LeTransmuteur.Net

Сардэчна запрашаем на вялікую кола крэдытаў прысоскамі, на амерыканскіх горках іпатэчных крэдытаў устаноўлены ў якасці трансвестытаў на высокіх абцасах і макіяж ўсё роўна. Сардэчна запрашаем у вялікі пральнай дысперсіі рызыкі, дзе мы варылі асноўны актывамі старэйшы справядлівасці і антрэсолі траншэй спецыяльнага прызначэння, што адбываецца кожную ноч, падымаючы смярдзючыя доўг адсартаваныя як бытавыя адходы.

Сардэчна запрашаем у хедж-Эльдарада, прыватны капітал, з лордамі буйных хедж-фондаў, прыхільнікі жорсткай лініі абсалютнай прадукцыйнасці. Сардэчна запрашаем у свет, дзе ёсць мільярды прыбытку ад крэдытавання неплацежаздольных людзей. Вы бачыце іпатэчнага крэдыту ў траву, сабраныя табой, ты паводзіш сябе прынцэсай з маленькай жабай, вы пацалаваць яго, і ён ператвараецца ў груду золата. Сардэчна запрашаем у вялікі свет Монтэ. Выконвайце за гідам.

Для гэтага апускання ў Сан-Францыска, не, не навуковая фантастыка, але фінансавая стабільнасць, мы бярэм з сабой даведачнае выданне, RSF, Агляд фінансавай стабільнасці, апублікаваны Банкам Францыі і на сваім вэб-сайце Інтэрнэт. Цяжкія. Два пытання былі асабліва прыцягвае нашу ўвагу, што ў красавіку 2007 года прысвечана хедж-фонды, а ў лютым 2008 года прысвечаны ліквіднасці. У гонар дзе гонар, давайце хедж-фондаў.

З канца 2006 года ў свеце фінансаў ныццё ўзнікае пытанне: як рызыка таго, што крэдытныя адносіны паміж брокерамі першасных дылераў (банкаў) і хедж-фонды не "прыйшоў адмяніць так разупорядочены ў перыяды высокай напругі рынкі ". Іншымі словамі, дзе сістэмны рызыка пры падзенні аднаго мяркуе, што з усіх іншых.
Цяпер мы ведаем адказ, і гэта каштуе тысячы мільярдаў даляраў, якія ідуць у дым ўсё больш і, як кошт акцый і іншых фінансавых прадуктаў акунуцца выпадкова. Раней было сказана, гэта калі афіняне дасягнулі. Ва ўмовах глабалізацыі, мы ўсё афіняне.

З пачатку крызісу, хедж-фонды часта прадстаўляюцца як вялікія лідэры фінансавых узрушэнняў апошніх тыдняў. Яны будуць таксама за тое, што спецыялісты былі зацікаўлены ў апошнія гады сістэмнага крызісу. Яны з'яўляюцца адзінымі вінаватымі? Гэта не вызваляе сродкі ад сваёй долі адказнасці ва ўмовах цяперашняга крызісу, але і адзначыць тых, і іншых зацікаўленых бакоў: банкаў, рэйтынгавых агенцтваў, паўнамоцтвы кантролю і нагляду за рынкамі, ўрада. Без пераважае меркаванне, становяцца догмай, у тым ліку паслугі па наглядзе за рынкам абсалютнага перавагі дэрэгуляванне, некаторыя адхіленні можна было б пазбегнуць.
Без інвестыцыйных банкаў па ініцыятыве распаўсюджванне вытворных інструментаў і хедж-фонды былі аднымі з найбуйнейшых пакупнікоў, яны не маглі займаць такую ​​пазіцыю ў сусветнай фінансавай сістэме. Тым больш, што з даўгоў са сваіх балансаў і прадаць іх як каштоўныя паперы, банкі былі першымі, пазычаць ці ствараць свае ўласныя грошы, але і пазбегнуць рэгулявання.
Яны атрымалі шмат грошай. Ацэнены ў неапраўданы рызыка? мы бачым сёння: "Падобна на тое, што інвестары набылі рызыкі, якія яны не майстра. Акрамя таго, буйныя фінансавыя інстытуты былі не гэтак паспяховымі у вызваленні ад рызыкі перадаць у іншыя напрамкі бізнесу ў рамках сваёй дзейнасці, што прывяло да непажаданых канцэнтрацыі рызык у свае балансы, "Рэпарцёры без межаў сказаў, што гэта лепшы ў ў лютым 2008 года Пётр R Фішэр Кіраўнік фірмы BlackRock, Inc, кіраўніка актывамі.

Стаць сімвалам горшыя эксцэсы фінансавага капіталізму (sic!) хедж-фондаў хвалілі да нябёсаў яшчэ ўчора ", здароўя і жыццяздольнасці сучаснага фінансавага рынку ў значнай ступені залежаць ад наяўнасці устаноў і інвестараў інавацыйных і гатовыя прыняць рызыкі. Хедж-фонды ў значнай ступені спрыяць павышэнню эфектыўнасці і стабільнасці рынку ", піша адзін з многіх, Крысціян Нойер, кіраўніка Банка Францыі ў красавіку 2007 года. Яны ўвасобілі новую вопратку фінансаў.

Хедж-фонды з'яўляюцца прыватнымі інвестыцыйнымі фондамі выкарыстаны, выкарыстоўваючы шырокі спектр інвестыцыйных стратэгій, мэтай якіх з'яўляецца атрыманне абсалютнай даходнасці (альфа) вышэй сярэдняга. У 1990 годзе каля пяцісот хедж-фонды кіруюцца каля $ 40 млрд. у актывах. У 2006 годзе было 9500 хеджевых фондаў і актываў пад кіраваннем склаў 1 400 мільярдаў даляраў.
Чакалася, калі індустрыя хедж-фонд дасягне 2000 млрд. у актывах пад кіраваннем (актывы пад кіраваннем ці "АУМ") у канцы 2008 года, а прагназуемы гадавы тэмп росту каля 16%.
Нягледзячы на ​​велізарны рост, памер хедж-фондаў з'яўляецца сціплым па параўнанні з фондавых рынкаў (50000 млрд.) і міжнародных абавязацельстваў (больш за 60 000 млрд.).
Іншы аспект, які не з'яўляецца нязначным, гэта эўфемізм, хедж не распаўсюджваюцца тыя ж абмежаванні, як традыцыйных школ.

"Хедж-фонды лёгка рэгулюецца быць таму, што рэгуляванне стандарт па кіраванню актывамі не дазваляе кароткіх продажаў і крэдытнае плячо. Гэтыя фонды былі створаны за межамі традыцыйнага рэгулявання ў афшорных юрысдыкцыя, або з дапамогай прававых структур, такіх як партнёрства ў Злучаных Штатах. Калі яны не рэгулююцца, яны будуць спачатку адпраўляцца на насельніцтва інвестарам дазволена купляць, у асноўным прыватных асоб. Фінансавыя інстытуты, такія як пенсійныя фонды і страхавыя кампаніі. склаў 2% інвестараў у 2000 годзе, 38% у 2005 годзе, і гэтая доля можа дасягнуць 50% у 2008 годзе. Гэта прывядзе да падваення памеру альтэрнатыўныя галіны кіравання ў працягу трох-пяці гадоў ", піша Жан-П'ер Мусцье намеснік генеральнага дырэктара Societe Generale, і Ален Дюбуа, старшыня Asset Management Lyxor кіравання.
У RSF Hedhe спецыяльныя фонды, Красавік 2007 года.

У цэлым, інвестары хедж-фондаў з'яўляюцца заможныя людзі і ўсё больш фондаў, кансультанты па кіраванні актывамі інстытуцыйных інвестараў і больш традыцыйныя.
Інвестар плаціць плату за кіраванне ў памеры 1% да 5%. Акрамя таго, гэтыя сродкі звычайна спаганяюць плату прадукцыйнасці на даходы, як правіла, ад 20% да 30% і 50% у выключных выпадках.

"Збораў звязана з прадукцыйнасцю з'яўляюцца асноўнай крыніцай даходу для мэнэджара. Стандарт 2% ад AUM (актываў у кіраванні) і 20% заробку. Ён сказаў, што гэты стандарт быў створаны першы менеджэр хедж-фонду, А. Джонс. Яго развагі, што "калі венецыянскія купцы вярталіся з паспяховай паездкі, яны ўзялі 20% ад прыбытку сваіх спонсараў". Гэтая плата структуры спарадзіла стварэнне багацця ў памеры каля 40 мільярдаў даляраў у год. Гэта дазволіла мэнэджарам стаць устояных кампаній, канкуруючых з традыцыйнымі кіраўнікоў кампаній і інвестыцыйных банкаў у прыцягненні лепшых супрацоўнікаў. "
Жан-П'ер Мусцье, намеснік генеральнага дырэктара Societe Generale, Ален Дюбуа, старшыня Lyxor Asset Management Упраўленне
У RSF Hedhe спецыяльныя фонды, Красавік 2007 года.

Прадухіленне як многія адчувальныя душы: свет фінансаў не абыякавы да грошай.
"Павышаны іх выдатную прадукцыйнасць, хедж-фонды бачыў іх абсалютнай даходнасці ад 15% у год (супраць 10% для збалансаванага глабальнага індэкса) у васьмідзесятых гадах да 19% (супраць 9%) на працягу наступнага дзесяцігоддзя. З пункту гледжання з папраўкай на рызыку вяртаецца, абсалютнай даходнасці, у чатыры разы вышэй, чым адносная вяртаецца, насуперак здароваму сэнсу. "
Патрык Стывенсан, генеральны дырэктар кампаніі Atlas Capital Limited ў красавіку 2007 года RSF.

З пункту гледжання падаткаабкладання, прабачэнне, пра практычнай арганізацыі, прасцей за ўсё проста сказаў Эндру Крокетт, прэзідэнт JP Morgan Chase International. "Хедж-фонды, як правіла, зарэгістраваныя ў краіне, і звычайна кіруюцца ў іншы. Гэтая стратэгія спрашчае падатковых наступстваў іх дзейнасці ".

Прасцей кажучы, гэта спрашчэнне наступстваў. Ён заўсёды казаў, што Аль Капоне. Я не буду выдаляць любы, я спрасціць наступствы. Nuance.
Хедж-фонды і інвестыцыйныя банкі заўсёды былі блізкімі партнёрамі. Многія менеджэры хедж-фондаў з'яўляюцца былымі трэйдарамі. Абодва прадпрыемствы маюць агульную тэхнічную культуру, культуру вытворных і кіравання рызыкамі.
Па дадзеных некаторых даследаванняў, хедж-фонды для стварэння буйных інвестыцыйных банкаў, 40% ад агульнага ліку гандлёвых акцый, і 80% усіх рынкавых здзелак у карпаратыўнай рэструктурызацыі даўгоў (праблемных даўгоў). Справаздача па Грынвічы Associates (2006), хедж-фонды ў цяперашні час прыпадае больш за 50% усіх здзелак на рынку ЗША каштоўных папер з фіксаваных прыбыткам. У 2005 годзе хедж-фонды забяспечылі $ 25,8 млрд. прыбытку для буйных інвестыцыйных банкаў.
Многія інвестыцыйныя банкі маюць свае ўласныя хедж-фонды, пра што сведчыць нядаўняе набыццё Fortis ў Hedge Fund Services (HFS), найбуйнейшы фонд адміністратар размешчана на Брытанскіх Віргінскіх астравах (сакавік 2006).

Жан-П'ер Мусцье (Societe Generale) і Ален Дюбуа (Lyxor Asset Management) лічаць, што адрозненні паміж традыцыйнымі кіравання і хедж-фонды становяцца размытымі да такой ступені, што абодва ўсё больш у "прамой канкурэнцыі". Рэгуляванне кіравання актывамі становіцца ўсё больш гнуткім і дазваляе па кіраванні актывамі "класічны", каб выкарыстоўваць тыя ж метады, што хедж-фонды. Пазней мы ўбачым, Мішэль Прада, старшыня Упраўлення па фінансавых рынках (AMF), думаю, з дакладнасцю да наадварот. Паводле яго слоў, хэджаванне больш рэгулявацца.

Сучасны, выкарыстоўваючы складаныя метады, з досыць дрэнны рэпутацыі ў сувязі з іх даходы, як таямніцы аб сваёй інвестыцыйнай стратэгіі, хедж-фонды ў апошнія гады стала модным, прывабным, сэксуальным і шык. Акрамя таго, можна атрымаць шмат грошай, каб казаць ветліва і вышэй пояса.

"У апошнія гады мы сталі сведкамі масавага зыходу з лепшых менеджэраў традыцыйных сродкаў Сусвету абсалютная даходнасць у першую чаргу абумоўлены спакуса, звязаныя з прадукцыйнасцю аплаты працы, а таксама жаданне пазбегнуць кайданы занадта строгім крытэрам і паказчыках. Далёка не поўны, гэта ўцёкі працягваецца і цяпер выклікаюць вялікія інвестыцыйныя банкі і іх нумары гандлю. Не праходзіць і дня, што мы аб'яўляем ад'езду каманды або кіруючым дырэктарам, аж да таго, што незразумела, якія не падтрымліваюць альтэрнатыўны фонд, і, самае галоўнае, будзе заставацца пад кантролем гэтыя фінансавыя ўстановы. Падумаць толькі, калі мы бачым, што паралельна гэтыя ж фінансавыя інстытуты купілі золата хедж-фондаў груп, сфарміраваных па групах яны звольненыя некалькі гадоў таму. "
Франсуа Серж Lhabitant, прафесар фінансаў у HEC Lausanne і EDHEC і кіраўнік даследаванняў і інвестыцый у капітал верп. "Час", 26 студзені 2005 года

Гэтая бура ў гарачым пяску, не можа прывесці да ўзгарання на сусветным рынку, атручваюць мозг гандлёвыя памяшканні, партфельныя менеджэры, Пол Полсан ў якасці пасярэдніка ў ананімным хадзіць ад дзвярэй да дзвярэй, каб гандляваць у багацці крэдытных без малога павышэнне з боку ФРС.
Цяперашні крызіс крэдыту пахмелле з 1996 па 2006 год адаптыўную палітыку федэральнага банка, які павялічыў ЗША сектары эканомікі найбольш адчувальныя да працэнтных стаўках: інвестыцыі ў жыллёвае будаўніцтва і выкіды парніковых рычага. Гэта бурбалка на рынку нерухомасці і сектары хедж-фондаў, якія квітнелі ў канцэрце, Уол-стрыт, і рука ў руцэ Бронксе.

"У ЗША, на рынку субстандартных іпатэчных крэдытаў, калі баланс павялічваецца досыць хутка, яна нават выдае крэдыты пазычальнікаў, якія не маюць сродкаў, каб пагасіць запазычанасць, а жаданне выкарыстоўваць залішняя капітал інтэнсіўна пісаў у лютым 2008 года ў RSF Тобіас Адрыян, эканаміст Федэральнага рэзервовага банка Нью-Ёрка і Хен зонг Шын, прафесар эканомікі ў Прынстанскім, які заключае "насенне наступнага спаду ў крэдытным цыкле, такім чынам, пасеяў. "

Пётр R Фішэр, кіраўнік дырэктар Black Rock, Inc (Агляд фінансавай стабільнасці ў лютым 2008 года) дадае яшчэ адзін ключавы элемент у выпадку секьюритизации. Геніяльна.
"Гэты набор умоў, нізкіх рэальных працэнтных, сіла інвестыцый у жыллёвае і іпатэчнае попыт, попыт інвестараў на аблігацыі прадукцыі, стварылі надзвычай спрыяльныя ўмовы, у першую чаргу на выкуп фінансуюцца па абавязку, а па-другое, секьюритизации і ўпакоўка крэдытных прадуктаў.
Мяркуецца, што агульная намінальная выдачы крэдытных інструментаў была павялічана 12 раз, з 250 млрд у 2000 годзе да 3000 млрд. у 2006 годзе, што адпавядае суме каштоўных папер, забяспечаных іпатэкай (іпатэчных каштоўных папер - MBS) у забяспечаныя актывамі каштоўныя паперы (забяспечаныя актывамі каштоўныя паперы - ABS), каштоўныя паперы, забяспечаныя іпатэкай па камерцыйнай нерухомасці (камерцыйныя іпатэчныя каштоўныя паперы - CMBS) і ўяўляюць сабой партфель банкаўскіх крэдытаў (забяспечаныя даўгавыя абавязацельствы - CDO), якія самі пазыковых інвестыцый у іпатэчны доўг і прыватных высокай даходнасцю. "

Сардэчна запрашаем у эпоху масіўных секьюритизации. У параўнанні з секьюритизацией, кінуўся да золата гэта гульня шарыкі. Пазней, мы памятаем, як час і грошы цяклі сцены, капае экранаў. Мы структураваных прадуктаў, асноўныя, вытворныя, пазыковых сродкаў, закладаў, сінтэтыкі. Усе толькі што з саду. Пацешная дэталь, найбольш актыўны ўдзел у сінтэтычны комплекс, секьюритизированных ў вочы, тыя, хто былі распаўсюджаныя ў канцы дзясяткі мільярдаў даляраў у выглядзе бонусаў, ляжыць у аснове бізнесу з беднымі. Ёсць Банка Амерыкі, фінансавай Coutrywide, JP Morgan Chase, Нацыянальны Гарадскі Іпатэчны, Washington Mutual, Wells Fargo.
JP Morgan Chase банка з'яўляецца найбольш актыўны ўдзел у забеспячэнні крэдытных свопов па змаўчанні. Countrywide ў HELOCs (ўласнага капіталу крэдытнай лініі). Крэдыты на дадатковую каштоўнасць назапашанага дома з моманту яго пакупкі. Лёгка зразумець, што калі рэальны спад нерухомасці, праблемы пачнуцца.

"Секьюритизация з'яўляецца для кампаніі спрабуюць рэфінансаваць, для продажу ў прадпрыемства спецыяльнага прызначэння (называецца" спецыяльнага прызначэння "або SPV) набор актываў (у дадзеным выпадку іпатэчных крэдытаў), выдачай SPV каштоўныя паперы (адсюль і тэрмін "секьюритизация") для прыцягнення сродкаў, неабходных для аплаты актываў ён набывае. Гэтыя каштоўныя паперы, як правіла, называюць "забяспечаных актывамі каштоўных папер" (каштоўныя паперы, забяспечаныя актывамі) і ўваходзяць у незлічоныя суб-катэгорыі ("актывамі камерцыйных папер", "забяспечаных даўгавых абавязацельстваў", "Жылы іпатэчных каштоўных паперах" і г.д.. ). Яны прадаюцца ў прафесійных інвестараў, якія забяспечваюць SPV і грошай для набыцця актываў. "
Дамінік Doise, Бар ў Парыжы, у "Subprime злачынства цэны"

У раздзеле "транспартныя сродкі", мы занадта часта забываемся, SIV, "структурныя інвестыцыі», структурныя інвестыцыйныя кампаніі. ВИО, якія, як SPV версіі, але саромеецца. Discreet.

"Нешматлікія гульцы рынка, якія нават не чуў пра ВИО і трубаправодаў да лета 2007 года. Менавіта ў гэты час яны выявілі хутка, што іх уласныя фінансавыя перспектывы і стабільнасць фінансавай сістэмы Злучаных Штатаў, знаходзіліся ў залежнасці ад сітуацыі гэтых транспартных сродкаў. "Бары Айхенгрин, прафесар эканомікі і паліталогіі ў Універсітэце Каліфорніі, Берклі, RSF ліквіднасці спецыяльны выпуск, Люты 2008 года.

У цэлым, гэтыя ГМА не што іншае, хедж-фонды пад выдуманым імем. Яны валодаюць поўным арсеналам: інвестыцыі ў рызыкоўныя актывы, а часам неліквіднымі, пазыковых крэдытаў і ўверх, і густ да празрыстасці тэрмітаў на святло.
"Некаторыя ВИО, якія цалкам належаць і кіруюцца ў камерцыйным банку або бізнэс. Супрацоўнікі банка кіраванне партфелем, і гэта той жа банк, які прадастаўляе крэдытныя лініі. У такіх выпадках толькі фінансавымі інжынерамі, каб схаваць і перафарматаванне традыцыйнай банкаўскай дзейнасці, і адрозненне паміж банкам абаронены сацыяльнай абароны і дастаўленыя ў SIV сябе цалкам штучныя. "

Бары, вы бачыце зло ва ўсім свеце. Акрамя таго, не кажаце, што кажа мне, што ты супраць ўзаемадзеяння. На самай жа справе ў тым, што, дзе секьюритизация праходзіць, рызыка сыходзіць, тоне ў ліквіднасці.
"Усе магчымыя катэгорыі рызык у цяперашні час рэгулярна дэканструкцыі, рэканструявана і перададзена зацікаўленым бакам гатовыя падтрымаць іх як мага танней. Інвестары, такім чынам, новыя магчымасці для дыверсіфікацыі. Хедж-фонды і іншыя прыватныя інвестыцыйныя фонды, таксама адыгралі сваю ролю ў працэсе трансфармацыі нелiквiдных актываў у ліквідныя актывы і, такім чынам, падлягае абмеркаванню. "
Філіп Хильдебранд, віцэ-прэзідэнт Швейцарскага нацыянальнага банка ў RSF, Красавік 2007 года.

Усё гэта вельмі просты, калі мы хочам даць добрую трохі непрыемнасці. Возьмем, да прыкладу крэдытна-дэфолтных свопов CDS-або які з'яўляецца від страхавання, у якіх прадаўцом выступае ў якасці страхавальніка і пакупнік страхавальніка.
Сацыёлаг, антраполаг, аўтар кнігі "имплозии. фінансаванне ад эканомікі "(Fayard 2008). Джорионом Павел правёў 10 гадоў у ЗША ў банкаўскіх колах як спецыяліст у галіне цэнаўтварэння.
У сваёй найвышэйшай блогу, гаворыцца, што «крэдытныя дэфолтныя свопы згулялі вырашальную ролю ў фарміраванні сінтэтычных фінансавых прадуктаў". Варта разумець, як у сінтэтычных тканін. Раённыя гэта сінтэтычная тканіна, якая можа быць выкарыстаная замест бавоўны, натуральнага прадукту. У вобласці фінансаў, сінтэтычны прадукт створаны, каб працаваць на рынку як натуральны прадукт, але лепш. "Такім чынам, CDS былі выкарыстаныя для стварэння забяспечанага доўгу, абавязацельстваў (CDO), сінтэтычныя. Замест таго, сфарміраваны ў CDO траншу сябе актывамі каштоўных папер (ABS) аб'яднаны ў адзін інструмент, сінтэтычныя CDO, былі імітуючы паводзіны CDS на CDO. Сапраўды гэтак жа "ABX" былі ўпэўненыя, што іх пакупнік CDS супраць гіпатэтычных страт, панесеных індэксам прадстаўляе кошык ABS пры падтрымцы іпатэчных крэдытаў ". Гэтага было дастаткова, каб сказаць.

Іншы прыклад, адна з ключавых жыцця ў крэдыт, вузкаспецыялізаваныя страхоўшчыка, які будзе гарантаваць фінансавыя аперацыі, такія як выпуск аблігацый муніцыпальнага адукацыі. Да гэтага часу гэта проста. Гэта гарантуе, лічыцца. Памылка ". Вузкаспецыялізаваныя страхавання з'яўляецца прадметам перастрахавання, які структурна не ўявіць сябе як праўдзівы пакрыцця перастрахавання, паколькі ён уваходзіць у здзелку, што гэта не так страхавання. "Компрендо La Musica?

Пра што гэта кажа? Пацешна. Чалавек на вуліцы быў у поўным няведаньні пра існаванне гэтай сусвету, але шматлікія фінансавыя, нават складаней. Лепш. Яны не разумеюць. Занадта складаная, таямніцай, мяркуючы, што кіраванне складанымі матэматычнымі сродкамі, і, асабліва, якія ўдзельнічаюць у разліку хуткасці магутных кампутарах. Ясна, што свет зарэзерваваны для невялікага ліку спецыялістаў, не ўсе белы.
Доктар Шахін Shojai, дырэктар стратэгічных даследаванняў пры Capco і рэдактар ​​часопіса фінансавых пераўтварэнняў, сказаў: "Гэта не ідзе ні дня без, што інвестары задаюцца пытаннем, ці сапраўды яны разумеюць большасць прадуктаў, у якіх яны інвестуюць. Складанасць шматлікіх новых інструментаў проста занадта моцны для большасці інвестараў, нават самых патрабавальных. "
Мы верылі, што мы былі адзінымі, заблудзіцца ў хітраспляценнях рынку ф'ючэрсаў квіткі SNCF, каб застрахаваць сябе ад росту шляхам Парыжа Маса Palaiseau ў тыповую тыдзень, не ва ўсіх. Банкір ў касцюм з улікам, як мы ніколі не будзем бачыць у нашым офісе, усё роўна. Ён ляцеў млрд. мы буклет для дзяцей. Запоўніце праверкі, падпісаць тут.

"Акрамя таго, значнае павелічэнне вылічальнай магутнасці ўносіць істотны ўклад у заахвочванне алгарытмічнай гандлю (аўтаматычны), якая дазваляе прыняць тэрміновыя і вялікія пазіцыі, заснаваныя на адчувальныя разыходжанні коштаў. З дапамогай гэтай тэхналогіі можна таксама кіраваць рызыкі ў рэальным часе. Варта прызнаць, што эфектыўнасць аўтаматызаваных сістэм кіравання рызыкамі, цалкам залежыць ад рэальнай прыроды асноўных мадэляў. "
Эндру Крокетт, прэзідэнт JP Morgan Chase International.

Андрэй, я спадзяюся, не даводзіць да агульнага свой розум у рэзюмэ наступным чынам: павінна быць ніякай памылкі прыток да асноўных? Добра дзякуй.

Ня noircissons табліцы. Усё гэта вельмі сур'ёзны і заснаваных на навуковых даследаваннях, якія ўсталёўваюць па-за ўсякім сумневам, што гэтак жа, як была пралетарская біялогія адрозніваецца ад буржуазнай біялогіі, нейробиологии ёсць фінансавая: "чаканне фінансавай выгады актывізуецца іншая частка мозгу, якая прагназавання фінансавых страт. "Вопыт, яно таго варта, і прыняць аспірын.
"Вынікі некалькіх апошніх клінічных даследаванняў паказваюць, што чалавечы мозг з'яўляецца крыніцай профілю характарыстыкі фінансавых рашэнняў, сам адказны за назіранай карціны размеркавання даходнасці фінансавых актываў. Эўрыстычнага паводніцкага / кагнітыўных, успрыманне і эмоцыі з'яўляюцца фактарамі выбару ва ўмовах нявызначанасці на фінансавых рынках. "
Даследаванні, заснаваныя на функцыянальнай магнітна-рэзананснай тамаграфіі (МРТ) паказваюць, што прагназаванне фінансавай выгады актывізуецца іншая частка мозгу, якая прагназавання фінансавых страт. А таксама розныя нейронавыя ланцугі, нясуць адказнасць за заахвочванне розных відаў фінансавых выбар, актывацыя прыватнасці нейронавыя ланцугі можа прывесці да змены пераваг рызык інвестараў. Акрамя таго, празмерная актывацыя гэтых нейронавых ланцугоў можа падштурхнуць дрэнных інвестыцый! "Напісаў ў чэрвені 2007 года Костас Iordanidis, са-дырэктар па інвестыцыях ва Упраўленне Алімпія Capital. Костас, ты не пярэчыш, калі я заклікаю вас Костас, гэта час для адпачынку, паверце мне, у цябе нервовы калені і паветраных патокаў у контурах. Вы ўзяць два перад сном subprimes, CDS вы спыніцеся на тыдзень ці два, і яна павінна працаваць лепш на паводніцкі эўрыстычны аналізатар. Растлумачэнне, Алімпія Capital кіруе $ 6 млрд. у актывах.

Эфектыўнасць рынку і фінансавай стабільнасці ў хедж-фонды. Першы будзе пидор, хто смяецца.

Асноўная ідэя, якая склалася і па-ранейшаму пераважае сярод некаторых у тым, што хедж-фонды, деривативы і хедж-фондаў прывялі да значна павысіць эфектыўнасць рынку і фінансавай стабільнасці шляхам павышэння ліквіднасці шматлікіх фінансавых рынкаў, удасканаленне працэсу выяўлення цэн і зніжэння кошту капіталу. Хрысціянскі Нойер, кіраўніка Банка Францыі быў не апошні напісаць у часопісе Банк Францыі ў красавіку 2007 года: "хедж-фонды ў значнай ступені спрыяць павышэнню эфектыўнасці і стабільнасці рынкаў. "
На шчасце, яны былі, каб пазбегнуць горшага. Еўрапейская камісія не сказаць нічога. Гэта не значыць, рэгуляваць усё і як разарваць імпульсу неадэкватныя меры. Не ўплывае на плот.
У адпаведнасці з экспертнай групы Еўрапейскай камісіі па хедж-фондаў у ліпені 2006 года: "хедж-фонды паляпшэння функцыянавання фінансавых рынкаў. Яны забяспечваюць ліквіднасць рынку і важным стабілізуючым ўплыву на размеркаванне рызык па шырокаму колу інвестараў. Сапраўды, хедж-фонды часта прымаюць першапачатковы аналіз рынку (стратэгія «супрацьлеглы»), можа выкарыстоўваць рычагі і наогул мяняць склад партфеля значна часцей, чым традыцыйныя сродкі. "

Новая дырэктыва ЕС UCITS (Абавязацельствы калектыўнага інвеставання ў звяртаюцца каштоўныя паперы), апублікаваным у 2002 годзе ўжо прымае кароткіх пазіцый ажыццяўляецца з дапамогай вытворных. Новыя ініцыятывы, такія як Еўрапейскі рэкамендацыі па вытворным фінансавым інструментам ісці далей і дазваляюць выкарыстоўваць для UCITS без якіх-небудзь абмежаванняў, пры ўмове, што велічыня рызыкі (VaR) фонду застаецца ніжэй абмяжоўвае не ўдакладняецца. Les autorités de régulation ont également tendance à favoriser la libre commercialisation des hedge funds, comme le montre le Livre blanc de la Commission européenne sur la gestion d'actifs, qui propose un régime de placement privé européen pour la commercialisation des hedge funds.
Tout cela va indéniablement dans le bon sens, n'en déplaise aux éternels Cassandre, comme si depuis Newton, l'effet de levier n'avait pas fait ses preuves dans la chute des corps. Il les a super bien faites.
Un petit exercice pratique de Christian Noyer, va nous le démontrer. Attention pericolosi sporgersi.
Pour l'illustrer clairement, imaginons qu'un montant de valeur 100 soit investi dans un fonds de fonds. C'est le capital total. Ensuite, le fonds emprunte 200 et investit le capital et l'argent emprunté (soit 300) dans un autre hedge fund. Cet autre fonds emprunte encore 300 et investit le total (soit 600) dans une tranche de CDO (collateralized debt obligations) subordonnées, qui fait habituellement l'objet d'un effet de levier de facteur 10. Globalement, l'exposition totale du fonds de fonds est de 6 000 mais avec un capital à 100, soit un effet de levier de 60 fois le capital ! Avec une telle pyramide d'endettement, une baisse de 2 % de la valeur des actifs suffit à effacer la totalité du capital. » Merci Christian, c'est limpide et effrayant à la fois.
Tu rigoles Christian, une baisse de 2% , mais au jour d'aujourd'hui, une baisse de 2% c'est champagne caviar bonheur patchouli chinchila, c'est mieux qu'une hausse l'an dernier. Cela dit si nous comprenons bien ta démonstration, à l'inverse, une hausse de 2% permet de doubler le capital de départ. Si t'as pensé à « simplifier les conséquences fiscales » t'as de quoi affronter l'avenir du futur non ?
Un petit truc me turlupine, pendant que j'y pense. Les types qui font levier, là ils ont le permis, la qualification vol aux instruments, le vol de nuit tout quoi. Je veux dire, faut le bac pour faire levier ?
« Un grand nombre de nouveaux fonds n'a pas de système de gestion des risques adéquat et leur processus de gestion est peu fondé. Quant à leur solidité opérationnelle, elle fait sourire et ne devrait pas passer un processus de due diligence sérieux. Et pourtant, ces nouveaux fonds arrivent à lever du capital, parfois même plusieurs centaines de millions. Inquiétant, lorsque l'on se rappelle, d'après une étude réalisée par Capco, que près de 54% des fonds alternatifs ayant fait faillite aux Etats-Unis présentaient des dysfonctionnements opérationnels qui auraient été facilement identifiables » Ecrivait le 26 janvier 2005 dans « Le temps » François Serge Lhabitant, professeur de Finance à HEC Lausanne et à l'Edhec et responsable de la recherche et l'investissement chez Kedge Capital.
Puisqu'ils arrivent à lever du capital sans donner d'informations, on ne voit pas pourquoi ils en donneraient, et d'ailleurs, ils ne le font pas. Tous ceux qui ont rempli un dossier pour un malheureux prêt bancaire apprécieront la suite. « Les hedge funds ne publient généralement pas de données détaillées sur leurs portefeuilles. Étant donné la vitesse de rotation de ces derniers, de telles informations ne seraient de toute façon pas très pertinentes ». Andrew Crockett, président JPMorgan chase international.
Des produits très complexes avec un levier d'enfer qui s'échangent à la vitesse des ordinateurs. On devine que pour s'y retrouver, ça va être du gâteau. Mais comment font les banquiers partenaires des hedge ? Ben, on dira que ça dépend.
« Dans la mesure où l'information se limite généralement à des données financières de base, la capacité des banques à déterminer la solvabilité des hedge funds est également limitée » (..) « Les banques doivent disposer des indicateurs quantitatifs et qualitatifs de la valeur liquidative d'un hedge fund, de ses expositions au risque et de sa liquidité. » in « Transfert du risque de crédit et stabilité financière » Roger T. Cole, directeur de la division, surveillance et réglementation du secteur bancaire à la Fed.
Ça ne vous rappelle rien ? ça ressemble à la version haute finance du prêt Alt A, le « prêt menteur » dans lequel l'emprunteur ne donne pas les véritables informations sur ses revenus et sa situation patrimoniale en général. C'est exactement ce que font un certain nombre de hedge fund.
Autrement dit, cette fabuleuse opération a fonctionné avec du mensonge de bas en haut, pour emprunter quelques milliers de dollars comme des dizaines ou des centaines de millions de dollars. Tout le monde ne devait pas y perdre. C'était bon quand même. On s'en souviendra comme les meilleurs moments d'une folle jeunesse. Restons confiants :
« Malgré l'existence d'études contradictoires, il semble qu'il existe certains domaines où la discipline de marché s'exerce d'elle-même » Roger T. Cole, directeur de la division, surveillance et réglementation du secteur bancaire, Fed.
Des études contradictoires. Roger, je vais te présenter Paulo, du bar des sports. Il en connaît un rayon sur la discipline de marché. Il a même un nerf de bœuf sous le comptoir, au cas où y en aurait un qui faute d' un système de gestion de risque adéquat commettrait l'erreur de ramener sa gueule.

Mais, allez vous me rétorquez, en plus de la discipline de fer de marché, l'investisseur ne peut il pas s'appuyer en toute confiance sur les études béton des agences de notations, les Moody's, Standard and Poor's, Fitch Rating, un des piliers de la discipline de marché tamponné par la trés officielle administration fédérale NRSO «(nationaly-recognised statistical organisation) ?
« En réalité, tous les risques des opérations de titrisation des prêts hypothécaires « subprime » n'ont pas été appréciés par les « Rating Organizations ». En particulier le risque-pourtant essentiel-de la liquidité des titres émis par les SPV n'a pas été analysé. Les « Rating Organizations » étaient, en toute hypothèse, dans l'incapacité d'émettre une quelconque appréciation sérieuse sur la liquidité des titres émis par les SPV. "
Dominique Doise, avocat au barreau de Paris, in « Subprime le prix des transgressions »
Mais si Dominique, aies confiance dans la discipline de marché. Les agences ont soigneusement appréciés les risques. Ils étaient même vachement bien placés pour le faire. On a affaire à des pros, mon gars, comme chez Arthur Andersen.

« Les conflits d'intérêts face auxquels se retrouvent les agences constituent aussi une source de problèmes. Ces agences facturent tout d'abord des honoraires pour leurs conseils sur la manière de structurer les obligations et les dérivés qui permettra de recevoir la note souhaitée. Il va de soi qu'elles sont ensuite tentées d'attribuer à ces émissions la note promise.
Barry, comme ça j'aurais eu mon bac, tu peux en être sûr. Peut être même avec mention.
Tous ces travers se sont manifestés lors des crises des marchés émergents. Mais maintenant que le problème nous concerne, en d'autres termes, qu'il affecte les États-Unis, les autorités vont peut-être se demander plus sérieusement comment encadrer le processus de notation » . Barry Eichengreen professeur d'économie et de sciences politiques à l'université de Californie, Berkeley, (RSF numéro spécial liquidité, février 2008).

J'adore le passage : « maintenant que le problème nous concerne » nous, et plus seulement les métèques, je veux dire « les pays émergents », qui, soit dit en passant, nous permettent de boucler nos fins de mois en achetant nos bons du trésor, il faudrait arrêter les frais.

« Les régulateurs doivent également envisager une réforme profonde de la procédure de notation par les agences. On améliorerait l'efficacité des marchés de capitaux en alignant les intérêts des agences de notation sur ceux des investisseurs et non plus sur ceux des émetteurs. "
Peter R.fisher Managing Director, Blackrock (in RSF special liquidité de février 2008).

Sans parler que l'on ne peut exclure de croiser des petits malins. Bayou Capital a extorqué aux investisseurs un demi-milliard de dollars en manipulant les prix d'obligations illiquides, avec l'aide de sa propre société de courtage. Ben quoi on n'est jamais mieux servi que par soit même. In the bayou l'intégrité de marché on nourrit les caïmans avec.

Peter Fisher résume la situation avec bon sens :
« Si les investisseurs institutionnels ne sont pas prêts à consacrer le temps et l'argent nécessaires à l'analyse et à l'évaluation des risques qu'ils encourent, ils devront supporter des pertes dépassant leurs attentes. "
Pour ce qui est des attentes, on n'a pas été déçu du dépassement.

Faut il alors en arriver à des mesures extrêmes, limiter l'accès au Hedge funds pour protéger les investisseurs ?
Andrew Crockett, président JPMorgan chase international, pointe de façon touchante, et en homme de cœur, la principale conséquence de cette attitude qui loin de les protéger, frapperait injustement les foyers modestes : « En théorie, on peut considérer qu'il est injuste de réserver les opportunités d'investissement potentiellement lucratives à des individus déjà fortunés. » Mais cher Andrew, les subprime et leurs petits copains de crédits, sont la participation des pauvres aux hedge funds, leur ticket d'entrée à la fête de la dette. Les sociétés de « predatory lending », le prêt rapace, taux exorbitant, frais maximum, ont fondu sur les quartiers pauvres en général et les minorités ethniques en particulier. Aux plus pauvres, les taux les plus élevés. Normal, il ya une prime de risques. Aux autres les taux les plus faibles. Le système pense à tout Andrew, ne l'oublie jamais.

Le décor planté, on peut aborder les grandes questions existentielles, et hurler comme un loup des marchés pris au piège :
Et la stabilité systémique bordel ?

Nouzivoilà. Sur la planète du potentiellement lucratif, dans cet immense ciel bleu titrisé comme un portefeuille de SPV basé aux Caïmans, il y avait un petit nuage noir, un point minuscule. Rien de grave, juste une question qui depuis quelques sorties de virages à plusieurs milliards de dollars, comme celle du fond Amaranth (voir note 1), ou de LTMC, (Long terme management capital) taraudait quand même le cerveau reptilien de la finance, provoquant de petits frissons sur la peau des crocodiles aux couilles d'acier qui ont déjà traversé plus d'une bulle financière au volant de leur « special vehicule purpose ».
Une question comme on se les pose à deux ans et demi, quand on découvre Ginette toute nue dans la baignoire, ou plus tard, à Vincennes, quand cette carne de Sylver Cloud n'a pas été foutu de finir placé dans la troisième, alors que les modèles sophistiqués de cet abruti de gégé garantissaient que c'était du sûr à cent pour cent. On n'avait pas le temps ni l'envie d'y penser. . On prenait ses commissions, ses primes de fins d'années, ses bonus, on réfléchissait à la déco du loft sur la Tamise ou sur l'Hudson, cinq cent mètres carrés. ça se fait pas tout seul. Est ce que je met le jeff Koons dans l'entrée ou dans le salon ? Pourtant, cette saloperie de petit nuage revenait, avec son sourire mielleux et faux-cul de vendeur de prêt hypothécaire à un chômeur du Bronx. Quelle question ? La question quoi, le to be or not to be, du grand soir titrisé : La stabilité systémique. Les activités des hedge funds risquent-elles de nuire à la stabilité systémique ? En clair, risquent-elles de foutre en l'air tout le système, intérêt et principal ? Et pourquoi, on se le demandait en 2007 voire avant, s'il y avait une vie après les subprimes, bande de vaste éventail de parties prenantes ? Parce qu'il y avait des raisons.

« Avant l'été 2007, il était largement admis que la titrisation avait renforcé la résistance du système financier aux chocs, en répartissant l'impact des défauts de paiement sur un vaste éventail de parties prenantes. Pour ces deux raisons (la taille restreinte de l'exposition et sa large dispersion), jusqu'à l'été 2007, les intervenants de marché estimaient que l'exposition aux prêts à risque était trop faible pour entraîner des problèmes dans tout le système financier. "
Les intervenants de marché estimaient, on est d'accord, Andrew, mais… :
» Cependant, les banques et les autres institutions financières prêtent massivement aux hedge funds et on pourrait avancer que la faillite d'un hedge fund risque d'avoir des retombées sur les établissements plus proches du coeur du système financier. C'est la crainte des conséquences systémiques de l'effondrement potentiel de LTCM qui a poussé la Federal Reserve Bank of New York à contribuer au sauvetage de ce fonds. Ces inquiétudes s'accentuent à mesure que le poids des hedge funds dans le système financier s'accroît. "
Andrew Crockett, président JPMorgan chase international.

Même en Suisse, ils se faisaient du mouron, mais de mort naturelle.
« Au stade actuel de nos connaissances, les hedge funds procurent des avantages substantiels aux marchés financiers. Mais ils constituent également une source potentielle de risque systémique. Pour être plus précis, les hedge funds peuvent devenir le mécanisme de transmission du risque systémique, parce qu'ils empruntent auprès des institutions financières réglementées et effectuent des opérations avec ces mêmes institutions, telles les prime brokers et les banques d'investissement. "
Philipp M. Hildebrand, vice président de la Banque nationale suisse
In RSF avril 2007.

Un risque systémique qui ferait s'effondrer le mur de l'argent, comme un vulgaire mur de Berlin ? Le mur de Wall Street emporté par une sorte de tectonique des places financières ? Vous rigolez, là, les gars. Théoriquement, je dis pas, mais c'est prévu, relisez Milton et Friedman, il n'ya aucune raison de se faire du souci.
« Les études des autorités de supervision révèlent que les expositions au risque de crédit de la contrepartie des banques vis-à-vis des hedge funds demeurent relativement limitées par rapport au total de leurs encours ou de leur capital. "
Roger T. Cole, directeur de la division, surveillance et réglementation du secteur bancaire, Fed (In RSF avril 2007).
Dis Roger, tu serais pas copain avec Michel, le président Prada qui surveille nos petits marché à nous les français, à l'Autorité des marchés financiers ? lui aussi il pense que la situation is under control.

D'ailleurs dans les banques, ils ne sont pas fous.
« Tous les risques identifiés sont pris en compte, conformément à la politique de gestion des risques globale des banques en la matière, comme par exemple : les risques liés au secteur (risque de forte croissance ou d'effondrement du secteur), les risques de concentration, les risques des valeurs relatives, les risques directionnels de marché et les risques de liquidité. Ces risques sont pris en compte dans leur manifestation la plus extrême, à l'aide de stress tests qui utilisent les pires modifications de l'environnement économique observées par le passé, ainsi que des scénarios imaginaires extrêmes. Ces modèles très sophistiqués sont tout à fait convaincants. Il n'existe aucune raison de croire qu'ils ne fonctionneront pas, en pratique, dans des situations de crise. "
Jean Pierre Mustier, directeur général adjoint de la Société Générale, Alain Dubois, président du directoire Lyxor asset management ;
Conformément. Le mot que je cherchais. jean Pierre. Ce qui est rassurant, c'est que nous sommes entourés de modèles très sophistiqués et convaincants. Tiens, fais moi penser à te parler de jérôme Kerviel, un petit gars méritant avec du potentiel et des modèles plein la tête. Non pas des modèles de chez Elite, Jean Pierre, malheureusement, l'adition aurait été moins salée. Non, Bouton, ne trouve pas ça drôle.

Et puis, pour nous rassurer, il ya le truc imparable : les simulations.
« Les établissements financiers et leurs autorités de contrôle procèdent à des simulations de crise poussées sur leurs portefeuilles. On peut se demander si les scénarios qu'ils simulent sont assez extrêmes. » Barry Eichengreen professeur d'économie et de sciences politiques à l'université de Californie, Berkeley,(in RSF février 2008)
« Le cas de Northern Rock, la société de crédit immobilier britannique qui est devenue une victime emblématique de la crise actuelle, illustre bien ce point. Northern Rock aurait effectué, avec succès, toutes les simulations de crise sur lesquelles elle s'était entendue avec l'autorité britannique des services financiers (Financial Services Authority – FSA) au premier semestre 2007. "

Rassure nous encore un coup Barry :
« Bien évidemment, la possibilité que toutes les sources de financement de la banque puissent se tarir au même moment ne figurait pas au nombre des scénarios simulés. » Bien sûr, bien sûr, qui aurait pu imaginer. On avait passé avec succès toutes les simulations de crise. Au fait, Barry, t'a pas cinquante milliards d'euros sur toi ? oui jusqu'à demain.

Jean Pierre Mustier, directeur adjoint de la Société Générale n'y croie pas une seconde :
« Il existe également des considérations d'ordre général concernant l'existence d'un risque systémique autre que le risque bancaire, mais il n'existe pas véritablement d'argument pour les appuyer, excepté que nous ne connaissons pas les activités des hedge funds sur une base consolidée. "

« Des considérations d'ordre général. » Ah le Jean Pierre, c'est pas avec des trucs de gonzesse pareil qu'on l'arrête. Pas de quoi se faire fouetter en position à découvert. On a tout ce qu'il faut. Le risque est dispersé, même sa maman ne le retrouverait pas. Excusez moi. Salut, Jean Pierre, c'est Jerôme, ben, Jerôme Kerviel, le facteur humain du risque systémique à lui tout seul.

Ces inquiétudes sont-elles fondées ? Théoriquement il ya un risque. Il y en a toujours un. La conjonction de l'imprévu qui tombe sur le hasard. Mais tout ça est sous contrôle. Non ?
Ce serait par exemple le cas si la conjonction d'événements inattendus mais non improbables (une « tempête parfaite » — « perfect storm ») provoquait des pertes significatives pour toutes les stratégies d'investissement à effet de levier et si la fermeture forcée de positions érodait la liquidité du marché et les prix des actifs en général. (..)
Andrew Crockett, président JPMorgan chase international nous interprète « Stormy weather ». La tempête parfaite, fallait oser. Andrew même à Hollywood il trouverait ça trop gros. Ladies and gentlemen ici your commandant de bord ; please attache your seat bells, we are going to traverse a perfect storm. Si l'inattendu n'érode pas la liquidité, tout va bien se passer, dans le cas inverse, on aura pas pied, c'est sûr. Thank you.

Michel Prada, président de l'Autorité des marchés financiers, ( RSF numéro 10 d'avril 2007), and your co pilote de la « perfect storm » : bienvenue au grand soir du risque systémique : « Aujourd'hui, ce risque semble considéré comme peu élevé. On relèvera ainsi que les études disponibles font état d'un taux annuel de défaillance de 3 pour 1 000, chiffre qui est resté remarquablement constant au cours des dix dernières années alors que le nombre de hedge funds a été multiplié par sept au cours de cette période. Il reste que le risque existe et doit être géré. » Il est vachement cool, Michel pour un fonctionnaire.

Le plus lucide, c'est encore Peter. Il a le don pour mettre le doigt ou ça fait mal.
« Toutefois, se focaliser sur l'incertitude entourant la situation des emprunteurs masque une réalité difficile à affronter : les grands intermédiaires financiers sont eux-mêmes à la fois prêteurs et emprunteurs et leur réticence à octroyer des prêts reflète dans une large mesure une réaction défensive face aux incertitudes qu'ils nourrissent concernant leur propre bilan. » Peter R Fischer managing director BlackRock, Inc

Quand on voit ce qu'on a dans le bilan, ça rend prudent, vu qu'ils sont au moins aussi malin que nous… et qu'on ne sait même pas ce qu'on a ni comment l'évaluer vu que la valeur de l'actif est indexé sur on ne sait pas quoi.

Mais, Peter, j'y pense tout à coup, Tout va bien, on s'en fou des risques, puisqu'ils sont dispersés. DISPERSES. on sait même plus où y sont tellement il ya eu dispersion. On s'en souvient, la gestion alternative et les nouveaux produits sophistiqués avaient, outre l'avantage de favoriser une meilleure liquidité des marchés, celui de disperser les risques pris par les investisseurs, voire de les éliminer.
La liquidité est fille de la dispersion. Elle même fille de la titrisation. Et réciproquement.
Un truc tout bête auquel personne n'avait pensé est, semble –t-il, venu perturber la dispersion du risque : Les banquiers ne connaissaient pas forcément les risques qu'il fallait disperser. Impayable. Impayable. Le coup parfait, monté sur des roulettes. The perfect storm. Le mec au moment de disperser, il trouve plus ses risques. Pourtant c'est pas ce qui manque. Il engueule sa femme comme pour les clés. C'est le coup, de pas de bol. Après, bien sûr, tout c'est précipité, et c'est le contraire qui s'est produit. La Bear Stearns a commencé à tousser, la liquidité s'est dispersée, et le risque s'est concentré. On avait tout faux. En avril 2007 la Fed estimait les pertes à environ 150 milliards de dollars, puis on a commencé à parler de 400 milliards. En novembre Goldman Sachs remportait le qui dit mieux avec 2000 milliards de dollars. Et puis après, c'est Paulson qui est arrivé. Short à mort. La dispersion il y avait pas cru. Il s'est fait 3 milliards sur le coup. Liquide le Paul.

Ironie de l'histoire, l'avidité au gain des Lehmann Brothers, Morgan Stanley, Goldman Sachs, et autres stars de la finance mondiale a fini par se retourner contre elles.
La bulle immobilière américaine poumon du système s'est essoufflée. Que le prix des maisons devienne inabordable et qu'il n'y ait plus de nouveaux acheteurs pour continuer à le faire monter, est un détail qui a manifestement échappé aux hautes sphères financières. Comment pouvait il en être autrement dans un pays, où la moitié de la population, soit 150 millions de personnes, se partage 2,8% du patrimoine national, tandis que les 3 millions les plus riches en possèdent 37,8% ?
Notons au passage que l'insolvabilité des pauvres n'est devenu un problème qu'à partir du moment où la finance mondiale a manqué d'oxygène. L'idée que de meilleurs salaires, des emplois moins précaires, des conditions de vies moins destructrices puissent contribuer à la solvabilité d'une famille ou d'un individu n'a aucune chance d'intervenir dans le débat. Encore moins à se demander à quoi sert l'économie.

« Qu'est il advenu de la dispersion du risque » s'interroge finement Peter R.Fisher qui est pas du genre à se laisser disperser.
« Les turbulences ayant affecté les marchés du crédit et des financements au second semestre 2007 montrent de façon préoccupante que la dispersion du risque sur les marchés de capitaux s'est avérée moins efficace que prévu. Il semble que les investisseurs aient acquis des risques qu'ils ne maîtrisaient pas. Qui plus est, les grandes institutions financières n'ont pas tant réussi à se défaire des risques qu'à les transférer à d'autres lignes de métier dans le cadre de leurs propres activités, ce qui a entraîné une concentration non souhaitée de risques dans leurs propres bilans. "
Ben, quand il voit une concentration non souhaitée, n'importe quel sous préfet décroche son téléphone et envoie les CRS. Après on fait le bilan. Allo l'hôpital ?

Comme l'a déclaré Ben Bernanke, président du Conseil des gouverneurs du Système fédéral de réserve, devant la Commission budgétaire du Sénat, le 18 janvier 2008 : « l'approche que nous avons choisie est celle de la discipline de marché. Ce système a plutôt bien fonctionné jusqu'à présent ».Accroches toi, Ben, ça va secouer, il ya du désir intense d'utiliser des capitaux dans l'air. On se demande pourquoi, mais « discipline de marché » dans la bouche de Ben Bernanke ça sonne comme « défense du prolétariat » dans celle de leonid Brejnev.

Revenons quelques mois en arrière, dans la verte vallée du matin calme où coulait limpide et fraîche la rivière liquidité, fille de la dispersion. Rappelons nous la prédiction de Tobias Adrian, senior economist Fed New York et de Hyun Song Shin Professeur d'économie, Princeton University.
« Aux États-Unis, sur le marché des crédits hypothécaires à risques, lorsque les bilans augmentent suffisamment rapidement, on accorde des crédits même aux emprunteurs qui n'ont pas les moyens de rembourser, tant le désir d'utiliser les capitaux excédentaires est intense. Les germes du repli à venir du cycle du crédit sont ainsi semés. "

Sept mois plus tard, les germes du repli ont grandi avec sur la tronche un sourire de grande débâcle. Le désir d'utiliser des capitaux est moins intense. Tu peux les garder tes CDS. Va disperser ailleurs.
« Pourquoi continuer à acheter des credit-default swaps quand la solvabilité de ceux qui les vendent est en question ? Facteur aggravant, comme il s'agit d'un marché non régulé, personne n'est chargé de vérifier cette solvabilité, de la même manière que personne n'a jamais vérifié si les vendeurs de CDS disposaient des réserves suffisantes en cas de pépin. "
Blog de Paul Jorion, le 17 septembre 2008. Pépin, tu n'y vas pas un peu fort Paul ?

La grande descente est commencée. Les portefeuilles de crédits immobiliers Helocs (home equity line of credit) ne valent plus rien aux yeux des investisseurs. Les actionnaires de la plus importante firme américaine de crédit au logement, Countrywide s'en sont aperçu. En janvier, la valeur de l'action Countrywide a perdu 88% comparée à son plus haut niveau de 2007. Le marché estimait que son portefeuille immobilier de 15 milliards de dollars pour l'essentiel constitué d'Helocs ne valait pas plus de 5 milliards. Assimilés à une créance de second rang par rapport au prêt ayant servi à acheter un bien immobilier, les helocs sont considérés comme inrecouvrables en cas de défaillance de l'emprunteur. La question concernant ces prêts est simples : pourquoi les a –t-on accordés ? La réponse est simple : ils alimentaient le système. Du charbon dans le fourneau et la locomotive file à un train d'enfer

CDS :SS CDS :SS !!!

Le facteur aggravant est fort comme un cheval.
62 000 milliards de dollars de CDS ont été contractés aux Etats Unis, chiffre comparable au montant mondial des dépôts bancaires. La banque JP Morgan, sacré Andrew, est le principal acteur de ce marché avec 7000 milliards.

Гэта невялікае напамін пра CDS будзе па вартасці ацаніць гумар ўмяшання ikball12, карыстач у блогу Паўла Джорионом:
"Добры дзень, гэта аўдытарам ўстановы продажу гэтых відаў прадукцыі, я магу запэўніць вас, што фірмы фінансавага аўдыту практычна не маюць сродкаў для кантролю за выкарыстаннем CDS ў партфелях. (...) У нас няма сродкаў, каб пайсці праверыць матэматычнага метаду ацэнкі СРС. "
Але тады ikball12, як вы пацвярджаеце рахункі? Не так, як Enron Arthur Andersen ў любым выпадку? Як банкіры, каб рассеяць рызыкі, якія яны не могуць кантраляваць? Як рэгулятараў кіраваць SPV устаноўлены на Кайманавых выспах? Вы круціце педалі на забалансавых вас.
Час слухаць Мішэль Прада, старшыня АІФ, у RSF Нумар 10 Красавік 2007:
"У заключэнне, было б супярэчнасць разгледзець хедж-фондаў, як нерэгулюемыя асоб, якія не кантралюецца ў руках розных
"Урачы Follamour фінансаў", якія, працуючы на карысць кліентаў склалі выключна заможныя прыватныя асобы, можа паставіць
рызыка дэстабілізуючы сусветную фінансавую сістэму. Гэты падыход ужо не адлюстроўвае рэальнасць гэтага фінансавага сектара. "Хедж-гэта будучыня чалавека. Хэджаванне носіць Prada.

Ikball12 бачыце, нават у вельмі самотна цягнецца рука дапамогі. Вы таксама можаце спыніць внебалансовых, фінансавы ананімнага можа дапамагчы вам спыніць CDS.

« Avant que les gouvernements et les autorités de réglementation financière n'envisagent des réformes permettant de faire face aux turbulences de 2007, ils devraient prendre du recul et réfléchir au fait que les vingt-cinq ans d'efforts consentis pour améliorer la sécurité et la solidité du système bancaire par l'adoption de normes de fonds propres fondées sur les risques ont coïncidé avec une désintermédiation progressive du système bancaire et un mouvement continu de transfert des risques hors du bilan.
Hors d'ici du bilan. ça c'est bien vu Peter. Tu l'a dit à Michel Prada, j'ai l'impression qu'il ne l'a pas remarqué
La division du travail qui se développe entre les initiateurs, les distributeurs et les gestionnaires d'actifs, la création de titres liés à des créances hypothécaires et adossés à des actifs, et la multiplication des véhicules « stand-alone » (autonomes), porteurs de risques — depuis les hedge funds jusqu'aux conduits, aux SIV, aux CDO et collateralised loan obligations (CLO) —, tous ces éléments ont eu pour objectif de faire sortir les risques du bilan des banques et, directement ou indirectement, de faire baisser les exigences de fonds propres explicites liées à ces activités. "
Peter R.fisher Managing Director, Blackrock (in RSF special liquidité de février 2008).
C'est marrant on se dit que Fisher pourrait faire le job de Prada alors que le contraire semble beaucoup moins vrai.
On se le dit aussi pour Eric Woerth, ministre français du budget, qui s'intéresse à l'actualité et réagit vigoureusement : « oui au capitalisme financier a condition qu'il y ait des règles, le secret bancaire doit être une relique du passé ». Sans rire.
Le secret bancaire une relique du passé ? Quand elle était réclamée par des magistrats pour lutter contre la criminalité financière et la corruption la régulation et la levée du secret bancaire de certains paradis fiscaux étaient synonyme d'étatisme rampant voire de totalitarisme. Pourquoi serait-elle devenue aujourd'hui l'alpha et l'omega du sauvetage du système ? Eric ? Allo Eric ?
Des règles, mais comment ? T'a une idée Eric où t'a juste dit ça pour faire l'intéressant ? Parce que rappelle toi, ce qui a rendu possible la transformation du capitalisme en capitalisme dit « financier » c'est justement la dérèglementation, autrement dit la suppression de règles censées être un frein au libre jeu des marchés. On est ainsi passé des états souverains aux marchés souverains, auto régulés. Ça ne s'est pas fait sans l'accord des gouvernements, Eric, tu t'en doutes quand même un peu. Même les socialistes ils savent ça.
Certains économiste vont plus loin. Ils considèrent que certains abus actuels sont les effets pervers de la régulation issue de l'accord de Bâle en 1988.
« En imposant un niveau minimum de fonds propres aux banques et en exigeant ainsi une couverture accrue des actifs à risque, l'Accord de Bâle de 1988 a encouragé les banques à faire sortir leurs activités risquées de leur bilan. En d'autres termes, l'essor des véhicules d'investissements structurés (structured investment vehicles – SIV) et des conduits n'est pas tout à fait le fruit du hasard » Barry Eichengreen professeur d'économie et de sciences politiques à l'université de Californie, Berkeley, RSF numéro spécial liquidité, février 2008.
OK Barry. On a interdit aux banquiers de sortir par la porte en laissant la fenêtre ouverte. T'as raison Barry, ils sont sortis par la fenêtre. Mais pourquoi at-on laissé la fenêtre ouverte ?
Quand les investisseurs estiment la réglementation trop contraignante, ils délocalisent leurs activités vers des pays où l'on peut faire tout ce que l'on veut en restant caché derrière des sociétés dont l'identité des actionnaires est protégée par le secret bancaire local. « les paradis fiscaux et bancaires dans les années d'après guerre étaient des soupapes pour la politique l'économie et la finance. En somme de simples caisses noires. Mais l'ordinateur, les satellites et l'émergence des marchés financiers ont donné une ampleur sans précédent à ces places bancaires. La libéralisation des marchés a transformé les paradis bancaires et fiscaux en point de passage obligé pour les capitaux quelque que soit leur origine » écrit jean de Maillard, magistrat, dans « un monde sans loi »

Selon transparency international, les sites financiers off shore abritent 400 banques, deux tiers des 2000 fonds spéculatifs et deux millions de sociétés écrans représentant 10 000 milliards de dollars d'actifs financiers. Michel ? Michel, tu avances ou tu régules ?

Bon alors maintenant que les athéniens s'atteignirent, et que les danaïdes ont leur tonneau, qu'est ce qu'on fait ? On régule ou on laisse faire ?
Résumons la situation. Si on régule leurs activités, les banques créent, « on » ou si besoin « off shore » des entités qui échappent à la régulation et qui n'ont d'autres but que d'en annuler les effets attendus.
Question subsidiaire : Peut on vivre à l'ère de la titrisation de masse, au paradis de la gestion alternative, bénéficier de tout ce qui a « amélioré le fonctionnement et la stabilité des marchés financiers », sans conserver ce sur quoi tout cela a été construit : le hors bilan des SIV, SPS bourré de créances titrisées, la non transparence, l'absence de contrôle public, l'effet de levier, les marchés de gré à gré, les fraudes, les agences de notations laxistes et intéressées, les paradis fiscaux, les primes gigantesques, au fond tout ce qui a conduit à la crise systémique ?

Jean-Jacques Chiquelin – NOUVELOBS.COM | 19.11.2008 | 15:35