujet, requérant une volonté de changement et une capacité à penser hors du système. La réforme monétaire, comme la réforme électorale, ne viendra pas facilement en raison des intérêts immensément puissants bénéficiant du système actuel qui feront tout leur possible pour maintenir leurs avantages.

A présent que nous avons vu que l'argent n'est qu'une idée, et qu'en réalité l'argent peut être ce que nous décidons, voici une idée très simple de concept alternatif à considérer. Ce modèle est basé sur des systèmes ayant autrefois fonctionné en Angleterre et en Amérique, systèmes ayant été rongés et détruits par les orfèvres-banquiers et leur système de réserve fractionnaire. Pour créer une économie basée sur de l'argent en permanence libre d'intérêts, l'argent pourrait être simplement créé et injecté dans l'économie par le gouvernement, préférablement sur des infrastructures durables facilitant l'économie, comme les routes, les voies ferrées, les ponts, les ports, et les marchés publics.

Cet argent ne serait pas créé comme dette, il serait créé comme valeur, la valeur résidant dans l'objet de la dépense. Si cet argent neuf facilitait une augmentation proportionnelle des échanges, faisant en sorte qu'il soit utilisé, cela ne causerait pas d'inflation. Si les dépenses du gouvernement causaient une inflation il y aurait deux voies d'action à considérer.

L'inflation est essentiellement équivalente à une taxe sur l'argent ; que la valeur de l'argent diminue de 20% ou que le gouvernement prenne 20% de notre argent, l'effet sur notre pouvoir d'achat est le même. De ce point de vue, l'inflation à la place des impôts peut être politiquement acceptable si elle est bien dépensée et contenue. Ou, le gouvernement pourrait choisir de contrer l'inflation en collectant de l'argent des impôts et en le mettant hors d'usage réduisant la masse monétaire et restaurant la valeur de l'argent. Pour contrôler la déflation, qui est le phénomène de la chute des rémunérations et des prix, le gouvernement dépenserait simplement plus d'argent déjà existant. Sans compétition de la création de monnaie-dette privée, les gouvernements auraient plus de contrôle effectif de leur masse monétaire nationale. Le public saurait qui blâmer si les choses tournaient mal, les gouvernements grandiraient et tomberaient sur leur capacité à préserver la valeur de l'argent.

Le gouvernement fonctionnerait essentiellement grâce aux impôts comme aujourd'hui mais l'argent des impôts serait bien plus utile puisque rien ne serait commis pour payer des intérêts aux banques privées. Il n'y aurait pas de dette nationale si le gouvernement créait simplement l'argent dont il a besoin. Notre perpétuelle servitude collective envers les banques à travers le paiement des intérêts de la dette gouvernementale serait impossible.

L'argent est une nouvelle forme d'esclavage, il se distingue de l'ancienne simplement par le fait qu'il est impersonnel, il n'ya pas de relation humaine entre le maître et l'esclave.
(Léon Tolstoï)

La force invisible

Personne n'est plus en esclavage que celui qui croit à tort qu'il est libre.
(Goethe)

Ce qui nous a été enseigné de voir comme la démocratie et la liberté est devenu en réalité une forme ingénieuse et invisible de dictature économique. Aussi longtemps que notre société entière restera fondamentalement dépendante du crédit bancaire pour sa masse monétaire, les banquiers seront en position de décider qui aura l'argent dont il a besoin et qui ne l'aura pas.

Le système bancaire moderne fabrique de l'argent à partir de rien. Ce processus est peut-être le tour de dextérité le plus étonnant qui fut jamais inventé. La banque fut conçue dans l'iniquité et est née dans le pêché. Les banquiers possèdent la Terre. Prenez la leur, mais laissez-leur le pouvoir de créer l'argent et en un tour de mains ils créeront assez d'argent pour la racheter. Otez-leur ce pouvoir, et toutes les grandes fortunes comme la mienne disparaîtront et ce serait bénéfique car nous aurions alors un monde meilleur et plus heureux. Mais si vous voulez continuer à être les esclaves des banques et à payer le prix de votre propre esclavage laissez donc les banquiers continuer à créer l'argent et à contrôler les crédits.
(Sir Josiah Stamp, Directeur de la Banque d'Angleterre 1928-1941 – réputé 2e fortune d'Angleterre à cette époque)

L'incapacité pour les colons d'obtenir le pouvoir d'émettre leur propre argent à l'écart des mains de Georges III et des banquiers internationaux fut la raison PRINCIPALE de la guerre d'indépendance.
(Benjamin Franklin)

Peu de gens sont conscients aujourd'hui que l'histoire des Etats-Unis depuis la révolution en 1776 a été en large part l'histoire d'une lutte épique pour la libération et l'indépendance vis-à-vis des banques européennes internationales. Cette lutte fut finalement perdue en 1913 quant le président Woodrow Wilson ratifia le Federal Reserve Act plaçant le cartel bancaire international en charge de la création de la monnaie américaine.

Je suis un homme des plus malheureux. J'ai inconsciemment ruiné mon pays. Une grande nation industrielle est contrôlée par son système de crédit. Notre système de crédit est concentré dans le privé. La croissance de notre nation, en conséquence, ainsi que toutes nos activités, sont entre les mains de quelques hommes. Nous en sommes venus à être un des gouvernements les plus mal dirigés du monde civilisé un des plus contrôlés et dominés non pas par la conviction et le vote de la majorité mais par l'opinion et la force d'un petit groupe d'hommes dominants.
(Woodrow Wilson, président des Etats-Unis 1913-1921)

La puissance de ce système est profondément enracinée de même que le silence de l'éducation et des médias à ce sujet. Il ya quelques années, le premier ministre canadien a fait mener un sondage chez les non-économistes: à la fois auprès de professionnels hautement qualifiés et de « monsieur tout le monde ». L'enquête a conclu qu'aucun d'entre eux n'avait une idée précise de la façon dont l'argent est fabriqué. En fait, il est probablement sûr de dire que la plupart des gens, y compris les employés de banques en première ligne ne se sont jamais donné le temps de considérer la question. Et toi ?

Toute la perplexité, la confusion, et la détresse en Amérique ne provient pas des défauts de la Constitution ou de la Confédération ni du désir d'honneur ou de vertu mais de notre ignorance profonde de la nature des devises, du crédit, et de la circulation.
(John Adams, père fondateur de la Constitution américaine)

Le système moderne d'argent en tant que dette naquit il ya un peu plus de 300 ans quand la première Banque d'Angleterre fut mise en route avec un contrat royal pour le prêt fractionnaire de reçus d'or au taux modeste de 2 pour 1. Ce taux modeste n'était que le proverbial pied dans la porte. Le système est maintenant mondial créant des montants virtuellement illimités d'argent à partir d'air pur et a enchaîné presque chaque personne de cette planète à une dette perpétuellement croissante qui ne pourra jamais être payée.

Tout cela at-il pu arriver par accident ? Ou bien est-ce une conspiration ? De toute évidence il ya là quelque chose d'énorme…

Celui qui contrôle le volume de la monnaie dans notre pays est maître absolu de toute l'industrie et tout le commerce… et quand vous réalisez que le système entier est très facilement contrôlé, d'une manière ou d'une autre, par une très petite élite de puissants, vous n'aurez pas besoin qu'on vous explique comment les périodes d'inflation et de déflation apparaissent.
(James A. Garfield, président des Etats-Unis, assassiné)

Le gouvernement devrait créer, émettre, et faire circuler toutes les devises et tous les crédits nécessaires pour satisfaire les dépenses du gouvernement et le pouvoir d'achat des consommateurs. En adoptant ces principes, les contribuables économiseraient d'immenses sommes d'argent en intérêts. Le privilège de créer et d'émettre de la monnaie n'est pas seulement la prérogative suprême du gouvernement, mais c'est aussi sa plus grande opportunité.
(Abraham Lincoln, président des Etats-Unis, assassiné)

Jusqu'à ce que le contrôle de l'émission de devises et de crédit soit restauré au gouvernement et reconnue comme sa responsabilité la plus flagrante et la plus sacrée, tout discours sur la souveraineté du Parlement et la démocratie est vain et futile… Une fois qu'une nation abandonne le contrôle de ses crédits, il n'importe plus qui fait ses lois… L'usure, une fois aux commandes, coule n'importe quelle nation.
(William Lyon Mackenzie King, ex-premier ministre du Canada – qui nationalisa la Banque du Canada)

Nous sommes reconnaissants au Washington Post, au New York Times, au magazine Time, et aux autres grandes publications dont les directeurs ont assisté à nos réunions et respecté leurs promesses de discrétion depuis presque quarante ans Il aurait été pour nous impossible de développer notre projet pour le monde si nous avions été exposés aux lumières de la publicité durant ces années. Mais le monde est aujourd'hui plus sophistiqué et préparé à l'entrée dans un gouvernement mondial. La souveraineté supranationale d'une élite intellectuelle et de banquiers mondiaux est assurément préférable à l'autodétermination nationale des siècles passés.
(David Rockefeller, s'adressant à la Commission Trilatérale, 1991)

Seuls les petits secrets doivent être protégés. Les grands sont gardés secrets par l'incrédulité du public.
(Marshall McLuhan, « gourou » des médias)

(source: bankster.tv )

Cet article a été publié Dimanche 11 janvier 2009 à 16:55 dans : Culture , Économie , Films , Finance , Krach . Vous pouvez suivre les commentaires de cet article avec le flux RSS 2.0 . Vous pouvez faire un commentaire ou un trackback depuis votre propre site.