LeTransmuteur.Net

Дзіўны свет транснацыянальных карпарацый!

Бум у вытворчасці соі у краінах Паўднёвага конусу Лацінскай Амерыкі з'яўляецца адным з самых разбуральных сельскагаспадарчага развіцця за апошнія 20 гадоў. Карпарацый, бум у цяперашні час пераходзяць у агрэсіўную цукровага трыснёга, арыентуючыся на вялікія ўчасткі зямлі на поўдні краіны, дзе яны могуць вырабляць танныя цукар. Калі гэта развіццё не выклікаць рэакцыю, наступствы могуць быць сур'ёзнымі: мясцовае вытворчасць прадуктаў харчавання будзе захоплены, працоўныя і абшчыны сутыкнуцца перамяшчэння і ўздзеяння павышанага ўзроўню пестыцыдаў, так і замежных аграпрамысловых зробіць больш жорсткім свае пазіцыі па вытворчасці цукру. Мы стараемся ў гэтым артыкуле, каб убачыць ўзаемасувязь паміж развіццём цукровага трыснёга генетычна мадыфікаваных (ГМ) і змены ў цукровай прамысловасці ў свеце.

Праз 10 гадоў, амаль усе аргентынскія пампасы і велізарныя ўчасткі лесу і сельскагаспадарчых угоддзяў у Бразіліі, Балівіі, Уругваі і Парагваі былі ператвораныя ў зялёныя пустыні монакультуры соі. [ 1 ] бум соі ў Лацінскай Амерыцы была і застаецца залатым дном для аграпрамысловага комплексу. Ён даў жменю збожжа гігантаў, якія дамінуюць у міжнародных алейных і кармавых угоддзяў таннай і ўрадлівай для пашырэння і кансалідацыі іх дзейнасці ў свеце. Гэтыя ж кампаніі, Cargill, ADM і Bunge, яны таксама зрабілі мільярдныя прыбыткі з продажаў неабходных хімічных угнаенняў. Іншыя буйныя замежныя кампаніі, такія як AGCO і John Deere, былі абнаявіць у трактары продажаў. Monsanto і Syngenta, што зарабіў рэкордную прыбытак з іх генетычна мадыфікаваных насення і пестыцыдаў.

Уварванне соевыя заснаваны на вытворчасць мадэлі, заснаванай на выкарыстанні генетычна мадыфікаваных насення, якія могуць вытрымліваць велізарныя дозы хімічных гербіцыдаў. Гэта забяспечваецца як Monsanto насенне і гербіцыды, у той час як новае пакаленне ферму, працаваць у асноўным бізнесмены, якія пражываюць у гарадах, арэнду або ўзялі вялікія плошчы сельскагаспадарчых і ён арганізаваў сваю працу. Кожны раз, калі мадэль была разгорнута, яна прымусіла дробных фермераў і мясцовых суполак былі спустошаныя сельскай адток і хімічнага забруджвання.

Што тычыцца шматнацыянальных аграбізнесу, вопыт соі ў краінах Паўднёвага конусу паказаў, як з выгадай для сябе выкарыстоўваць пашырэнне прамысловага сельскай гаспадаркі ў краінах, якія развіваюцца. Ён адкрыў новую эру заваёвы. Цукар, які мае доўгую гісторыю разбурэння навакольнага асяроддзя і проста чалавечай эксплуатацыі, верагодна, наступнага ўраджаю да твару бум аналагічных таму, якое назіралася ў соі, асабліва ў новых відаў GM цукар ўжо растуць на палях (гл. ўрэзку 1).

Новая карта вытворчасці цукру ў свеце

Мы можам атрымаць цукар з многіх гатункаў раслін, але на сённяшні дзень сусветнае вытворчасць цукру ідзе найбольшая доля цукровага трыснягу. Гэта складае больш за 70% сусветнага вытворчасці цукру і выраслі на 15 млн. га, больш чым у 100 краінах у тропіках і субтропіках. Другім крыніцай з'яўляецца найбуйнейшай цукровых буракоў, выгадаваныя ў асноўным у паўночным паўшар'і на 10 млн. га ў 50 краінах. Тым не менш, карта свету змяняецца, у сувязі з пашырэннем гэтых культур на новыя тэрыторыі.

Тры, у прыватнасці, змяніў геаграфію вытворчасці цукру. Перш за ўсё з'яўленне ў Бразіліі, як найбуйнейшы вытворца цукру і на сённяшні дзень найбуйнейшым экспарцёрам ў свеце. Амаль тры чвэрці пашырэнне вытворчасці цукровага трыснёга на працягу апошніх дзесяці гадоў у Бразіліі. Плошча прысвечана цукровы трыснёг вырошчваецца ў сярэднім на 300 000 гектараў у год у перыяд паміж 2000 і 2007 гадах тэмпы росту эквівалентна соі ў гэтай краіне. У 2008 годзе ў вобласці цукровага трыснёга павялічылася на 14%. Значная частка вытворчасці бразільскага цукровага трыснёга выкарыстоўваецца для мясцовай прамысловасці этанолу, але многае яшчэ цячэ на сусветным рынку (гл. Малюнак 3). Сёння больш за палову сусветнага экспарту цукру-сырца з Бразіліі, а Бразілія прыходзілася толькі 7% з іх экспарт у пачатку 1990-х гадоў.

Нягледзячы на ​​з'яўленне такога вялікага нізкімі выдаткамі, старая структура сусветнага вытворчасці застаецца практычна нязменнай да нядаўняга часу, з-за даўняй абароны ўнутранага вытворчасці ў ЕС і ЗША Штаты і пагадненняў аб прэферэнцыяльным гандлі паміж Еўропай і яе былых калоніях да гэтага часу моцна залежаць ад экспарту цукру. Тым не менш, другі элемент, рэформа ЕС цукру, ударыў у сэрцы цукровай прамысловасці і разбурыў старую структуру.

Пры Аўстраліі, Бразіліі і Тайландзе напалі ЕС субсідый і абароны свайго ўнутранага вытворчасці цукру ў СГА, ЕС вырашыў скарыстацца гэтай магчымасцю, каб выдаліць ў аднабаковым парадку Цукровы пратакол, які яна выкарыстала на працягу доўгага часу са сваімі былымі калоніямі і парушаючы яго ўнутранага рэжыму. Квоты былі захаваныя, каб абараніць еўрапейскіх вытворцаў, але яны былі паменшаныя і паслабленыя, так што еўрапейскія вытворчасці абмяжоўваецца ў цяперашні час усё часцей у некаторых буйных галінах вытворчасці цукру, што дасць магчымасць пазбегнуць, што Еўропа па-ранейшаму, каб затапіць сусветнага рынку субсідаваныя цукру. Еўрапейскі рынак быў адкрыты для імпарту, без квот і без падаткаў з найменш развітых краін (НРС) і краін, якія падпісалі пагаднення аб эканамічным партнёрстве. Іншымі словамі, былых калоній больш не будзе прадаваць па цэнах, ахоўваюцца ў ЕС, што азначае, што сярод іх толькі вытворцаў, здольных вырабляць пры вельмі нізкай кошту яшчэ можа экспартаваць у краіны ЕС. [ 3 ]

Калі рэформы цукру ў ЕС у поўную сілу ў 2009 годзе, ЕС павінен рэзка змяніцца ад таго, з'яўляецца нета-экспарцёрам, скід мільёнаў тон субсідаваныя цукру на сусветным рынку, у нета-імпарцёра . Гэта ўжо крок да перамяшчэння вытворчасці цукру ў такія краіны, як Фіджы, Рэюньён і вялікая частка Карыбскага басейна, якія маюць вытворчыя выдаткі і транспартныя выдаткі, у Судан, Эфіопія і Мазамбік, дзе вытворчыя выдаткі нізкія, і доступ у ЕС лёгка, як з пункту гледжання гандлёвых і транспартных пагадненняў. Акрамя таго, якія не ўваходзяць у ЕС, асноўных перапрацоўшчыкаў цукру, імкнуцца замяніць цукар танны еўрапейскі экспарт, у цяперашні час шукае альтэрнатыўныя маршруты паставак.

Трэці элемент, які змяняе карты вытворчасці цукру ў свеце, з'яўляецца велізарным біяпаліва. Цукровы трыснёг лічыцца адным з асноўных матэрыялаў, танней, калі не самым эканамічным для вытворчасці этанолу. Сусветны рынак этанолу расце хуткімі тэмпамі, а колькасць рынкаў паліва, што выкарыстоўваецца для перавозкі ўжо ажыццяўляюцца або будуць ажыццяўляць мандаты, якія патрабуюць змешвання пэўны адсотак ад этанолу да бензіну. Да фінансавага крызісу 2008 года і крах коштаў на нафту, цукровая прамысловасць была наводнены інвестыцыі ў новыя заводы па вытворчасці этанолу. Гэтыя інвестыцыі замарудзіліся прыгожа - шмат праектаў, затрымкі ці адмены - пастановы ўрада дастаткова, каб забяспечыць значны прыток грошай у праекты па вытворчасці этанолу. Многія буйныя праекты, у тым ліку плантацыі цукровага трыснёга, і спрабуюць выйсці па ўсім свеце і прымусіць вытворчасці цукру ў новых землях. Інвестыцыі таксама ахоплівае тэхналогіі, якія могуць адкрыць новыя рынкі для вытворчасці біяпаліва з цукровага трыснёга. [ 4 ] Карацей кажучы, які расце рынак для біяпаліва значна павысіла попыт на цукар і, як вынік, павышэнне развіцця сусветнага вытворчасці цукру (мал. 1 і 2).

Гэта час для вечарынкі для аграбізнесу

Гэтыя буйныя карпарацыі аграбізнесу, якія за гэтыя змены ў сусветнай вытворчасці цукру і кішэню прыбытак. Асноўныя еўрапейскія кампаніі, цукар, такім чынам, пры ўмове рэформаў у ЕС на цукар кансалідаваць сваю ўладу на прадукцыі, якая падлягае квот ў Еўропе і нават трапіць у вытворчасць за межамі межаў ЕС, у танныя раёны з ільготным доступам да ЕС. [ 5 ]

Але на поўдні краіны, асноўныя гульцы ў цукровай прамысловасці, якія традыцыйна накіраваны на ўнутранае вытворчасць, таксама пачынаюць пашырацца за мяжой. І Мітра фол, найбуйнейшая кампанія цукру ў Тайландзе, пераехаў у Лаос для вытворчасці і экспарту ў ЕС, у рамках партнёрства з Tate & Lyle. Акрамя таго, цукровая кампанія ў цяперашні час дзейнічае Manuelita калумбійскіх Перу і Бразіліі. Судан і Эфіопія сталі асабліва папулярнымі мішэнямі для інвестараў, на поўдні, з блаславення сваіх урадаў. Урад Судана сцвярджае, што ён хоча павялічыць вытворчасць цукровага трыснёга ў краіне менш, чым 200 000 га вырошчваюцца сёння да 1,7 млн. га. [ 6 ]

Новыя гульцы цяпер назад на зямлю цукровай прамысловасці, у асаблівасці этанолу. Гігант гандлю збожжам, якое да гэтага часу не былі вельмі ўцягнутыя ў вытворчасць цукровага трыснёга або буракоў, у цяперашні час выкарыстоўваюць агрэсіўныя сродкі, каб атрымаць месца ў галіны. Cargill, якая ўжо кантралюе 15% аб'ёму гандлю цукрам свеце, нядаўна ўклалі значныя сродкі ў вытворчасць цукровага трыснёга ў Бразіліі і Мексіцы і пачала новых праектаў прадпрыемствы НПЗ і / або этаноле ў Сірыі, Індыі і Сальвадоры. Нават ADM, цар этанолу кукурузы ў ЗША, запусціла свой першы інвестыцыйны праект у бразільскі трысняговы цукар у 2008 годзе, партнёрства ўключае ў сябе два цукровых заводаў / этанол і буйных плантацыях. Энергетычныя кампаніі і рэсурсы кампаніі, як Поўнач і Поўдзень, па тым жа шляху, незалежна ад устаноўленых гульцоў, такіх як BP, або менш венчурнага капіталу ў горназдабыўной галіны.

Агульная ідэя ў тым, што ў цяперашні час значнае пашырэнне вытворчасці цукру ў свеце. Гэта вытворчасць геаграфічна канцэнтраваны, і ў руках адносна невялікага ліку кампаній, якія працуюць з ланцужкамі паставак і размеркавання вертыкальна інтэграваныя.

Цукровы бум у Бразіліі

Гэта Бразілія, якая ў найбольшай ступені залежыць ад змяненняў у сусветнай вытворчасці цукру. Цукровая прамысловасць усё больш канцэнтруецца ў руках некалькіх сем'яў, вядомы ў Бразіліі "цукар баронаў" і некалькі замежных кампаній, якія працуюць у партнёрстве адзін з адным. Замежныя інвестыцыі ўліваюцца ў бразільскі цукар - ён склаў 9 млрд. долараў ЗША у 2006 годзе - і цукар баронаў кансалідаваць свае актывы і рэструктурызацыі свайго бізнэсу, каб выкарыстоўваць гэтыя патокі. Некаторыя з іх нават паставіць іх сямейны бізнэс біржы (фондавую біржу ў Бразіліі). Часта замежныя інвестары купляюць большасці ці меншасці, у выніку чаго цукар баронаў мець справу з сельскагаспадарчых работ. Тым не менш, замежныя інвестары пачынаюць прымаць дамінуючую ролю ў абодвух напрамках (гл. ўрэзку 2). У 2007-2008 гадах, 12% бразільскага цукровага трыснёга быў апрацаваны ў ласунках, якія належаць замежным кампаніям, супраць менш чым 1% у пачатку 2000-х гадоў. Калі адзін ўключае ў сябе заводы з замежным удзелам меншасцяў, дае паказчык яшчэ вышэй (23%). [ 7 ] Сёння мы ясна бачым, што некалькі кангламератаў - транснацыянальныя сеткі ТНК і цукар сем'яў - якія кантралююць большую частку прамысловасці. Тры асноўныя будуюцца вакол Cosan, Copersucar і Crystalsev які, па Maurilio Бьяджи Фильо, прэзідэнт Crystalsev, валодаць амаль трэць цукру ў Бразіліі. [ 8 ]

З бумам у бразільскім вытворчасці цукру зрушыўся на паўночным усходзе краіны, на поўдні цэнтральнай частцы, дзе зямля лепш за ўсё падыходзіць для механізаванага вытворчасці. Мільёны гектараў серрадо (саваны), рэгіён Бразіліі супастаўныя з Amazon сваім багатым біяразнастайнасць, былі выдаленыя, каб вызваліць месца для новых пасеваў цукровага трыснягу. [ 9 ] Каля 90% усёй прадукцыі паступае з бразільскіх цукровых заводаў у гэтым рэгіёне, прыкладна 60% гэтай прадукцыі ператвараецца ў этанол. [ 10 ] Гэты раён стаў базай падтрымкі галіны: Катэгарычна не падтрымлівае ўрад прэзідэнта Лулы, мясцовыя бароны цукру, якія маюць палітычны ўплыў, і іх замежных партнёраў не было ніякіх праблем прасоўвання сваіх планах пашырэння, тым самым ператвараючы шырокія тэрыторыі сельскагаспадарчай і лесагаспадарчай палях цукровага трыснягу. І гэта праўда, што сусветны эканамічны крызіс замарудзіў рэчы ўніз, Міжнародная фінансавая карпарацыя IFC Сусветнага банка, Банк развіцця Бразіліі (BNDES) і Міжамерыканскага банка развіцця (ИБР) ступілі ў з сродкаў, неабходных для падтрымання гэтага пашырэння і кансалідацыі. [ 11 ] Некалькі фондаў прамых інвестыцый у сотні мільёнаў даляраў, былі нядаўна створаны, каб купіць зямлю ў Бразіліі для пераўтварэння культуры цукровага трыснягу. Сярод іх ўключаюць у сябе радар Propiedades фонд, кіраваны Cosan, фонд Кубачак кіруецца Louis Dreyfus і фонд пад кіраваннем Cresud BrasilAgro, кампанія, якая належыць аргентынскага соевага барона Эдуарда Elsztain. Гэта не павінна здзіўляць, што пагаршае канфлікты з-за зямлі, дзе распаўсюджваецца культура цукровага трыснёга, а таксама гвалт на тых, хто смее супраціўляцца. [ 12 ]

Вытворчасць мадэлі праводзіцца кангламераты цукру ў Бразіліі з'яўляецца адной з найбуйнейшых вертыкальна інтэграваных аперацый. Цукеркі ва ўласнасці або арэндзе трох чвэрцяў зямлі цукровага трыснёга і 60000 незалежных бразільскіх вытворцаў, чые гаспадаркі знаходзяцца менш чым у 150 гектараў, што складае толькі 27% нацыянальнага вытворчасці. [ 13 ]. Умовы працы на плантацыях, як вядома, жорсткая і паступова, як цукар кампаній расце, яны запатрабавалі больш сваіх работнікаў, якія, як правіла, аплачваецца ў памеры трыснёга разрэзу. Сярэдні танажу трыснёга штодня выразаць ў рэгіёне Сан-Паўлу ў два разы з 5 да 6 тон у суткі ў 1980-х да 10 сёння да 12 тон, што адпавядае 12000 мачэтэ ў дзень. [ 14 ] З 2000 года, цукровы трыснёг катэры ў рэгіёне павялічылі сваю прадукцыйнасць на 11,9%, а сума, якую яны атрымліваюць павялічыўся толькі на 9,8% за той жа перыяд. [ 15 ] Кожны год, некаторыя работнікі паміраюць ад знясілення і прымусовая праца застаецца шырока распаўсюджанай з'явай у галіне. Пастырскае зямельнай камісіі (Comissão пастырскага дэ Тэра або CPT) паведамляе, што 2164 рабочых былі вызваленыя ад прымусовай працы ў плантацыі цукровага трыснёга ў Бразіліі ў 2008 годзе. [ 16 ]

Вытворчасць мадэлі таксама ўсё залежыць ад вытворчага абсталявання, новых гатункаў і хімічных угнаенняў пастаўляецца аграбізнесу. Бум цукровага трыснёга з'яўляецца адной з галоўных прычын, чаму на бразільскім рынку пестыцыдаў павялічылася ў чатыры разы паміж 1992 і 2006 года, дасягнуўшы значэнні больш за 5 млрд. даляраў ЗША ў 2007 годзе. [ 17 ] Яна таксама выклікала велізарны новы рынак для замежных кампаній, капіталу, якія таксама кантралююць бразільскага рынку для трактароў. [ 18 ] Для цукровых кампаній, механізацыя зніжае запатрабаванне ў ручным працы, захоўваючы іх некаторыя патрабаванні міжнароднай крытыкі і рабочых, якія ўсё часцей згаджацца на ўмовы працы на плантацыях цукровага трыснёга Бразільскае. Гэта таксама дазваляе пазбегнуць агульнай практыкі спальвання да збіраюць ўручную, што з'яўляецца моцным аргументам, калі гаворка ідзе аб экалагічных перавагах бразільскага этанолу. На самай справе, крытэрыяў «ўстойлівасць» па рашэнні этанолу ў ЕС і імпарцёраў бразільскіх пастаўшчыкоў патрабуе механізацыі. Акрамя таго, урад Бразіліі ў 2007 годзе прадставіла пратакол ліквідаваць гарэнне 20% палёў цукровага трыснёга ў 2010 годзе гэты паказчык павінен скласці 100% да 2020 года.

У выніку тое, што характарызуе пашырэнне цукру ў Бразіліі ступені карпаратыўнага кантролю, хуткі і масавы пераход зямлі і прамысловых мадэляў вытворчасці, заснаванага на эксплуатацыі працы і Выкарыстанне сучаснага абсталявання і матэрыялаў, прадстаўленых АПК. [ 19 ] Бразілія, несумненна, з'яўляецца эпіцэнтрам глабальнага буму ў вытворчасці цукровага трыснёга, але і шэраг іншых краін знаходзяцца ў небяспецы быць занадта ўсмоктваецца ў той жа мадэлі аграбізнесу. Сапраўды, Бразілія стала вядучым прыхільнікам этанолу з цукровага трыснёга на міжнароднай арэне. Ён аказвае фінансавую, інвестыцый і тэхналогій ва ўсім свеце краіны, якія пагодзяцца ўдзельнічаць у яго вытворчасці.

Monsanto трапляе ў канадскі цукар. Як далёка не так?

Важным элементам у гісторыі пашырэнне бразільскага вытворчасці цукру развіцця гатункаў, адаптаваных да поўдня Цэнтральнага рэгіёну краіны і вытворчасці этанолу. Большасць з гэтых гатункаў былі распрацаваны centrode Canavieira Tecnologia (КТК), паў-прыватнага інстытута, які знаходзіцца пад кантролем Copersucar але ў цяперашні час належыць калекцыя з найбуйнейшых бразільскіх цукерак. СТС выкарыстоўваюцца для аплаты ганарараў, якія не з'яўляюцца членамі, але цяпер адмаўляе доступ да вытворцаў, якія не з'яўляюцца часткай арганізацыі, і якія складаюць больш за палову цукру ў краіне вытворчасці. [ 20 ]

Новы гулец, аднак, толькі што зрабіў яго з'яўленне на сцэне і ёсць у панавання КТК. CanaVialis, найбуйнейшы прыватны трэнер цукровага трыснёга ў свеце, была заснаваная ў 2003 годзе некалькі былых дзяржаўных заводчыкаў, з фінансаваннем з бразільскай Votorantim кангламерат. Акрамя таго CanaVialis, даччыная кампанія, Allelyx, якая спецыялізуецца ў галіне біятэхналогій з цукровага трыснёга. У КТК CanaVialis працаваў у вядучых цукровых кампаній, якія яны для распрацоўкі канкрэтных гатункаў. CanaVialis нядаўна падпісаў 25 млн. даляраў ЗША з Cosan наладзіць 10 станцый даследаванні і распрацоўкі новых гатункаў трыснягу. Кампанія таксама распрацавала гатункаў плантацыі Odebrecht ў Анголе. Па CanaVialis, іх разнавіднасці ў цяперашні час займаюць не менш як 15% апрацоўваных цукровага трыснёга ў Бразіліі. Такім чынам, мы можам сказаць, што ў Бразіліі, выбар цукровы трыснёг стаў патэнцыйна прыбытковы бізнэс, які не ўсюды.

Гэтая тэндэнцыя не ўдалося пазбегнуць буйных насення ў свеце кампаніяй, Monsanto. У 2007 годзе Monsanto пачатку супрацоўніцтва з CanaVialis Allelyx і ў мэтах стварэння гатункаў цукровага трыснёга генетычна мадыфікаваныя на ўстойлівасць да глифосату (Roundup Ready). Затым, у канцы 2008 года, ён вырашыў купіць абедзвюх кампаній, на 208 мільёнаў даляраў ЗША, раптам стаўшы найбуйнейшым у свеце кампаніяй, выбар з цукровага трыснёга.

Monsanto ne cache pas son intention d'utiliser le réseau des clients de CanaVialis et la collection de germaplasme de ce dernier pour introduire très largement la canne à sucre GM. Contrairement au soja, la canne à sucre est une plante vivace et les paysans ne la replantent que tous les cinq ans environ ; pour ce faire, ils utilisent des boutures, et non des semences. Monsanto prévoit donc de suivre l'exemple de CanaVialis pour vendre ses variétés, c'est à dire qu'il veut établir des contrats et partenariats avec les principales sucreries qui utiliseront ces variétés dans leurs propres plantations et dans les contrats de production conclus avec leurs propres fournisseurs. CanaVialis a déjà fait du développement variétal en Angola et en Californie et les variétés de canne à sucre destinées au Centre-Sud du Brésil sont cultivées dans d'autres parties du monde, par exemple au Soudan par Kenana Sugar, la plus grande entreprise sucrière intégrée du monde.

La betterave Roundup Ready ouvre la voie à la canne à sucre GM de Monsanto. Elle a été introduite aux Etats-Unis et au Canada en 2008 et Monsanto a déjà l'accord des instances de réglementation pour exporter ses betteraves vers des marchés importants, tels que l'Europe et le Japon. Des autorisations réglementaires similaires pourraient être obtenues pour la canne à sucre Roundup Ready puisque, dans ce cas comme dans celui de la betterave, le produit raffiné ne contient apparemment plus trace de matériau transgénique. C'est du moins ce que prétendent les défenseurs du sucre GM. En Australie, où Dow et Syngenta collaborent avec les grands instituts de recherche sur la canne à sucre GM, l'industrie du sucre a déjà mis en place un lobby afin de faciliter l'introduction de la canne à sucre GM : le Sugarcane Gene Technology Group qui a copié le modèle du lobby américain de la betterave GM. [ 21 ]

Des déserts de canne à sucre GM

Comme toutes les autres cultures OGM qui ont été introduites sur le marché jusqu'à présent, la première série de canne à sucre GM qui se prépare sera modifiée pour résister au Roundup, l'herbicide au glyphosate de Monsanto. Tout comme avec le soja GM, l'intérêt de ces cultures de canne à sucre GM est qu'elles simplifient la production industrielle à grande échelle. L'essor du soja GM en Amérique latine s'explique par le fait que ce soja facilitait la tâche aux investisseurs de l'agrobusiness dont le souci majeur est d'engranger des bénéfices rapides sur de vastes zones fertiles. Ce sera exactement la même chose avec la canne à sucre GM : le caractère Roundup Ready fait du contrôle des mauvaises herbes une simple affaire d'arrosage des champs avec du glyphosate de temps en temps.

Le système est parfait pour les grandes multinationales du sucre qui accroissent ainsi leur contrôle vertical sur la production et la distribution mondiales de sucre. Il est totalement adapté à leurs stratégies d'intensification de la mécanisation de la production au Brésil comme ailleurs. Il facilitera la conversion d'encore plus de terres agricoles en terres de production de canne à sucre qui seront aux mains des grandes entreprises et serviront principalement à produire de l'éthanol. Les petits producteurs indépendants seront complètement exclus de ce système et de vastes zones qui pourraient être cultivées par des petits paysans pour leur propre production de nourriture seront transformées en de verts déserts de canne à sucre GM. [ 22 ] Pour donner une idée de la me sure des choses, il faut savoir que le Gouvernement brésilien prétend avoir identifié 44 millions d'hectares supplémentaires pour la production de canne à sucre, soit environ six fois la surface actuellement cultivée en canne à sucre (qui fournit déjà le tiers de la production mondiale). [ 23 ]

(cliquer sur l'image)

Les effets d'un boom de la canne à sucre GM sur l'environnement et la santé seront également sévères. La canne à sucre Roundup Ready a beau simplifier les applications d'herbicides, l'expérience de l'Amérique latine avec le soja Roundup Ready montre comment il favorise l'abus de pesticides. [ 24 ] Parce que les cultures ont été génétiquement modifiées pour tolérer de fortes quantités de glyphosate, les champs sont noyés sous le pesticide souvent épandus par avion, sans tenir compte le moins du monde des populations environnantes. Pendant le processus d'autorisation de sa betterave GM aux Etats-Unis, le lobbying de Monsanto auprès de l'Agence de protection de l'environnement (EPA) a réussi à faire accepter une multiplication par cinquante des taux de résidus de glyphosate permissibles dans les racines de betterave. [ 25 ] Le Roundup (glyphosate) est un herbicide toxique qui présente des risques pour la santé humaine, même à des taux relativement bas. [ 26 ]

En outre, Le Roundup Ready risque d'encourager l'usage de multiples herbicides. Dans la production mécanisée de canne à sucre, il est courant de ne pas labourer et c'est le glyphosate qui est censé détruire les pailles sèches restantes quand vient le moment de replanter. Comme cette pratique ne sera pas possible quand les pailles seront résistantes au glyphosate, elle risque fort de nécessiter des doses d'herbicides supplémentaires. La présence croissante d'herbes tolérantes au glyphosate et de plantes spontanées Roundup Ready (maïs et soja), en particulier en Amérique latine, forcera également les opérations industrielles de culture de canne Roundup Ready à utiliser davantage d'herbicides. Pour résoudre ce genre de problèmes avec son soja, Monsanto prétend qu'il va bientôt introduire un soja Roundup Ready qui serait également résistant à l'herbicide dicamba, de façon à ce que ces deux herbicides puissent être utilisés, pour assurer la destruction de toutes les herbes tolérantes au glyphosate. [ 27 ]

Ce sont souvent les ouvriers agricoles qui sont le plus affectés par l'usage des pesticides. Jorge Chullén de l' International Union of Food workers (IUF) affirme que le problème des pesticides pour les ouvriers des plantations de canne à sucre s'est accru dans les dernières années. Ceci est dû en particulier au fait que les sucreries ont de plus en plus tendance à sous-traiter les activités agricoles et à confier entre autres l'application des pesticides à des sous-traitants, éludant ainsi leurs responsabilités envers leurs ouvriers. Chullén décrit les conditions de travail dans le cadre de ces opérations de sous-traitance comme « horribles » et déclare que cette pratique ne fait qu'accroître la détérioration les standards de sécurité pour les ouvriers. La canne à sucre GM pourrait donc doublement frapper les ouvriers : en augmentant leur exposition aux pesticides et en contribuant à un processus de mécanisation qui fait disparaître les emplois dans le secteur. [ 28 ]

(cliquer sur l'image)

Le sucre : l'envers du décor

La production de canne à sucre est devenue si industrielle et tellement partie intégrante du système de production agroalimentaire que bien souvent les autres formes de production et d'usage ne sont pas reconnues. Pourtant, les communautés locales maintiennent des modes culturels fondés sur la canne à sucre qui sont entièrement différents –et importants. Quand elle n'est pas raffinée ni traitée chimiquement, la canne à sucre est en fait une plante très nourrissante, riche en vitamines et en minéraux. Elle représente une source alimentaire importante qui s'intègre dans un vaste système économique à petite échelle, qui va des fabricants de sucre de palme (jaggery ou gur) en Inde aux petits vendeurs de rues et leurs stands de jus de canne dans presque tous les pays tropicaux du monde.

En Colombie, les communautés ont une vieille tradition qui consiste à organiser des « trapiches comunitarios » (moulins communautaires), grâce auxquels ils transforment le jus de leur canne à sucre locale en un concentré qu'ils appellent panela. Comme dans d'autres régions d'Amérique latine, les paysans locaux colombiens continuent à cultiver leurs propres variétés de canne à sucre qui sont adaptées à leurs terres et à la fabrication de panela. Certaines de ces variétés traditionnelles ont fait l'objet d'études du Grand institut paysan (Instituto Mayor Campesino IMCA). Pour Erminsu Ivan David Pabón-Mincho, coordinateur de programmes à l'IMCA, les trapiches comunitarios et les variétés locales de canne à sucre sont essentiels pour la subsistance et le bien-être des communautés rurales de Colombie. Mais, poursuit-il, les récents efforts pour étendre la production de sucre dans le pays, en particulier pour en faire de l'éthanol, menacent de priver ces communautés des terres déjà très limitées qui servent à la production de leur propre canne. De plus, la réglementation gouvernementale concernant l'industrie du sucre est, selon lui, destinée à pénaliser la production artisanale de panela et à concentrer l'industrie du sucre entre les mains des grandes entreprises.

Pour la canne à sucre GM, les communautés de ce genre constituent un obstacle à éliminer. Ce sont elles qui risquent le plus de perdre leurs terres dans l'expansion de la canne à sucre GM, de perdre leur travail à cause de la mécanisation de la production, de subir la pollution des herbicides et de voir leurs récoltes traditionnelles de canne contaminées par les OGM. Ce sont elles aussi qui risquent le plus de souffrir des effets nocifs du sucre GM, puisqu'elles consomment la canne telle quelle et en ont besoin comme source de nourriture et non pas seulement comme produit sucrant. Jusqu'à présent en effet, pour autoriser les betteraves GM, les autorités n'ont étudié que l'impact du sucre raffiné sur l'alimentation, alors que celui-ci est censé ne plus contenir de trace de matériau transgénique. [ 29 ]

Il est par conséquent important de s'opposer à la canne à sucre GM et au sucre GM en général, et ce pour de nombreuses raisons. Cette prise de position fait partie d'un mouvement de résistance plus vaste qui refuse que le sucre de l'agrobusiness accapare des terres agricoles qui devraient plutôt pouvoir permettre aux paysans de produire leur propre nourriture. C'est aussi une façon de rejeter l'industrialisation et la déshumanisation d'une culture vivrière qui a une valeur culturelle et économique essentielle pour de nombreuses communautés, surtout quand on considère l'essor actuel de l'éthanol à base de canne à sucre. Aujourd'hui ces communautés sont durement affectées par la collusion entre l'agrobusiness et les gouvernements pour redessiner la carte mondiale de la production du sucre. L'introduction de canne à sucre GM ne peut qu'exacerber leurs problèmes.

Lectures complémentaires

ETC Group (Action Group en Erosion, Technology and Concentration), “Commodifying Nature's Last Straw? Extreme Genetic Engineering and the Post-Petroleum Sugar Economy”, October 2008, http://tinyurl.com/dagctq

Javiera Rulli (ed.), United Soy Republics: The truth about soy production in South America, Grupo de Reflexión Rural, 2008.
http://tinyurl.com/d42upx

Centro de Monitoramento de Agrocombustíveis – Repórter Brasil, “O Brasil dos Agrocombustíveis: Os Impactos das Lavouras sobre a Terra, o Meio ea Sociedade, Volume 3 – Cana-de-açúcar,” 2009, http://tinyurl.com/bca4ev

Maria Luisa Mendonça, “Impacts of Expansion of Sugarcane Monocropping for Ethanol Production”, Rede Social de Justiça e Direitos Humanos and Comissão Pastoral da Terra, October 2008, http://tinyurl.com/dbrvu2

Lilian Joensen, Stella Semino and Helena Paul, “Argentina: A Case Study on the Impact of Genetically Engineered Soya”, Gaia Foundation, 2005, http://tinyurl.com/dz927p

GRAIN, numéro spécial de Seedling sur les agrocarburant, juillet 2007, http://www.grain.org/seedling/?type=70

Références

– Walter Pengue and Miguel Altieri, “GM soya bean: Latin America's new colonizer”, Seedling, January 2006, http://www.grain.org/seedling/?id=421
2 - Günther Fischer, Edmar Teixeira, Eva Tothne Hizsnyik and Harrij van Velthuizen, “Land use dynamics and sugarcane production“, in Peter Zuurbier and Jos van de Vooren (eds), Sugarcane ethanol: Contributions to climate change mitigation and the environment, Wageningen Academic Publishers, The Netherlands, 2008.
3 – Histoire et analyse excellentes des réformes de l'UE sur le sucre, Ben Richardson, “Restructuring the EU–ACP sugar regime: Out of the strong there came forth sweetness”, Review of International Political Economy, 28 January 2009, http://tinyurl.com/at9oax
4 – Pour une analyse plus détaillée, voir ETC Group, “Commodifying Nature's Last Straw? Extreme Genetic Engineering and the Post-Petroleum Sugar Economy”, October 2008, http://tinyurl.com/cayhzo
5 – L'Initiative “Tout sauf les armes”, lancée en mars 2001, ouvre l'UE aux importations en franchise de droits et de quotas en provenance de tous les pays moins avancés (PMA), avec des arrangements provisoires pour le sucre jusqu'en juillet 2009.
6 - “Sudan announces ambitious plan for sugar production”, Sudan Tribune, 7 March 2008, http://tinyurl.com/apfern
7 - União dos Produtores de Bioenergia (UDOP), “Capital estrangeiro responde por 12% da cana moída no Brasil”, 4 February 2009, http://tinyurl.com/aalnjv
8 - “Açúcar e álcool são os paradoxos da crise”, Gazeta Mercantil, 17 November 2008, http://tinyurl.com/cntqny
9 - Maria Luisa Mendonça, “Impacts of Expansion of Sugarcane Monocropping for Ethanol Production”, Rede Social de Justiça e Direitos Humanos and Comissão Pastoral da Terra, October 2008, disponible sur le site du Transnational Institute (TNI), http://tinyurl.com/dbrvu2
10 - Ben Richardson, “An Exclusive Engine of Growth: The Development Model of Brazilian Sugarcane”, Ethical-Sugar, 17 January 2009, http://tinyurl.com/aooogg
11 - En 2008, la BNDES a investi presque 25 milliards de dollars US dans l'industrie du sucre/éthanol (Centro de Monitoramento de Agrocombustíveis–Repórter Brasil, “O Brasil dos Agrocombustíveis: Os Impactos das Lavouras sobre a Terra, o Meio ea Sociedade, Volume 3 – Cana-de-açúcar”, 2009, http://tinyurl.com/bca4ev )
Voir aussi l' Inter-American Development Bank, “IDB backs $150 million Regional Financing Facility for Sugar and Bioenergy”, 16 January 2009, http://tinyurl.com/aatudm
12 –Voir par exemple le rapport de l'état du Mato Grosso do Sul, où la culture de la canne à sucre s'est récemment introduite : Mieceslau Kudlavicz and Juliana Grasiéli Mota Bueno, “A expansão canavieira em Mato Grosso do Sul,” Comissão Pastoral da Terra, 26 August 2008, http://tinyurl.com/cxnq6f
13 – Ben Richardson, “An Exclusive Engine of Growth: The Development Model of Brazilian Sugarcane”, Ethical-Sugar, 17 January 2009, http://tinyurl.com/aooogg
14 – Silvia Noronha, Lúcia Ortiz and Sergio Schlesinger, “Agribusiness and Biofuels: An Explosive Mixture,” Friends of the Earth, Brazil, 2006.
15 – Centro de Monitoramento de Agrocombustíveis – Repórter Brasil, “O Brasil dos Agrocombustíveis: Os Impactos das Lavouras sobre a Terra, o Meio ea Sociedade, Volume 3 – Cana-de-açúcar”, 2009, http://tinyurl.com/bca4ev
16 – CPT, “ Em ano recorde em operações, mais de 4,6 mil trabalhadores são libertados”, 19 January 2009, http://tinyurl.com/dalpyc
17 – Friedri ch Berschauer, “The long-term growth trends for the Brazilian agro business remain firmly intact”, Bayer CropScience, 20 April 2007, http://tinyurl.com/bd77dv
18 – Les rapports financiers de 2005 montrent que l'industrie du tracteur brésilienne est contrôlée par AGCO/Valtra (65%), New Holland (18%) and John Deere (7.5%).
19 – Pour une étude plus complète sur la production brésilienne de canne à sucre, voir Maria Luisa Mendonça, “Impacts of Expansion of Sugarcane Monocropping for Ethanol Production”, Rede Social de Justiça e Direitos Humanos e Comissão Pastoral da Terra, October 2008, disponible sur le site du Transnational Institute (TNI), http://tinyurl.com/dbrvu2
20 - Janaína Simões, “Center of Sugarcane Technology indicates the path and sets the pace for technological innovation in the sugar and alcohol sector,” State University of Campinas, UNICAMP Innovation, 5 June 2006, http://tinyurl.com/bpg8xm
21 – Voir la Queensland Cane Growers Organisation Ltd, 2008 Annual Report, http://tinyurl.com/bw9z57
et A. Wynne, B. Milford and E. Wall, “Advancing sugarcane: leading and managing change,” Second ISSCT management workshop, Australia, May 2008, http://tinyurl.com/dj3v79
22 – UITA, “Brasil: la Caña de Azúcar avanza también sobre la pradera”, 14 May 2008, http://tinyurl.com/arjv5m
23 - Safras & Mercado, “Zoneamento pode expandir área de cana-de-açúcar em 44 milhões de hectares,” Notícias Agrícolas, 23 January 2009, http://tinyurl.com/c3jtvk
24 – L ilian Joensen, “The crop-sprayed villages of Argentina,” in Javiera Rulli (ed.), United Soy Republics. The truth about soy production in South America, Grupo de Reflexión Rural, 2008, http://tinyurl.com/d42upx
25 - Center for Food Safety, “Tainted Sugar”, Food Safety Fact Sheet, June 2008, http://tinyurl.com/526b8c
26 – N. Benachour and GE. Séralini, “Glyphosate formulations Induce Apoptosis and Necrosis in Human Umbilical, Embryonic, and Placental Cells”, Chem. Res. Toxicol., 22 (1), 2009, pp. 97–105; Dr Mae-Wan Ho and Brett Cherry, “Death by Multiple Poisoning, Glyphosate and Roundup,” ISIS Press Release, 11 February 2009, http://tinyurl.com/b9phjy
27 – Voir GRAIN, “Twelve years of GM soya in Argentina”, Seedling, January 2009, grain.org/seedling/?id=578
28 – L'industrie du sucre brésilienne estime que la mécanisation va provoquer une perte nette de 114 000 emplois entre 2010 et 2021 dans l'état de São Paulo : Ethical-Sugar , “An Exclusive Engine of Growth: The Development Model of Brazilian Sugarcane,” January 2009
http://tinyurl.com/aooogg )
La mécanisation n'est pas nécessairement synonyme pour les ouvriers de plus de sûreté dans leurs conditions de travail. Une étude brésilienne conclut que les maladies chez les ouvriers sur les récoltes mécanisées sont similaires à celles des coupeurs de canne manuels. (RA Scopinho, F. Eid, CE Vian, PR Silva, “New technologies and workers' health: mechanization of sugar cane harvesting,” Caderno Saúde Pública, 15 (1), January–March 1999, pp. 147–61).
29 – Voir par exemple Health Canada's approval of H7-1 Roundup Ready sugar beets, http://tinyurl.com/aszd94

(source : grain.org )

Cet article a été publié Samedi 30 mai 2009 à 15:46 dans : Alimentation , Alimentation Biologique , Analyse , Biodiversité , Développement durable , Écologie , Économie , Environement , Santé . Вы можаце сачыць за адказамі да гэтага запісу праз RSS 2,0 корм . Вы можаце зрабіць каментар або трекбек са свайго сайта.